Έκθεση για τον Αντισημιτισμό (2018) του Κέντρου Κάντορ

Πηγή: Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο

Annual-Kantor-Center-Worldwide-850x788

Source: antisemitism.org.il

Αξιοσημείωτη και ανησυχητική αύξηση των βίαιων αντισημιτικών περιστατικών -κατά 13% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά- καταγράφει η έκθεση για τον Αντισημιτισμό κατά το 2018, του Κέντρου Κάντορ του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ, που δόθηκε στη δημοσιότητα την 1η Μαΐου 2019. Τα περιστατικά αυτά φτάνουν περίπου τα 400 σε παγκόσμια κλίμακα, με τα περισσότερα να καταγράφονται στις ΗΠΑ -με περισσότερες από 100 περιπτώσεις σοβαρών αντισημιτικών επιθέσεων- το Ηνωμένο Βασίλειο -με 68 περιπτώσεις-  τη Γαλλία και την Γερμανία -με 35 περιστατικά αντίστοιχα- και τον Καναδά με 20. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Γερμανίας, όπου οι επιθέσεις εναντίον Εβραίων αυξήθηκαν κατά 70% στο 2018, έναντι εκείνων του 2017.

«Είναι πλέον σαφές ότι ο αντισημιτισμός δεν περιορίζεται στο τρίγωνο μεταξύ ακροδεξιάς, ακροαριστεράς και ριζοσπαστικού ισλαμισμού, αλλά έχει καταστεί συνηθισμένο φαινόμενο, συχνά αποδεκτό από την κοινωνία», τόνισε ο Δρ. Μοσέ Κάντορ, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Εβραϊκού Συνεδρίου (EJC), κατά τη συνέντευξη Τύπου παρουσίασης της φετινής έκθεσης.

Δείτε εδώ την έκθεση ANTISEMITISM WORLDWIDE 2018 – The Kantor Center– TAU Report (στις σελ. 76-83 το κεφάλαιο για την Ελλάδα).

Εδώ το αρχείο σε PDF

Advertisements

Σέλφι και αντισημιτισμός

Στα τέλη του περασμένου μήνα, αρκετές ενημερωτικές ιστοσελίδες στην Ελλάδα αναπαρήγαγαν την είδηση του πρωτότυπου αντιπερισπασμού Βελγίδας μουσουλμάνας σε συγκέντρωση βελγικής ακροδεξιάς οργάνωσης στην Αμβέρσα. Διαβάζουμε στη Lifo:

Η 22χρονη Zakia Belkhiri στάθηκε μπροστά στους συγκεντρωμένους ακροδεξιούς της οργάνωσης Vlaams Belang και πόζαρε για σέλφι μαζί τους ενώ μπήκε και ανάμεσα τους για να βγάλει χαμογελαστή κι άλλες φωτογραφίες. Μάλιστα σε κάποιες από αυτές εικονίζεται να κάνει και το σήμα της νίκης μπροστά τους αμήχανους συγκεντρωμένους που δεν αντέδρασαν.

Οι φωτογραφίες με τα ειρωνικά σέλφι της Belkhiri διαδόθηκαν αστραπιαία στο διαδίκτυο κι έγιναν αποδεκτές διθυραμβικά ως μια αποτελεσματική αντίσταση στο ρατσισμό. Η ίδια η Belkhiri τόνισε σε σχετική συνέντευξή της ότι με αυτή την κίνηση θέλησε ν’ αναδείξει τη σημασία της ειρηνικής συνύπαρξης, εν ολίγοις “this was just to share joy and peace“.

Ωστόσο, λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση των φωτογραφιών, το BBC αποκάλυψε ότι η συγκεκριμένη ακτιβίστρια είχε αναρτήσει στο παρελθόν μηνύματα μίσους κατά των Εβραίων που θα ζήλευε και ο Πλεύρης:

In one tweet dating from November 2012, she wrote: “Hitler didn’t kill all the Jews, he left some. So we know why he was killing them.”

And in another Facebook post from March 2014, she used an expletive to describe Jews before adding: “I hate them so much.”

Με λίγα λόγια, αν τυγχάνει να είσαι Εβραία/ος, η ρητορική της συνύπαρξης πάει περίπατο. Η αντιφατική στάση της Belkhiri δεν είναι ασφαλώς μεμονωμένη περίπτωση. Το ευρύτερο αντιρατσιστικό κίνημα επιδίδεται εδώ και δεκαετίες σε επιλεκτικό αγώνα κατά των διακρίσεων έχοντας υιοθετήσει πλήρως τις κραυγές για καταστροφή του Ισραήλ και μποϊκοτάρισμα των ισραηλινών προϊόντων. Στη Μεγ. Βρετανία, όλο και μεγαλύτερος αριθμός φοιτητών εκφράζει ανοιχτά την αντίθεσή του σε ψηφίσματα που τονίζουν τη σημασία της μνήμης του Ολοκαυτώματος, με τη δικαιολογία ότι με αυτόν τον τρόπο άλλες γενοκτονίες δεν αποτιμώνται όσο θα έπρεπε.

Η αποκάλυψη του BBC για τις αντισημιτικές απόψεις της Belkhiri αγνοήθηκε στην Ελλάδα. Από τις ιστοσελίδες που ασχολήθηκαν με το θέμα, καμιά δε μπήκε στον κόπο να ενημερώσει τους αναγνώστες της, αν και θα όφειλε.  

Vice_Mai_2016

Πίσω από τις «εξοντωτικές» σέλφι, ο αντισημιτισμός της εξόντωσης. Screenshot via vice.com/gr

Σχολιάζοντας την αρνητική κριτική που προέκυψε μετά τις αποκαλύψεις, η Belkhiri κατέφυγε στην κλασική υπεκφυγή του σύγχρονου αντισημιτισμού: Δεν εννοούσε τους Εβραίους αλλά τους Σιωνιστές.

Belkhiri_Statement_Zionists

Via BBC

ΥΓ: Ελάχιστης προσοχής έτυχε η σαφής αποστασιοποίηση του μουσουλμάνου Δημάρχου του Λονδίνου Sadiq Khan από πρόσφατες αντισημιτικές δηλώσεις συντρόφων του στο Κόμμα των Εργατικών. Ο Khan υπέγραψε μάλιστα την διακήρυξη των Δημάρχων κατά του αντισημιτισμού.

Ο Τζέρεμι Κόρμπιν και οι αντισημίτες φίλοι του

Το ερώτημα που έβγαλε τον Κόρμπιν εκτός εαυτού.

Το ερώτημα που έβγαλε τον Κόρμπιν εκτός εαυτού.

«Η Αυγή» δημοσίευσε πρόσφατα ένα εγκωμιαστικό άρθρο για τον Τζέρεμι Κόρμπιν, τον επικρατέστερο, μέχρι στιγμής, υποψήφιο του βρετανικού Εργατικού Κόμματος. Στο εν λόγω άρθρο εξαίρεται, μεταξύ άλλων, η “συνέπεια” του αποκαλούμενου και ως «Τσίπρα των Εργατικών της Βρετανίας»:

Υποστήριζε πάντοτε σθεναρά τον πυρηνικό αφοπλισμό, την αποχώρηση του βρετανικού στρατού από τη Βόρεια Ιρλανδία και την παλαιστινιακή υπόθεση.

Μικρή λεπτομέρεια που δε θα διαβάσετε στην «Αυγή»: ο Κόρμπιν έχει αναφερθεί με κολακευτικά λόγια για οργανώσεις σαν την Χαμάς και τη Χεζμπολά – „our friends“, τις έχει αποκαλέσει.

Όταν ρωτήθηκε σχετικά από δημοσιογράφο, ισχυρίστηκε ότι απλώς επιδιώκει να τις εμπλέξει στις διαπραγματεύσεις για την ειρήνευση στην περιοχή, διευκρινίζοντας ότι δε συμφωνεί απαραίτητα με τη δράση τους. Αρκετοί αναλυτές – μεταξύ αυτών και ο James Bloodworth στην αριστερή The Guardian – βρίσκουν την επιχειρηματολογία του προβληματική, διότι ο Κόρμπιν φαίνεται να αποσιωπά την έλλειψη ετοιμότητας των παραπάνω οργανώσεων για συμβιβασμό καθώς και τον γενοκτονικό αντισημιτισμό τους.

Έχοντας υπόψη του αυτά τα δεδομένα, ο πρώην πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν προέτρεψε πριν λίγες μέρες εμμέσως τα μέλη των Εργατικών να μην ψηφίσουν υπέρ του Κόρμπιν στην εσωκομματική εκλογική διαδικασία της 12ης Σεπτεμβρίου:

Μη μου πείτε ότι μπορούμε να κάνουμε περισσότερα για τους φτωχούς του κόσμου αν οι συμμαχίες που προτιμούμε είναι με τη Χεζμπολά, τη Χαμάς, το διάδοχο του Τσάβες στη Βενεζουέλα και την ολοκληρωτική Ρωσία του Πούτιν. (via)

Αρκετά βρετανικά Μέσα, με προεξάρχουσα την εφημερίδα The Jewish Chronicle, δεν αρκούνται στο θέμα της εύνοιας που δείχνει ο υποψήφιος των Εργατικών στα βλαστάρια της Χαμάς. Του απευθύνουν μια σειρά αμείλικτων ερωτημάτων, με βάση την έως τώρα δράση του:

1) Γιατί ο Κόρμπιν δέχτηκε, για παράδειγμα, να παρουσιάσει εκπομπή διαλόγου στο Press TV, προπαγανδιστικό κανάλι του ιρανικού καθεστώτος, που καλεί συχνότατα και αρνητές του Ολοκαυτώματος;

2) Γιατί προθυμοποιήθηκε να υπερασπιστεί δημόσια τον αγγλικανό πάστορα Stephen Sizer, που προωθούσε αντισημιτικές θεωρίες συνωμοσίας στο ίντερνετ για τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης, προβάλλοντας μάλιστα τον ισχυρισμό ότι ο Sizer δέχτηκε επίθεση επειδή «τόλμησε να εκφραστεί κατά του σιωνισμού»;

3) Γιατί χρηματοδότησε στο παρελθόν τον αρνητή του Ολοκαυτώματος Paul Eisen και την ομάδα του με την επωνυμία Deir Yassin Remembered, από την οποία έχουν αποστασιοποιηθεί δημόσια ακόμα και διαπρύσιοι κύρηκες του αντισιωνισμού, όπως ο Tony Greenstein;

Αυτές είναι μερικές μόνο από τις κατηγορίες που βαρύνουν τον επίδοξο υποψήφιο για την αρχηγία των Εργατικών. Και για να επιστρέψουμε στο άρθρο της «Αυγής»: ας αφήσει ο (ελληνικός) αριστερός τύπος τα μισόλογα και τη ρητορική της «συνέπειας» κι ας πάρει ξεκάθαρη θέση για τα όσα καταμαρτυρούνται στον Κόρμπιν.

Εκδήλωση-συζήτηση του Ιδρύματος Amadeu Antonio για τον αντισημιτισμό στην Ευρώπη / Podiumsdiskussion zum Antisemitismus in Europa im Rahmen der Aktionswochen gegen Antisemitismus

Aktionswochen-2014Το Ίδρυμα Amadeu Antonio διοργανώνει προσεχώς στο Βερολίνο (την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου στις 7.30 μ.μ. στο Auditorium του Jacob-und-Wilhelm-Grimm-Zentrum) εκδήλωση-συζήτηση για τον αντισημιτισμό στην Ευρώπη. Έμφαση θα δοθεί στην κατάσταση που επικρατεί στη Γερμανία, τη Μεγάλη Βρετανία, την Πολωνία και την Ελλάδα. Συμμετέχουν οι: Andreas Zick (καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Bielefeld), Mark Gardner (εκπρόσωπος της οργάνωσης Community Security Trust για την ασφάλεια της Εβραϊκής Κοινότητας της Μεγάλης Βρετανίας), Katarzyna Wielga-Skolimowska (διευθύντρια του Πολωνικού Ινστιτούτου του Βερολίνου) και Δημήτρης Κράββαρης (διαχειριστής αυτού εδώ του ιστολογίου). Τη συζήτηση θα συντονίσει η δημοσιογράφος Alice Lanzke. Την εκδήλωση θα ανοίξει η Anetta Kahane, πρόεδρος του Ιδρύματος Amadeu Antonio. Για περισσότερες πληροφορίες στα γερμανικά, πατήστε εδώ.

Donnerstag, 11.12.2014 um 19.30 im Auditorium des Jacob-und-Wilhelm-Grimm-Zentrum

Während des Gaza-Kriegs im Sommer 2014 rollte eine neue Welle des Antisemitismus über das Land. Auf den Straßen riefen aufgebrachte Menschenmengen antisemitische Parolen und es kam zu tätlichen Angriffen auf Jüdinnen und Juden.

Auch in anderen Teilen Europas hat der Antisemitismus in diesem Sommer erschreckende Ausmaße angenommen.

Im Rahmen der Aktionswochen gegen Antisemitismus nimmt die Amadeu Antonio Stiftung den aktuellen Antisemitismus in Europa in den Blick. Die geladenen Gäste werden über die Situation in Deutschland, Großbritannien, Polen und Griechenland berichten.

Auf dem Podium:

Prof. Dr. Andreas Zick
lehrt und forscht an der Universität Bielefeld als Direktor des Instituts für Interdisziplinäre Konflikt- und Gewaltforschung.

Mark Gardner
arbeitet in London für den Community Security Trust (CST).
(Vortrag auf englisch)

Katarzyna Wielga-Skolimowska
ist Direktorin am Polnischen Institut Berlin.

Dimitri Kravvaris
berichtet auf dem Blog enantiastonantisimitismo.wordpress.com über Antisemitismus in Griechenland und Europa.

Moderation:
Alice Lanzke
arbeitet als freie Journalistin im Print, Hörfunk und Online.

Eröffnung:
Anetta Kahane
Vorsitzende der Amadeu Antonio Stiftung

Mehr Informationen und der Flyer hier:
http://www.aktionswochen-gegen-antisemitismus.de/

Chief Rabbi Lord Sacks speaks on Christians in the Middle East – House of Lords / Ο Αρχιραββίνος Lord Sacks υπερασπίζεται τους διωκόμενους χριστιανούς της Μέσης Ανατολής

It was Martin Luther King who said:

“In the end, we will remember not the words of our enemies, but the silence of our friends”.

That is why I felt that I could not be silent today. As a Jew in Christian Britain, I know how much I, my late parents and, indeed, the whole British Jewish community owe to this great Christian nation, which gave us the right and the freedom to live our faith without fear. Shall we not therefore as Jews stand up for the right of Christians in other parts of the world to live their faith without fear?

[…]

We know how complex are the history and politics of the Middle East and how fraught with conflicting passions, but there are two points that I wish to make that deserve reflection.

First, on the Arab spring, which has heightened the fear of Christians in many of the countries affected, we make a great intellectual mistake in the West when we assume that democracy is, in and of itself, a step towards freedom. Usually, that is the case, but sometimes it is not. As Alexis de Tocqueville and John Stuart Mill pointed out in the 19th century, it may merely mean the “tyranny of the majority”. That is why the most salient words in the current situation are those of Lord Acton, in his great essay on the history of freedom, who said:

“The most certain test by which we judge whether a country is really free is the amount of security enjoyed by minorities”.

That is why the fate of Christians in the Middle East today is the litmus test of the Arab spring. Freedom is indivisible, and those who deny it to others will never gain it for themselves.

Secondly, religions that begin by killing their opponents end by killing their fellow believers. In the age of the Crusades, Christians fought Muslims. Between the Reformation and the Treaty of Westphalia in 1648, Christians fought Christians-Catholic against Protestant. Today, in the Middle East and elsewhere, radical Islamists fight those whom they regard as the greater and lesser Satan, but earlier this week we mourned the death of 55 Shia worshippers at a mosque in Kabul and another 28 Shia who were killed in a terror attack in Iraq. Today, the majority of victims of Islamist violence are Muslim, and shall we not shed tears for them, too? The tragedy of religion is that it can lead people to wage war in the name of the God of peace, to hate in the name of the God of love, to practise cruelty in the name of the God of compassion and to kill in the name of the God of life. None of these things brings honour to faith; they are a desecration of the name of God.

May God protect Christians of the Middle East and people of faith who suffer for their faith, whoever and wherever they are. (Chief Rabbi Lord Sacks, 9-12-2011)