Η Shoah στην Σαλονίκη: Οι θανάσιμες επιπτώσεις του ελληνικού εθνικιστικού οπορτουνισμού στην Εβραϊκή Κοινότητα της πόλης

Ο Κώστας Αβραμίδης γράφει για την πρόσφατη μελέτη του Λεόν Σαλτιέλ The Holocaust in Thessaloniki. Reactions to the Anti-Jewish Persecution, 1942–1943 (Routledge 2020, 268 σελ.).

Στο πλαίσιο του ανταγωνισμού των νεοσύστατων κρατών-εθνών στην Βαλκανική χερσόνησο για την προσάρτηση όλο και μεγαλύτερων εκτάσεων με την βίαιη απόσπαση αυτών από το σώμα της πρώην κοινωνικής-πολιτικής οντότητας στην οποία ανήκαν, δηλαδή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Ελλάδα κατάφερε να αντικρούσει στον Δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο την Βουλγαρία και να φέρει υπό την κατοχή της την Θεσσαλονίκη καθώς και μεγάλο κομμάτι της Μακεδονίας.

Οι νέες αυτές περιοχές που κατακτήθηκαν και προσαρτήθηκαν στο ελληνικό κράτος ήταν γεωγραφικές οντότητες χωρίς «ομοιογενείς» πληθυσμούς, γεμάτες με κοινότητες που κατά την συντριπτική τους πλειοψηφία ανήκαν σε διαφορετικά κοινωνικά σχήματα με διαφορετικά μεταξύ τους εθνικά, γλωσσικά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά. Το καινούργιο καθεστώς, στο οποίο όλοι αυτοί οι πληθυσμοί εντάχθηκαν, ήταν η Ελλάδα του εθνικιστικού δόγματος «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» αλλά και της εθνικιστικής βενιζελικής ιδέας της Μεγάλης Ελλάδας «των δυο ηπείρων και των πέντε θαλασσών». Αυτή η ιδέα θα είχε τρομακτικές επιπτώσεις για όλους αυτούς τους ανθρώπους από όλα αυτά τα διαφορετικά υπόβαθρα, που το νεόκοπο καθεστώς θα πιέζει συνεχώς να τετραγωνίσουν τον κύκλο.

Μια από αυτές τις κοινότητες, τα μέλη της οποίας βρέθηκαν να είναι «νέοι πολίτες» του νέου έθνους-κράτους, ήταν και η πολυπληθής εβραϊκή σεφαραδίτικη κοινότητα της Θεσσαλονίκης. Ο σύντομος βίος της – 30 χρόνια – από την προσάρτηση της πόλης στο ελληνικό κράτος το 1913 έως τις εκτοπίσεις των Εβραίων της Θεσσαλονίκης στο στρατόπεδο μαζικής εξόντωσης του Άουσβιτς το 1943 θα καταγραφεί ως μια από τις πιο μελανές σελίδες αυτού του κράτους, που για σειρά δεκαετιών θα θαφτεί στη σιωπή.

Η μελέτη του Λεόν Σαλτιέλ είναι καρπός πολυετούς έρευνας, την οποία συμπληρώνει μια εκτεταμένη βιβλιογραφία. Ο Σαλτιέλ καταγράφει για πρώτη φορά στα ελληνικά χρονικά με λεπτομέρεια τις αντιδράσεις των τοπικών παραγόντων της πόλης (του κυβερνήτη, της δημοτικής αρχής, της Εκκλησίας, του Πανεπιστημίου, των δικαστικών, βιομηχανικών, βιοτεχνικών και εμπορικών συλλόγων, και άλλων), βασιζόμενος σε έγγραφα-ντοκουμέντα της εποχής. Και αναδεικνύει με όση καθαρότητα του επιτρέπουν τα υπάρχοντα σωζόμενα στοιχεία τον ρόλο των πρωταγωνιστών στην γενοκτονία της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια της κρίσιμης περιόδου από το 1942 ως το 1943. Ταυτόχρονα, παρουσιάζει το ιστορικό υπόβαθρο των σημαντικότερων γεγονότων που αφορούν την προσάρτηση της πόλης στο ελληνικό κράτος και τις θανατηφόρες επιπτώσεις στην εβραϊκή κοινότητα της πόλης που είχε ο ελληνικός εθνικιστικός οπορτουνισμός.

Η χριστιανική κοινωνία της πόλης δεν αρκέστηκε στο να «ξεφορτωθεί» τα μέλη της εβραϊκής κοινότητας. Κατά τη διάρκεια της εφαρμογής του σχεδίου φυσικής εξόντωσής τους από τους Ναζί – συγκέντρωση του ενήλικου ανδρικού πληθυσμού για καταναγκαστική εργασία, γκετοποίηση στην συνοικία του Κάμπελ και επιβίβαση σε βαγόνια για ζώα με προορισμό το Άουσβιτς-Μπίρκεναου – οι χριστιανοί της πόλης θα οργανώσουν το ξεπούλημα των κινητών και ακινήτων περιουσιών τους, την μετονομασία των οδών που έφεραν εβραϊκά ονόματα καθώς και την καταστροφή και απαλλοτρίωση των δομικών υλικών και την τυμβωρυχία του μεγαλύτερου εβραϊκού νεκροταφείου στην Ευρώπη με μισό εκατομμύριο μνήματα!

Η κυριαρχία του ελληνικού εθνικισμού έπρεπε να είναι απόλυτη, την φυσική καταστροφή των Θεσσαλονικιών Εβραίων ακολούθησε παράλληλα η απάλειψη της μνήμης της ύπαρξης της κοινότητας και η σιωπή της κοινωνίας για σειρά δεκαετιών. Επίσης, κατά την ίδια χρονική περίοδο, καταρρέει ο μύθος της ουδετερότητας και της αδυναμίας της χριστιανικής κοινότητας αλλά και των αριστερών οργανώσεων να συνδράμουν τους Θεσσαλονικείς Εβραίους «γείτονες» τους. Αυτήν την κρίσιμη ώρα, η ελληνορθόδοξη κοινότητα διαπραγματεύεται επιτυχώς με τους Γερμανούς Ναζί το ζήτημα της βουλγαρικής επέκτασης της κατοχικής ζώνης στην πόλη ως ζήτημα «υψίστης εθνικής προτεραιότητας», ενώ διοργανώνονται μεγάλες φοιτητικές διαδηλώσεις από την Αριστερά που διαρκούν εβδομάδες, με αιτήματα που έχουν να κάνουν με πολλά πράγματα εκτός της μεταχείρισης των Εβραίων «συμπολιτών» τους.

Η μελέτη του Λεόν Σαλτιέλ είναι ένα από τα σημαντικότερα βιβλία έως σήμερα στον τομέα της παραμελημένης από τον ελληνικό ακαδημαϊκό χώρο ιστορίας των Εβραίων της Ελλάδας και της Θεσσαλονίκης. 

Επιπρόσθετη ανάγνωση:

Mark Mazower: Θεσσαλονίκη, πόλη των φαντασμάτων: Χριστιανοί, Mουσουλμάνοι και Εβραίοι, 1430-1950. (2004)

Devin E. Naar: Jewish Salonica : Between the Ottoman Empire and Modern Greece. (2016)

Steven B. Bowman: The Agony of the Greek Jews 1940-1945. (2009)

Timothy Snyder: The Holocaust as History and Warning. (2016)

Hannah Arendt: Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ. Έκθεση για την κοινοτοποία του κακού. (1963)

Hannah Arendt: Οι απαρχές του Ολοκληρωτισμού. (1951)

Antisemitic targeting of Pfizer CEO in Greek national daily

Via Central Board of Jewish Communities in Greece (KIS):

Daily “Makeleio”, known for frequently publishing incendiary anti-Semitic articles, on November 10, 2020, circulated with yet another anti-Semitic front-page title related to the announcement made by Albert Bourla, the CEO of the Pfizer pharmaceutical company, on the upcoming vaccine for covid. The front-page (as well as the teaser of the on-line Makeleio.gr)  is illustrated with the photo of the Nazi doctor Josef Mengele next to the photo of Dr. Bourla whose Jewish faith is used in the title to disseminate stereotypical propaganda, while in the surtitle of the front-page the term “poison” is used for the vaccine.

The Greek Jewry’s outrage was expressed with the following announcement of the Central Board of Jewish Communities in Greece (KIS), which was followed by the immediate reaction of the General Secretary for Religious Affairs, Mr George Kalantzis, who issued the statement below: [Read both statements in English here]

  • Greek Helsinki Monitor has filed a criminal complaint to the Prosecutor concerning the antisemitic headline in Makeleio newspaper.
  • A Greek court in October 2020 convicted the Makeleio newspaper over an antisemitic article targeting Minos Moissis, the former President of the Jewish Community of Athens.

Interview with Carol Gordon on “Shira’s Journey”

In September 2013, an Australian team travelled to Greece to shoot a documentary focusing on the Greek Jews – their rich history, the impact of the Holocaust on them as well as their present-day existence. The documentary is based on an original screenplay written by Carol Gordon who also directed the film together with Natalie Cunningham. “Following Shira’s Journey: A Greek Jewish Odyssey” premiered at the Delphi Bank 21st Greek Film Festival in Melbourne on October 26, 2014 and it has been screened at Film festivals worldwide since then. An integral part of this project are the photos captured by Emmanuel Santos; they were featured in a major exhibition at the Jewish Museum of Australia in Melbourne in 2017.

Carol Gordon answered some questions for the Against Antisemitism blog about this remarkable project.

Your multi-faceted project is based on intense research. How did you first become interested in Greek Jewish Communities?

I grew up in South Africa in a traditional Jewish household. I knew about the Greek Jews from Rhodos because many of them came to South Africa before the war. I also knew vaguely about Jews in Thessaloniki because I had read a book that mentioned the community. South Africa was also home to a very large Greek Orthodox community so we had many Greek friends and they often told me information about the Jews of Greece that I’d never heard of before. After school I travelled to Greece and felt a very strong connection there, resulting in me going back a few times. With each trip I learned more about the many Greek Jewish communities that had existed there. I became determined to find out as much as I could and to document this very unknown history – particularly the devastating effect of the Holocaust on the Greek Jewish communities. It is only in the past ten years that much more information has come out into the public domain. It took me around thirty years of researching until I felt I had enough to write the screenplay and do the documentary.

Shimon Cohen, Rhodes. Courtesy of Emmanuel Santos.

The Documentary and Photographic shoot took you to 10 communities throughout Greece. What were the challenges that you faced?

It was a lengthy process to identify the last remaining Jewish communities in Greece. Once I’d done that, the next challenge was to meet people in those communities and set up interviews with Holocaust Survivors. One of the problems in finding Survivors to interview was that many were too old and some were not well or had dementia. Sadly, since the shoot in 2013, many of the Survivors have passed away. I don’t speak Greek so I often had to work through interpreters. Another major challenge was to raise funding for the project. Unfortunately I never managed to raise much except for a few donations that I was very grateful for. I ended up funding the project from my own savings.

Holocaust survivor Rivka Aron, Corfu. Courtesy of Emmanuel Santos.

“Following Shira’s Journey: A Greek Jewish Odyssey” was shot at a particularly difficult time for Greece, as the neo-Nazi “Golden Dawn” party had already entered Greek Parliament, thus multiplying its violent and murderous attacks on migrants and leftists. Most of the Greek Jews that you interviewed – among them some Holocaust survivors – were very worried about this situation. Are you aware of their thoughts and reactions after judges ruled on October 7 that “Golden Dawn” was a criminal organisation in disguise? What in your opinion is the significance of this verdict?

I have been in contact with many of the people in the Jewish communities since the verdict and they are all extremely pleased with the result and relieved as well. I think the significance of this verdict is that it sends a very clear message – that racism and antisemtism will not be tolerated. Neo Nazism has no place in our world and this ruling confirms that.

In your documentary you also discuss the challenge for survival that the Greek Jewish communities face. What do you think could be done to revitalise those communities?

Sadly, I don’t think that those communities can be revitalised. Before WWII there were 32 thriving Jewish communities throughout Greece. Of the 10 remaining communities that have some semblance of existence, only 3 are fully functioning communities with Synagogues holding regular services. These are Athens, Thessaloniki and Larissa. The most important thing is to make sure that the history of those communities is remembered and celebrated because it is probably only a matter of time before the numbers decrease even more.

Jewish Cemetery, Corfu. Courtesy of Emmanuel Santos.

To what extent can your documentary contribute to Holocaust education and to raise awareness about the problem of Jew-hatred?

Our vision for the Project is to share untold stories for a more tolerant world. Our mission is to connect people, cultures and stories via creative and educational platforms. The fact that we have interviews with Survivors in the documentary and in the Education Package that we are putting together, is very impactful in terms of Holocaust education. It is always powerful to hear testimony from someone who went through it. I think that through the testimonies, the viewer gets an understanding of the danger and horrors that anti-Semitism can lead to. This can be applied to any form of racism.

Nikos Stavroulakis, Chania. Courtesy of Emmanuel Santos

Are you planning an update of your film or/and a DVD edition?

The documentary is being updated at the moment to include some new information regarding Golden Dawn. Once the film has been updated and the education package is complete, we will make them available on line. We have also just finished a Greek subtitled version of the documentary which we hope will be used throughout Greek schools and other institutions for educational purposes.

What do you think about the problem of antisemitism in Greece and in Europe more generally?

Unfortunately the problem of anti-Semitism is still very prevalent in Greece and throughout Europe. There are constant attacks on Jewish institutions and vandalism of cemeteries and monuments. The only thing to do is to continue to educate people about the facts and the dangers of such acts.

Can you give us some key information about Jewish life in Australia? Is Jew-hatred a recurrent problem on the continent?

The Jewish population of Australia represents approximately 0.5% of the national population. There are around 113,000 Jews in Australia with the majority residing in Sydney (New South Wales) and Melbourne (Victoria). There has definitely been a rise in antisemitic activity over the past few years. This includes anti-Semitic vandalism and graffiti, the circulation of anti-Semitic documents and fliers, verbal abuse and online hate groups. We have community groups that monitor such activity and the police are active in responding to it.

Following Shira’s Journey: A Greek Jewish Odyssey (Trailer)
Carol Gordon

Carol Gordon is a Melbourne-based writer, filmmaker, and Holocaust educator. Carol trained as a film editor in South Africa and worked in the film and television industry there for many years. In 1995, Carol moved to Australia with her family. With a Degree in Teaching and an Honours Degree in Communication (Media Studies), Carol has completed several courses through the Australian Film, Television and Radio School. Devoting more than thirty years to the research of the history of Greece’s Jewish communities and their near-destruction during the Holocaust, Carol continues on her mission to present the Shira’s Journey Project to local and international audiences of all ages, and sharing the  little known history of these once vibrant and dynamic communities.

Natalie Cunningham is an Australian filmmaker of Greek heritage. Following the success of her debut short documentary, ‘You Know What? I Love You,’ a touching portrait of her grandmother, Natalie has pursued her passion for inspiring and evocative storytelling through film. Natalie’s work explores themes of cultural identity and belonging and her films have screened at local and international film festivals including the Melbourne International Film Festival and Palm Springs International Short Film Festival. Natalie’s role as co-director and editor of the documentary Following Shira’s Journey: A Greek Jewish Odyssey (2014) marked the beginning of her collaboration with Carol Gordon, with whom she has since worked on The Bialik Button Project (2015) as well as a series of educational resources exploring the history and present day experiences of Greek Jewry. 

Born in the Philippines, Emmanuel Santos is an Australia based documentary and art photographer. For more than a decade, Emmanuel Santos has been tracing the songlines of the Jewish spirit. His photographs are memory tracks spiralling through history, hinting at the prophecy of ingathering from every corner of the earth.

Ο φόβος – αντισημιτισμός στην Πολωνία μετά το Άουσβιτς

Ο μπλόγκερ Glykosymoritis παρουσιάζει στο παρόν ιστολόγιο το πολυσυζητημένο βιβλίο του πολωνικής καταγωγής Αμερικανού ιστορικού Γιαν Γκρος Ο φόβος (2006).

Ο ΦΟΒΟΣ – Αντισημιτισμός στην Πολωνία μετά το Άουσβιτς, του Jan T. Gross

Από τα 3,5 εκατομμύρια Πολωνών Εβραίων (η Πολωνία είχε πριν τον πόλεμο τη δεύτερη μεγαλύτερη κοινότητα Εβραίων μετά τις ΗΠΑ) που κατοικούσαν στην χώρα πριν την έναρξη του 2ου Παγκοσμίου πολέμου, το 90% εξοντώθηκε από τα χέρια των Γερμανών,  και όχι μόνο.

Οι Πολωνοί Καθολικοί, που ήταν φανατικοί αντισημίτες πριν την έναρξη του πολέμου, άδραξαν την ευκαιρία να σκοτώσουν και να λεηλατήσουν υπάρχοντα και περιουσίες των «συμπατριωτών» τους Εβραίων που έχοντας ξεφύγει από τα δολοφονικά χέρια των Γερμανών και των Πολωνών Καθολικών προσπάθησαν να βρουν καταφύγιο όπου μπορούσαν.

Όσοι κατάφεραν να ξεφύγουν τις εκτελέσεις και τα στρατόπεδα εξόντωσης και μπόρεσαν ως εκ θαύματος να βρουν άσυλο κάτω από τις στέγες Πολωνών Καθολικών – στις συντριπτικές περιπτώσεις με χρηματικό ή άλλο υλικό αντίτιμο – καθώς και να φυγαδεύσουν τους εαυτούς τους βαθιά στην Σοβιετική Ένωση, νόμιμα ή περνώντας τα σύνορα παράνομα (καταλήγοντας να κλειστούν σε γκουλάγκ στη Σιβηρία από τους Σοβιετικούς για παράνομη είσοδο στη χώρα με ποινές 5 ετών), γύρισαν πίσω στα σπίτια τους στην Πολωνία.

Μόνο κάποιες λιγοστές χιλιάδες κατάφεραν να γυρίσουν πίσω στα σπίτια τους. Ιδιαίτερα γι’ αυτούς που ζούσαν στην πολωνική επαρχία ήταν εντελώς αδύνατο να εγκατασταθούν και πάλι στις εστίες τους, καθώς η πιθανότητα να δολοφονηθούν από τους Καθολικούς γείτονες ήταν πολύ μεγάλη. Οι πρώην «συγχωριανοί» δεν διανοούνταν να αφήσουν τους Εβραίους να επιστρέψουν πίσω στις διαλυμένες κοινότητές τους.

Το βιβλίο αυτό εξετάζει το φαινόμενο του αντισημιτισμού στην Πολωνία μετά το πέρας της γερμανικής κατοχής και συγκεκριμένα το πογκρόμ στην πόλη του Kielce. Επίσης, αναλύει την κοινωνική και πολιτική κατάσταση στην Πολωνία πριν, κατά την διάρκεια της κατοχής από τους Γερμανούς Ναζί και Σοβιετικούς και μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς Ναζί, και την προσπάθεια επικράτησης του Σοβιετικού Σταλινιστικού καθεστώτους και άλλων πολύ σημαντικών γεγονότων που έλαβαν χώρα στην Πολωνία, από το 1939 έως το 1949. Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία μιας Πολωνίας με εθνική ομοιογένεια που σοκάρει, έχοντας υπόψη ότι πριν τον πόλεμο οι Εβραίοι, Γερμανοί και Ουκρανοί, αποτελούσαν τεράστιο κομμάτι του πληθυσμού της χώρας.

Επιπρόσθετη ανάγνωση:

  1. Hunt for the Jews – Betrayal and murder in German-occupied Poland (2013). Του Jan Grabowski.
  2. Bloodlands: Europe between Hitler and Stalin (2011). Του Timothy Snyder
  3. Black Earth: The Holocaust as History and Warning (2016). Του Timothy Snyder
  4. Σύντομη βιογραφία του Jan Gross.

Κώστας Αβραμίδης

Wave of antisemitic attacks hits Greece

A hideous graffiti, that last Friday, October 16, 2020, defaced the Holocaust Monument of Thessaloniki, was added to the chain of desecrations, threats and vandalism that occurred last week in Greece: “Juden raus” graffiti at the Jewish Cemetery of Athens, “Death to Israel” at the Jewish Cemetery of Thessaloniki, four vandalized tombs at the Jewish Cemetery of Rhodes, and this most recent “With Jews you lose” graffiti, spray-painted on the façade of the Monument dedicated to the 50.000 Jews of Thessaloniki who were exterminated during the Holocaust.

Via Central Board of Jewish Communities in Greece (KIS)

Read the KIS announcement for the attacks against Jewish sites – graffiti at the Holocaust Monument of Thessaloniki

The Rhodes Jewish cemetery (Photo: Arie Darzi, CC-BY-SA-3.0)
Just days after leaders of the neo-Nazi Golden Dawn party in Greece were charged with leading a criminal group, multiple Jewish sites in the country were targeted and vandalized with antisemitic graffiti. It shows that even when major steps are taken against racism, the fight is on-going.

Νέα βεβήλωση του εβραϊκού νεκροταφείου στη Νίκαια

Το εβραϊκό νεκροταφείο στη Νίκαια βεβηλώθηκε και πάλι. Άγνωστοι σχημάτισαν ναζιστικά συνθήματα και σύμβολα στην είσοδο του νεκροταφείου (βλ. φωτογραφίες). Είναι επείγουσα η ενίσχυση της προστασίας των εβραϊκών νεκροταφείων, μνημείων και συναγωγών στην Ελλάδα καθώς και των προσπαθειών για σύλληψη και τιμωρία των δραστών.

Τον Οκτώβριο του 2015 η ναζιστική οργάνωση Combat 18 βεβήλωσε με συνθήματα μίσους την πύλη του εβραϊκού νεκροταφείου στη Νίκαια, ενώ το 2018 βάνδαλοι κατέστρεψαν εννιά αναμνηστικούς μαρμάρινους ορθοστάτες, κλοτσώντας τους με μανία, με αποτέλεσμα να αποκολληθούν από τις βάσεις τους και να θρυμματιστούν με την πρόσκρουση στο έδαφος. (via efsyn.gr)

Ο μύθος του “μοναχικού λύκου” (βίντεο)

του Δημήτρη Κράββαρη

Τον περασμένο Ιούνιο, η οργάνωση Community Security Trust (CST) για την ασφάλεια της Εβραϊκής Κοινότητας της Μεγάλης Βρετανίας συνέταξε μια λεπτομερή έκθεση για το αντισημιτικό μίσος και την προτροπή σε βία από ακροδεξιούς χρήστες στα social media. Το CST βρήκε ότι αυτοί οι χρήστες έχουν εγκαταλείψει τις mainstream ιστοσελίδες όπως το Facebook ή το YouTube και ότι επικοινωνούν πλέον σε πλατφόρμες όπως το Gab, το Telegram, το BitChute και το 4chan καθώς εκεί τους παρέχεται πλήρης ασυλία. Το υλικό που συνέλεξε το CST από αυτές τις τέσσερις πλατφόρμες είναι τόσο ακραίο και σοκαριστικό που οι ιθύνοντες της οργάνωσης αποφάσισαν να μην το δημοσιοποιήσουν αλλά να το κοινοποιήσουν μόνο στις αρχές της Μεγάλης Βρετανίας με την ελπίδα ότι αυτές θα αναλάβουν δράση κατά των online ναζιστικών κοινοτήτων.

Στο βίντεο που ακολουθεί, ο Μαρκ Γκάρντνερ συνοψίζει εκ μέρους του CST τα πορίσματα της μη δημοσιοποιημένης έκθεσης. Βασική του θέση: Δεν ισχύει ότι οι ναζί που επιλέγουν εβραϊκούς ή μη στόχους στη Νέα Ζηλανδία, στις ΗΠΑ ή, πιο πρόσφατα, στη Γερμανία είναι «μοναχικοί λύκοι», παρά το γεγονός ότι διαπράτουν τις ένοπλες επιθέσεις μόνοι τους. Χωρίς την ιδεολογική υποστήριξη των online κοινοτήτων και τη συστηματική εξύμνηση κάθε αιματοκυλίσματος δεν θα ήταν δυνατό το πέρασμα από τα λόγια στην πράξη.

Στο βίντεο γίνονται αναφορές και στην επίθεση στη Συναγωγή της Χάλε τον περασμένο Οκτώβριο. Η δίκη του δράστη συνεχίζεται αύριο μετά από διακοπή τριών εβδομάδων. Έως τώρα έχει αρνηθεί να μιλήσει με συγκεκριμένα στοιχεία για τις επαφές του στο διαδίκτυο.

In a new report, CST uncovers shocking extent of terror incitement and anti-Jewish hate created and circulated by right wing extremists online. See how four social platforms are exposed in this ground-breaking research.

Διαβάστε επίσης: Ξεκίνησε η δίκη για την αντισημιτική επίθεση στη Χάλε της Γερμανίας (28/7/2029)

Αθήνα: Αντισημιτικό γκράφιτι στο Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων

For an English translation please go to antisemitism.co.il.

Στο Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων (Πλατεία Καραϊσκάκη) έχει γραφτεί με σπρέι το αντισημιτικό σύνθημα “Έξω οι Εβραίοι σατανιστές” μαζί με χριστιανικά σύμβολα. Επείγει η παρέμβαση του συνεργείου καθαρισμού του Δήμου Αθηναίων.

Φωτογραφίες: Ρόζα Ρούσσου

Ενημέρωση, 16 Αυγούστου

Διαβάστε σχετικά:

Επιστολή του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου προς τον Δήμαρχο Αθηναίων κ. Κώστα Μπακογιάννη (13 Αυγούστου 2020) στην οποία αναφέρεται μεταξύ άλλων: “Παρακαλούμε όπως μεριμνήσετε για την άμεση απάλειψη του επαίσχυντου αυτού αντισημιτικού και αντικοινωνικού συνθήματος, το οποίο προσβάλλει τον πολιτισμό της πόλης της Αθήνας.”

15/08/2020: Μηνυτήρια αναφορά για αντισημιτικό βανδαλισμό Μνημείου Πεσόντων Αεροπόρων στην Αθήνα από χριστιανούς φονταμενταλιστές στην οποία αναφέρεται μεταξύ άλλων: “Παρακαλούμε να ερευνηθεί το οπτικό υλικό από τις κάμερες που καλύπτουν την πλατεία για την εύρεση των δραστών του προδήλως ρατσιστικού αδικήματος.”

Ενημέρωση, 19 Αυγούστου

Το μνημείο έχει καθαριστεί στο μεταξύ από το αντισημιτικό σύνθημα. Η φωτογραφία της Ρόζας Ρούσσου είναι σημερινή.

“Υπήρξα και δασκάλα” – η Αρετή Μαλάμη μιλάει για το βιβλίο της (βίντεο)

Εκτός από εκδότρια και δημοσιογράφος με αξιοσημείωτη και μαχητική παρουσία στον γιαννιώτικο τύπο, η Αρετή Μαλάμη υπήρξε και δασκάλα σε διάφορα χωριά της Ηπείρου τη δεκαετία του εξήντα καθώς και στο Εβραϊκό Σχολείο των Αθηνών στο Παλαιό Ψυχικό για τέσσερα συναπτά έτη (1968-1972). Τις αναμνήσεις της από αυτή την περίοδο κατέγραψε η κυρία Μαλάμη σ’ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε αυτές τις μέρες στις εκδόσεις Καπόν.

Στο μικρό αυτό βιβλιαράκι, που κρατάτε στα χέρια σας, παρουσιάζονται κάποιες ελάχιστες «εικόνες» από τη ζωή στα χωριά της Ηπείρου, που δεν διέφερε από εκείνη στις περισσότερες περιφέρειες της ελληνικής ενδοχώρας τα δύσκολα χρόνια της δεκαετίας του 1960, όταν οι καπνοί της καταστροφής έβγαιναν ακόμα και από τα μισογκρεμισμένα σχολεία, και γύρω τους μαζεύονταν παιδάκια νηστικά, γυμνά και τρομαγμένα, ενώ ο κόσμος περίμενε την UNRRA να μοιράσει στα συσσίτια αλεύρι, γάλα σκόνη και λίγα ρουχαλάκια για τα γυμνόσαρκα κορμάκια τους.

Περιγράφω αυτή τη συγκεκριμένη δεκαετία, που εγώ υπηρέτησα σε τέσσερα πέντε χωριά του νομού Ιωαννίνων, και τις εμπειρίες μιας εικοσάχρονης, τότε, δασκαλίτσας που ερχόταν πρώτη φορά σε επαφή με αυτά. Αυτές τις εμπειρίες μου, που επηρέασαν βαθιά τη μετέπειτα ζωή μου και την κοσμοθεωρία μου, θέλησα να μεταδώσω στο πρώτο μέρος του βιβλίου μου.

Αργότερα, στα χρόνια της Δικτατορίας, όταν επανήλθα λόγω ανάγκης στο επάγγελμα της δασκάλας, το οποίο από χρόνια είχα εγκαταλείψει, το άσκησα με τις εμπειρίες μιας νέας γυναίκας με δημοσιογραφική εμπειρία, με κρίση ανεπτυγμένη και δυνατότητα να εκτιμήσει πλέον διαφορετικά την αγωγή που παρέχεται σε παιδιά της πρωτεύουσας και των αστικών κέντρων. Εργάστηκα τότε για τέσσερα έτη στο Εβραϊκό Σχολείο των Αθηνών στο Παλαιό Ψυχικό. Εκεί πλέον αντιμετωπίζω ως δασκάλα διαφορετικά παιδιά, διαφορετικούς γονείς, άλλον τρόπο ζωής και περιβάλλοντος, άλλα ενδιαφέροντα, που δημιουργούν σ’ εμένα άλλον έναν κόσμο, αλλιώτικο πλέον.

Για μένα άλλωστε εκεί κρύβεται το υφάδι της ζωής· στις εμπειρίες, των οποίων την υπεραξία αναγνωρίζω και σας καταθέτω, ελπίζοντας ότι θα αποτελέσουν ένα χρήσιμο ανάγνωσμα.

Πηγή: kaponeditions.gr

Η Αρετή Μαλάμη μίλησε με συγκίνηση για το βιβλίο της στο itv:

Ήταν, επίσης, πρόσφατα φιλοξενούμενη στην εκπομπή του Βλάση Ντόκα, στο ίδιο κανάλι.

Ξεκίνησε η δίκη για την αντισημιτική επίθεση στη Χάλε της Γερμανίας

του Δημήτρη Κράββαρη

Στις 21 Ιουλίου ξεκίνησε στο Μάγκντεμπουργκ η δίκη του ακροδεξιού δράστη της αντισημιτικής επίθεσης στη συναγωγή της πόλης Χάλε της Γερμανίας. Θυμίζουμε ότι τη στιγμή της ένοπλης επίθεσης (9 Οκτωβρίου 2019) ομάδα πιστών γιόρταζε εντός της συναγωγής το Γιομ Κιπούρ, την Ημέρα του Εξιλασμού, την πιο μεγάλη εορτή του ιουδαϊσμού. Η στιβαρή δρύινη πόρτα της εισόδου στάθηκε εμπόδιο στις επίμονες προσπάθειες του δράστη να εισέλθει στη συναγωγή και να προκαλέσει λουτρό αίματος. Όταν απέτυχε να παραβιάσει την είσοδο πυροβόλησε και σκότωσε μια διερχόμενη γυναίκα, την Γιάνα Λ., που μόλις τον είχε επιπλήξει για την πράξη του, καθώς και τον Κέβιν Σ., πελάτη ενός παρακείμενου γυράδικου. Σίγουρα θα είχαμε θρηνήσει κι άλλα θύματα αν το αυτοσχέδιο όπλο του δεν είχε υποστεί βλάβη.

Παρατηρητές των πρώτων ημερών της δίκης επισημαίνουν ότι ο δράστης όχι μόνο δεν έδειξε να μετανοεί για την πράξη του, αλλά επιχείρησε να κάνει χρήση του χρόνου ομιλίας που του δόθηκε για να διακηρύξει δημόσια το αντισημιτικό και ξενοφοβικό του μίσος. Η συγγραφέας Έστερ Ντίσεραϊτ τόνισε ότι έχουμε να κάνουμε μ’ένα άτομο που εξακολουθεί να θεωρεί τον εαυτό του «μαχητή», έτοιμο να αφανίσει και πάλι ό,τι θεωρεί ανάξιο επιβίωσης. Οι δικαστές καλούνται, επομένως, με τη στάση τους να αποτρέψουν τον κατηγορούμενο από να μετατρέψει την αίθουσα του δικαστηρίου σε προπαγανδιστικό βήμα. Ο δραστήριος Φέλιξ Κλάιν, εντεταλμένος της γερμανικής κυβέρνησης για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού, ευελπιστεί ότι αυτή η δίκη θα σταθεί η αφορμή για να ξεκινήσει μια ευρύτερη συζήτηση αφενός για τον υφέρποντα αντισημιτισμό της γερμανικής κοινωνίας που ευνοεί τέτοια φαινόμενα και αφετέρου για τον τρόπο με τον οποίο συγκεκριμένα άτομα ριζοσπαστικοποιούνται στο διαδίκτυο χωρίς αυτό να γίνεται αντιληπτό – ας μη ξεχνάμε ότι ο δράστης μετέδωσε απευθείας στην πλατφόρμα Twitch μέρος της ένοπλης επίθεσής του, σα να επρόκειτο για κάποιο βιντεοπαιχνίδι.

Είναι επίσης επείγον να ακούσουμε τι έχουν να μας πουν αυτές και αυτοί που βρίσκονταν μέσα στη συναγωγή την ώρα της επίθεσης. Η Σαμπρίνα, για παράδειγμα, απορρίπτει στο βίντεο που ακολουθεί τον τρόπο που αρκετά Μέσα Ενημέρωσης παρουσίασαν τους Εβραίους επισκέπτες της συναγωγής – σαν να επρόκειτο για θύματα που περίμεναν παθητικά το τέλος τους. Κάθε άλλο, περιμένοντας βοήθεια η ομάδα είχε σκεφτεί τρόπους αυτοάμυνας και διαφυγής. Η Σαμπρίνα τονίζει επίσης τη μισογυνική και ρατσιστική διάσταση της επίθεσης χωρίς να αναιρεί τον αντισημιτικό πυρήνα της.

Ένα βίντεο της leftvision (21 Ιουλίου 2020)

Η ραβίνος Ρεμπέκα Μπλέιντι βρισκόταν επίσης στη συναγωγή της Χάλε εκείνη τη μέρα και είναι, όπως και η Σαμπρίνα, συνενάγουσα στη δίκη. Οι γονείς των γονέων της είναι όλοι επιζώντες του Ολοκαυτώματος που ζούσαν στην Πολωνία και την πρώην Τσεχοσλοβακία πριν έρθουν οι ναζί, διηγείται σε μια πρόσφατη συνέντευξη. Έχοντας μετακομίσει πρόσφατα από την Αμερική στο Βερολίνο, η ραβίνος ήρθε στη Γερμανία πολύ γρήγορα αντιμέτωπη με τον αντισημιτισμό της εξόντωσης και συνειδητοποίησε ότι φέρει κι αυτή μέσα της το τραύμα της οικογένειάς της παρόλο που αυτό που της συνέβη στη Χάλε είναι ένα ύστερο γεγονός. Για την Ρεμπέκα Μπλέιντι είναι σημαντικό να ακουστεί στο δικαστήριο η εβραϊκή φωνή για τα όσα συνέβησαν, η ίδια θέλει να συμβάλλει ενεργά στην απόδοση δικαιοσύνης όχι μόνο για αυτό που συνέβη στη Χάλε αλλά και στο όνομα των μελών της οικογενείας της που δεν είχαν ποτέ τη δυνατότητα να καταθέσουν στοιχεία ως μάρτυρες κατηγορίας για τα εγκλήματα του ναζισμού.

Αξιόπιστες πληροφορίες για την εξέλιξη της δίκης για την αντισημιτική επίθεση στη Χάλε θα βρείτε στις ιστοσελίδες halle-prozess-report.de (στα γερμανικά, αγγλικά και ρωσικά) και democ.de (στα γερμανικά).