Γιάννενα: Στο Δημοτικό Μουσείο ο «Κύλινδος της Εσθήρ»

της Βαρβάρας Αγγέλη

18/09/2013, εφ. Ηπειρωτικός Αγών

Με τον Γιαακώβ Βεχορόπουλο, το γιο του Γισραέλ, και συγγενείς τους συναντήθηκε ο δήμαρχος Ιωαννίνων Φίλιππας Φίλιος στο γραφείο του. Πρόκειται για οικογένεια Εβραίων που έχει καταγωγή από τα Γιάννενα και η οποία έχει προσφέρει ένα σπουδαίο οικογενειακό κειμήλιο που εκτίθεται πλέον στο Δημοτικό Μουσείο.

Είναι ο «Κύλινδρος της Εσθήρ», ο οποίος αφού επί έναν αιώνα πέρασε ως δώρο από τα μέλη της οικογένειας, αφιερώθηκε από τον Γισραέλ Δαυίδ στο Δημοτικό Μουσείο Ιωαννίνων, ως ένδειξη σεβασμού στον παππού του και ως ένδειξη αγάπης στον τόπο καταγωγής της οικογένειας.

[…]

  • Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο agon.gr. Ο Κύλινδρος της Εσθήρ (Megillat Esther) παρουσιάζεται πολύ σύντομα εδώ:

Ανάβοντας ένα κερί στη Δρέσδη και στην Αθήνα

Ανθρώπινη αλυσίδα κατά πορείας ακροδεξιών

Μεταξύ μνήμης και «εξορκισμού» των νεοναζί η επέτειος του βομβαρδισμού της Δρέσδης

εφ. Τα Νέα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Εκατοντάδες πολίτες έξω από την περίφημη Frauenkirche / © AP 2012 Uwe Meinhold/AP/dapd

Την μνήμη των θυμάτων του Δευτέρου Παγκοσμίου και του καταστροφικού βομβαρδισμού της Δρέσδης από τις συμμαχικές δυνάμεις τίμησαν οι κάτοικοι της πόλης -με ιδιαίτερη, φέτος, επαγρύπνηση για την επέτειο που παραδοσιακά βγάζει στους δρόμους τους νοσταλγούς του Τρίτου Ράιχ.

Η φετινή περίσταση είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη, καθώς η Γερμανία δεν έχει συνέλθει ακόμη από το που προκάλεσε η αποκάλυψη πως συμμορία νεοναζί δρούσε σχεδόν ανενόχλητη τα τελευταία χρόνια.

Τη Δευτέρα, οι κάτοικοι της Δρέσδης διαμαρτυρήθηκαν κατά της πορείας των νεοναζί με μία ανθρώπινη αλυσίδα μήκους ενός χιλιομέτρου κατά μήκος του Έλβα. Στην πορεία των νεοναζί συμμετείχαν περίπου 800 άτομα, σύμφωνα με τη faz -αρκετά λιγότερα από όσα φοβόταν η αστυνομία, που είχε επί ποδός περίπου 6.000 αστυνομικούς ώστε να μην υπάρξουν συμπλοκές των νεοναζί με τις αντισυγκεντρώσεις.

Οι περισσότεροι κάτοικοι βρέθηκαν, όπως κάθε χρόνο, στο κέντρο της Δρέσδης με κεριά στα χέρια κατά την «πορεία πένθους». Στις 21:45, την ώρα της πρώτης βόμβας, η καμπάνα της Φράουενκιρχε χτύπησε πένθιμα και οι 13.000 κάτοικοι στους δρόμους σίγησαν στη μνήμη των θυμάτων.

  • Ένα κερί για το “Αττικόν”. Βράδυ Δευτέρας 12 Φεβρουαρίου 2012 στην Αθήνα. Πολίτες συγκεντρώθηκαν έξω από τον ιστορικό κινηματογράφο που παραλίγο να καεί ολοσχερώς. Στιγμιότυπα από μια συγκέντρωση ενάντια στη βία του παρόντος που στρέφεται με καταστροφικό μένος ενάντια στην ιστορία μιας πόλης. Πότε θα μιμηθούμε τη μαζικότητα των κατοίκων της Δρέσδης;

Φωτογραφία του Λεωνίδα Τούμπανου / Πηγή: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.fwtografia&id=1330

Φωτογραφία του Λεωνίδα Τούμπανου / Πηγή: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.fwtografia&id=1330

 Μπορείς να διαφωνείς ή να συμφωνείς με το Μνημόνιο. Να το θεωρείς καταστροφική λύση ή ως τη μοναδική επιλογή που σου έχει απομείνει. Αλλά δεν μπορείς σε καμιά περίπτωση να πιστεύεις ότι η επιστροφή στη βαρβαρότητα της βίας αποτελεί λύση. Τελεία και παύλα. Αυτή είναι μια διαχωριστική γραμμή που διακρίνει μια κοινωνία από μια αγέλη λύκων. Αν δεν το καταλαβαίνουμε, λυπάμαι αλλά είμαστε μια καταδικασμένη χώρα. (Σήφης Πολυμίλης, «Επαναστάτες» και μπαχαλάκηδες…, εφ. Το Βήμα, 14-02-2012)

Για την αναγέννηση της εβραϊκής ζωής στη Γερμανία / De la renaissance de la vie judaïque en Allemagne

Η είδηση που παραθέτουμε σήμερα σε ελληνική μετάφραση δημοσιεύτηκε πριν από ένα μήνα και καταδεικνύει τον αξιοθαύμαστο δυναμισμό των Εβραίων της Γερμανίας: μια επιβλητική συναγωγή εγκαινιάστηκε στο Μάιντς, ιστορικό κέντρο του ευρωπαϊκού εβραϊσμού. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλούν οι δηλώσεις του νεοεκλεγέντα Προέδρου της Γερμανικής Δημοκρατίας Κρίστιαν Βουλφ, ο οποίος παρέστη στα εγκαίνια της καινούργιας συναγωγής. Ας μη κρυβόμαστε: καμία σχέση με τα ήθη της ελληνικής πολιτικής τάξης. Για να καταλάβετε τι εννοούμε, αξίζει να διαβάσετε το παρακάτω δημοσίευμα παράλληλα με την εξαιρετική ανάρτηση του Αμπραβανέλ Ο Σόλιομ,ο Παπούλιας και ο εμπρησμός της Συναγωγής Χανίων/Sólyom,Papoulias and the Hania Synagogue arson (20-01-2010).

Le reportage que l’Agence European Jewish Press a publié début septembre sur l’inauguration d’une nouvelle synagogue à Mayence, haut-lieu de la culture juive européenne dans l’ouest de l’Allemagne, démontre que le judaïsme allemand se porte bien. Le président de la République Allemande Christian Wulff a assisté à la cérémonie officielle d’inauguration, en déclarant que « la renaissance de la vie judaïque en Allemagne se poursuit » et que « ses racines se renforcent ». A la fin de notre article, nous proposons une vidéo sur cette synagogue imposante et moderne, œuvre de l’architecte Manuel Herz.

Pour lire tout l’article de European Jewish Press en français, cliquez ici.

Εγκαίνια νέας συναγωγής στο Μάιντς, στη δυτική Γερμανία

ΒΕΡΟΛΙΝΟ (AFP-EJP 5 Σεπτεμβρίου 2010) – Μια καινούργια συναγωγή εγκαινιάστηκε την Παρασκευή [3 Σεπτεμβρίου 2010] στο κέντρο του Μάιντς (δυτική Γερμανία), στο ίδιο ακριβώς μέρος που η παλιά είχε καταστραφεί από τους ναζί εδώ και πάνω από εβδομήντα χρόνια.

«Ενενήντα οκτώ ακριβώς χρόνια μετά τα εγκαίνια της τελευταίας μεγάλης συναγωγής στο Μάιντς, η εβραϊκή κοινότητα αποκτά και πάλι ένα αρχιτεκτονικό και θρησκευτικό κέντρο», δήλωσε με ικανοποίηση ο Πρόεδρος της [Γερμανικής] Δημοκρατίας Κρίστιαν Βουλφ κατά τη διάρκεια της επίσημης τελετής των εγκαινίων.

Τα εγκαίνια της συγκεκριμένης συναγωγής συνέπεσαν με την αναταραχή που προκλήθηκε στους κόλπους της γερμανικής πολιτικής τάξης από τις δηλώσεις του Τίλο Σαρατσίν, πρώην σοσιαλδημοκράτη υπουργού από το Βερολίνο και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Bundesbank, οι οποίες θεωρήθηκαν ρατσιστικές και αντισημιτικές. Η Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας ζήτησε από τον κ. Βουλφ να τον απομακρύνει από το διοικητικό της συμβούλιο.

Το περίγραμμα του επιβλητικού και μοντέρνου κτιρίου, που σχεδίασε ο αρχιτέκτονας από την Κολονία Μάνουελ Χερτζ, ενσωματώνει πέντε εβραϊκά γράμματα που σχηματίζουν τη λέξη «Kedushah» (αγιοσύνη).

Το κτίριο, το οποίο κόστισε περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ, διαθέτει γύρω στις 400 θέσεις.

Η παλαιά κεντρική συναγωγή του Μάιντς κάηκε κατά τη διάρκεια της Νύχτας των Κρυστάλλων, το βίαιο πογκρόμ της ενάτης και δεκάτης Νοεμβρίου 1938 σε όλη τη Γερμανία που υπήρξε ο προπομπός του μαζικού αφανισμού των Εβραίων της Ευρώπης από τους ναζί.

Η πόλη του Μάιντς υπήρξε για αιώνες ένα σημαντικό κέντρο για την εβραϊκή γερμανική κουλτούρα μαζί με τις πόλεις Σπέγερ και Βορμς.

Η τοπική εβραϊκή κοινότητα απαριθμεί σήμερα περί τα χίλια μέλη, ενώ με την άνοδο του ναζισμού το 1933 απαριθμούσε γύρω στα 2.600 μέλη. Η πλειονότητα εκτοπίστηκε στα στρατόπεδα εξόντωσης που βρίσκονταν στην Ανατολική Ευρώπη, σύμφωνα με το δήμο του Μάιντς.

«Η αναγέννηση της εβραϊκής ζωής στη Γερμανία συνεχίζεται και οι ρίζες της ισχυροποιούνται», υπογράμμισε ο γερμανός Πρόεδρος, ο οποίος μάλιστα έκανε λόγο για «μικρό θαύμα» για τη Γερμανία.

«Ο αντισημιτισμός, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία σε όλες τους τις μορφές αποτελούν, σήμερα ακόμη, τα μεγαλύτερα δεινά της εποχής μας», πρόσθεσε ο κ. Βουλφ.

Η Γερμανία απαριθμούσε περισσότερους από 530.000 Εβραίους το 1933, 200.000 το 1939 μετά τη μετανάστευση, μερικές χιλιάδες μετά τον πόλεμο. Σήμερα είναι πάνω από 100.000 χάρη στους πρόσφυγες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Έτερη απεικόνιση της αναγέννησης του ιουδαϊσμού στη Γερμανία, είκοσι χρόνια μετά την επανένωση: δύο ραβίνοι, γεννημένοι στο Βίλνιους και την Τασκένδη, χειροτονήθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα στη Λειψία (ανατολική Γερμανία).

«Ο ιουδαϊσμός είναι ιδιαίτερα ζωντανός στη Γερμανία», δήλωσε με ικανοποίηση ο Αμερικανός Ρόναλντ Λάουντερ, πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συμβουλίου (WJC), κατά τη διάρκεια της τελετής που έλαβε χώρα στη μοναδική συναγωγή της Λειψίας που γλίτωσε από τη Νύχτα των Κρυστάλλων το 1938.

Η χειροτονία του Σλόμο Αφανάσεφ, γεννημένου εδώ και 29 χρόνια στο Ουζμπεκιστάν, και του Μόσε Μπάουμελ, 22 ετών, λιθουανικής καταγωγής, είναι μόλις η δεύτερη χειροτονία ορθόδοξων ραβίνων μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μέσω του ιδρύματος που φέρει το όνομά του, ο κ. Λάουντερ χρηματοδοτεί τις ραβινικές σχολές και ενισχύει τις εβραϊκές κοινότητες στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Είναι επίσης ο κύριος υπεύθυνος για τη δημιουργία του ορθόδοξου σεμιναρίου του Βερολίνου από το οποίο οι δύο ραβίνοι απέκτησαν πρόσφατα τα διπλώματά τους.

Ένα βίντεο κι ένα άρθρο για την αναστήλωση της Συναγωγής των Χανίων / “Etz Hayyim: up from the ashes”

When I heard about the fire, I was shocked because I immediately remembered the “Kristallnacht” in Germany. That was in 38, I was a child but I remember it and I remember the burning of books.

Angelika, member of the Fraternity of Etz Hayyim Synagogue

Etz Hayyim: up from the ashes

Antony Lerman

(article published on guardian.co.uk on Friday 2 July 2010)

Despite terrible arson attacks, Crete’s old synagogue, now fully restored, is a symbol of an indomitable, inclusive Jewish spirit.

The only functioning synagogue on Crete, located in the old town of Hania towards the north-west of the island, suffered two arson attacks in January within 10 days of each other. After visiting the place, which I know well, just a few days after the second attack, I wrote a piece for Cif about what happened, who might have been behind it and how the synagogue’s indefatigable director, Nikos Stavroulakis, and his small dedicated staff were determined to carry on. The vast majority of commentators were very sympathetic.

I was back there last weekend seeing for myself how the synagogue had recovered from what was, undoubtedly, a traumatic episode. The marked deterioration of Greece’s social and political climate in the wake of the government’s response to the economic and financial crisis was hardly likely to make a return to normality any easier. More directly, a very welcome promise of governmental financial support to help pay for the repairs and renovation was soon, and understandably, put in jeopardy as departmental budgets began to shrink.

But since it was rebuilt and rededicated in 1999, this 15th-century, compact Romaniote gem, with its original mikveh (ritual bath) and the remains of some of the Jewish community’s sages buried in its south garden, has relied almost exclusively on voluntary support. And so it was that once the very immediate shock was over, old and new friends, from inside and outside Greece, rallied round, taking their cue from the way in which Dr Stavroulakis, barely missing a beat, threw himself into the task of leading the restoration efforts.

Read the rest of the article here.