Ημέρα μνήμης Ολοκαυτώματος στα Ιωάννινα

Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο Διονύσης Δρόσος, Καθηγητής Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με θέμα: Αντισημιτισμός: ακρότητα και κοινοτοπία. Σκέψεις για τη μνήμη και την ευθύνη της γενοκτονίας

holocaust_memory_day_2017c

holocaust_memory_day_2017

Πηγές: uoi.gr και pkdi.gr

The Jewish Community of Ioannina in the spotlight: Two exhibitions in Athens

afissa_exhibition_eliya_2016

 

“The Jewish Community of Ioannina – The Memory of Artefacts” 
This exhibition highlights historical aspects regarding the daily life of the old Romaniote Community of Ioannina, combining the information with photographic material and authentic objects from the J.M.G. collections, which are presented to the public for the first time, but also with unique artefacts kindly loaned by private individuals.

Joseph Eligia, the Poet of the Lake
This interactive exhibition offers visitors the opportunity to become acquainted with the era, the life and the work of the great scholar and poet from Ioannina, and encourages them to develop a reciprocal dialogue with him, based on the poems and the translations of the holy texts, which he bequeathed us.

The aim of the periodic exhibitions and the related cultural activities is to present the public with elements from the life and traditions of one of the smaller, but yet oldest Jewish communities in Greece, and also to explore its individual and collective contribution to the enrichment of the local urban and social transformations.

The exhibitions are accompanied by a bilingual catalogue, as well as educational programmes specially designed for students.

The exhibitions will be hosted by the Jewish Museum of Greece from January 23 until September 25, 2017.

Inauguration: Monday, January 23, 2017 at 19:00. Open House: 18:00 – 21:00

More information here.

«Η Εβραϊκή Κοινότητα των Ιωαννίνων – Αντικειμένων Μνήμη»
Αναδεικνύει πτυχές της ιστορίας και της καθημερινής ζωής της παλιάς ρωμανιώτικης κοινότητας των Ιωαννίνων, συνδυάζοντας τις πληροφορίες με φωτογραφικό υλικό και αυθεντικά αντικείμενα από τις συλλογές του Ε.Μ.Ε. που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό, αλλά και με πρωτότυπα κειμήλια υπό ευγενική παραχώρηση ιδιωτών.

«Γιοσέφ Ελιγιά, o Ποιητής της Λίμνης»
Αυτή η διαδραστική έκθεση δίνει στους επισκέπτες την ευκαιρία να γνωρίσουν την εποχή, τη ζωή και το έργο του σπουδαίου γιαννιώτη διανοούμενου και ποιητή και τους ενθαρρύνει να αναπτύξουν μια διαλογική σχέση μαζί του, βασισμένη στα ποιήματα και τις μεταφράσεις των ιερών κειμένων που μας κληροδότησε.

Στόχος των περιοδικών εκθέσεων και των συνδεόμενων πολιτιστικών δράσεων, είναι να παρουσιάσουν στο κοινό στοιχεία από τη ζωή και την παράδοση μιας από τις μικρότερες, αλλά και συνάμα παλαιότερες εβραϊκές κοινότητες του ελλαδικού χώρου, και να διερευνήσουν την ατομική και συλλογική προσφορά της στον εμπλουτισμό των τοπικών αστικών και κοινωνικών μετασχηματισμών.

Τις εκθέσεις συνοδεύει δίγλωσσος κατάλογος, καθώς και ειδικά σχεδιασμένα εκπαιδευτικά προγράμματα για το μαθητικό κοινό.

Οι έκθεσεις θα φιλοξενηθούν στο Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος από τις 23 Ιανουαρίου έως τις 25 Σεπτεμβρίου 2017.

Εγκαίνια: 23.01.2017, 19.00. Διάρκεια Εκδήλωσης: 18:00 – 21:00.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Παρουσίαση του βιβλίου “Εβραϊκές κοινότητες ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση” / Book presentation: Jewish communities between East and West

Το Τμήμα Ιστορίας & Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, η Ισραηλιτική Κοινότητα Iωαννίνων και το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου

Εβραϊκές κοινότητες ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, 15ος-20ός αιώνας: οικονομία, κοινωνία, πολιτική, πολιτισμός,

Πρακτικά διεθνούς συνεδρίου (Ιωάννινα, 21-23 Μαΐου 2015), εκδόσεις Ισνάφι, Ιωάννινα 2016

την Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2017, στις 8.00 μ.μ.στον Πολιτιστικό Πολυχώρο «Δ. Χατζής»

Χαιρετισμοί:
Χρήστος Σταυράκος, Πρόεδρος Τμήματος Ιστορίας & Αρχαιολογίας
Μωυσής Ελισάφ, Πρόεδρος Ισραηλιτικής Κοινότητας Ιωαννίνων

Ομιλητές:
Λάμπρος Φλιτούρης, επίκ. καθηγητής ευρωπαϊκής ιστορίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Γιώργος Αντωνίου, επίκ. καθηγητής εβραϊκών σπουδών ΑΠΘ
Στέφανος Δημητρίου, αναπλ. καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
και οι επιμελήτριες του τόμου, Άννα Μαχαιρά και Λήδα Παπαστεφανάκη

Συντονιστής: Φιλήμων Καραμήτσος, δημοσιογράφος

[Via facebook]

book_jewish_communities

Jewish communities between East and West, 15th-20th centuries: Economy, society, politics, culture, Anna Mahera – Leda Papastefanaki (eds.), preface Moses Elisaf, Proceedings of the International Conference (Ioannina, 21-23 May 2015), Department of History & Archaeology, University of Ioannina – Jewish Community of Ioannina, Isnafi Publications, Ioannina 2016, p. 382 [Greek and English texts, English abstracts]

The volume explores the multiple aspects of the history of the Jewish Communities (15th -20th centuries) in Europe, with an emphasis in the Mediterranean and the Balkans; it originated in the conference jointly organised by the Department of History & Archaeology of the University of Ioannina and the Jewish Community of Ioannina on 21-23 May 2015.

The contributors to the volume are: Fragiski Ampatzopoulou, Henriette-Rika Benveniste, Eleni Beze, Andreas Bouroutis, Philip Carabott, Iason Chandrinos, Anna Maria Droumpouki, Moses Elisaf, Hagen Fleischer, Maria Fragkou, Annette Fromm, Sakis Gekas, Eyal Ginio, Michal Govrin, Evanghelos Hekimoglou, Dimitris Kargiotis, Maria Kavala, Eleni Kourmantzi, Daphne Lappa, Anna Mahera, Anna Mandilara, Giorgos Margaritis, Leda Papastefanaki, Ioanna Pepelasis, Odette Varon-Vassard, Dimitrios Varvaritis, Stavros Zoumboulakis.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ / TABLE OF CONTENTS

Ευχαριστίες

Μωυσής Ελισάφ, Πρόλογος

Άννα Μαχαιρά – Λήδα Παπαστεφανάκη, Εισαγωγή

Πολιτισμικές ταυτότητες των εβραϊκών κοινοτήτων
Henriette-Rika Benveniste, The idea of exile: Jewish accounts and the Historiography of Salonika revisited
Daphne Lappa, Cross-cultural Networks, Mobility, and Religious Conversion in the 18th-century Eastern Mediterranean
Annette B. Fromm, Why is it important? The Jewish Community of Ioannina
Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Η ‟συκοφαντία αίματος” και οι Έλληνες συγγραφείς στο γύρισμα του 20ού αιώνα
Άννα Μαχαιρά, Μεταξύ αγοράς και πολιτικής: οι Εβραίοι της Γαλλίας πριν από την υπόθεση Dreyfus

Η εβραϊκή ταυτότητα στη λογοτεχνία
Ελένη Κουρμαντζή, Γιωσέφ Ελιγιά: Διανοούμενος και ποιητής της «διαμαρτυρίας»
Δημήτρης Καργιώτης, Άσμα Ασμάτων: Η υπόγεια παρέμβαση του Γιωσέφ Ελιγιά στο νεοελληνικό λογοτεχνικό κανόνα

Εβραϊκές κοινότητες στον ελλαδικό χώρο από τον 15ο στον 20ό αιώνα
Λήδα Παπαστεφανάκη, «Άνθρωποι ταπεινοί, φρόνιμοι, νοικοκυρεμένοι και καλοί οικογενειάρχες…». Προς μια κοινωνική ιστορία της Εβραϊκής Κοινότητας των Ιωαννίνων τον 20ό αιώνα
Evanghelos Hekimoglou, The religious filter in the history of the urban transformations; Sephardim in Thessalonica (15th-20th centuries)
Sakis Gekas, For better or for worse? A counter-narrative of Corfu Jewish history and the transition from the Ionian State to the Greek Kingdom (1815-1890s).
Eyal Ginio, Enduring the Shift from an Empire to a Nation-State: The Case of the Jewish Community of Kavala during the First Balkan War
Φίλιππος Κάραμποτ, Η εβραϊκή παρουσία στην Αθήνα του 19ου αιώνα: Από τον Μάξιμο Ρότσιλδ στην Ισραηλιτική Αδελφότητα

Επιχειρήσεις, δίκτυα, ανταγωνισμοί
Ανδρέας Μπουρούτης, Alliance Israelite εναντίον Deutsche Juden Hilvsverein
Ioanna Sapfo Pepelasis – Dimitrios Varvaritis, A New Perspective on Jewish Enterprising in Greece (1830-1929): Evidence from the founding charters of Joint Stock Companies and biographical material
Άννα Μανδυλαρά, Το ζήτημα των «ελληνικών» εταιρειών: ελληνικά και εβραϊκά δίκτυα ανάμεσα στην Οθωμανική αυτοκρατορία και τη Δυτική Ευρώπη κατά τον 19ο αιώνα

Κατοχή, Αντίσταση, Γενοκτονία των Εβραίων
Γιώργος Μαργαρίτης, Αντισημιτισμός: «τεχνικές» παράμετροι
Μαρία Φράγκου, Τα αντιφατικά όρια της ιταλικής πολιτικής: Οι Ιταλοί Εβραίοι στις κατεχόμενες ζώνες του Άξονα
Μαρία Καβάλα, Οι εκτελέσεις Εβραίων στη Θεσσαλονίκη στα χρόνια της Κατοχής. Πολιτική αντιποίνων και φυλετισμός
Odette Varon-Vassard, The enlisting of Greek Jews in the Resistance. Silence, memory and discourse
Ιάσονας Χανδρινός, «Οι Δίκαιοι του αντιφασισμού»: Το ΕAM και οι προσπάθειες διάσωσης των Ελλήνων Εβραίων, 1941-1944

Μνήμη και λόγοι για τη Γενοκτονία των Εβραίων
Σταύρος Ζουμπουλάκης, Χριστιανισμός και αντισημιτισμός πριν και μετά το Ολοκαύτωμα
Michal Govrin, What Is Memory? Seventy Years Later
Χάγκεν Φλάισερ – Άννα Μαρία Δρουμπούκη, Κλειώ και κλισέ: Η Γερμανία αντιμέτωπη με το «τηλεοπτικό Ολοκαύτωμα»
Ελένη Μπεζέ, Εβραίοι Αριστεροί και Σιωνιστές στη μεταπολεμική Ελλάδα. Αποκλίσεις και συγκλίσεις (1945-1951)

Abstracts
Πρόγραμμα του Συνεδρίου – Conference Programme

Ομιλία της Marcia Haddad Ikonomopoulos στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Κοσμήτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Καθηγήτρια κ. Κατερίνη Λιάμπη

έχει την τιμή να σας προσκαλέσει στην ομιλία

της κυρίας Marcia Haddad Ikonomopoulos,
Διευθύντριας του Μουσείου Kehila Kedosha Janina, Νέα Υόρκη

με θέμα:

«Emigration of Jews from Epirus»

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη,
4 Οκτωβρίου 2016, ώρα 12:00,

στο Αμφιθέατρο της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Πηγή: uoi.gr

kehila_kedosha_janina

The Kehila Kedosha Janina synagogue in the Lower East Side neighborhood of Manhattan, New York City. Source: Wikipedia

Οι «φρουροί της μνήμης» και το ναζιστικό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής»

Του Αλέκου Ράπτη

[Αναδημοσίευση από τον “Ηπειρωτικό Αγώνα” με την άδεια του συγγραφέα. Επισημαίνουμε, συγχρόνως, την ουσιαστική τοποθέτηση της εφημερίδας στην στήλη “Τσιμπίδα” για τη σιωπή πολλών μετά τη χυδαία επίθεση που δέχτηκε πρόσφατα η Εβραϊκή Κοινότητα των Ιωαννίνων.]

                                                                         Ιωάννινα, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Ο ελληνικός φασισμός από το 1974 και μετά

Η μελέτη της ιστορίας του ελληνικού φασισμού εντάσσεται σε ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια μέσα από τα οποία, αναδεικνύονται αρκετές σημαντικές πτυχές της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας.

Από την μεταπολίτευση του΄74 και μετά, τα περισσότερα σχεδόν πολιτικά κόμματα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου στην Ελλάδα, υποστήριζαν ότι ο φασισμός στην Ελλάδα και οι «Νεοναζί» ήταν μια ασήμαντη περιθωριακή «ανωμαλία», η οποία δεν είχε σχέση με την ελληνική πραγματικότητα.

Ωστόσο την τελευταία δεκαετία που διανύουμε όλα αυτά τα πολιτικά επιχειρήματα, κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος αποδεικνύοντας για άλλη μια ακόμη φορά, ότι ο φασισμός δεν είναι ξένος προς το ελληνικό κράτος, αλλά και ακόμη περισσότερο ούτε και σε ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.

Το ναζιστικό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής»

Το 1980 η εμφάνιση του νεοναζιστικού μορφώματος της «Χρυσής Αυγής» που μέσα από το περιοδικό της χαρακτηρίζεται ως «εθνικοσοσιαλιστική», φανερώνει και την διαφορετικότητα της, αλλά και τις προθέσεις της με τις όμορες άλλες οργανώσεις της ελληνικής Άκρας Δεξιάς.

Την δεκαετία του ΄90, η ανασύνταξη της ελληνικής ακροδεξιάς, ταυτίζεται απόλυτα με το ιδεολογικό πεδίο της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς, που εκφράζεται με το «τρίτο κύμα» δηλαδή, την ξενοφοβία, τον ρατσισμό, και τον σοβινισμό.

Από το 1992 και μετά, τα γεγονότα της κατάρρευσης του καθεστώτος στην Αλβανία, η μαζική μετακίνηση Αλβανών μεταναστών προς την Ελλάδα, αλλά και οι «εθνικοί κίνδυνοι» από την αμφισβήτηση της ελληνικότητας του ονόματος της Μακεδονίας, αποτελούν θεματικές στην «ατζέντα του εξτρεμισμού», που διαμορφώνονται καταλλήλως από το νεοναζιστικό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής».

Παρόλα αυτά το ελληνικό πολιτικό σύστημα και η ελληνική δικαιοσύνη για αρκετά χρόνια, αντιμετώπιζαν το ναζιστικό αυτό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής» με χαλαρότητα, αδυνατώντας να την  ελέγξουν και να της ασκήσουν δίωξη στο σύνολό της.

Ωστόσο η ελληνική συνταγματική πράξη δεν προέβλεπε απαγόρευση πολιτικών κομμάτων, αφού πλέον το 2012 ήταν κόμμα στην Βουλή των Ελλήνων.

Η συνέχεια είναι γνωστή καθώς κάθε φορά που προέκυπτε κάποιο περιστατικό άσκησης εγκληματικής βίας με κατηγορούμενους μέλη της «Χρυσής Αυγής», οι αρμόδιες αρχές δυστυχώς απέφευγαν να ερευνήσουν και να διαπιστώσουν τα πραγματικά κίνητρα των «Χρυσαυγιτών», που ήταν ενταγμένοι στην εγκληματική αυτή ναζιστική οργάνωση, της οποίας η βία δεν ήταν απλά το μέσον, αλλά ο ίδιος ο σκοπός της δράσης της.

Η δίκη της «Χρυσής Αυγής»

Η δολοφονία του 34χρονου Παύλου Φύσσα, ράπερ καλλιτέχνη με αντιφασιστική δράση, από τον Γιώργο Ρουπακιά σημαίνων στέλεχος της «Χρυσής Αυγής», στο Κερατσίνι στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, καθόρισε στην συνέχεια και την στάση της ελληνικής δικαιοσύνης, η οποία διέταξε να ανοιχθεί ο Φάκελος του νεοναζιστικού μορφώματος της «Χρυσής Αυγής».

Η συγκέντρωση των 32 αρχικών δικογραφιών, διαβιβάστηκαν στις 19 Σεπτεμβρίου 2013 δια του τότε υπουργού Νίκου Δένδια (υπουργός Δημ. Τάξης), στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Γκουτζαμάνη, η οποία με την σειρά της ανέθεσε στις αρμόδιες ανακρίτριες εισαγγελείς, Ιωάννα Κλάπα και Μαρία Δημητροπούλου να κάνουν «φύλλο και φτερό» τον Φάκελο της  «Χρυσής Αυγής».

Ουσιαστικά όμως τα αλλεπάλληλα γεγονότα εκείνων των ημερών φανέρωσαν με τον πιο εμφατικό τρόπο την έσω-αδυναμία, που είχε επιδείξει έως τότε η Πολιτεία, στην θεσμική αντιμετώπιση αυτού του ναζιστικού μορφώματος.

Επί χρόνια η «Χρυσή Αυγή», εφάρμοζε ανενόχλητα την «εθνικοσοσιαλιστική της θεωρία και πρακτική », ασκώντας βίαιες αιματηρές επιθέσεις εναντίων όλων όσων τους θεωρούσε «εχθρούς» και που στην δική της φρασεολογία ήταν «κομμούνια» «μπολσεβίκοι» «υπάνθρωποι», «εβραίοι» «σιωνιστές» «αλβανοί» «γυφτοσκοπιανοί» «μαύροι αφρικανοί» «ασιάτες πακιστανοί» και εσχάτως, «γυφτοπρόσφυγες από την Συρία».

Στην διάρκεια αυτών των ανακρίσεων, ενσωματώθηκαν στην δικογραφία του Φακέλου της  «Χρυσής Αυγής» και δεκάδες άλλες υποθέσεις που εκκρεμούσαν διάσπαρτες ανά την ελληνική επικράτεια και που  αναφέρονταν σε πλημμελήματα και κακουργήματα, στα οποία εμπλέκονται μέλη και στελέχη του νεοναζιστικού αυτού μορφώματος.

Συνολικά ο αριθμός των υποθέσεων ξεπερνά τις εκατό, ενώ τα αδικήματα που διερευνώνται καλύπτουν σχεδόν ολόκληρο το φάσμα του Ποινικού Κώδικα.

Οι βανδαλισμοί των εβραϊκών νεκροταφείων ανά την Ελλάδα

Η περίπτωση των βανδαλισμών του εβραϊκού νεκροταφείου Ιωαννίνων

Στον «Φάκελο Χρυσή Αυγή» της Εισαγγελίας  του Αρείου Πάγου, είναι επίσης ενταγμένη και η δικογραφία στην οποία καταγράφονται οι βανδαλισμοί ανά την Ελλάδα, που πραγματοποιήθηκαν σε εβραϊκά νεκροταφεία και λατρευτικούς χώρους, των ελληνικών εβραϊκών κοινοτήτων.

Επίσης γίνεται ιδιαίτερη μνεία και αναφορά στα Ιωάννινα, με συντριπτικά στοιχεία τα οποία  αφορούν βανδαλισμούς, σε ταφικά μνημεία και τάφους, στο Εβραϊκό Νεκροταφείο της πόλης των Ιωαννίνων, κατά το χρονικό διάστημα των ετών, 2002 έως και το 2009.

  • Βανδαλισμοί στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, στις 15 Απριλίου 2002.
  • Ναζιστικά συνθήματα, έξω από την Εβραϊκή Συναγωγή Ιωαννίνων, στις αρχές Αυγούστου 2003.
  • Βανδαλισμοί στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, στις 8 Οκτωβρίου 2003.
  • Αναγραφή της «ανάποδης» Ναζιστικής Σβάστικας, έξω από την πόρτα του Εβραϊκού Νεκροταφείου Ιωαννίνων, στις 26 Φεβρουαρίου 2007.
  • Βανδαλισμοί στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, στις 21 Ιανουαρίου 2009.
  • Αναγραφή της Ναζιστικής Σβάστικας, έξω από την πόρτα του Εβραϊκού Νεκροταφείου Ιωαννίνων, στις 25 Μαρτίου 2008.
  • Βανδαλισμοί στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, στις 2 Ιουνίου 2009.
  • Βανδαλισμοί στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, στις 8 Ιουλίου 2009.

Για όλα αυτά τα ανωτέρω η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Περιφέρειας Ηπείρου στα Ιωάννινα, διεξήγαγε έρευνες, που δεν κατέληξαν πουθενά, ενώ η προκαταρκτική εξέταση δεν έγινε ουδέποτε γνωστή. Δεν υπήρξε κανείς ύποπτος και κανείς δεν κατηγορήθηκε για να οδηγηθεί στην Ελληνική Δικαιοσύνη. Τελικά η όλη υπόθεση κατέληξε στο αρχείο.

Η επανεμφάνιση της ναζιστικής σβάστικας

Ωστόσο επτά χρόνια μετά από εκείνα τα γεγονότα, ένας νέος κύκλος βανδαλισμών εναντίων της εβραϊκής κοινότητας Ιωαννίνων, φαίνεται να ανοίγει καθώς προχτές στις 12 Σεπτεμβρίου 2016, οι «γνωστοί άγνωστοι», χτύπησαν και πάλι, αναγράφοντας με σπρέι το έμβλημα της μισητής ναζιστικής σβάστικας, στον εξωτερικό τοίχο της εβραϊκής κοινότητας, αλλά και σε γειτονικά σπίτια και σε αυτοκίνητα.

Οι εποχούμενοι «φρουροί τη μνήμης»

Είχε προηγηθεί βέβαια σε τοπική εφημερίδα της πόλης των Ιωαννίνων η δημοσίευση ενός άρθρου, μέσα από το οποίο ο συντάκτης του διερωτάτο εμφανώς λέγοντας επί λέξει: «Προς τι η επιμονή των Εβραίων να τους…τιμούμε συνεχώς», βουτώντας την πέννα του στην χολή και το δηλητήριο, δίχως ίχνος εντροπής και καταισχύνης βεβηλώνοντας τη μνήμη των 1850 γιαννιωτοεβραίων συμπολιτών μας, που εκτοπίστηκαν από τους γερμανούς Ναζί, στις 25 Μαρτίου 1944 και έγιναν στάχτη στα Ναζιστικά στρατόπεδα Άουσβιτς και στο Μπιρκενάου στην Πολωνία.

Αρκετοί συμπολίτες μας, αλλά και εγώ ο ίδιος, απαντήσαμε στον συντάκτη του κατάπτυστου  αυτού άρθρου το οποίο είναι Ύβρις, απέναντι στα θύματα του Ολοκαυτώματος και στους λαούς της Ευρώπης που γνώρισαν τον Ναζισμό και τον Φασισμό.

Η διαχείριση της μνήμης του Ολοκαυτώματος

Επανέρχονται λοιπόν τα ζητήματα, τα οποία έχουν να κάνουν με την διαχείριση της μνήμης του Ολοκαυτώματος, το οποίο δυστυχώς είναι ακόμη «ανεπιθύμητο είδος» στις μέρες μας και  το οποίο δεν συμβαδίζει θα έλεγα, με τις θέσεις και τις αποκλίσεις, της επίσημης μνήμης και συνολικά, της Εθνικιστικής φαντασίωσης, που επιθυμεί, να ταυτίζεται, στο Εθνικό αφήγημα της Ιστορίας.

Στην περίπτωση αυτή όποτε και όταν αναδεικνύεται η θεματική του Ολοκαυτώματος, αμέσως τον πρωταρχικό ρόλο, τον αναλαμβάνουν οι «φρουροί τη μνήμης», που κινητοποιούνται μόλις  αντιληφθούν, ότι επιχειρείται, να ενσωματωθεί, κάποιο Ιστορικό ντοκουμέντο, που είναι παράταιρο και δεν συνάδει, με την Εθνική αφήγηση και τον χρηστό Ελληνοκεντρικό πολιτισμό.

Παρόλα ταύτα, αν και έχουν περάσει 71 χρόνια από τον τερματισμό του Β΄π.π και την συντριβή του Φασισμού και του Ναζισμού, οι νοσταλγοί της ναζιστικής σβάστικας, συνεχίζουν να αναγράφουν στους τοίχους τον μισητό αγκυλωτό σταυρό, βαδίζοντας πλάι – πλάι με τους θιασώτες του Ναζισμού και τους κάθε λογής αρθρογράφους –  αρνητές του Ολοκαυτώματος.

«Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του σημερινού νεοναζισμού από τον ναζισμό του παρελθόντος;» ρώτησαν κάποτε τον Ουμπέρτο Έκο για να λάβουν την καυστική του απάντηση:

«Η μόνη διαφορά τους έγκειται στο γεγονός ότι οι ναζί σκότωσαν εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ οι απόγονοί τους έχουν καταφέρει να κάψουν ζωντανούς, να σκοτώσουν και να κακοποιήσουν μερικές εκατοντάδες».

Αλέκος Ράπτης

Πηγή: agon.gr

Η απάντηση του Τμήματος Ξιφασκίας της Αθλητικής Ακαδημίας Ιωαννίνων

Δημοσιεύουμε παρακάτω την απάντηση της Αθλητικής Ακαδημίας Ιωαννίνων – Τμήμα Ξιφασκίας σε μέιλ σχετικό με τα πρόσφατα αντισημιτικά δημοσιεύματα της ιστοσελίδας stotapsi.gr. Το ιστολόγιό μας έχει αποστείλει σχετικά μηνύματα και στις υπόλοιπες επιχειρήσεις (House4You, Νιτσιάκος, Πίνδος) που διαφημίζονται στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα.

tmima_xifaskias_2016

Νέο συνωμοσιολογικό και αντισημιτικό άρθρο του Κώστα Καλτσή

stotapsi.gr

Ψήνεσαι για μίσος;

Επισημαίνουμε νέο αντισημιτικό και συνωμοσιολογικό άρθρο του Γιαννιώτη δημοσιογράφου Κώστα Καλτσή που δημοσιεύτηκε αυτή τη φορά στην ιστοσελίδα του stotapsi.gr στις 19 Αυγούστου. Πρόκειται για μια ad hominem επίθεση κατά του καθηγητή Ιατρικής και Προέδρου της Ισραηλιτικής Κοινότητας Ιωαννίνων, κ. Ελισάφ. Ο Καλτσής αποδίδει τον πρόσφατο διορισμό του Μωϋσή Ελισάφ ως αναπληρωτή διοικητή στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Ιωαννίνων σε εβραϊκή συνωμοσία, τον ταυτίζει με το Ισραήλ – το οποίο ταυτίζει εκ νέου με το ναζισμό – και κατηγορεί τους Εβραίους συλλήβδην για «ξενοφοβία» και «ρατσισμό».

Υπενθυμίζουμε ότι οι συκοφαντικές επιθέσεις με αντισημιτικό χαρακτήρα κατά του κ. Ελισάφ δεν είναι νέο φαινόμενο στα Γιάννενα: Τον Οκτώβριο του 2010, φυλλάδια με συκοφαντικό περιεχόμενο κατά του τότε υποψήφιου δημάρχου Ιωαννιτών Φίλιππα Φίλιου αλλά και με αντισημιτική χολή κατά του τότε υποψήφιου δημοτικού συμβούλου Μωϋσή Ελισάφ μοιράστηκαν στο κέντρο της πόλης. Τα φυλλάδια αυτά είχαν την υπογραφή ενός μπλογκ: e-omeleta.blogspot.com. Δεν μάθαμε ποτέ ποιοι/ες κρύβονταν από πίσω.

Ο σημερινός Δήμαρχος της πόλης γιατί δεν έχει πάρει ακόμα θέση για τις αλλεπάλληλες αντισημιτικές επιθέσεις κατά των συμπολιτών του;
Οι επιχειρήσεις που διαφημίζονται στο stotapsi.gr θα τολμήσουν να αποσύρουν τις διαφημίσεις τους από αυτό το κατάπτυστο σάιτ;

Η απάντηση του Αλέκου Ράπτη στο άρθρο του Κώστα Καλτσή

Σε συνέχεια ανάρτησής μας για το πρόσφατο αντισημιτικό άρθρο του Κώστα Καλτσή (εφ. Πρωινός Λόγος, 4.8.2016), αναδημοσιεύουμε παρακάτω την απαντητική επιστολή του ιστορικού ερευνητή Αλέκου Ράπτη (εφ. Πρωινός Λόγος, 10.8.2016). Ευχαριστούμε θερμά τον Αλέκο Ράπτη και από αυτή τη θέση για την άδεια αναδημοσίευσης.

Αλέκος Ράπτης 1

Το πρωτοσέλιδο του “Πρωινού Λόγου” στις 10 Αυγούστου 2016. Από το προσωπικό αρχείο του Αλέκου Ράπτη.

Ιωάννινα 8 Αυγούστου 2016

Αξιότιμε κ. Διευθυντά,

Είμαι τακτικός αναγνώστης της εφημερίδας σας η οποία είναι μια απο τις παλιότερες ιστορικές και σημαντικές εφημερίδες της πόλης μας, με το κυριότερο χαρακτηριστικό της, την κοινωνική προσφορά της στο χώρο της μαχητικής δημοσιογραφίας και της ενημέρωσης.

Διάβασα στις 4 Αυγούστου 2016 πολύ προσεκτικά το άρθρο του συνεργάτη σας κ. Κώστα Καλτσή, που φιλοξενήθηκε στην έγκριτη  εφημερίδα σας και που φέρει τον τίτλο «Προς τι η επιμονή των Εβραίων να τους… τιμούμε συνεχώς».

Στο απίστευτο αυτό «ιστορικό του πόνημα», ο κ. Καλτσής καταπιάνεται με όλους και για  όλα.

Για τον αρθρογράφο κ. Καλτσή, η «πολιτισμικότητα» και οι πρόσφυγες είναι «…μια άλλη υπόθεση που θα την δούμε εν καιρώ και σε συνδυασμό με την παρουσία του πλήθους των αλλοδαπών, που αναγκαστικώς «φιλοξενούνται» εδώ».

Τι υπονοεί λοιπόν ο κ. Καλτσής, εκπέμποντας μηνύματα ξενοφοβίας και ρατσισμού στον αναγνώστη της εφημερίδας, μήπως δεν γνωρίζει ότι ζούμε σε μια σύγχρονη πολιτισμική κοινωνία, που είναι ενταγμένη στην κόλπους της ευρωπαϊκής ένωσης;

Μήπως δεν γνωρίζει ότι και αντίστοιχα ευρωπαϊκά κράτη όπως και η Ελλάδα, φιλοξενούν κατά χιλιάδες και περιθάλπουν πρόσφυγες από την εμπόλεμη κατάσταση στη Συρία;

Ωστόσο η σύγχυση στο «ιστορικό αυτό πόνημα» του αρθρογράφου κ. Καλτσή, επεκτείνεται ακόμη περισσότερο καθώς καταπιάνεται ευκαιριακά, αν όχι υποβολιμαία με την ιστορική και την φυσική παρουσία των Γιαννιωτοεβραίων συμπολιτών μας, εδώ στην πόλη των Ιωαννίνων.

Δίχως ίχνος εντροπής και καταισχύνης ο κ. Καλτσής, βεβηλώνει τη μνήμη των 1850 γιαννιωτοεβραίων συμπολιτών μας, που εκτοπίστηκαν από τους γερμανούς Ναζί, στις 25 Μαρτίου 1944  και έγιναν στάχτη στα Ναζιστικά στρατόπεδα Άουσβιτς και στο Μπιρκενάου στην Πολωνία, αναφέροντας επι λέξει: «…κατά την διάρκεια της χρονιάς, οι Γιαννιώτες καλούμαστε να τιμήσουμε τους Εβραίους – θύματα μιας απίστευτης θηριωδίας. Η ένστασή μας έχει σχέση με ένα μεγάλο …γιατί!».

«Ένσταση» λοιπόν καταθέτει κ. Καλτσής στην κοινωνία και στους αναγνώστες της εφημερίδας, με την «απίστευτη απορία του» και  το «μεγάλο του γιατί», αφού εδώ στα Γιάννενα, όλη η κοινωνία καθώς και οι πολιτικοί φορείς, τιμούμε κάθε χρόνο την μνήμη των αθώων θυμάτων της Ναζιστικής βαρβαρότητας,  των γιαννιωτοεβραίων συμπολιτών μας, που έγιναν στάχτη και χάθηκαν για πάντα στο Άουσβιτς και στο Μπιρκενάου, τον Μάρτιο του 1944.

Αλλά το «ιστορικό πόνημα» του αρθρογράφου κ. Καλτσή, συνεχίζει τις ενδιαφέρουσες ιστορικές του ανακρίβειες εμπλέκοντας και τα μαρτυρικά χωριά στο Νομό μας, που βίωσαν το καλοκαίρι του 1943 και το 1944 την Ναζιστική βαρβαρότητα, αναφέροντας πως σ΄αυτές τις εκδηλώσεις μνήμης δεν συμμετέχουν οι Εβραίοι! (απίστευτος ο κ. Καλτσής!), τονίζοντας επι λέξει: «…αλλά και σε εκείνους που στοιχειωδώς τιμούνται δεν είδαμε να συμμετέχουν οι Εβραίοι, ούτε και να γίνεται από την Ισραηλινή Κοινότητα (sic) κάποια έκκληση για συμμετοχή».

Μα δεν γνωρίζει ο κ. Καλτσής ότι συμπολίτες μας γιαννιωτοεβραίοι είναι Έλληνες πολίτες ενταγμένοι στην Ισραηλιτική Κοινότητα Ιωαννίνων, ή εάν το θέλει στην εβραϊκή Κοινότητα Ιωαννίνων;

Εάν λοιπόν δεν είναι τόσο  ανιστόρητος,  τότε σίγουρα είναι εκ του πονηρού η παραπάνω αναφορά του, για την «Ισραηλινή Κοινότητα», υπονοώντας πως αυτοί οι συμπολίτες μας είναι Ισραηλινοί πολίτες.

Παράλληλα δε το «ιστορικό αυτό πόνημα» του αρθρογράφου κ. Καλτσή, προχωράει και παραπέρα, καθώς ο ίδιος διαπιστώνει ότι  για τα θύματα του Ολοκαυτώματος «αναπέμπουμε ολημερίς και ολονυκτίς δοξασίες, νομίζουμε ότι ξεπερνά κι αυτά τα όρια της υπερβολής».

«Υπερβολή» λοιπόν για τον αρθρογράφο κ. Καλτσή, η μια και μοναδική ετήσια εκδήλωση μνήμης, για τους 1850 συμπολίτες μας γιαννιωτοεβραίους που θανατώθηκαν από τους Ναζί εδώ στα Γιάννενα.

Εάν λοιπόν αυτό το παραπάνω  δεν αποτελεί Ύβρις, απέναντι στα θύματα του Ολοκαυτώματος και στους λαούς της Ευρώπης που γνώρισαν τον Ναζισμό και τον Φασισμό, όπως καταγράφεται στο «ιστορικό πόνημα» του αρθρογράφου κ. Καλτσή τότε σίγουρα αποτελεί θέση και άποψη που  εντάσσεται στον μακρύ κατάλογο των νοσταλγών του ναζιστικού παρελθόντος.

Αλλά μιας και τα πολεμικά γεγονότα στην Μέση Ανατολή και τις εδαφικές ανακατατάξεις στη Συρία, στην Τουρκία και στο Ιράκ, βρίσκονται σε εξέλιξη και  σε συνδυασμό με το Παλαιστινιακό και το Ισραήλ, ο αρθρογράφος κ. Καλτσής δεν παραλείπει να «αναλύσει βαθέως»  την υφιστάμενη γεωπολιτική κατάσταση, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου που ελλοχεύει για την Ελλάδα, με τους Εβραίους να συνωμοτούν εναντίων της, αναφέροντας επι λέξει: «για την σκοπιμότητα να αναγνωρίσουμε την ιδιαιτερότητα των Εβραίων… την επιρροή τους στην εξελικτική πορεία του κόσμου και φυσικά της χώρας μας».

Ένα απίστευτο λοιπόν «ιστορικό πόνημα», φαιάς απόχρωσης και νεοναζιστικής αντίληψης, ξετυλίγεται με άκομψο τρόπο από τον αρθρογράφο κ. Καλτσή με ιστορικούς ερασιτεχνισμούς και ανακρίβειες, που διαστρεβλώνουν συστηματικά τα γεγονότα της Ιστορίας.

Αξιότιμε κ. Διευθυντά,

Θεωρώ ότι η έγκριτη εφημερίδα «Πρωινός Λόγος» αποτέλεσε και αποτελεί έναν από τους πυλώνες της τοπικής δημοσιογραφίας στην πόλη μας.

Η ιστορική της παρουσία και η πληθώρα των βραβεύσεων της από την πολιτεία και τους φορείς του τόπου, καταμαρτυρούν την μαχητικότητα αυτής της εφημερίδας, στο χώρο της δημοσιογραφίας.

 

Ωστόσο το άρθρο του κ. Καλτσή, είναι απαράδεκτο και βρίθει από σωρεία ιστορικών ανακριβειών, αλλά και νεοναζιστικών αντιλήψεων του ιδίου του αρθρογράφου, που θα έλεγα ότι δεν συνάδουν με τις δημοκρατικές και κοινωνικές αξίες, που χαρακτηρίζουν την εφημερίδα σας.

 

Επιπλέον δε αυτό το «ιστορικό πόνημα» του αρθρογράφου κ. Καλτσή, προσβάλλει όχι μόνο την μνήμη των θυμάτων του Ολοκαυτώματος, αλλά και όλους εμάς, που μαζί καταδικάζουμε την κάθε είδους ξενοφοβία, τον κοινωνικό ρατσισμό και τον κάθε είδους ναζισμό και  φασισμό, που ελλοχεύει στις μέρες μας.

 

Στο πνεύμα του δημοκρατικού διαλόγου θα σας παρακαλούσα ευγενικά, για την δημοσίευση της άποψης μου, ούτως ώστε να γνωρίσουν και οι αναγνώστες της εφημερίδας και την απλή άποψη, αλλά και θέση ενός απλού αναγνώστη.

 

Σας ευχαριστώ για την φιλoξενία

Με εκτίμηση

 

Αλέκος Ράπτης

Ιστορικός ερευνητής

Ιωάννινα

 


Αντισημιτικό άρθρο στον “Πρωινό Λόγο” Ιωαννίνων

Elisaf_apantisi_2016

Απόσπασμα της απάντησης του κ. Ελισάφ που δημοσιεύτηκε στον “Πρωινό Λόγο” στις 9 Αυγούστου. Πηγή: proinoslogos.gr

Πηγή: Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο

Ένα κακόβουλο αντισημιτικό άρθρο εκμηδένισης του Ολοκαυτώματος, απόδοσης σκοπιμότητας στην υπόμνησή του και σύγκρισης του Ισραήλ με τους Ναζί δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα των Ιωαννίνων «Πρωϊνός Λόγος» (4.8.2016). Το άρθρο με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Προς τι η επιμονή των Εβραίων να τους … τιμούμε συνεχώς;» είναι του δημοσιογράφου Κ. Καλτσή.

Στο δημοσίευμα αντέδρασαν με επιστολές τους -που δημοσιεύονται παρακάτω- ο πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Ιωαννίνων καθηγητής κ. Μωϋσής Ελισάφ και αν. γεν. γραμματέας του ΚΙΣΕ, καθώς και το ΚΙΣΕ. Η επιστολή του κ. Ελισάφ δημοσιεύθηκε στο πρωτοσέλιδο του «Πρωϊνού Λόγου» της 9ης Αυγούστου 2016, καθώς και στην ιστοσελίδα της εφημερίδας. Η επιστολή του ΚΙΣΕ δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 11.8.16.

Επιστολές απέστειλαν επίσης ο δημοσιογράφος και ιστοριοδίφης των Ιωαννίνων κ. Αλέκος Ράπτης (δημοσιεύθηκε στις 10.8.16) και ο κ. Βίκτωρ Ελιέζερ, δημοσιογράφος και ανταποκριτής της «Γιεντιότ Αχρονότ» (δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 11.8.16 του «Πρωϊνού Λόγου», μαζί με την επιστολή του ΚΙΣΕ, και δημοσιεύεται παρακάτω). Οι επιστολές αντικρούουν τις προσβλητικές αναφορές του άρθρου με τεκμηριωμένα επιχειρήματα που αποδίδουν τη σωστή διάσταση των ιστορικών γεγονότων και τη σημασία των διδαγμάτων του Ολοκαυτώματος για το μέλλον.

Από την πλευρά του, ο δημοσιογράφος Κ. Καλτσής επανήλθε με αντισημιτικά σχόλια τόσο στην ιστοσελίδα του (9.8.16, stotapsi.gr), όσο και με επιστολή του που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Πρωϊνός Λόγος», στις 12.8.2016.

  • Διαβάστε στην ιστοσελίδα του ΚΙΣ την απάντηση του Μωϋσή Ελισάφ, την επιστολή του ΚΙΣΕ καθώς και την επιστολή του Βίκτωρα Ελιέζερ.
  • Επισημαίνουμε συγχρόνως κάποια επικριτικά σχόλια αναγνωστών για τις υβριστικές και αντισημιτικές επιθέσεις του κ. Καλτσή εναντίον του κ. Ελισάφ που αναρτήθηκαν στη σελίδα Facebook της ιστοσελίδας stotapsi.gr.