ελληνική μνήμη για τη Shoah: ένα σύντομο ανέκδοτο IV

Printτου StepanyanTSP

Πως και τι μπορεί να μάθει κανείς από το Ολοκαύτωμα των Εβραίων; Σίγουρα οι εκδηλώσεις μνήμης είναι ο πλέον συχνός τρόπος, έστω και για λόγους επιτελεστικότητας της μνήμης. Αλλά αν θέλουμε να πούμε ότι μια κοινωνία μαθαίνει ουσιαστικά το μάθημα του Ολοκαυτώματος, αυτό πιστεύω ότι μπορεί να φανεί έμπρακτα μόνο όταν η εκάστοτε κοινωνία ενσωματώνει σε βασικές λειτουργίες, ανάγκες και πιστεύω αυτό το «μάθημα».

Μπορώ να σκεφτώ τρεις τουλάχιστον τρόπους με βάση τους οποίους μια κοινωνία* μπορεί να δείξει ότι έχει μάθει** από το Ολοκαύτωμα, αναλαμβάνοντας υπεύθυνα να μην το επαναλάβει ή να μην αφήσει να επαναληφθεί. Οι τρεις αυτοί τρόποι που μπορώ να σκεφτώ με αφετηρία την μοναδικότητα του Ολοκαυτώματος, έχουν να κάνουν με τους δράστες, τα θύματα και την διαδικασία εξόντωσης καθεαυτή.

Ο πρώτος προφανής τρόπος είναι, αφενός, να προστατευτεί το θύμα από παρόμοια μελλοντική καταστροφή. Επειδή εδώ η παρελθούσα καταστροφή αντιστοιχεί σε εξόντωση, ο τρόπος θα πρέπει να αφορά στην προστασία των επιζώντων της καταστροφής, εξασφαλίζοντας τους ένα ασφαλές περιβάλλον. Μπορούμε να πούμε, όμως, με ασφάλεια ότι η μεταπολεμική και η μεταπολιτευτική ελλάδα δεν έχει προστατεύσει τους επιζώντες Εβραίους της σε δεκάδες κρίσιμες περιπτώσεις: στην περίπτωση του Ζόμαρ, στις περιπτώσεις των μη καταδικασμένων στρατιωτικών και χρυσαυγιτών και μη συλληφθέντων δραστών κατά το κάψιμο των συναγωγών των Χανίων και της Κέρκυρας, στην περίπτωση της μη σύλληψης όσων σύλησαν το μνημείο του Ολοκαυτώματος της Ρόδου, στην περίπτωση της αθώωσης του νεοναζί συγγραφέα Κ. Πλεύρη που γράφει πως μπορεί το Άουσβιτς να μας φανεί χρήσιμο ξανά, κι όλα αυτά είναι μόνον λίγα.Print

Ο δεύτερος τρόπος για να αποδείξει μια κοινωνία πως έχει μάθει από το Ολοκαύτωμα είναι να ξεκαθαρίσει παντοτινά, υπό μορφή καταδίκης βέβαια, την σχέση της με τους δράστες του εγκλήματος, εν προκειμένω τους ναζί. Εδώ βέβαια δεν μιλάμε για γερμανούς ναζί, αν και το ελληνικό κράτος έχει καταφέρει να δώσει ασυλία ακόμα και σε αυτούς. Αλλά κυρίως μιλάμε για τους ιδεολογικούς απογόνους των ναζί, τους σημερινούς έλληνες νεοναζί. Και με ασφάλεια μπορούμε να πούμε για άλλη μια φορά πως αυτό όχι μόνον δεν έχει γίνει στην ελλάδα, αλλά μάλιστα το ελληνικό κράτος παίζει και μπόλικα παιχνίδια μαζί τους, είτε βάζοντας τους να κάνουν την “βρωμοδουλειά” χτυπώντας μετανάστες, είτε εργαλειοποιώντας τους ως αντίπαλο δέος στην αριστερά, είτε ενεργοποιώντας τους ως «χουντικό μπαμπούλα», είτε ακόμη και προσφέροντάς τους πολύπλευρη ασυλία – ακόμα και τώρα ναι! που 15 απ’ αυτούς είναι στις φυλακές – δείχνοντας πως αδιαφορεί ή σιγοντάρει για την ιδεολογική τους και πρακτική δουλειά.

Ο τρίτος τρόπος έχει να κάνει με το σημείο που κανείς σκέφτεται ελαφρώς πάνω στον χαρακτήρα της εξόντωσης. Δεν μιλάω για βαθείς στοχασμούς. Ή για βύθισμα στην φαντασία για να κατανοήσουμε λίγα μόνον από το σύμπαν αυτού που λέγεται «στρατόπεδα συγκέντρωσης». Μιλάω για λίγη σκέψη γύρω από τις μορφές εξόντωσης και για ακόμα λίγη σκέψη γύρω από την ανθρώπινη κληρονομιά που εμπλούτισε το Ολοκαύτωμα. «Απαγορεύω τη δολοφονία του άλλου απλά επειδή έχει διαφορετικό χρώμα δέρματος», «Απαγορεύω τα βασανιστήρια» κι άλλες τέτοιες αποφάνσεις είναι λίγες μόνον από αυτές που θα έπρεπε να είναι κλισέ πια, βασικά είναι κλισέ στην τυπική νομοθεσία κάθε κράτους, αλλά όλοι/ες γνωρίζουμε πως συνεχίζουν να αποτελούν πρακτικές σε άνθιση στις μεταπολεμικές κοινωνίες και με τους έλληνες και το κράτος τους να πρωτοστατούν. Μας το είπανε οι επιζώντες μετανάστες και πρόσφυγες από τον δολοφονικό πνιγμό των λιμενικών στο Φαρμακονήσι. Μας το είπανε οι διάφορες καταδίκες της χώρας, πάντα από ευρωπαϊκά δικαστήρια, γιατί τα ελληνικά είναι μάλλον τυφλά, γύρω από βασανισμούς μεταναστών (όπως π.χ. εκείνον όπου ένας μετανάστης στην Κρήτη βιάστηκε με γκλοπ αστυνομικού ή όπως π.χ. εκείνος όπου ένας Αιγύπτιος στη Σαλαμίνα αλυσοδέθηκε καταχτυπημένος σε ένα δέντρο με τους βασανιστές του βέβαια να απολαμβάνουν μια ιδιότυπη ασυλία εκτός φυλακών, ενώ το ίδιο το θύμα απειλήθηκε να απελαθεί, αν δεν απελάθηκε κιόλας ήδη.) Μας το είπανε τα στρατόπεδα κράτησης μεταναστών, διάσπαρτα σε όλη τη χώρα για 10.000 μετανάστες, από τα οποία πλουτίζανε τόσο οι έλληνες εργοδότες τους όσο και οι σημερινές τοπικές κοινωνίες που φιλοξενούν αυτά τα στρατόπεδα στις περιοχές τους.

Για όλους τους παραπάνω λόγους εγώ δεν θα στεκόμουν στους αντισημίτες Καμπανέλη ([1]), Θοδωράκη ([2]) και τον ρατσιστή Δένδια που θα τιμηθούν οι πρώτοι με το τραγούδι τους ο δεύτερος με την ομιλία του στην ημέρα μνήμης για το Ολοκαύτωμα στην Αθήνα το 2014. Εξάλλου, για την σημερινή αλλά και για κάθε συγκυρία, οι εκδηλώσεις των επιζώντων δεν θα μπορούν να δέχονται κριτική από τους απογόνους των θυτών. Γιατί, όπως είδαμε και παραπάνω, ακόμα κι αν υπάρχει δισταγμός εναντίωσης ή φόβος των κοινοτήτων απέναντι στην ελληνική αντισημιτική κληρονομιά, τους έλληνες χριστιανούς και το κράτος τους, για όλα αυτά πρέπει να ψέξουμε τους τελευταίους και όχι τους έλληνες Εβραίους. Ας μην οικτίρουν, λοιπόν, οι ελληνοχριστιανοί αυτή την εκδήλωσης μνήμης σήμερα, γιατί αυτή είναι μονάχα ένα μικρό αποτύπωμα μιας τεράστιας 70χρονης προσπάθειας σφυρηλατημένης από τις σιωπές και τις συναινέσεις των παππούδων τους, των γονιών τους και των ίδιων. Σε εμάς, από την άλλη, στέκεται το βάρος της ανάδειξης και της επικαιροποίησης του κομματιού της μη βολικής αυτής μνήμης της Shoah για το ελληνικό κράτος και τους υπηκόους του.

StepanyanTSP, 26.01.2014.

(4 αναρτήσεις με αφορμή αυτή την εβδομάδα μνήμης για τη Shoah)

* Η φράση «μια κοινωνία» έχει μεθοδολογικά προβλήματα, αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε και κάποιον ποστ-μόντερν φίλο σας, γιατί αυτό που λέμε ‘η κοινωνία’ ‘δεν είναι ενιαίο’, ‘είναι κατασκευή’ –μπλα-μπλα. Αλλά αξίζει, ισχυρίζομαι, στις κοινωνίες που θέλουν να δείχνουν και όντως περιφρουρούν έμπρακτα την ομοιογένεια τους, ειδικά ενόψει εσωτερικών (βλ.Εβραίους, Ρομά, Αλβανούς κλπ) και εξωτερικών εχθρών (βλ. Τούρκους, Μακεδόνες κλπ), όπως δηλαδη αυτο-παρουσιάζεται ο ελληνικός βόθρος, π.χ. σε πλατείες συντάγματος κι εκλογές, η χρήση της φράσης αυτής παραμένει … «νόμιμη και ηθική».

** Η φράση «μια κοινωνία να μάθει από το Ολοκαύτωμα», πέραν της παιδικού επιπέδου απλοϊκότητας της, βγάζει έναν κυνισμό, ελπίζω να το πιάσατε. Κανένας εγκληματίας δεν μαθαίνει από τα εγκλήματα του, εξάλλου. Το περισσότερο που μπορεί να κάνει είναι συνήθως να τα βελτιώσει στην λεπτομέρεια τους για να μην τον πιάσουν «τόσο εύκολα» την επόμενη φορά. Βέβαια, σε αντίθεση με τα μικρά ατομικά εγκλήματα που όλα λίγο-πολύ διώκονται σε παγκόσμιο επίπεδο, μιλώντας για τα εγκλήματα που αφορούν εξόντωση πληθυσμών, υπάρχουν κάποιες διαφοροποιήσεις. Η ελλάδα, ας πούμε, άμα λάχει, τα κάνει και εθνικό της ύμνο…


[1] Τα Νέα, 12.4.2002:«Τα τραγούδια που γράψαμε ο Μίκης κι εγώ για τους πάσχοντες τότε Εβραίους του Μαουτχάουζεν, δεν έχουν καμία σχέση με τους σημερινούς χιτλερίσκους του Ισραήλ. Θα ήθελα, αν μπορούσα, να απαγορεύσω οποιαδήποτε χρήση τους στην αμαρτωλή χώρα τους», βλέπε http://www.tanea.gr/news/world/article/4227115/?iid=2 .

[2] «Είμαι Αντισιωνιστής και ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΗΣ» είχε δηλώσει ο Μίκυ στον αριστερό εθνικιστή Γ. Καραμπελιά, βλέπε http://www.youtube.com/watch?v=ptigX_zNMtY&feature=youtu.be .

Πηγή: stepanyantsp.espivblogs.net

Αλληλεγγύη στη σατιρική εφημερίδα Charlie Hebdo! / Attachés à la démocratie, à la laïcité et au vivre ensemble, nous disons «non» aux intégrismes religieux (Appel de SOS Racisme)

"Μετά την Ελλάδα, να σώσουμε την "Charlie" (Πρόσφατο εξώφυλλο της εφημερίδας Libération)

Δυστυχώς ο θρησκευτικός φανατισμός επιστρέφει δυναμικότατα στη Γαλλία.

Πριν από λίγες μέρες (2 Νοεμβρίου), “τα γραφεία της εβδομαδιαίας σατιρικής εφημερίδας Charlie Hebdo υπέστησαν επίθεση με εμπρηστική βόμβα […], μετά τη λήψη απειλών με το ταχυδρομείο από τη σύνταξή του, σύμφωνα με την διεύθυνση του εντύπου.

Η επίθεση, που σημειώθηκε στις 02:00 (03:00 ώρα Ελλάδας) έγινε την ημέρα που η εφημερίδα δημοσίευσε ένα ειδικό της τεύχος για να «εορτάσει» τη νίκη των ισλαμιστών στην Τυνησία, το οποίο ανέφερε ότι επιμελήθηκε «ο Μωάμεθ», δημοσιεύοντας μια καρικατούρα του με το κείμενο «100 χτυπήματα με μαστίγιο, αν δεν πεθάνετε από τα γέλια», και μετονομάζοντας προσωρινά την έκδοση σε Sharia Hebdo, σε μια αναφορά στον ισλαμικό νόμο.” (Πηγή: msn.com)

Αναδημοσιεύουμε έκκληση της οργάνωσης SOS Racisme για συμμετοχή σε πορεία αλληλεγγύης στην πληγείσα εφημερίδα. Ας μην επιτρέψουμε στις φασίζουσες μειοψηφίες, μέσα και έξω απ’ την Ελλάδα, να επιβάλουν τον περιορισμό της κριτικής των θρησκειών και επομένως να καταλύσουν τη δημοκρατία.

Attachés à la démocratie, à la laïcité et au vivre ensemble, nous disons «non» aux intégrismes religieux

Par SOS RACISME

via Libération

Ces dernières semaines ont été marquées par une offensive des extrémismes religieux dans notre pays. Depuis le 20 octobre, le Théâtre de la Ville à Paris a ainsi vu les représentations d’une pièce de l’Italien Roméo Castellucci (« Sur le concept du visage du fils de Dieu ») être fortement perturbées par des manifestations appelées par la mouvance catholique intégriste qui jugeait cette pièce blasphématoire. Les associations à la manœuvre (Civitas, l’AGRIF,… qui appartiennent à l’extrême droite traditionnelle) essaient de poursuivre cette offensive en suscitant ou en proférant des menaces à l’encontre d’une pièce qui sera prochainement donnée au Théâtre Garonne à Toulouse (« Golgota Picnic » de l’Argentin Rodrigo Garcia). Volontiers matinées d’antisémitisme et de haine des étrangers, les manifestations, déclarations et menaces qui se sont succédées sont des attaques contre le vivre ensemble auquel nous sommes attachés.

Ces derniers jours, la sortie du numéro de Charlie Hebdo en date du 2 novembre, représentant Mahomet et rebaptisé « Charia Hebdo », a été l’occasion de nouveaux appels à la haine et à la violence (site du journal hacké par des réseaux islamistes, messages de menaces en cascade visant à remettre en cause le droit au blasphème,…). Ce 2 novembre, l’incendie criminel des locaux de Charlie Hebdo montrent qu’un palier a été franchi. Cet acte, qui n’est pas sans rappeler les sinistres autodafés, vise à faire taire un hebdomadaire au ton incisif et provocateur, c’est-à-dire une presse dont on connaît l’importance pour la vitalité de la démocratie. Qu’il soit le fait de personnes mues par une vision islamiste de la société ou qu’il relève d’une provocation de l’extrême droite, cet acte renvoie à une certitude : leurs auteurs sont, à l’instar des catholiques intégristes, des ennemis du vivre ensemble puisque l’effet, sinon le but, de leur acte favorise les tensions entre les citoyens appelés à rejoindre, chacun avec sa religion en bandoulière, le camp de la haine, de l’intolérance et de la stigmatisation.

Les intégrismes religieux ont montré avec éclat ces dernières semaines à quel point ils étaient les ennemis de trois combats qui sont les nôtres :

Le combat pour la démocratie, cette dernière étant indissociable du droit absolu au blasphème, c’est-à-dire le droit de critiquer les dogmes sacrés. Si ces dogmes devaient régler la vie sociale, l’espace de la libre discussion démocratique serait en effet tout bonnement impossible.

Le combat pour la laïcité qui ne peut se marier avec le partage de l’espace public entre les différents dogmes et qui, au contraire, nécessite le refus de voir les religions être manipulées à des fins politiques.

Le combat pour le vivre ensemble, incompatible avec les combats visant à intimer à chacun le devoir et l’ordre de rejoindre des communautés religieuses fermées et vivant de la haine de la religion ou de l’athéisme de l’autre.

Bien loin de nous intimider ou de nous faire vaciller sur nos convictions, les actes de ces dernières semaines ne font que renforcer notre détermination à poursuivre avec force et ténacité ces 3 combats essentiels dans notre République.

Nous appelons tous les citoyens attachés comme nous à la démocratie, à la laïcité et au vivre ensemble à se rassembler ce dimanche 6 novembre à 15h sur le Parvis de l’Hôtel de Ville de Paris.

ABDAT Ameziane (Président de Zy Va), ABDI Mohammed (ex-conseiller spécial de Fadela Amara), ABELANSKI Lionnel (Comédien),  ABTAN Benjamin (Secrétaire Général de l’EGAM), ALFONSI François (Député Européen), ALLEGRO FORTISSIMO, AMADIEU Jean-François (Professeur d’université), AMARA  Fadela (Ancienne Ministre), ARCIZET Guy (Grand Maitre du Grand Orient de France), ARDITI Pierre (Comédien), AUBRY Martine (Première secrétaire du Parti Socialiste), Autremonde, AUFRAY Hugues (Artiste), AZEROUAL Yves (Journaliste), BALASKO Josiane (Comédienne), BAYLET Jean-Michel (Président du PRG), BASS Jean-Louis (Journaliste), BAYOU Julien (Conseiller Régional), BELHADDAD  Souad (journaliste), BELIER Sandrine (Députée Européenne), BENARAB-ATTOU Malika (Députée Européenne),  BENCHEIKH Ghaleb (Théologien), BENGUIGUI Jean (Comédien), BENNAHMIAS Jean-Luc (Vice-président du MODEM), BENSALAH Djamel (Cinéaste), BERGE Pierre (Président de la Fondation Pierre Bergé – Yves Saint Laurent), BERGOVICI Philippe (Dessinateur), BERILLE Luc (Secrétaire général de l’UNSA),  BERLING Charles (Comédien), BESSET Jean-Paul (Député Européen), BILLARD Martine (Députée de Paris), BORLOO Jean-Louis (Président du Parti Radical), BOUJENAH Michel (Humoriste), BOVE José (Député Européen),  BROSSEL Colombe (Adjointe au Maire de Paris), CAMUS Jean-Yves (Politologue), CANFIN Pascal (Député Européen) Cé, CFDT, CGT, Charlie Hebdo, CHOPLIN Jean-Luc (Directeur du Théâtre du Châtelet), Chouraqui Elie (cinéaste), COHN-BENDIT Daniel (Député Européen), Comité Laïcité République,  CORBIERE Alexis (Adjoint au Maire du 12ème arrdt de Paris) COUBES Dominique (Directeur artistique du théâtre du Gymnase), Nicolas Demorand (Libération), DALIN Daniel (Président du Collectif DOM), DAUMAS Eugène (Président de l’UFAT), DE HAAS Caroline (Fondatrice d’Osez le féminisme), DELLI Karima (Députée Européenne), DELPECHE Michel (Chanteur),  DENIAUD Laurianne (Présidente du MJS), DESAILLY Marcel (Ancien capitaine de l’équipe de France de football),  DESIR Harlem (Député Européen),  DEVARIEUX Jacob (Artiste),  DJEMANI Kahina (Porte-parole de la FIDL), DOUCET Philippe (Maire d’Argenteuil),  DRAY Julien (Conseiller Régional),  DUCHE Geneviève (Universitaire), EL FANI Nadia (réalisatrice)  EMEYE Eglantine (Journaliste), ENCEL Frédéric (Géo politologue),  Europe Ecologie les Verts, FIDL, FABIUS Laurent (Député Seine-Maritime), FILIPPETTI Aurélie (Députée de Moselle),  FLAUTRE Hélène (Députée Européenne),  FO, FOUREST Caroline (Rédactrice en chef de la revue Pro-choix), FRANCK Dan (écrivain),  FSU, GIDOIN Arno (Comédien), GLUCKSMANN André (Philosophe), GONTHIER Patrick (Secrétaire général de l’UNSA éducation), GOUPIL Romain (cinéaste), GRENIER Estelle (Députée Européenne), GREZE Catherine (Députée Européenne),  GUIBERT Dominique (LDH), GUILLAUME Sylvie (Députée Européenne), HABCHI, Sihem (Présidente de Ni Putes Ni Soumises),  HALTER Marek (Ecrivain), HANOUNA Cyril (Présentateur),  HAYOUN Jonathan (Président de l’UEJF),  HENRY Pierre (Directeur Général de France Terre d’Asile), HETIER Bernadette (Présidente du MRAP),  HOLLANDE François (Candidat PS à l’élection présidentielle), JADOT Yannick (Député Européen), JAKUBOWICZ Alain (Président de la LICRA),  JCALL France, Jeunesse en Mouvement, JOLY Eva (Candidate EELV à l’élection présidentielle) KANDEL Liliane (Sociologue), KHRIS Taig, KILL-NIELSEN Nicole (Députée Européenne),  KINTZLER Catherine (Philosophe),  KLUGMAN  Patrick (Conseiller de Paris),  LA LIGUE DU DROIT INTERNATIONAL DES FEMMES, LANG Valérie (Comédienne), La Paix maintenant, La Règle du jeu, LDH, LE BOLLOCH’Yvan (Comédien), LENEOUANNIC Pascale (Conseillère Régionale),  LEROY Claude (Sélectionneur national de Football), LES Désobéissant-e-s, LICRA, MAMOU Jacky (Président du Collectif Urgence Darfour), MAY Mathilda (Comédienne), MAZETIERSandrine (Députée de Paris), MEHAL Fadila (Présidente des Mariannes de la Diversité), MELENCHON Jean-Luc (Candidat du Front de Gauche à l’élection présidentielle), MJS, MOSCOVICI Pierre (Député du Doubs), MOZAFFARI Medhi (Professeur d’université), MRAP, Ni Pute Ni Soumise, OUALI Kamel (Chorégraphe), OSEZ le féminisme,  PAPAZIAN Séta (Présidente du collectif VAN), Paris Foot Gay,  Parti Radical de Gauche,  Parti de Gauche, Parti Socialiste, PCF, PEILLON Vincent (Député Européen), PIETRASANTA Sébastien (Conseiller Régional), RIBES Jean-Michel (Directeur du Théâtre du Rond Point), RICHARD Firmine (Comédienne), ROMANA Serge (CM 98), SAMAMA Laurent-David (Rédacteur en chef de l’Arche), SCHALSCHA Bernard (Secrétaire Général de France Syrie Démocratie), SIFAOUI Mohamed (Journaliste), SIMON Yves (écrivain),  Smaïn (Comédien), SOPO Dominique (Président de SOS Racisme), SOS Racisme, STORA Benjamin (Historien), SYLLA Fodé (Ancien président de SOS Racisme), RIVASI Michèle (Députée Européenne), TAUBIRA Christianne (Députée de Guyane) TAMISIER Jean-Christophe (Editeur), TARTAKOWSKY Pierre, (Président de la LDH), TAVERNIER Nils (Réalisateur), TESTUD Sylvie (Comédienne), TRAUTMANN Catherine (Députée Européenne), UEJF, UNEF, UNL, UNSA, VALLS Manuel (Député-Maire d’Evry), VITKINE Antoine (Journaliste), WEBER Henri (Député Européen), WIEDER Ionna (Co-fondatrice du Centre Audiovisuel Simone de Beauvoir), WINTER Ophélie (Comédienne), YOUSSOUFOU Baki (Président de la Confédération étudiante), ZEMMOUR Emmanuel (Président de l’UNEF),  ZIDI Malik (Comédien), Julien Bayou (Conseiller régional), Jean-Louis Basse (journaliste)

Συναγωγή Χανίων: το μυστηριώδες προσκήνιο και παρασκήνιο ενός εμπρησμού

Συναγωγή Χανίων:Το μυστηριώδες προσκήνιο και παρασκήνιο ενός εμπρησμού- ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ-

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

TRANSIT TV

Ποιός έβαλε τη φωτιά στη Συναγωγή των Χανίων με το διπλό εμπρησμό στις 5 και 16 Ιανουαρίου του 2010; Αρχικά κατηγορειται η Χρυσή Αυγή, η “Γουόλ Στριτ Τζέρναλ” δημοσίευσε ημισέλιδο άρθρο με τίτλο “Η ντροπή της σύγχρονης Ελλάδας”, για να καταγγείλει τον αντισημιτισμό των Ελλήνων (…) το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, έσπευσε να βγάλει ανακοίνωση προς τους Αμερικανούς πολίτες προειδοποιώντας τους για τον αντισημιτισμό των… Ελλήνων, κάποιοι μίλησαν για διεθνή προβοκάτσια. Μερίδα του ελληνικού τύπου συνέδεσε τον εμπρησμό με την αμερικάνικη βάση ενώ η αστυνομία μέσα σε 5 μέρες συνέλαβε με συνοπτικές διαδικασίες 4 άτομα τα οποία παραπέμφθηκαν με την κατηγορία της σύστασης συμμορίας. Σήμερα όλοι είναι ελεύθεροι καθώς τα στοιχεία ενοχής κρίθηκαν φτωχά. Ποιός είχε τελικά συμφέρον από τον εμπρησμό και τι επεδίωκε; Το μυστήριο παραμένει στην ιστορία της πόλης όπου ο ρατσισμός έτσι ή αλλιώς έχει κάνει την εμφάνιση του δυναμικά τα τελευταία δύο χρόνια.

Το Transit Tv παρουσιάζει σε αποκλειστικότητα μια ανεξάρτητη έρευνα -οδοιπορικό στα Χανιά, υπογραμμίζει τα αναπάντητα μέχρι σήμερα ερωτηματικά και προβληματίζεται για το μεγάλο φιάσκο των αρχών.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΒΑΡΑΣ

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO

http://www.youtube.com/watch?v=-g83GdGrZFE&feature=player_embedded

Σχετικές αναρτήσεις: “Παύση των διώξεων για τον εμπρησμό της συναγωγής” στα Χανιά: τα ερωτήματα παραμένουν (18-8-2010) και Ένα βίντεο κι ένα άρθρο για την αναστήλωση της Συναγωγής των Χανίων / “Etz Hayyim: up from the ashes” (8-7-2010)


Ποιοι έκαψαν ιερά βιβλία στη Συναγωγή της Κέρκυρας; Θα το μάθουμε ποτέ;

Λόγω πολυήμερης απουσίας δεν μπορέσαμε να σχολιάσουμε έγκαιρα την απόπειρα εμπρησμού της Συναγωγής της Κέρκυρας Scuola Greca (19 Απριλίου). Από την on-line έκδοση της εφημερίδας “Ενημέρωση”, πληροφορούμαστε ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής μάς διαβεβαίωσε πως “οι ελληνικές αρχές έχουν λάβει ήδη οδηγίες να ασκήσουν εντατικές προσπάθειες για τον εντοπισμό των δραστών και την προσαγωγή τους στη δικαιοσύνη.” Αύριο κλείνει ο μήνας και δεν έχουμε ακόμα διαβάσει το παραμικρό για κάποια προσαγωγή υπόπτων. Αν συνεχίσουν έτσι, οι αστυνομικές αρχές θα δώσουν στα ναζιστικά καθίκια το ίδιο μήνυμα που τους είχαν δώσει και το 2009, μετά την τετραπλή βεβήλωση του εβραϊκού νεκροταφείου Ιωαννίνων: “Συνεχίστε”. Θυμίζουμε ότι και τότε δεν είχε γίνει η παραμικρή προσαγωγή υπόπτων.

Οι δημοσιογράφοι δεν θα πρέπει επιτέλους να διενεργήσουν έρευνα για να διαπιστώσουν αν οι αστυνομικές αρχές κάνουν πράγματι τη δουλειά τους; “Η Ελληνική Δημοκρατία, έγραφε χτες ο Αλέξης Παπαχελάς, χρωστάει την απάντηση σε τρία καίρια ερωτήματα: ποιος οργάνωσε την επίθεση εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα, ποιοι ήταν αυτοί που έριξαν τις μολότοφ που έκαψαν τους τρεις υπαλλήλους της Marfin πριν από ένα χρόνο και τέλος ποιοι ήταν αυτοί που επετέθησαν με δολοφονικές διαθέσεις στον πρώην υπουργό Κωστή Χατζηδάκη.” Ξεχάσατε κάτι, κύριε Παπαχελά. Η Ελληνική Δημοκρατία χρωστάει την απάντηση και σ’ ένα τέταρτο ερώτημα: Ποιοι είναι αυτοί που βάσει οργανωμένου σχεδίου έχουν βαλθεί να κατακάψουν τις Συναγωγές και τα εβραϊκά κοιμητήρια της χώρας;

Την Κέρκυρα, που έχει το θλιβερό προνόμιο να είναι μια από τις πόλεις με τα υψηλότερα ποσοστά αφανισμού των Εβραίων κατοίκων της στο Ολοκαύτωμα, την πόλη που οι Εβραίοι έχουν μια ιστορική παρουσία αιώνων με συνεισφορά στη ζωή της και τον πολιτισμό της, τη γενέτειρα του συγγραφέα και φιλόσοφου Αλμπέρ Κοέν, επιλέγουν κάποιοι να χτυπήσουν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που οι οπαδοί του Χίτλερ ξεκίνησαν την εφαρμογή του σχεδίου της «Τελικής Λύσης» του εβραϊκού προβλήματος: Με το κάψιμο βιβλίων και συναγωγών. Και θέλουν προφανώς να συνοδεύσουν και συμβολικά τις απαράδεκτες πράξεις τους, αφού επιλέγουν την ιερή ημέρα του εβραϊκού Πάσχα, την ημέρα που οι Εβραίοι σε όλο τον κόσμο γιορτάζουν την απελευθέρωση των προγόνων τους από τον Αιγυπτιακό ζυγό, την ημέρα που συμβολίζει την ελευθερία, ο Αντισημιτισμός εκδηλώνεται με τον χειρότερο τρόπο για να εκφράσει το μίσος και το φανατισμό. (Απόσπασμα από το Δελτίο Τύπου του ΚΙΣ)

Αξίζει να δείτε σχετικό απόσπασμα από την ταινία-σταθμό Shoah (1985) του Claude Lanzmann για τον εκτοπισμό των Εβραίων της Κέρκυρας στα στρατόπεδα του θανάτου:

“Παύση των διώξεων για τον εμπρησμό της συναγωγής” στα Χανιά: τα ερωτήματα παραμένουν

Με την πρόσφατη “παύση των διώξεων” για το διπλό εμπρησμό της ιστορικής Συναγωγής των Χανίων (Ιανουάριος 2010), η ελληνική δικαιοσύνη κατάφερε να δημιουργήσει και πάλι ερωτήματα για τον τρόπο λειτουργίας της. Στο απόσπασμα του βουλεύματος (364/2010) του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών (6 Αυγούστου) που δημοσίευσαν τα “Χανιώτικα Νέα” (βλ. παρακάτω) δεν δικαιολογείται επαρκώς η απαλλαγή των συλληφθέντων για τον καταστρεπτικότατο εμπρησμό της Συναγωγής. Το μόνο που διαφαίνεται στο εν λόγω βούλευμα είναι μια προσπάθεια κουκουλώματος της όλης υπόθεσης και σε κάθε περίπτωση μια έλλειψη διάθεσης για εξιχνίαση της εγκληματικής πράξης του εμπρησμού και για τιμωρία των υπαιτίων: “Περαιτέρω όμως, δεν αποκλείεται η δυνατότητα να ενισχυθούν στο μέλλον οι ενδείξεις αυτές με νέα στοιχεία, ώστε να μετατραπούν σε σοβαρές και επαρκείς που να δικαιολογούν και να επιβάλουν την παραπομπή τους”. Σα να διαβάζεις δελτίου καιρού…

Είναι γεγονός ότι η ελληνική δικαιοσύνη δεν ανέχεται μόνο τις διακυρήξεις μίσους (υπόθεση Πλεύρη), αλλά και τις πράξεις μίσους ενάντια στην εβραϊκή κληρονομιά (εμπρησμός Συναγωγής, βεβηλώσεις μνημείων και νεκροταφείων). Θα πρέπει επιτέλους να ξεκινήσει ένας ευρύτερος διάλογος για την ποιότητα της ελληνικής δικαιοσύνης, για το ποιόν αυτών που εκδίδουν τις δικαστικές αποφάσεις. Η Δικαιοσύνη παύει να είναι ανεξάρτητη όταν γίνεται ασύδοτη.

Το δημοσίευμα των “Χανιώτικων Νέων” (14.08.2010):

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΠΡΗΣΜΟ ΤΗΣ ΣΥΝΑΓΩΓΗΣ

Παύση των διώξεων

Την παύση προσωρινά της ποινικής δίωξης, που είχε ασκηθεί σε βάρος 5 ατόμων (δύο Βρετανών, δύο Αμερικανών και ενός Έλληνα), οι οποίοι κατηγορούνταν για τους εμπρησμούς της εβραϊκής συναγωγής Ετς Χαγίμ, που είχαν σημειωθεί τον περασμένο Ιανουάριο, αποφάσισε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Χανίων. Παράλληλα, διέταξε την απόλυση του 33χρονου Βρετανού που κρατούνταν προφυλακισμένος καθώς και την άρση των περιοριστικών όρων που είχαν επιβληθεί στους άλλους 3 συλληφθέντες.

Ειδικότερα, στο βούλευμα (364/2010) που εξέδωσε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών στις 6 Αυγούστου – και ύστερα από σύμφωνη πρόταση του Εισαγγελέα την οποία ανέπτυξε στη συνεδρίαση του Συμβουλίου στις 29 Ιουλίου – αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι “…Από το σύνολο των στοιχείων που συγκεντρώθηκαν με την κύρια ανάκριση και συγκεκριμένα από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, την απολογία των κατηγορουμένων και τα έγγραφα της δικογραφίας, σύμφωνα και με όσα εκτίθενται στην ως άνω εισαγγελική πρόταση, στις ορθές και νόμιμες σκέψεις της οποίας και το Συμβούλιο αναφέρεται προς αποφυγή άσκοπων επαναλήψεων… κρίνει ότι προέκυψαν ορισμένες ασθενείς ενδείξεις ενοχής σε βάρος των ανωτέρω κατηγορουμένων, τόσο για το κακούργημα του εμπρησμού από κοινού και κατ’ εξακολούθηση όσο και για το συναφές πλημμέλημα της σύστασης συμμορίας, ωστόσο οι ενδείξεις αυτές δεν μπορούν να θεωρηθούν σοβαρές και επαρκείς κατά την έννοια του άρθρου 313 του ΚΠΔ ώστε να δικαιολογήσουν την παραπομπή τους στο ακροατήριο. Περαιτέρω όμως, δεν αποκλείεται η δυνατότητα να ενισχυθούν στο μέλλον οι ενδείξεις αυτές με νέα στοιχεία, ώστε να μετατραπούν σε σοβαρές και επαρκείς που να δικαιολογούν και να επιβάλουν την παραπομπή τους”.

Κατόπιν αυτών το Συμβούλιο αποφάσισε να παύσει προσωρινά την ποινική δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος των κατηγορουμένων, για τις πράξεις του εμπρησμού με πρόθεση, κατ’ εξακολούθηση και από κοινού, από τον οποίο μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο και της σύστασης συμμορίας, που φέρονται ότι τέλεσαν στα Χανιά στις 5 και 16 Ιανουαρίου. Επίσης, διατάσσει την απόλυση του Βρετανού κατηγορουμένου, που είχε προφυλακιστεί και τέλος διατάσσει την κατάργηση των περιοριστικών όρων της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της εμφάνισής τους ανά τακτά χρονικά διαστήματα στο Α.Τ. του τόπου κατοικίας τους, που είχαν επιβληθεί στον 24χρονο Έλληνα, τον 23χρονο Βρετανό και τον 26χρονο Αμερικανό καθώς και της εγγυοδοσίας στους δύο τελευταίους.

Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ

Στο μεταξύ, μιλώντας στα “Χ.Ν.” ο συνήγορος υπεράσπισης του 33χρονου Βρετανού ο οποίος είχε προφυλακιστεί, Τάσος Κακατσάκης, δήλωσε, ότι έπειτα από αυτήν την εξέλιξη ο πελάτης του αισθάνεται δικαιωμένος: “Βγήκε ένα βούλευμα από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών το οποίο εξέτασε το αν θα παραμείνει επιπλέον 6 μήνες προφυλακισμένος ο πελάτης μου και – ύστερα από σύμφωνη πρόταση του Εισαγγελέα και ανάλογη εισήγηση του Πλημμελειοδίκη – αποφασίστηκε να παύσει προσωρινά την ποινική δίωξη και κατά των 5 εμπλεκομένων. Ο Εισαγγελέας και οι δικαστές έκριναν, ότι οι όποιες ενδείξεις ενοχής των κατηγορουμένων είναι εξαιρετικά ασθενείς”.

Ο κ. Κακατσάκης σημείωσε ότι η ομολογία του Έλληνα, η οποία ενέπλεκε και τους υπολοίπους, ήταν πολύ αντιφατική και χαρακτήρισε το βούλευμα “πολύ αναλυτικό και πολύ εμπεριστατωμένο νομικά”.

“Ο πελάτης μου – με τον οποίο συναντήθηκα πριν από λίγες ημέρες – αισθάνεται δικαιωμένος αυτή τη στιγμή, αφού ευθείς εξαρχής είχε την ίδια στάση. Θεωρεί ότι η προφυλάκισή του ήταν αποτέλεσμα μιας κοινωνικής και πολιτικής πίεσης, αφού ήταν ένα εύκολο θύμα ως αλλοδαπός, χωρίς ιδιαίτερες κοινωνικές σχέσεις, οικονομικές δυνατότητες κ.λπ.”, ανέφερε ο κ. Κακατσάκης.

Δημ. Μαρ.

Σχετικές αναρτήσεις: Παύση των διώξεων για τον εμπρησμό της Συναγωγής στα Χανιά/Cessation of prosecution for the Hania Synagogue arson (Abravanel, 18-08-2010)

Με απόφαση δικαστικού συμβουλίου παύει η δίωξη σε αυτούς που κατηγορούνταν για το κάψιμο της Συναγωγής στα Χανιά (Ιδαίος, 17/07/2010)

Πρόσφατο άρθρο της κρητικής εφημερίδας “Πατρίς” προσκομίζει νέα στοιχεία για το περιεχόμενο της προανακριτικής απολογίας του Έλληνα υπόπτου:

Οι τρεις αλλοδαποί αρνήθηκαν κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή με τις επιθέσεις, ωστόσο ο 24χρονος Ηρακλειώτης στην προανακριτική του απολογία εμφανίστηκε «λαλίστατος» ενώ κατά την αναπαράσταση που ακολούθησε ήταν άκρως αποκαλυπτικός.

Ωστόσο στην απολογία του στην ανακρίτρια διαφοροποιήθηκε. Με βάση τα επίσημα έγγραφα που προσκόμισε, αντιμετωπίζει αναπηρία 67% λόγω ψυχιατρικών προβλημάτων, ενώ είχε νοσηλευτεί 5-6 φορές στο ψυχιατρείο.

Οι γονείς του είναι διαζευγμένοι και εκείνος διέμενε με τη μητέρα και τον παππού στα Χανιά. Εργαζόταν στο λιμάνι των Χανίων και σύμφωνα με τον εργοδότη του, τον απασχολούσε κυρίως για ανθρωπιστικούς λόγους. Ισχυρίστηκε ότι αναγκάστηκε να ομολογήσει λόγω της ασφυκτικής πίεσης που δέχθηκε στην Ασφάλεια Χανίων. (Ευαγγελία Καρεκλάκη, “Παύση της ποινικής δίωξης για τον εμπρησμό στην εβραϊκή συναγωγή”, 16/08/2010)

Ένα βίντεο κι ένα άρθρο για την αναστήλωση της Συναγωγής των Χανίων / “Etz Hayyim: up from the ashes”

When I heard about the fire, I was shocked because I immediately remembered the “Kristallnacht” in Germany. That was in 38, I was a child but I remember it and I remember the burning of books.

Angelika, member of the Fraternity of Etz Hayyim Synagogue

Etz Hayyim: up from the ashes

Antony Lerman

(article published on guardian.co.uk on Friday 2 July 2010)

Despite terrible arson attacks, Crete’s old synagogue, now fully restored, is a symbol of an indomitable, inclusive Jewish spirit.

The only functioning synagogue on Crete, located in the old town of Hania towards the north-west of the island, suffered two arson attacks in January within 10 days of each other. After visiting the place, which I know well, just a few days after the second attack, I wrote a piece for Cif about what happened, who might have been behind it and how the synagogue’s indefatigable director, Nikos Stavroulakis, and his small dedicated staff were determined to carry on. The vast majority of commentators were very sympathetic.

I was back there last weekend seeing for myself how the synagogue had recovered from what was, undoubtedly, a traumatic episode. The marked deterioration of Greece’s social and political climate in the wake of the government’s response to the economic and financial crisis was hardly likely to make a return to normality any easier. More directly, a very welcome promise of governmental financial support to help pay for the repairs and renovation was soon, and understandably, put in jeopardy as departmental budgets began to shrink.

But since it was rebuilt and rededicated in 1999, this 15th-century, compact Romaniote gem, with its original mikveh (ritual bath) and the remains of some of the Jewish community’s sages buried in its south garden, has relied almost exclusively on voluntary support. And so it was that once the very immediate shock was over, old and new friends, from inside and outside Greece, rallied round, taking their cue from the way in which Dr Stavroulakis, barely missing a beat, threw himself into the task of leading the restoration efforts.

Read the rest of the article here.

Σχετικά με την απόπειρα εμπρησμού της Συναγωγής της Βορμς / Über den Brandanschlag auf die Synagoge in Worms

Έστω και καθυστερημένα, θα θέλαμε να αναφερθούμε σήμερα στην πρόσφατη απόπειρα εμπρησμού της παλαιότατης Συναγωγής της γερμανικής πόλης Βορμς, που βρίσκεται στις όχθες του Ρήνου (κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο).

Η πόλη Βορμς ήταν ιδιαίτερα γνωστή στην Ευρώπη και τον εβραϊκό κόσμο για την αξιόλογη εβραϊκή της κοινότητα η οποία κατάφερε ν’αναδείξει σημαντικούς λογίους και ευυπόληπτους ραβίνους. Η γενικότερη ακτινοβολία της πόλης συνετέλεσε στο να της αποδοθεί η τιμητική προσωνυμία «Μικρή Ιερουσαλήμ». Το εβραϊκό νεκροταφείο της πόλης («Ιερή Άμμος») είναι το παλαιότερο διατηρημένο νεκροταφείο της Ευρώπης. Στο κοιμητήριο υπάρχει ακόμα πλάκα που χρονολογείται από το 1076 μ.Χ.

Η συναγωγή της Βορμς ανεγέρθηκε το 1034. Την περίοδο 1938-1942 καταστράφηκε ολοσχερώς από τους ναζί. Μετά τον πόλεμο επισκευάστηκε και εγκαινιάστηκε το 1961.

Στις 17 Μαΐου 2010, «μέλη της γνωστής αγέλης», για να θυμηθούμε τον Τάκη Καμπύλη («Ο,τι συνέβη θα ξανασυμβεί»(;), Η Καθημερινή 30/05/2010), επιχείρησαν να επαναλάβουν αυτό που είχαν πράξει οι ναζί το 1938. Ευτυχώς, ο εμπρησμός προκάλεσε σχετικά περιορισμένες ζημιές. Η πυρκαγιά δεν επεκτάθηκε στη Βιβλιοθήκη, όπως έγινε στη Συναγωγή των Χανίων τον περασμένο Ιανουάριο. Υπενθυμίζουμε: «τον Ιανουάριο του 2010 δύο φορές (μία στις 5 Ιανουαρίου και μία στις 16) η Συναγωγή των Χανίων έγινε στόχος εμπρηστών. Καθώς τα αποτελέσματα της πρώτης φοράς δεν ήταν θεαματικά, επανήλθαν κατορθώνοντας να κάψουν συνολικά 2.500 παλιά και σπάνια βιβλία, μέρος του αρχείου και πολύτιμα αντικείμενα.» (απόσπασμα από το ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΧΑΝΙΩΝ)

Άλλη, ουσιώδης, διαφορά μεταξύ Βορμς και Χανίων: Μετά τον εμπρησμό, 100 περίπου κάτοικοι της Βορμς συγκεντρώθηκαν μπροστά στη Συναγωγή για να εκφράσουν την οργή τους για την εμπρηστική επίθεση, όπως αναφέρει η εφημερίδα Jüdische Allgemeine. Κάτι ανάλογο δε συνέβει ούτε στα Χανιά μετά τον εμπρησμό της Συναγωγής, ούτε στη Θεσσαλονίκη μετά την απόπειρα βεβήλωσης του νέου εβραϊκού νεκροταφείου (Μάης 2010), ούτε στη Ρόδο μετά την πρόσφατη βεβήλωση του Μνημείου του Ολοκαυτώματος – για να μείνουμε μόνο στα πρόσφατα γεγονότα.

Όπως και να’χει, θα πρέπει να μας ανησυχήσει βαθύτατα το γεγονός ότι, για πρώτη φορά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αυξάνονται επικίνδυνα οι απόπειρες εμπρησμού εβραϊκών Συναγωγών σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις. Ορισμένοι έχουν έτοιμη την απάντηση: «Φταίει το κράτος πειρατής, φυσικά…»

 

Συναγωγή της Βορμς / Synagoge Worms (Quelle:http://de.wikipedia.org/wiki/Synagoge_Worms)

 

Sei es auch mit Verspätung, so werden wir heute über den jüngsten Brandanschlag auf die Synagoge in Worms sprechen.

Die Stadt Worms in Rheinland-Pfalz wird als Zentrum jüdischer Gelehrsamkeit und Kultur bezeichnet. Die Jüdische Gemeinde Worms hatte bis zur NS-Zeit durch zahlreiche angesehene Rabbiner eine starke Ausstrahlung und großes Ansehen erlangt, was zu ihrem Ehrentitel „Klein-Jerusalem“ beigetragen hat.

Der jüdische Friedhof der Stadt, „Heiliger Sand“, ist der älteste erhaltene jüdische Friedhof Europas. Der älteste vor Ort erhaltene Grabstein ist der von Jakob ha-bachur und stammt aus dem Jahr 1076.

Die erste Synagoge Worms wurde in 1034 errichtet; in der Zeit zwischen 1938-1942 wurde sie niedergebrannt, nach dem Krieg wiedererrichtet und 1961 neu geweiht.

Am 17. Mai 2010 haben „Mitglieder der bekannten Horde“ (Ausdruck des griechischen Journalisten Takis Kambylis)  kaum 70 Jahre nach der Reichspogromnacht  (9. November 1938) versucht , eine Synagoge in Deutschland brennen zu lassen.

Zum Glück hat das Feuer die Synagoge nicht niedergebrannt. Anders war es in Griechenland im Januar 2010. Auf der griechischen Mittelmeer-Insel Kreta haben Brandstifter zweimal einen Brandanschlag auf die Etz-Hayyim Synagoge verübt. Dabei entstand in der Hafenstadt Chania ein Schaden von mindestens 30 000 Euro. Dutzende Bücher der Bibliothek und mehrere Computer wurden zerstört.

Noch ein wesentlicher Unterschied zwischen Worms und Chania: Die „Jüdische Allgemeine“ berichtet, dass „etwa 100 Menschen zur Synagoge gekommen [waren], um ihrer Trauer und Empörung Ausdruck zu verleihen. Das berührt die Gemeindevorsitzende noch immer und lässt sie hoffen“. In Chania hat die lokale Gesellschaft gegen die antisemitischen Angriffe im Januar 2010 nicht protestiert.

Zum ersten Mal nach dem Ende des Zweiten Weltkriegs beobachtet man seit Kurzem systematische Versuche, Synagogen in Europa brennen zu lassen. Gegenüber dieser Realität dürfen wir nicht gleichgültig sein!

(Die Informationen zur Wormser Synagoge sind entnommen aus: www.worms.de)

 

 

Ο μαυρισμένος τοίχος της Συναγωγής της Βορμς, Μάιος 2010 / Die verrußte Wand der Wormser Synagoge, Mai 2010 (Quelle: http://www.juedische-allgemeine.de)

Γαλλικές αντιδράσεις απέναντι στον αντισημιτισμό / Grèce-France: mêmes réactions face à l’antisémitisme ?

«Ποιος καταδίκασε επισήμως, όχι με λόγια στους διαδρόμους, την τετραπλή βεβήλωση του Εβραϊκού Νεκροταφείου Ιωαννίνων; Εξ όσων γνωρίζω, ούτε ο νομάρχης ούτε ο δήμαρχος ούτε ο μητροπολίτης, ούτε και η Πολιτεία. Οσο για τα μέσα ενημέρωσης; Δεν έδειξαν ενδιαφέρον. Γενικώς, δεν κουνήθηκε φύλλο, εκτός από την αξιοπρόσεκτη δημόσια διαμαρτυρία της “Ομάδας Πολιτών”.

Ας αναρωτηθούμε: έξω από τα Ιωάννινα, πόσο γνωστή είναι αυτή η ανοίκεια πράξη; Στη Γαλλία, μια τέτοια αντισημιτική ενέργεια θα γινόταν πρωτοσέλιδο στον Τύπο. Θα την καταδίκαζαν όχι απλώς οι τοπικές Αρχές, αλλά ο Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.»

Τέτα Παπαδοπούλου, «Το κρυφό μίσος», εφ. Ελευθεροτυπία, 5 Φεβρουαρίου 2010

Η σημερινή ανάρτηση έχει άμεση σχέση με το παραπάνω σχόλιο της Τέτας Παπαδοπούλου που δημοσιεύτηκε πριν από λίγο καιρό στην «Ελευθεροτυπία».

Στις 24 Ιανουαρίου 2010 η εφημερίδα «Το Βήμα» δημοσίευσε ένα ρεπορτάζ της Μαρίας Αντωνιάδου με τίτλο «Τι σημαίνει η πυρπόληση της Συναγωγής των Χανίων» στο οποίο υπάρχει μία φράση που είναι, κατά τη γνώμη μας, ανακριβής:

Η Ελλάδα αποτελεί τη δεύτερη χώρα της Δυτικής Ευρώπης μετά τη Γαλλία όπου ένας οίκος θρησκευτικής λατρείας παραδίδεται στην πυρά.

Στη συνέχεια του άρθρου δε διευκρινίζεται ποιος «οίκος θρησκευτικής λατρείας» παραδόθηκε στην πυρά τα τελευταία χρόνια στη Γαλλία. Πρόκειται για τέμενος, εκκλησία ή συναγωγή;

Dans un article récemment publié dans le grand quotidien grec « Eleutherotypia », Téta Papadopoulou fait remarquer que les profanations successives du cimétière juif de la ville de Ioannina (Grèce du Nord) n’ont été condamnées ni par le maire de la ville, ni par le préfet ni par le chef de l’Eglise orthodoxe locale. Téta Papadopoulou souligne aussi le fait que ces actes criminels n’ont pas non plus suscité l’intérêt des médias grecs. Exception notable l’Initiative Citoyenne pour la Défense du Cimétière Juif de Ioannina, un groupe d’une centaine de citoyens, qui, le 18 décembre 2009, a encerclé symboliquement le cimétière juif en guise de solidarité avec la communauté juive de la ville. Téta Papadopoulou s’interroge par la suite: que se passerait-il si une telle série de profanations se produisait en France ? Ne ferait-elle pas la une des journaux nationaux ? Ne susciterait-elle pas l’indignation de la classe politique ?

Για να μείνουμε στις επιθέσεις εναντίων εβραϊκών συναγωγών στη Γαλλία κατά το πρόσφατο παρελθόν: Τον Ιανουάριο του 2009 και με πρόσχημα τις επιχειρήσεις του ισραηλινού στρατού στη Γάζα σημειώθηκε πλήθος επιθέσεων εναντίων εβραϊκών λατρευτικών χώρων με σοβαρότερη, ίσως, την απόπειρα εμπρησμού της συναγωγής της συνοικίας Bagatelle στην Τουλούζη (νότια Γαλλία): το βράδυ της πέμπτης Ιανουαρίου άγνωστοι έριξαν ένα αυτοκίνητο πάνω στο κιγκλίδωμα της εισόδου της συναγωγής και μετά το πυρπόλησαν. Η φωτιά δεν επεκτάθηκε στο υπόλοιπο κτίριο.

En janvier 2009 plusieurs actes antisémites avaient été recensés en France à la suite des opérations militaires que l’armée israélienne avait menées dans la bande de Gaza. Des synagogues avaient été attaquées, comme celle du quartier de Bagatelle à Toulouse : le lundi 5 janvier 2009 une voiture avait été incendiée après avoir été lancée contre la grille de la synagogue. Rien de plus qu’un début d’incendie même si l’acte reste criminel.

Αξίζει να επισημανθούν τα εξής:

1. Στην περίπτωση της συναγωγής των Χανίων, οι δράστες επέστρεψαν ανενόχλητοι μετά την πρώτη απόπειρα εμπρησμού και κατάκαψαν τη συναγωγή παρά τις εκκλήσεις του διευθυντή της συναγωγής Νίκου Σταυρουλάκη για καλύτερη φύλαξή της. Η έκταση της καταστροφής στα Χανιά είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που σημειώθηκε στην Τουλούζη ή σε άλλες γαλλικές πόλεις την ίδια περίοδο (Ιανουάριος 2009).

En janvier 2010, un incendie criminel a provoqué des dégâts matériels importants à la synagogue historique de La Canée sur l’île de Crète (sud de la Grèce), dix jours après un incident similaire. Le feu a causé des dégâts importants notamment au bâtiment abritant la bibliothèque de la synagogue, détruisant 2.500 livres rares, selon les responsables de la fondation. La police grecque avait ignoré les mises en garde de Nikos Stavroulakis, directeur de la synagogue visée, contre les actes racistes, visant notamment les immigrés, qui s’étaient multipliés ces derniers mois à La Canée. Force est donc de constater que ce qui s’est passé à La Canée dépasse largement le début d’incendie survenu à la synagogue de Toulouse en janvier 2009.

2. Τα γαλλικά τηλεοπτικά μέσα ΔΕΝ αγνόησαν το γεγονός και έδωσαν μεγάλη έκταση στην απόπειρα εμπρησμού της Συναγωγής της Τουλούζης (δείτε για παράδειγμα το ρεπορτάζ του καναλιού FRANCE 24). Στην Ελλάδα αντιθέτως η τηλεόραση αγνοεί υπεροπτικά τις κατά καιρούς εκρήξεις αντισημιτικής βίας. Την ίδια τακτική ακολουθούν λίγο πολύ και τα έντυπα μέσα, με τη διαφορά ότι κάποιοι αρθρογράφοι με δική τους πρωτοβουλία διαμαρτύρονται π.χ. για τη βεβήλωση του εβραϊκού νεκροταφείου των Ιωαννίνων.

Passons maintenant aux réactions des médias grecs face à la hausse des actes antisémites au cours des dernières années qu’il s’agisse de dégradations de bâtiments ou d’inscriptions. La télévision grecque ignore tout simplement les incendies criminels qui visent des synagogues ou les profanations des cimétières juifs. Seuls quelques éditorialistes ou professeurs des Universités prennent l’initiative de protester dans les journaux contre l’indifférence avec laquelle la société grecque observe la dégradation de l’héritage judaïque du pays.

3. Η εκάστοτε γαλλική κυβέρνηση καταδικάζει άμεσα και χωρίς περιστροφές την αντισημιτική βία. Μετά την απόπειρα εμπρησμού της συναγωγής στην Τουλούζη, για παράδειγμα, αντέδρασε άμεσα όχι μόνο η υπουργός εσωτερικών Michèle Alliot-Marie αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός François Fillon όπως και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Nicolas Sarkozy με δημόσιες τοποθετήσεις: όλοι τους δήλωσαν αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν την εισαγωγή της ισραηλοπαλαιστινιακής διαμάχης στη Γαλλία. Οι Έλληνες πολιτικοί από την πλευρά τους ταυτίζουν αβασάνιστα και με κάθε ευκαιρία Έλληνες και Ισραηλινούς Εβραίους, όπως επισημαίνει η Τέτα Παπαδοπούλου στο άρθρο που προαναφέραμε:

Θεσσαλονίκη, 27 Ιανουαρίου 2010. Η επίσημη εκδήλωση για την Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας κ. Βενιζέλος, ο οποίος στον χαιρετισμό του είπε και τα εξής: «Αναγνωρίζουμε και σεβόμαστε το δικαίωμα του Ισραήλ στην ασφάλειά του και στην κρατική του υπόσταση. Οπως αναγνωρίζουμε και σεβόμαστε το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού να βρει τη δική του ενιαία και ασφαλή κρατική εστία». Ο κ. υπουργός συνέδεσε τα ασύνδετα. Τι σχέση έχει το Ολοκαύτωμα με το Παλαιστινιακό; Τι σχέση έχουν οι Ελληνες Εβραίοι με το Ισραήλ και την πολιτική του;

Nous rappelons à titre indicatif la réaction du Premier ministre François Fillon après le début d’incendie survenu à la synagogue de Toulouse en janvier 2009 : il a promis « la plus extrême fermeté » contre les auteurs de violences communautaires en France qui seraient liées au conflit entre Israël et le Hamas à Gaza. « La République n’acceptera pas que certains extrémistes utilisent ce conflit pour attiser les violences entre les communautés dans notre pays », a-t-il dit à l’Assemblée en réponse à une question d’actualité du président du groupe Nouveau Centre, François Sauvadet (Côte d’Or). En revanche, la lutte contre le communautarisme n’est pas la priorité des hommes politiques grecs qui confondent très souvent les Juifs grecs avec Israël : Dernier exemple le ministre de la Défense Evangelos Vénizelos qui a representé le gouvernement lors de la journée de commémoration de la Shoah (27 janvier 2010) en jugeant utile de mentionner dans son discours le conflit israélopaléstinien.

Και κάτι τελευταίο που έχει άμεση σχέση με τα παραπάνω:

Στο άρθρο του “Βήματος” που προαναφέραμε δημοσιεύονται και δύο φωτογραφίες από βεβηλώσεις εναντίον εβραϊκών νεκροταφείων: η μία δείχνει το εβραϊκό νεκροταφείο στα Γιάννενα και η δεύτερη το εβραϊκό νεκροταφείο στο Herrlisheim-près-Colmar όχι μακριά από το Στρασβούργο που βεβηλώθηκε τον Απρίλιο του 2004. Να σημειωθεί ότι οι δράστες αυτής της πράξης πιάστηκαν, δικάστηκαν και καταδικάστηκαν ενώ στην περίπτωση του νεκροταφείου στα Γιάννενα δεν υπήρξαν καν προσαγωγές υπόπτων.

Αλλού θέλουμε να καταλήξουμε:

Σας προτείνουμε να δείτε σε αντιπαραβολή δύο βίντεο: το πρώτο είναι ένα ρεπορτάζ του καναλιού France 3 Régions που δείχνει την επίσκεψη του τότε υπουργού Εσωτερικών Dominique de Villepin στο νεκροταφείο του Herrlisheim ο οποίος δηλώνει ενώπιον καμερών ότι αντισημιτική βία και δημοκρατία είναι πράγματα ασυμβίβαστα καλώντας σε εγρήγορση. Το βίντεο μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ.

Το δεύτερο βίντεο είναι ένα ρεπορτάζ του καναλιού IOANNINA TV στο οποίο ο Μωυσής Ελισάφ, πρόεδρος της εβραϊκής κοινότητας Ιωαννίνων, προβαίνει σε δηλώσεις μετά από βεβήλωση του νεκροταφείου. Δεν τον συνοδεύει ΚΑΝΕΙΣ, ούτε ο δήμαρχος της πόλης, ούτε κάποιος υπουργός, ούτε κάποιος βουλευτής.

Afin de mieux démontrer le détachement révoltant avec lequel la classe politique grecque réagit face à l’antisémitisme nous proposons deux vidéos disponibles sur le Web : le premier est un reportage diffusé au journal télévisé de France 3 Régions suite à la profanation du cimetière juif d’Herrlisheim (Alsace) le 30 avril 2004. 137 tombes avaient été saccagées et recouvertes d’inscriptions antisémites. La profanation du cimetière d’Herrlisheim avait suscité une vive émotion et le Premier ministre Dominique de Villepin était venu témoigner son indignation à la population locale. Il avait déclaré : « De tels actes d’antisémitisme sont contraires à l’esprit même de notre démocratie. Ils sont contraires aux valeurs mêmes qui fondent notre République et ils doivent aujourd’hui nous rappeler à cette exigence de vigilance. » Rien de tel à Ioannina (Grèce du Nord) après la profanation du cimetière juif de la ville en juillet 2009 : Le président de la communauté juive de la ville Moise Elissaf fait des déclarations seul face aux caméras de télévision. Signalons également que les profanateurs de Herrlisheim ont été arrêtés, jugés et condamnés, tandis que la police de Ioannina n’a arrêté jusqu’à ce jour aucun suspect.

Ο Αμπραβανέλ έχει ήδη αναφερθεί στην εξοργιστική διακριτικότητα των ελλήνων πολιτικών απέναντι στην αντισημιτική βία:

Θα ήταν εύλογο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας ο οποίος έχει γεννηθεί στα Ιωάννινα να συμμετείχε ο ίδιος σε μια τελετή για την αποκατάσταση των ζημιών, ακριβώς όπως έκανε ο ούγγρος ομόλογος του Λάζλο Σόλιομ. Και δεν εννοώ την τυπική συμμετοχή στις 27 Ιανουαρίου σε αυτό που στην θεωρία είναι Εθνική Ημέρα Μνήμης Ολοκαυτώματος (Νόμος 3218, ΦΕΚ Α/12/27-1-04) αλλά την άμεση απάντηση του σε πράξεις βίας που θα έπρεπε να τον προσβάλουν ως Γιαννιώτη, ως Έλληνα και ως Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Να πάει ο ίδιος στην συναγωγή Ετς Χαΐμ ή στο νεκροταφείο της γενέθλιας του πόλης, με την μέγιστη δυνατή δημοσιότητα, να αναγνωρίσει οτι υπάρχει ένα πρόβλημα και να διακηρύξει, δημόσια και όχι με κενά τυπικά λόγια, την βίαιη αντίθεση της Ελλάδας στην διαιώνιση του μίσους. Προφανώς έτσι δεν λύνεται ούτε το πρόβλημα της βίας και ούτε το πρόβλημα του αντισημιτισμού. Αλλά αυτός, ως Πρώτος Πολίτης της χώρας, οφείλει να δώσει το παράδειγμα πριν οδηγηθούμε από τα γκραφίτι, τα βεβηλωμένα νεκροταφεία και τις λαμπαδιασμένες συναγωγές στους ανθρώπους όπως τον Ιούνιο του 1931 στην Θεσσαλονίκη.

Le blogger Abravanel a déjà fait remarquer que l’actuel Président de la République, Carolos Papoulias, n’a pas encore exprimé sa solidarité à l’égard de la communauté juive de Ioannina malgré le fait qu’il soit originaire de cette ville.

I deem appropriate that the President of the Greek Democracy Karolos Papulias, who is born in Ioannina, to participate himself in a ceremony restoring the damages, just like his hungarian colleague László Sólyom did. I do not mean his mere participation on January the 27th in what is the National Day for the Memory of the Holocaust but his direct and immediate reply to acts of violence that should insult him as a native of Ioannina, as a Greek and as President of Greece. To visit himself the Etz Hayim synagogue or the cemetery of his native city, to recognize openly that there is a problem and to declare, in public and without empty words, the violent opposition of Greece to the spreading of hate. Of course this shall not solve neither the problem of violence, or of antisemitism. But he, as the First Citizen of Greece, is morally obliged to set the example before we are lead from the graffiti, the vandalized cemeteries and the torched synagogues to people like it happened in June of 1931 in Salonica.

Ένα βίντεο για τις αντισημιτικές επιθέσεις του Ιανουαρίου 2010 / Incidents antisémites en images (janvier 2010)

Βρήκαμε το παραπάνω βίντεο στην ιστοσελίδα του The Coordination Forum for Countering Antisemitism.

Μπορείτε να δείτε αρκετές φωτογραφίες από τον διπλό εμπρησμό της Συναγωγής των Χανίων (Ιανουάριος 2010).

Nous avons repéré ce vidéo sur le site du Forum de Coordination pour la lutte contre l’antisémitisme.

L’incendie criminel qui a détruit la synagogue de La Canée (janvier 2010) y occupe une place importante.