Τι χάθηκε και τι σώζεται μετά το Άουσβιτς

Στις 19 Απριλίου του 2019 πραγματοποιήθηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος μία σημαντική εκδήλωση για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Πρίμο Λέβι, με ομιλητές τους Σταύρο Ζουμπουλάκη και Θανάση Γιαλκέτση. Με αφορμή την έκδοση των ομιλιών τους σε βιβλίο, ο Μιχάλης Πάγκαλος, διευθυντής του περιοδικού Άνθρωπος, γράφει στο Βιβλιοδρόμιο των Νέων (28-29 Αυγούστου 2021) για την αξία της μαρτυρίας του Λέβι. Αναδημοσιεύουμε παρακάτω το άρθρο του με την άδειά του.

Ο Ιωσήφ Μεβοράχ για τους Καβαλιώτες Εβραίους (βίντεο)

Ο Ιωσήφ Μεβοράχ, ένας από τους ελάχιστους εν ζωή Καβαλιώτες Εβραίους, ανατρέχει στην πλούσια ιστορία της Εβραϊκής Κοινότητας της πόλης. Στη διήγησή του, δεν παραλείπει να αναφερθεί στην περίοδο της βουλγαρικής κατοχής, που αποδείχθηκε ολέθρια για τον εβραϊκό πληθυσμό της Καβάλας. Ένα αφιέρωμα του ENA Channel με αφορμή τη συμπλήρωση 75 χρόνων από τον αφανισμό των Καβαλιωτών Εβραίων.

Λεών Κοέν: Από την Ελλάδα στο Μπίρκεναου

Leon_Cohen_Kyanavgi

ΛΕΩΝ ΚΟΕΝ – ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΜΠΙΡΚΕΝΑΟΥ

Η εξέγερση των εργατών στα Κρεματόρια

Τον Απρίλιο του 1944, ο Ελληνοεβραίος Λεών Κοέν πέρασε την πύλη του Άουσβιτς. Κατά την παραμονή του στο στρατόπεδο, εξαναγκάστηκε να ενταχθεί στο δυναμικό της ειδικής μονάδας εργασίας που ήταν υπεύθυνη για την απομάκρυνση των σορών από τους θαλάμους αερίων και για την καύση τους στα κρεματόρια.

Η ιδιότητα του Λεών Κοέν ως μέλους της Ζόντερκομάντο καθιστά την αυτοβιογραφία του ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο, που μας γνωστοποιεί τις λεπτομέρειες της σκοτεινότερης σελίδας του εικοστού αιώνα, όπως τις έζησε ο ίδιος. Αποτελεί, επίσης, μια από τις ελάχιστες μαρτυρίες για τη μέρα που οι κρατούμενοι βρήκαν το θάρρος να ορθώσουν το ανάστημά τους και να εξεγερθούν στη ναζιστική φονική μηχανή, επιλέγοντας να πεθάνουν ελεύθεροι και με τους δικούς τους όρους.

Το πρώτο μέρος του βιβλίου αποτελείται από τις χαμένες μέχρι πρόσφατα και ανέκδοτες μέχρι σήμερα σημειώσεις του συγγραφέα, ενώ το δεύτερο μισό είναι μετάφραση του εξαντλημένου αγγλικού πρωτότυπου.

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία από τη Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου 2017.

σελίδες: 184 | isbn: 978-618-82909-4-5 | τιμή: 13,30€

Πηγή: Εκδόσεις Κυαναυγή

Continue reading

Una estrella amarilla / Ένα κίτρινο άστρο

Una estrella amarilla In Memoriam, con Ivón Razon Сamhi (1928 – Barón Hirsch, Salónica). Superviviente del Holocausto

RS-98-PLAYER-FINAL-IVON-1200x800DESDE GRECIA, AKÍ SALONIKA, CON ÁNGELA MARÍA ARBELÁEZ – Escucharemos hoy la conmovedora historia de Ivón (Buena) Razon, hija de Eliezer Camhi y Ester Amar. Ivón rekodra en lengua sefardí, ladino, el español de sus padres y sus ancestros, los horrores de aquel día de marzo de 1943 cuando emprendieron su viaje hacia el infierno en trenes para animales. Las últimas palabras de su madre. El momento cuando fue marcada con el número 40990. “Ivona, estas usada a caminar, estas usada a laborar ahí nos vamos a encontrar. El despartimiento de mi mama…kon tres crios”. Ivona honra a sus correligionarias con una triste canción en griego que aprendió durante su cautiverio. Investigación, proyecto de Desde Grecia Akí Salónika ©. [LAD] [ESP] [GR]
– Con ocasión del 72 Aniversario de la primera deportación desde la estación de trenes de los salonicenses judíos hacia los campos de la muerte el 15 de marzo del 1943 desde Salónica, publicamos hoy, a manera de dedicatoria, “el souvenir” de tres jóvenes salonicenses de 1943, que se encuentra en el baúl de los recuerdos de uno de los tres mancebos retratados, y que pudo sobrevivir escapando con una parte de los miembros de su familia. A su padre, que no logró escapar del gueto y fue deportado, honramos hoy. La foto fue tomada en uno de los barrios de Salónica donde vivían tanto miembros de la casi exterminada comunidad judía de la ciudad como sus conciudadanos cristianos. La estrella de David se había convertido en parte obligatorio del atuendo de los salonicenses judíos por aquel entonces. Los jóvenes, vecinos, amigos, compañeros entre los 11 y 14 años, posan para la foto en el jardín de una de sus casas en la calle Italía. Sus hogares y vidas fueron robados por la ocupación alemana, por la brutalidad nazi y de sus colaboradores. Identidades desconocidas, sueños y vidas cortadas…

– Con iniciativa del Interfaith Intercultural Dialogue under one sky y su fundadora A. Mª Arbeláez, la coorganización del Consulado e Instituto Francés y el apoyo de la comunidad judía, la iglesia católica de Salónica y el Embajador de Buena Voluntad de la UNESCO Maestro Ivry Gitlis, se rindió homenaje el 15 de marzo del 2013 a los mancebos judíos que nunca regresaron. ¡Nunca más! [ESP]

** Interfaith Intercultural Dialogue under one sky-Award Marca Colombia País 2012- 100 Colombianos.

Haga clic en el enlace.

Ράδιο Σεφαράδ: Ένα κίτρινο άστρο In Memoriam με την Ivón Razon Сamhi (1928 – Βαρώνος Χιρς, Θεσσαλονίκη). Επιζήσασα του Ολοκαυτώματος.

«Από την Ελλάδαεδώ Θεσσαλονίκη» στο Ράδιο Σεφαράδ με την Ángela Ma. Arbeláez ©®

Θα ακούσουμε σήμερα τη συγκινητική ιστορία της Ivón (Buena) Razon, κόρης του Eliezer Camhi και της Ester Amar. Η Ivón θυμάται στη σεφαραδίτικη γλώσσα, τη Λαδίνο, τα ισπανικά των γονέων και των προγόνων της, τη φρίκη εκείνης της μέρας του Μαρτίου του 1943, όταν ξεκίνησε το ταξίδι της προς την κόλαση σε τρένα για τα ζώα. Τα τελευταία λόγια της μητέρας της. Τη στιγμή που σημαδεύτηκε με το νούμερο 40990. “Ivóna, estas usada a caminar, estas usada a laborar ahí nos vamos a encontrar. El despartimiento de mi mama… kon tres crios”.

Η Ivóna τιμά τους ομοθρήσκους της με ένα λυπητερό τραγούδι στα ελληνικά, που έμαθε κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας της. Ερευνά, παραγωγή Desde Grecia, Akí Salónika ©. Α.Μα.Α [LAD] [ESP] [GR]

– Με την ευκαιρία της 72ης επετείου από την πρώτη απέλαση από το σιδηροδρομικό σταθμό των Θεσσαλονικέων Εβραίων προς τα στρατόπεδα του θανάτου στις 15 Μαρτίου του 1943 από τη Θεσσαλονίκη, δημοσιεύουμε σήμερα, σαν αφιέρωμα, τις «αναμνήσεις» τριών νεαρών Θεσσαλονικέων από το 1943, που ανασύρθηκαν από το μπαούλο των αναμνήσεων του ενός από τους τρεις νεαρούς που απεικονίζονται στη φωτογραφία, που κατάφερε να επιβιώσει δραπετεύοντας με ένα μέρος από τα μέλη της οικογένειάς του. Σήμερα τιμούμε τον πατέρα του, που δεν κατάφερε να δραπετεύσει από το γκέτο και απελάθηκε. Η φωτογραφία τραβήχτηκε σε μια από τις γειτονιές της Σαλονίκης, όπου ζούσαν τόσο μέλη της εβραϊκής κοινότητας της πόλης που σχεδόν εξολοθρεύτηκε, όσο και χριστιανοί συμπολίτες τους. Το άστρο του Δαβίδ είχε μετατραπεί σε υποχρεωτικό μέρος της ενδυμασίας των Θεσσαλονικέων Εβραίων κατά τη στιγμή εκείνη. Οι νεαροί, οι γείτονες, οι φίλοι, παρέες μεταξύ των 11χρονων και 14χρονων, ποζάριζαν για τη φωτογραφία στον κήπο σε κάποιο από τα σπίτια τους στην οδό Ιταλίας. Τα σπίτια και οι ζωές τους είχαν κλαπεί από τη γερμανική κατοχή, από τη ναζιστική κτηνωδία και από τους συνεργάτες τους. Άγνωστες ταυτότητες, κομμένα όνειρα και ζωές…[ΕSP[

Ποτέ ξανά! [ESP] https://www.youtube.com/watch?v=5rwWUy33DnA

Πατήστε εδώ για να ακούσετε την εκπομπή

** Interfaith Intercultural Dialogue under one sky – Award Marca Colombia País 2012 – 100 Colombianos.

Πηγή: Ισραηλιτική Κοινότητα Αθηνών

Ακούστε επίσης: Aaron Alcapest, sobreviviente de la Shοá – Didimótico Salónica, ¡Nunca más! / Ράδιο Σεφαράδ: Aarón Alcapest, επιζήσαντας του Ολοκαυτώματος – Διδυμότειχο Θεσσαλονίκη, Ποτέ ξανά!

Η επιζήσασα του Ολοκαυτώματος Άρτεμις Μπατή Μιρόν (μαρτυρία)

“Και ήρθε η διαταγή, που έλεγε πως στις 8 το πρωί έπρεπε να μαζευτούνε όλοι οι Εβραίοι κοντά στη λίμνη Παμβώτιδα με λίγα δέματα στο χέρι. Εμείς κοιμόμασταν, δεν ξέραμε τίποτα. Το πρωί όταν σηκώθηκε η μανούλα μου και το άκουσε, χιόνιζε εκείνη τη μέρα, ντυθήκαμε ζεστά, ετοιμάσαμε τρία δεματάκια μικρά με εσώρουχα και ένα δέμα με ξηρούς καρπούς, γιατί δεν ξέραμε τι θα αντιμετωπίσουμε. Και βγήκαμε από το σπίτι αγκαλιασμένοι, η μητέρα μου, το αδερφάκι μου κι εγώ. Η μητέρα μου κλειδώνει την πόρτα του σπιτιού χωρίς να ξέρουμε ότι στο σπίτι αυτό ποτέ ποτέ ποτέ δεν θα επιστρέψουμε.”

Άρτεμις Μιρόν

Η Άρτεμις Μιρόν, το γένος Batis, κατάγεται από τα Ιωάννινα. Είναι η μόνη από την οικογένεια της που κατάφερε να επιζήσει του Ολοκαυτώματος. Όταν το 1943, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανοί εισέβαλαν στα Ιωάννινα, άρχισε για την Αρτέμιδα Μιρόν, όπως και για όλη την εβραϊκή κοινότητα των Ιωαννίνων, το δράμα.

Η παραπάνω ομιλία πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2015 σε εκδήλωση που οργάνωσαν το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, μαζί με την Πρεσβεία του Ισραήλ στην Κύπρο στο Λύκειο Αγίου Γεωργίου Λάρνακας και απευθυνόταν στους μαθητές των Γυμνασίων και των Λυκείων Λάρνακας.

Πληροφορίες via Teacher Antonis

Διαβάστε επίσης: Το νούμερο 77132. Η επώδυνη διαδρομή από τα Γιάννενα στο Άουσβιτς (συνέντευξη στη Χρύστα Ντζάνη).

Αντιμέτωπη με το Ολοκαύτωμα / A Narrative of Evil

pinhas-témoignageΣυγγραφέας: Λίζα Πίνχας 
ISBN: 978-960-88853-7-0
Εκδότης: Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος, 2014
Ήταν 27 ετών, παντρεμένη και διηύθυνε ένα κατάστημα με γούνες στη Θεσσαλονίκη, όταν εκτοπίστηκε στο Άουσβιτς, τον Απρίλιο του 1943. Η Λίζα Πίνχας (1916-1980) έχασε πάνω από 100 συγγενείς στο Ολοκαύτωμα. Η ολόψυχη δέσμευσή της να σώσει τη νεότερη αδελφή της Μαρί και να δράσει ως αυτόπτης μάρτυρας της Γενοκτονίας –αν κατάφερνε να επιβιώσει από την κόλαση– έδωσαν στη Λίζα τη δύναμη να επιζήσει. Άουσβιτς, Ρέχλιν, Ράβενσμπουρκ, πορείες θανάτου, Μάλχωβ, απελευθέρωση το 1945 και ύστερα από όλα αυτά επιστροφή σε μία πόλη που δεν θρηνούσε τον αφανισμό της κοινότητας των Εβραίων. Στη μεταπολεμική Θεσσαλονίκη, η Λίζα ζει με τις τραυματικές εμπειρίες των στρατοπέδων, με θυμό, ενοχές και απόγνωση, συναισθήματα που επεξεργάζεται με αξιοπρέπεια και σοφία, καθώς  αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο σε θέματα αποζημιώσεων, μνήμης και εκπαίδευσης. Για να γνωρίζεις πρέπει να θυμάσαι, ήταν ένα από τα πιστεύω της Λίζας. Τριάντα χρόνια έγραφε και ξανάγραφε τις αναμνήσεις της –μία συγκλονιστική μαρτυρία της κόλασης των στρατοπέδων συγκέντρωσης, όπου η ανθρωπιά είχε σχεδόν  χαθεί. Η Λίζα αφηγείται ευσυνείδητα, με μεθοδικότητα και θάρρος, την αργή εξόντωση των κρατουμένων μέσω της σκληρής εργασίας, τα ιατρικά πειράματα, τις πράξεις σαδισμού, τη σεξουαλική κακοποίηση, την αρρώστια και την πείνα, όσο τα πτώματα των δηλητηριασμένων από τα αέρια θυμάτων καιγόντουσαν στα κρεματόρια. Η αφήγησή της έχει μία σπάνια ποιότητα ηθικής ειλικρίνειας. Eκατομμύρια κρατούμενοι πάλεψαν να διατηρήσουν την ανθρωπιά τους, ενώ έκαναν επώδυνους συμβιβασμούς για να μείνουν ζωντανοί άλλη μια μέρα. Η τοποθέτησή της στο Κομάντο Κάναντα, μια αποθήκη όπου ξεδιαλέγονταν και ταξινομούνταν τα υπάρχοντα των Εβραίων που είχαν πεθάνει στους θαλάμους αερίων για να αποσταλούν στη Γερμανία, ήταν κατά κάποιο τρόπο ευλογία. Διακινδυνεύοντας τη ζωή της, η Λίζα έκλεβε και αντάλλασσε πολύτιμα αντικείμενα με τρόφιμα και φάρμακα. Μετά τον θάνατο της Λίζας, η ανιψιά της, Νανά-Μαζαλτώβ Μωυσή, κατέθεσε  το αδημοσίευτο χειρόγραφο στο αρχείο του Μουσείου. Η μαρτυρία της Λίζας εκδίδεται σε τρεις γλώσσες. Σε μία εποχή αυξανόμενου αντισημιτισμού και ρατσισμού, η δραματική εξιστόρηση των φρικαλεοτήτων που διαπράττονταν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, καθώς επίσης και η μεταπολεμική ιστορία της Λίζας Πίνχας αποτελούν απαραίτητη και επίκαιρη συμβολή, στο να κατανοήσουμε την θυματοποίηση και τη μεταπολεμική πραγματικότητα, όπως τη βίωσαν οι Εβραίοι -άνδρες και γυναίκες. Καθώς οι ελάχιστοι εναπομείναντες αυτόπτες μάρτυρες εκλείπουν, και ταυτόχρονα, το βαθιά ανησυχητικό μίσος εναντίον των Εβραίων θεριεύει, τα λόγια της Λίζας: «ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ… ΜΗΝ ΑΝΟΙΓΕΤΕ ΔΡΟΜΟ ΣΤΗ ΛΗΘΗ» αποκτούν νέο νόημα και σπουδαιότητα.

pinhas-englishTitle: A Narrative of Evil
Author: Lisa Pinhas
ISBN: 978-960-88853-8-7
Publisher: The Jewish Museum of Greece, 2014
She was 27, married, and running a fur shop in the Greek city of Thessaloniki when she was deported to Auschwitz in April 1943. Lisa Pinhas (1916-1980) lost over 100 relatives in the Shoah. Her pledge to save her younger sister, Marie, and to be a witness if she managed to escape from hell gave Lisa the power to survive. Auschwitz, Birkenau,  death  marches, Ravensbrück, Rechlin, Malchow,  liberation in 1945, and then only to return  to a city that had shed no tears for her and  her co-religionists who had perished in the  camps. In the postwar period, Lisa carried her trauma, anger, guilt and despair with dignity and wisdom as she took up leadership roles in the areas of Holocaust compensation, remembrance, and education.  To learn is to remember was one of Lisa’s credos. For 30 years, she wrote and re-wrote her memoir, an unadorned testimony of hell and the ways in which humanity was almost extinguished in the universe of the camps. Lisa’s terrifying story – the slow extermination of detainees through hard labour, medical experiments, acts of sadism, sexual abuse, illness and starvation famine, while corpses of gassed victims were burned in the crematoria – is told conscientiously and courageously. This account has a rare quality of moral honesty. Lisa tells the story of herself and millions of others, who fought to preserve their humanity while making painful compromises to keep themselves alive for one more day. Her appointment to the Kanada Kommando, a warehouse where the belongings of gassed Jews were sorted for shipment to Germany, was a mixed blessing. At the risk of death, Lisa stole and traded precious items for food and medication.  In the 1980s, Lisa’s niece, Nana-Mazaltov Moissi, deposited the unpublished manuscript in the museum’s archive and her testimony is being published in three languages.  In an era of increased antisemitism and racism, Lisa Pinhas’ gripping account of the camps, as well as her postwar story, are indispensable and timely contributions to our understanding of the victimisation, survival and postwar normality experienced by Jewish men and women. As the few remaining eyewitnesses pass away and the deeply troubling hatred against the Jews persists, a call Lisa made in 1970 – “REMEMBER… DO NOT ALLOW OBLIVION” – acquires a new meaning and urgency.

Πηγή / Source: jewishmuseum.gr

h/t The Jewish Heritage in Greece (facebook)

Ρίκα Μπενβενίστε: Αυτοί που επέζησαν. Αντίσταση, Εκτόπιση, Επιστροφή. Θεσσαλονικείς Εβραίοι στη δεκαετία του 1940

Benveniste-ceux-qui-ont-survecuΝέα κυκλοφορία από τις εκδόσεις Πόλις

σελίδες: 444 • isbn: 978-960-435-455-9 • τιμή: 17 ευρώ

Πριν από τον πόλεμο, ζούσαν στη Θεσσαλονίκη πάνω από 50.000 Εβραίοι. Από αυτούς, περισσότεροι από 46.000 εκτοπίστηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα, όπου, σε ποσοστό περίπου 96%, δολοφονήθηκαν.

Το ανά χείρας βιβλίο αφηγείται ιστορίες Θεσσαλονικιών Εβραίων που σώθηκαν. Οι ιστορίες τους είναι οι εξαιρέσεις που δεν αφήνουν ούτε στιγμή να ξεχαστεί ο κανόνας. Ο κανόνας ήταν ο θάνατος. Μέσα από τεκμήρια και μαρτυρίες, παρακολουθούμε διαδρομές ανθρώπων που μοιράστηκαν κοινές εμπειρίες στα βουνά όπου διέφυγαν για να πολεμήσουν ως αντάρτες, και στα στρατόπεδα όπου υπέμειναν αμέτρητα βάσανα, αλλά επέζησαν. Τους παρακολουθούμε επίσης κατά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, όταν οι δρόμοι τους παρέμειναν κοινοί ή χώρισαν, αφού άλλοι επέστρεψαν στον γενέθλιο τόπο ενώ άλλοι μετανάστευσαν.

Η εστίαση σε ομάδες ανθρώπων που είχαν κοινές εμπειρίες ξεδιπλώνει μπροστά στα μάτια μας τις δυνατότητες και τα όρια των επιλογών τους, τις προθέσεις και τα αδιέξοδα, τις αντοχές και τις παραιτήσεις τους. Η επιβίωσή τους έλαβε πολλές όψεις. Τις όψεις που συναντάμε στα πρόσωπα των ίδιων, αλλά και όλων εκείνων με τους οποίους συναντήθηκαν: τόλμη, φόβο, ανυπακοή, συμμόρφωση, καλοσύνη, μικρότητα, αξιοπρέπεια, κακία – και όλα αυτά, στον υπερθετικό βαθμό που επέβαλλαν οι ακραίες συνθήκες του πολέμου και των διωγμών. Τις όψεις, ακόμα, που προσδιόρισε η κοινωνία τους, όταν βρέθηκε παγιδευμένη στη δίνη του πολέμου, της Κατοχής και των διώξεων. Στη διαλεκτική του ατομικού με το κοινωνικό, το τυχαίο διεκδικεί επίσης ένα διόλου ευκαταφρόνητο μερίδιο. Η ποικιλία των διαδρομών αυτών που επέζησαν είναι κρίσιμη για να κατανοήσουμε ένα παρελθόν που δεν εξημερώνεται.

Ρίκα Μπενβενίστε

***

Η Ρίκα Μπενβενίστε γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1959. Σπούδασε Ιστορία στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και έκανε το διδακτορικό της στη Μεσαιωνική Ιστορία στη Σορβόννη (Paris I, Panthéon-Sorbonne).

Δίδαξε στο Τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου και στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Σήμερα είναι καθηγήτρια Ιστορίας της Μεσαιωνικής Ευρώπης στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Μελέτες της για τα δικαστικά αρχεία της μεσαιωνικής Γαλλίας, την ιστορική ανθρωπολογία και τις σχέσεις εβραίων και χριστιανών στη μεσαιωνική Δύση έχουν δημοσιευθεί σε ελληνικά και ξένα περιοδικά. Στα ερευνητικά της ενδιαφέροντα συμπεριλαμβάνονται η εβραϊκή ιστοριογραφία και η ιστορία του Ολοκαυτώματος.

Κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία της: Η ποινική καταστολή της νεανικής εγκληματικότητας τον 19ο αιώνα, 1833-1911 (Αντ. Ν. Σάκκουλας, 1994), Εβραίοι ταξιδιώτες τον Μεσαίωνα (Νεφέλη, 2000) και Από τoυς Βαρβάρους στους Μοντέρνους: Κοινωνική ιστορία και ιστοριογραφικά προβλήµατα της µεσαιωνικής ∆ύσης (Πόλις, 2007).

  • Το παρακάτω βίντεο περιέχει μια παλιότερη εισήγηση της Ρίκας Μπενβενίστε με θέμα “Μαρτυρίες των επιζώντων και ιστορική έρευνα. Νέες προοπτικές για την ιστορία της Σοά στην Ελλάδα” (“Témoignages des survivants et recherche historique. Nouvelles perspectives pour l’histoire de la Shoah en Grèce”):

Following Shira’s Journey: A Greek Jewish Odyssey / Νέο ντοκιμαντέρ αυστραλιανής παραγωγής για την ιστορία και το παρόν των ελληνoεβραϊκών κοινοτήτων

A documentary exploring the history of Greece’s Jewish communities and their near destruction during the Holocaust. Directed by Carol Gordon and Natalie Cunningham.

Following-Shiras-JourneyStraight out of production is this World Premiere documentary uncovering the thriving Jewish communities of Greece prior to World War II.

More than 60,000 Greek Jews perished in the Nazi concentration camps, and yet the experiences of Greece’s Jewish population during the Holocaust have remained relatively unknown until now. In the post-war years, fear, suspicion, economic hardship and civil war relegated the sad history of the Greek Jews to the horrors of a time people preferred to forget.

Interviews with Greek-Jewish Holocaust survivors, as well as second and third generation survivors, offer insights into these now extinct communities, and their much smaller modern-day descendants determined to keep culture and traditions alive — especially in the face of anti-Semitism.

Shot on location in Greece in September 2013, this fascinating documentary is the labour of love of Carol Gordon and Natalie Cunningham (Cunningham’s short film, Ror, also appears in this year’s program, and her other short student film, You Know What? I Love You, appeared last year).

Written by: Carol Gordon
Produced by: Carol Gordon

About the Directors:
Carol Gordon and Natalie Cunningham are both Melbourne-based filmmakers.

Greek Synopsis:
Συνεντεύξεις με τους Ελληνοεβραίους επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος, καθώς και με τους επιζώντες δεύτερης και τρίτης γενιάς, οι οποίοι δίνουν πληροφορίες για τις Ελληνοεβραϊκές κοινότητες μου χάθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, και δείχνουν την αποφασιστικότητά τους να διατηρήσουν τον πολιτισμό και τις παραδόσεις τους ζωντανές.

Source: greekfilmfestival.com.au

  • The documentary “Following Shira’s Journey: A Greek Jewish Odyssey” will premiere at the upcoming Greek Film Festival – Australia on Sunday October 26th.