Αντιμέτωπη με το Ολοκαύτωμα / A Narrative of Evil

pinhas-témoignageΣυγγραφέας: Λίζα Πίνχας 
ISBN: 978-960-88853-7-0
Εκδότης: Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος, 2014
Ήταν 27 ετών, παντρεμένη και διηύθυνε ένα κατάστημα με γούνες στη Θεσσαλονίκη, όταν εκτοπίστηκε στο Άουσβιτς, τον Απρίλιο του 1943. Η Λίζα Πίνχας (1916-1980) έχασε πάνω από 100 συγγενείς στο Ολοκαύτωμα. Η ολόψυχη δέσμευσή της να σώσει τη νεότερη αδελφή της Μαρί και να δράσει ως αυτόπτης μάρτυρας της Γενοκτονίας –αν κατάφερνε να επιβιώσει από την κόλαση– έδωσαν στη Λίζα τη δύναμη να επιζήσει. Άουσβιτς, Ρέχλιν, Ράβενσμπουρκ, πορείες θανάτου, Μάλχωβ, απελευθέρωση το 1945 και ύστερα από όλα αυτά επιστροφή σε μία πόλη που δεν θρηνούσε τον αφανισμό της κοινότητας των Εβραίων. Στη μεταπολεμική Θεσσαλονίκη, η Λίζα ζει με τις τραυματικές εμπειρίες των στρατοπέδων, με θυμό, ενοχές και απόγνωση, συναισθήματα που επεξεργάζεται με αξιοπρέπεια και σοφία, καθώς  αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο σε θέματα αποζημιώσεων, μνήμης και εκπαίδευσης. Για να γνωρίζεις πρέπει να θυμάσαι, ήταν ένα από τα πιστεύω της Λίζας. Τριάντα χρόνια έγραφε και ξανάγραφε τις αναμνήσεις της –μία συγκλονιστική μαρτυρία της κόλασης των στρατοπέδων συγκέντρωσης, όπου η ανθρωπιά είχε σχεδόν  χαθεί. Η Λίζα αφηγείται ευσυνείδητα, με μεθοδικότητα και θάρρος, την αργή εξόντωση των κρατουμένων μέσω της σκληρής εργασίας, τα ιατρικά πειράματα, τις πράξεις σαδισμού, τη σεξουαλική κακοποίηση, την αρρώστια και την πείνα, όσο τα πτώματα των δηλητηριασμένων από τα αέρια θυμάτων καιγόντουσαν στα κρεματόρια. Η αφήγησή της έχει μία σπάνια ποιότητα ηθικής ειλικρίνειας. Eκατομμύρια κρατούμενοι πάλεψαν να διατηρήσουν την ανθρωπιά τους, ενώ έκαναν επώδυνους συμβιβασμούς για να μείνουν ζωντανοί άλλη μια μέρα. Η τοποθέτησή της στο Κομάντο Κάναντα, μια αποθήκη όπου ξεδιαλέγονταν και ταξινομούνταν τα υπάρχοντα των Εβραίων που είχαν πεθάνει στους θαλάμους αερίων για να αποσταλούν στη Γερμανία, ήταν κατά κάποιο τρόπο ευλογία. Διακινδυνεύοντας τη ζωή της, η Λίζα έκλεβε και αντάλλασσε πολύτιμα αντικείμενα με τρόφιμα και φάρμακα. Μετά τον θάνατο της Λίζας, η ανιψιά της, Νανά-Μαζαλτώβ Μωυσή, κατέθεσε  το αδημοσίευτο χειρόγραφο στο αρχείο του Μουσείου. Η μαρτυρία της Λίζας εκδίδεται σε τρεις γλώσσες. Σε μία εποχή αυξανόμενου αντισημιτισμού και ρατσισμού, η δραματική εξιστόρηση των φρικαλεοτήτων που διαπράττονταν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, καθώς επίσης και η μεταπολεμική ιστορία της Λίζας Πίνχας αποτελούν απαραίτητη και επίκαιρη συμβολή, στο να κατανοήσουμε την θυματοποίηση και τη μεταπολεμική πραγματικότητα, όπως τη βίωσαν οι Εβραίοι -άνδρες και γυναίκες. Καθώς οι ελάχιστοι εναπομείναντες αυτόπτες μάρτυρες εκλείπουν, και ταυτόχρονα, το βαθιά ανησυχητικό μίσος εναντίον των Εβραίων θεριεύει, τα λόγια της Λίζας: «ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ… ΜΗΝ ΑΝΟΙΓΕΤΕ ΔΡΟΜΟ ΣΤΗ ΛΗΘΗ» αποκτούν νέο νόημα και σπουδαιότητα.

pinhas-englishTitle: A Narrative of Evil
Author: Lisa Pinhas
ISBN: 978-960-88853-8-7
Publisher: The Jewish Museum of Greece, 2014
She was 27, married, and running a fur shop in the Greek city of Thessaloniki when she was deported to Auschwitz in April 1943. Lisa Pinhas (1916-1980) lost over 100 relatives in the Shoah. Her pledge to save her younger sister, Marie, and to be a witness if she managed to escape from hell gave Lisa the power to survive. Auschwitz, Birkenau,  death  marches, Ravensbrück, Rechlin, Malchow,  liberation in 1945, and then only to return  to a city that had shed no tears for her and  her co-religionists who had perished in the  camps. In the postwar period, Lisa carried her trauma, anger, guilt and despair with dignity and wisdom as she took up leadership roles in the areas of Holocaust compensation, remembrance, and education.  To learn is to remember was one of Lisa’s credos. For 30 years, she wrote and re-wrote her memoir, an unadorned testimony of hell and the ways in which humanity was almost extinguished in the universe of the camps. Lisa’s terrifying story – the slow extermination of detainees through hard labour, medical experiments, acts of sadism, sexual abuse, illness and starvation famine, while corpses of gassed victims were burned in the crematoria – is told conscientiously and courageously. This account has a rare quality of moral honesty. Lisa tells the story of herself and millions of others, who fought to preserve their humanity while making painful compromises to keep themselves alive for one more day. Her appointment to the Kanada Kommando, a warehouse where the belongings of gassed Jews were sorted for shipment to Germany, was a mixed blessing. At the risk of death, Lisa stole and traded precious items for food and medication.  In the 1980s, Lisa’s niece, Nana-Mazaltov Moissi, deposited the unpublished manuscript in the museum’s archive and her testimony is being published in three languages.  In an era of increased antisemitism and racism, Lisa Pinhas’ gripping account of the camps, as well as her postwar story, are indispensable and timely contributions to our understanding of the victimisation, survival and postwar normality experienced by Jewish men and women. As the few remaining eyewitnesses pass away and the deeply troubling hatred against the Jews persists, a call Lisa made in 1970 – “REMEMBER… DO NOT ALLOW OBLIVION” – acquires a new meaning and urgency.

Πηγή / Source: jewishmuseum.gr

h/t The Jewish Heritage in Greece (facebook)

Advertisements

One thought on “Αντιμέτωπη με το Ολοκαύτωμα / A Narrative of Evil

  1. Pingback: Παρουσίαση του βιβλίου «Αντιμέτωπη με το Ολοκαύτωμα. Η Λίζα Πίνχας διηγείται» | Against antisemitism – Ενάντια στον αντισημιτισμό

Υποβολή σχολίου / Votre commentaire / Ihr Kommentar dazu / Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s