Antisemitismus in Europa heute (GB, Frankreich, Griechenland)

[Τον περασμένο Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε κοντά στο Αμβούργο ένα ακόμα Israel SoliCamp που έδωσε τη δυνατότητα σε ακτιβίστριες/στές, μελετήτριες/τές και απλούς ενδιαφερόμενους να ανταλλάξουν απόψεις για τις προκλήσεις και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει σήμερα το Ισραήλ καθώς και για τρόπους αντιμετώπισης της ανόδου του αντισημιτισμού (το πλήρες πρόγραμμα της συνάντησης έχει δημοσιευτεί εδώ). Η δική μας εισήγηση – την περίληψη της οποίας παραθέτουμε παρακάτω στα γερμανικά – είχε ως στόχο να προκαλέσει μια συζήτηση για την πολυμορφία του φαινομένου του σύγχρονου αντισημιτισμού σε τρεις ευρωπαϊκές χώρες. Δεν είναι μόνο η Άκρα Δεξιά που βάλλει σήμερα κατά των Εβραίων, είναι και σημαίνοντα στελέχη των Εργατικών της Βρετανίας στο facebook και άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης· είναι και αρκετοί Γάλλοι πολίτες που τα τελευταία χρόνια απορρίπτουν στο όνομα του Ισλάμ τη Γαλλία και τη Δύση ως «εβραϊκές οντότητες»· είναι κι ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που γαλουχήθηκε εδώ και δεκαετίες με την αντίληψη ότι η Σοά συνέβη κάπου αλλού και χωρίς μερίδιο ελληνικής ευθύνης.]

Antisemitismus in Europa heute

Dimitri Kravvaris

[Zusammenfassung zum Input beim Israel SoliCamp 2016]

Der Input zum „Antisemitismus in Europa heute“ zielte darauf ab, zum einen über antisemitische Vorfälle in Europa zu informieren, die in den Mainstream-Medien häufig unzureichend thematisiert werden, und zum anderen eine Diskussion über die Salonfähigkeit des heutigen Antisemitismus anzustoßen, dessen Träger sowohl hoch gebildete Menschen aus der Mitte der Gesellschaft sowie führende Politiker*innen als auch potentielle Opfer von rassistischen und sozialen Diskriminierungen sein können. Der Akzent wurde auf drei Länder – Großbritannien, Frankreich und Griechenland – gelegt, wobei die gegenwärtige Situation in Deutschland häufig zum Vergleich in Betracht gezogen wurde. Dem Interesse an der zunehmenden Gefahr der Judenfeindlichkeit in Europa liegt das Facebook-Projekt „Watch: Antisemitism in Europa“ zugrunde, an dem der Referent beteiligt ist. Die Seite wurde 2014 nach dem Anschlag auf das Jüdische Museum in Brüssel gegründet und dokumentiert seitdem regelmäßig antisemitische Vorfälle in ganz Europa; zur Orientierung der Leser*innen wird jeder Beitrag mit einer kurzen Zusammenfassung auf Englisch vorgestellt.

Ι. Ausgehend von der These der Wirksamkeit der Sprache („Sprache ist Handlungsinstrument und kann wie eine Waffe benutzt werden, um Menschen Schaden zuzufügen, sie zu kränken, zu beleidigen, zu verunglimpfen, sie auszugrenzen, ihnen zu drohen“, Schwarz-Friesel & Reinharz, 2013:38) wurden Facebook-Beiträge, Tweets sowie Statements von führenden Mitgliedern der britischen Arbeiterpartei vorgestellt, die tradierte judenfeindliche Stereotype (jüdische Physiognomie, Juden als Mörder usw.) aktualisieren, utopische sowie mit Ressentiment beladene Lösungsvorschläge des Nahostkonflikts ins Spiel bringen und Hitler als „Zionisten“ und „Verrückten“ darstellen. Somit wurde klar, dass Antisemitismus in einer Partei, die angeblich jede Form des Rassismus bekämpft, derzeit weiter verbreitet ist, als viele deutsche und europäische Medien behaupten. Zudem wurde mittels Berichten der Organisation Community Security Trust darauf aufmerksam gemacht, dass Judenfeindlichkeit in Großbritannien in den letzten Jahren dramatisch zugenommen hat.

les_territoires_perdusΙΙ. Lange bevor islamistische Terroristen in die Redaktion von Charlie Hebdo sowie in den jüdischen Supermarkt an der Porte de Vincennes stürmten, war antisemitische Hetze vor allem in den Pariser Straßen sowie im Internet sichtbar. Anhand von Fotomaterial von einer Anti-Regierungsdemonstration vom Januar 2014 wurden populäre anti-establishment und antisemitische Gesten, wie der Quenelle-Gruß, analysiert. Anschließend wurde eine kurze Genealogie des Judenhasses in Frankreich unternommen: Zum einem wurde auf den 2002 erschienenen Band „Les territoires perdus de la République“ (deutsch: Die verlorenen Gebiete der Republik) hingewiesen, in dem Lehrer*innen vom aggressiven Antisemitismus, Sexismus und von der Ablehnung der Demokratie im Namen des Islam in den öffentlichen Schulen berichteten. Ihre Warnungen wurden entweder ignoriert oder die Autor*innen wurden der „Islamophobie“ bzw. des „Rassismus“ bezichtigt. Die antisemitischen Anschläge von 2012 in Toulouse und Montauban, von Mai 2014 in Brüssel und von Januar 2015 in Paris wurden jedoch von jungen Franzosen verübt, die Anfang der Nullerjahre an solchen Schulen sozialisiert worden waren. Zum anderen wurde die Apathie der französischen Gesellschaft hinsichtlich der zunehmenden Popularität der islamistischen Weltanschauung unter jungen Franzosen thematisiert. Antisemitische Täter werden heute noch von französischen Medien, wie Agence France Presse (AFP), als „déséquilibrés“ (deutsch: seelisch gestört) bezeichnet. Der Karikaturist Joann Sfar hat auf diese Verharmlosung des Antisemitismus sarkastisch reagiert.

III. Antisemitismus in Griechenland wird im Züge der andauernden Finanz-Krise fast ausschließlich in Bezug auf die „Chryssi Avgi“ (deutsch: Goldene Morgenröte) – die seit 2012 drittstärkste Partei im Parlament – thematisiert. Ihr Anstieg, argumentiert man oft, verdanke diese Partei eben der steigenden Arbeitslosigkeit und Perspektivlosigkeit vieler Wähler*innen. Anhand einer von der Panteion Universität durchgeführten Studie (2013) wurde eingewendet, dass die Mehrheit der jungen Unterstützer der Chryssi Avgi sich bewusst für diese Partei entschied, da sie mit dem Kern der Ideologie der griechischen Neonazis maßgeblich einverstanden sind: angebliche historische Überlegenheit der griechischen Nation, Gefühl der Selbstviktimisierung aufgrund der vermeintlich nicht gloriosen Gegenwart und Präferenz von autoritären Regierungsformen. Das Interesse an der Shoah und der europäischen Geschichte des XX. Jahrhunderts ist gering. Auch die griechische Linke rekurriert gerne auf die nationalistische These des ewigen Opfers und relativiert somit die Shoah. In diesem Zusammenhang wurde ein Teil der Rede des griechischen Vize-Bildungsministers Theodosis Pelegrinis (Syriza-Partei) am 15. September 2016 im griechischen Parlament zitiert, in der er „die Juden“ als Ausnutzer des Holocaust präsentiert. Er behauptet, dass sie sich den Begriff Holocaust „mit Geduld und Beharren“ hätten aneignen können, „um die Verbrechen des Nazi-Regimes gegen sie hervorzuheben und somit die Sympathie der zivilisierten Welt für ihr Leiden zu provozieren“. Die Shoah wird hierbei nicht als Zivilisationsbruch gedacht, sondern als instrumentalisiertes jüdisches Leiden, abgekoppelt vom nationalen Narrativ. Pelegrinis fordert nun „die Griechen“ auf, sich ebenso den Begriff der Katastrophe anzueignen, um daraus politisches Nutzen zu erzielen.

Weiterführende Literatur

  1. Emmanuel Brenner (Hrsg.): Les territoires perdus de la République. Postface de Georges Bensoussan. Paris 2015 (2002)
  2. David Hirsh: The most threatening form of anti-Semitism in Britain today. Online Beitrag auf timesofisrael.com. 3. September 2015
  3. Dimitris Kravvaris im Gespräch mit Carolin Mothes über Antisemitismus in Griechenland: „Die antizionistische Rhetorik gilt nicht als antisemitisch“. In: Jungle World, Nr. 6, 5. Februar 2015, S. 5. Das Interview kann auch online gelesen werden.
  4. Carolin Mothes: Antisemitismus in der französischen Gegenwart – vom French Carmel aus betrachtet. Online Beitrag auf haolam.de. 16. Juni 2014
  5. Monika Schwarz-Friesel & Jehuda Reinharz (Hrsg.): Die Sprache der Judenfeindschaft im 21. Jahrhundert. Berlin/Boston 2013

Advertisements

Σέλφι και αντισημιτισμός

Στα τέλη του περασμένου μήνα, αρκετές ενημερωτικές ιστοσελίδες στην Ελλάδα αναπαρήγαγαν την είδηση του πρωτότυπου αντιπερισπασμού Βελγίδας μουσουλμάνας σε συγκέντρωση βελγικής ακροδεξιάς οργάνωσης στην Αμβέρσα. Διαβάζουμε στη Lifo:

Η 22χρονη Zakia Belkhiri στάθηκε μπροστά στους συγκεντρωμένους ακροδεξιούς της οργάνωσης Vlaams Belang και πόζαρε για σέλφι μαζί τους ενώ μπήκε και ανάμεσα τους για να βγάλει χαμογελαστή κι άλλες φωτογραφίες. Μάλιστα σε κάποιες από αυτές εικονίζεται να κάνει και το σήμα της νίκης μπροστά τους αμήχανους συγκεντρωμένους που δεν αντέδρασαν.

Οι φωτογραφίες με τα ειρωνικά σέλφι της Belkhiri διαδόθηκαν αστραπιαία στο διαδίκτυο κι έγιναν αποδεκτές διθυραμβικά ως μια αποτελεσματική αντίσταση στο ρατσισμό. Η ίδια η Belkhiri τόνισε σε σχετική συνέντευξή της ότι με αυτή την κίνηση θέλησε ν’ αναδείξει τη σημασία της ειρηνικής συνύπαρξης, εν ολίγοις “this was just to share joy and peace“.

Ωστόσο, λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση των φωτογραφιών, το BBC αποκάλυψε ότι η συγκεκριμένη ακτιβίστρια είχε αναρτήσει στο παρελθόν μηνύματα μίσους κατά των Εβραίων που θα ζήλευε και ο Πλεύρης:

In one tweet dating from November 2012, she wrote: “Hitler didn’t kill all the Jews, he left some. So we know why he was killing them.”

And in another Facebook post from March 2014, she used an expletive to describe Jews before adding: “I hate them so much.”

Με λίγα λόγια, αν τυγχάνει να είσαι Εβραία/ος, η ρητορική της συνύπαρξης πάει περίπατο. Η αντιφατική στάση της Belkhiri δεν είναι ασφαλώς μεμονωμένη περίπτωση. Το ευρύτερο αντιρατσιστικό κίνημα επιδίδεται εδώ και δεκαετίες σε επιλεκτικό αγώνα κατά των διακρίσεων έχοντας υιοθετήσει πλήρως τις κραυγές για καταστροφή του Ισραήλ και μποϊκοτάρισμα των ισραηλινών προϊόντων. Στη Μεγ. Βρετανία, όλο και μεγαλύτερος αριθμός φοιτητών εκφράζει ανοιχτά την αντίθεσή του σε ψηφίσματα που τονίζουν τη σημασία της μνήμης του Ολοκαυτώματος, με τη δικαιολογία ότι με αυτόν τον τρόπο άλλες γενοκτονίες δεν αποτιμώνται όσο θα έπρεπε.

Η αποκάλυψη του BBC για τις αντισημιτικές απόψεις της Belkhiri αγνοήθηκε στην Ελλάδα. Από τις ιστοσελίδες που ασχολήθηκαν με το θέμα, καμιά δε μπήκε στον κόπο να ενημερώσει τους αναγνώστες της, αν και θα όφειλε.  

Vice_Mai_2016

Πίσω από τις «εξοντωτικές» σέλφι, ο αντισημιτισμός της εξόντωσης. Screenshot via vice.com/gr

Σχολιάζοντας την αρνητική κριτική που προέκυψε μετά τις αποκαλύψεις, η Belkhiri κατέφυγε στην κλασική υπεκφυγή του σύγχρονου αντισημιτισμού: Δεν εννοούσε τους Εβραίους αλλά τους Σιωνιστές.

Belkhiri_Statement_Zionists

Via BBC

ΥΓ: Ελάχιστης προσοχής έτυχε η σαφής αποστασιοποίηση του μουσουλμάνου Δημάρχου του Λονδίνου Sadiq Khan από πρόσφατες αντισημιτικές δηλώσεις συντρόφων του στο Κόμμα των Εργατικών. Ο Khan υπέγραψε μάλιστα την διακήρυξη των Δημάρχων κατά του αντισημιτισμού.

French activist praises Tel Aviv shooting

Aya_Ramadan_tweet

Via marianne.net

While Israel mourns the 4 innocents murdered in Tel Aviv, Aya Ramadan, member of the Parti des Indigènes de la République, praised yesterday on Twitter the murdering terrorists calling their act a “resistance operation”. Ramadan deleted her statement after protests. The Parti des Indigènes de la République opposes “race-mixing” and attacks the “philo-Semitism” of the French State. Its spokesperson, Houria Bouteldja has posed for a photo with the slogan, “Zionists to the Gulag”.

Read more in French: Une militante du Parti des Indigènes de la République félicite les auteurs de l’attentat À Tel-Aviv (marianne.net)

Images of a lost world

Images of a lost world

Centropa is a non-profit, Jewish historical institute dedicated to preserving 20th century Jewish family stories and photos from Central and Eastern Europe and the Balkans, and disseminating these stories and photos through films, books and exhibitions.

The first oral history project that combines old family pictures with the stories that go with them, Centropa has interviewed 1,200 elderly Jews living in Central and Eastern Europe, the former Soviet Union, and the Sephardic communities of Greece, Turkey and the Balkans. Learn more.

Wenn Rupert Neudeck unwidersprochen gegen Israel hetzen darf

Von Dimitri Kravvaris

Der Kölner Stadt-Anzeiger berichtete in seiner gedruckten Ausgabe vom 18. März 2016 ausführlich von einer Zeitungspatenaktion an 171 Schulen in Köln und der Region. Im Rahmen dieser Aktion lobte Bürgermeisterin Henriette Reker die gedruckte Zeitung ausdrücklich: Reker zufolge sei man durch diese Form angeregt, Informationen zu vertiefen.

Es wird jedoch oft übersehen, dass einseitige Berichte, Propaganda und gefährliche Hetze auch in einer gedruckten Zeitung ihren Platz finden können. Ein Beispiel dafür ist ausgerechnet das Interview, das der Aktivist Rupert Neudeck dem Kölner Stadt-Anzeiger in der bereits erwähnten Ausgabe vom 18. März (Seite 6) gab. Dass Rupert Neudeck 2014 Aussagen Dietrich Bonhoeffers instrumentalisierte, um die Palästinenser als die neuen Juden zu präsentieren, und bereits 2005 Gaza mit dem Warschauer-Ghetto verglich, sind anscheinend für den Kölner Stadt-Anzeiger Spitzfindigkeiten, die man gar nicht erwähnen oder kritisch hinterfragen müsste.

Der Ausgangspunkt im besagten Interview ist Neudecks „furchtbares Erlebnis“ im Nahen Osten. Nicht gemeint sind damit die täglichen Messer-Attacken gegen israelische Zivilisten, Wachleute, Soldaten und Polizisten; die Gewalt gegen israelische Juden ist für Neudeck anscheinend unwichtig. Es geht ihm vielmehr darum, das Verhalten jüdischer Siedler in Hebron anzuprangern, die „Unrat und Müll auf [die] Straße schmeißen“ und das Leben der Palästinenser erschweren würden. Der Ton des Gesprächs ist somit vom Anfang an gegeben: Die israelische Siedlungspolitik sei der Hauptgrund dafür, dass die Palästinenser unwürdig leben würden. Sie seien sonst für nichts schuldig bzw. verantwortlich; Neudeck behauptet sogar, es gäbe bei ihnen eine „innere Bewegung“, die die Linderung ihres Leidens „forcieren“ könnte, wenn der Druck der Amerikaner und der Europäer ohne Folgen bliebe. Der Journalist greift nicht ein: Meint Neudeck etwa die Aktivitäten der Hamas, die Messer-Attacken oder eine friedliche Bewegung, die wir hier in Europa noch nicht wahrgenommen haben?

Die schlimmste Behauptung kommt bei der dritten Frage („Und was ist mit den Regierungen der Israelis und Palästinenser?“): Unwidersprochen wagt Neudeck, die Regierung in Ramallah mit „der Quisling-Regierung in Norwegen in der Nazi-Zeit“ zu vergleichen, „die von den Nazis eingesetzt wurde“. Neudeck fügt hinzu: „Eine Regierung, die gemeinsame Sache mit dem Besatzer macht. Die Palästinenser leben zwar gut in der Autonomie-Behörde, aber es gibt den Geruch der Kollaboration“. Neudeck verwendet hierbei Vokabeln des II. Weltkriegs („Kollaboration“, „Besatzer“, „Quisling-Regierung“) und unterstellt damit nicht nur, dass die Palästinenser keinerlei freie Entscheidungen auf einer politischen Ebene treffen könnten, sondern dass die Israelis die Nazis von heute seien.

Somit wird im Kölner Stadt-Anzeiger ein Schwarz-Weiß-Bild des Nahhost-Konflikts vermengt mit Geschichtsrelativierung vermittelt. Nazi-Vergleiche sind in diesem Kontext jedoch inakzeptabel. Der Kölner Stadt-Anzeiger leistet mit diesem Interview gerade nicht das, was er behauptet, nämlich seine (jungen) Leser*innen zur kritischen Reflexion anzuregen.

The banality of antisemitism in France

Via JTA.org

Fourteen people were mildly poisoned by a toxic substance that was applied to the keypad of an electronic lock of a synagogue south of Paris.

Members of the Jewish community of Bonneuil-sur-Marne on Monday called rescue services to report a sudden strong burning sensation in their eyes and itchy rashes on their skin, Le Parisien reported.

[…]

Separately, on Dec. 7, a passenger on a train from Paris to the southeastern suburb of Melun threatened and insulted a group of French Jews.

The man, who said he was a former soldier, said loudly: “If only I had a grenade here, how do you call it, a fragmentation grenade, I would blow up this wagon with the f***ing Jewish bastards.”

Read more

Chemical_Powder_Paris_2015

Source: facebook.com/ChristiansUnitedforIsraelUK/

 

 

Plevris’ private empire of lies (video)

hate_eyalVia tabletmag.com (h/t The New Antisemite):

Hate, a documentary by Nadav Eyal, an Israeli journalist, explores prejudice toward minorities and foreigners in Europe by uniquely engaging with both victims and perpetrators of xenophobia in an effort to “understand how the virus of anti-Semitism survives and continues to infect.” The film, which was released last year and has since received numerous awards, is set to screen in the U.S., beginning Tuesday at the JCC in York, PA, then in New Jersey and Oregon, before heading to the Hong Kong Jewish Film Festival on November 17. Eyal—influenced by his work as an international correspondent for Israel’s Channel 10, as well as by Newsweek‘s 2014 coverage of the “Exodus” of France’s Jews—made Hate because he is “interested in how [hateful] ideas become globalized.”

In the film, Eyal travels to Greece, Germany, and the UK, where he interviews Jews and Muslims, about their experiences with racism. However, it’s Eyal’s unique access to and portrayal of the perpetrators of anti-Semitism and xenophobia that sets the film apart. In Athens, where anti-Semitism looms large, Eyal meets with Konstantinos Plevris, mentor to former Greek Health Minister Adonis Georgiadis, who also appears in the film in a desperate attempt to prove he’s not an anti-Semite. Plevris, whose dissonant prose is mediated by Eyal’s scripted commentary, is a controversial far-right author and Greek Supreme Court lawyer, convicted for inciting racial hatred against Jews. As evidenced by the film’s trailer, Plevris showcases a head-scratching dogma, one in which he denies Jesus’ Jewishness, insists that there is not “one bank that is not controlled by the Jew,” indicts Jews as the cause of capitalism and communism, while praising Israel as the model state, all in one breath.

[…]

Read more: Exploring ‘Hate’. A documentary by Israeli journalist Nadav Eyal examines ‘the virus of anti-Semitism’ in Europe. By Hannah Vaitsblit (November 4, 2015).

Greek politician suggests that the French Jews had foreknowledge of the Paris terror attacks

panos leliatsos

Panos Leliatsos (on the left) together with Independent Greeks’ founder and current Minister of National Defense, Panos Kammenos.

Right-wing and conspiracy theory blog Anemos Anatropis published a screenshot of a Facebook post (November the 14th) by Panos Leliatsos, former member of the right-wing Independent Greeks party, regarding the Paris terrorist attacks. In it, Leliatsos suggests that 9.000 French Jews decided to move to Israel three months ago following the call of the Chief Rabbi of Jerusalem. By asking “does it mean something to you????” (Greek: σας λέει κάτι;;;;) Leliatsos suggests that the French Jews were forewarned of the terror attacks in Paris and thus moved to Israel. Nevertheless, Leliatsos links an article related to the French Aliya towards Israel, which contradicts his claims, since it reports that many French Jews decided to leave their country after the Hyper Cacher terror attack in January 2014.

Στιγμιότυπο πλήρους οθόνης 14112015 11958 πμ.bmp

Via anemosanatropis.blogspot.gr

 

Advance-knowledge conspiracy theories involving “the Jews” are widespread in Greece. A poll taken for state TV NET in October 2001 showed that 43% of Greeks believed the rumor that 4,000 Jews working in the Word Trade Center were forewarned and thus escaped death (see: Anti-Semitism in Greece: Recent Developments. Report by International Helsinki Federation for Human Rights and Greek Helsinki Monitor. June 16, 2003).

Ο Τζέρεμι Κόρμπιν και οι αντισημίτες φίλοι του

Το ερώτημα που έβγαλε τον Κόρμπιν εκτός εαυτού.

Το ερώτημα που έβγαλε τον Κόρμπιν εκτός εαυτού.

«Η Αυγή» δημοσίευσε πρόσφατα ένα εγκωμιαστικό άρθρο για τον Τζέρεμι Κόρμπιν, τον επικρατέστερο, μέχρι στιγμής, υποψήφιο του βρετανικού Εργατικού Κόμματος. Στο εν λόγω άρθρο εξαίρεται, μεταξύ άλλων, η “συνέπεια” του αποκαλούμενου και ως «Τσίπρα των Εργατικών της Βρετανίας»:

Υποστήριζε πάντοτε σθεναρά τον πυρηνικό αφοπλισμό, την αποχώρηση του βρετανικού στρατού από τη Βόρεια Ιρλανδία και την παλαιστινιακή υπόθεση.

Μικρή λεπτομέρεια που δε θα διαβάσετε στην «Αυγή»: ο Κόρμπιν έχει αναφερθεί με κολακευτικά λόγια για οργανώσεις σαν την Χαμάς και τη Χεζμπολά – „our friends“, τις έχει αποκαλέσει.

Όταν ρωτήθηκε σχετικά από δημοσιογράφο, ισχυρίστηκε ότι απλώς επιδιώκει να τις εμπλέξει στις διαπραγματεύσεις για την ειρήνευση στην περιοχή, διευκρινίζοντας ότι δε συμφωνεί απαραίτητα με τη δράση τους. Αρκετοί αναλυτές – μεταξύ αυτών και ο James Bloodworth στην αριστερή The Guardian – βρίσκουν την επιχειρηματολογία του προβληματική, διότι ο Κόρμπιν φαίνεται να αποσιωπά την έλλειψη ετοιμότητας των παραπάνω οργανώσεων για συμβιβασμό καθώς και τον γενοκτονικό αντισημιτισμό τους.

Έχοντας υπόψη του αυτά τα δεδομένα, ο πρώην πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν προέτρεψε πριν λίγες μέρες εμμέσως τα μέλη των Εργατικών να μην ψηφίσουν υπέρ του Κόρμπιν στην εσωκομματική εκλογική διαδικασία της 12ης Σεπτεμβρίου:

Μη μου πείτε ότι μπορούμε να κάνουμε περισσότερα για τους φτωχούς του κόσμου αν οι συμμαχίες που προτιμούμε είναι με τη Χεζμπολά, τη Χαμάς, το διάδοχο του Τσάβες στη Βενεζουέλα και την ολοκληρωτική Ρωσία του Πούτιν. (via)

Αρκετά βρετανικά Μέσα, με προεξάρχουσα την εφημερίδα The Jewish Chronicle, δεν αρκούνται στο θέμα της εύνοιας που δείχνει ο υποψήφιος των Εργατικών στα βλαστάρια της Χαμάς. Του απευθύνουν μια σειρά αμείλικτων ερωτημάτων, με βάση την έως τώρα δράση του:

1) Γιατί ο Κόρμπιν δέχτηκε, για παράδειγμα, να παρουσιάσει εκπομπή διαλόγου στο Press TV, προπαγανδιστικό κανάλι του ιρανικού καθεστώτος, που καλεί συχνότατα και αρνητές του Ολοκαυτώματος;

2) Γιατί προθυμοποιήθηκε να υπερασπιστεί δημόσια τον αγγλικανό πάστορα Stephen Sizer, που προωθούσε αντισημιτικές θεωρίες συνωμοσίας στο ίντερνετ για τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης, προβάλλοντας μάλιστα τον ισχυρισμό ότι ο Sizer δέχτηκε επίθεση επειδή «τόλμησε να εκφραστεί κατά του σιωνισμού»;

3) Γιατί χρηματοδότησε στο παρελθόν τον αρνητή του Ολοκαυτώματος Paul Eisen και την ομάδα του με την επωνυμία Deir Yassin Remembered, από την οποία έχουν αποστασιοποιηθεί δημόσια ακόμα και διαπρύσιοι κύρηκες του αντισιωνισμού, όπως ο Tony Greenstein;

Αυτές είναι μερικές μόνο από τις κατηγορίες που βαρύνουν τον επίδοξο υποψήφιο για την αρχηγία των Εργατικών. Και για να επιστρέψουμε στο άρθρο της «Αυγής»: ας αφήσει ο (ελληνικός) αριστερός τύπος τα μισόλογα και τη ρητορική της «συνέπειας» κι ας πάρει ξεκάθαρη θέση για τα όσα καταμαρτυρούνται στον Κόρμπιν.

Ταξίδι στη Λυών του μίσους / Lyon after Charlie Hebdo

Ο Βρετανός ιστορικός Andrew Hussey επιστρέφει στη Λυών, την πόλη στην οποία σπούδασε τη δεκαετία του ογδόντα, και θυμάται ότι πολλοί φοιτητές μισούσαν από τότε τους Εβραίους, τους μαύρους και τους Άραβες. Θυμάται, επίσης, ότι αρνητές του Ολοκαυτώματος, όπως ο Robert Faurisson, δίδασκαν απρόσκοπτα σε πανεπιστημιακά ιδρύματα της πόλης. Ο Andrew Hussey συναντά τον Αρχιραββίνο της Λυών Richard Wertenschlag, ο οποίος τον πληροφορεί ότι λαμβάνει πληθώρα γραμμάτων με απειλές για τη ζωή του και ότι οι συναγωγές της πόλης έχουν μετατραπεί πλέον σε φυλασσόμενα οχυρά. Ο Hussey συνομιλεί επίσης με ακροδεξιούς χριστιανούς που σχεδόν επιχαίρουν για το ότι οι αντιρατσιστές σκιτσογράφοι της «σκατοφιλικής φυλλάδας» Charlie Hebdo δολοφονήθηκαν από «μετανάστες» αλλά και μ’ ένα Γάλλο μουσουλμάνο που προσπαθεί να αποτρέψει ομοθρήσκους του από το να γίνουν «πολεμιστές του Θεού». Μερικούς μήνες μετά τις δολοφονικές επιθέσεις κατά του Charlie Hebdo και του εβραϊκού παντοπωλείου, τίποτα δε φαίνεται να έχει αλλάξει στη Γαλλία. Ένα σοκαριστικό ρεπορτάζ του Channel 4 στα αγγλικά.

‘Lyon in particular has never been a good place for Jews, but hasn’t been so bad for a long time’. Historian Andrew Hussey reports from France on the rise of anti-semitism and Islamophobia.

Lyon is a very good place to understand the tensions in France right now. Everyone is still reeling from the terrorist attacks at the offices of magazine Charlie Hebdo and a kosher supermarket in Paris in January. The country is in trauma and no-one knows what is going to happen next.

Read the rest on channel4.com [h/t glycosymoritis.blogspot.com]

dieudonne-affiche