Εκφοβιστικά ερωτηματικά

Εκφοβιστικά ερωτηματικά

Γράφει η Άννα Φραγκουδάκη

εφ. “Τα Νέα”, 5 Φεβρουαρίου 2011

Είναι ακατανόητο πώς ένα σκεπτικό, ανησυχητικό γιατί πολύ επικίνδυνο, επανέρχεται σε αποφάσεις δικαστηρίων κατά την εκδίκαση υποθέσεων με κατηγορουμένους για το αδίκημα της διάδοσης ιδεών που καλλιεργούν τον αντισημιτισμό, τη μισαλλοδοξία, τις διακρίσεις και προτρέπουν στη βία.

Εμφανίστηκε (Μάρτιος 2009 στο Εφετείο και Απρίλιος 2010 στον Αρειο Πάγο) στις δίκες του Κ. Πλεύρη, κατηγορουμένου για βιβλίο του με αποτρόπαια περιεχόμενα, το οποίο, κατά Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου (που άσκησε «αναίρεση» στην αθωωτική απόφαση του Εφετείου), διαδίδει «ιδέες που δύνανται να πυροδοτήσουν εξάρσεις βίας, διακρίσεων, αντισημιτισμού και μισαλλοδοξίας». Το σκεπτικό της αθώωσης στις δύο από τις τρεις δίκες ήταν ότι οι κατηγορούμενοι «δεν» καταφέρονται κατά «των Εβραίων γενικώς» αλλά κατά των «Εβραιοσιωνιστών» ή του «διεθνούς Σιωνισμού».

Το σκεπτικό επανεμφανίζεται πρόσφατα σε απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που δημοσιεύεται 19/1/2011 και, κατά το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, αφορά προ εξαμήνου εκδίκαση έφεσης κάποιου Ι. Χαραλαμπόπουλου με δικηγόρο τον Κ. Πλεύρη. Ο κατηγορούμενος είχε πρωτόδικα καταδικαστεί για το περιεχόμενο αντισημιτικών φυλλαδίων που μοίραζε στις παραπάνω δίκες του Κ. Πλεύρη και τα οποία κατά την πρωτόδικη απόφαση περιέγραφαν τους Εβραίους «σφαγείς και ανθέλληνες». Στο Εφετείο αναιρείται η καταδίκη και η αθωωτική του κατηγορουμένου απόφαση για άλλη μια φορά μετά τις δίκες του Κ. Πλεύρη αναφέρει ότι τα περιεχόμενα δεν αφορούν τους Εβραίους αλλά τους «Εβραιοσιωνιστές».

Η αδιανόητη διάκριση των Εβραίων σε «γενικώς Εβραίους» και Εβραίους που ο κάθε έλληνας πολίτης έχει ατιμωρητί δικαίωμα να αμαυρώνει δημόσια με ανατριχιαστικές ακρότητες καλλιεργώντας εναντίον τους μίσος και προτρέποντας στη βία θέτει ένα γιγάντιο ερωτηματικό στην κοινωνία. Τι σημαίνει και πώς είναι δυνατό σε διαφορετικά δικαστήρια να επαναλαμβάνεται ως σκεπτικό αυτή η διάκριση; Κι άλλο ένα εξίσου γιγάντιο και πολύ ανησυχητικό ερωτηματικό. Τι σημαίνει η διάκριση και πού μπορεί να οδηγήσει; Θα ήταν ποτέ νοητό ένας π.χ. προπαγανδιστής των βιασμών να αθωωθεί με σκεπτικό ότι δεν προτρέπει στη βία κατά των γυναικών γενικώς αλλά μόνο των «κακών» γυναικών;  

“Το κρυφτούλι της κυρίας On Ice”

  • Ενημέρωση, 30/09/2013: Το ζήτημα του αντισημιτισμού στους κόλπους της ελληνικής δικαιοσύνης επανήλθε πρόσφατα στο προσκήνιο με δημοσιεύματα του left.gr.
  • Pour un résumé en français de l'”affaire Mariana On Ice” (une juge antisémite au sein de la justice grecque), veuillez cliquer ici.

ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΝΑ – ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΔΙΕΤΑΞΕ Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Το κρυφτούλι της κυρίας On Ice

Αποσύρθηκαν εσπευσμένα ιστοσελίδες που φανέρωναν την ταυτότητά της

του Δημήτρη ΨΑΡΡΑ

εφ. Ελευθεροτυπία, 12-12-2010

Μετά τις αποκαλύψεις της «Κ.Ε.» για το marianaonice.blogspot.com η «μπλόγκερ» Mariana On Ice επιχειρεί με απλοϊκά τεχνάσματα να αποσυνδεθεί από το πρόσωπο της εφέτη Μαριάνθης Παγουτέλη.

Ηδη, πάντως, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ι. Τέντες έχει αναθέσει τη διερεύνηση της υπόθεσης στον αντεισαγγελέα Ν. Παντελή.

Θυμίζουμε ότι η κ. Παγουτέλη μειοψήφησε υπέρ του Πλεύρη στην πρώτη δίκη για το αντισημιτικό του βιβλίο. Τη Δευτέρα διεξάχθηκε η δίκη τριών μελών της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας που είχαν καταθέσει ως μάρτυρες κατηγορίας κατά του Πλεύρη. Το εφετείο τελικά τους αθώωσε από την κατηγορία της «διασποράς ψευδών ειδήσεων», δηλαδή από το γεγονός ότι στις ανακοινώσεις τους χαρακτηρίζονταν ως αντισημίτες τρεις δικαστικοί (ανάμεσά τους και η κ. Παγουτέλη).

Η πρώτη κίνηση της «μπλόγκερ» ήταν να δηλώσει ότι δεν έχει καμιά σχέση με την εφέτη. Μάλιστα ορισμένοι φανατικοί υποστηρικτές της -αλλά και κάποιοι μη προσεκτικοί αναγνώστες- θεώρησαν ότι με το δημοσίευμά μας «αίρουμε την ανωνυμία των μπλογκ»! Αλλά βέβαια, καμιά άρση της ανωνυμίας δεν έγινε. Η ίδια η μπλόγκερ παρέθεσε τόσα πολλά στοιχεία, ώστε η ταυτότητά της ήταν απολύτως σαφής στους επισκέπτες της: προσωπικές φωτογραφίες, περιγραφές της ιδιωτικής της ζωής, φωτογραφίες από τα εξοχικά της και αναφορές στους συγγενείς και φίλους της. Και το σημαντικότερο: εκτενής αναφορά σε υποθέσεις που δίκασε (όπως αυτή του Πλεύρη) και σε προσωπικές δικαστικές υποθέσεις. Αλλωστε, εξίσου διάφανη είναι η ταυτότητα και άλλων δικαστικών, που κι αυτοί διατηρούν μπλογκ και επισκέπτονται το δικό της ανταλλάσσοντας απόψεις και φιλοφρονήσεις.

Η δικηγόρος Ζωή Κωνσταντοπούλου, που έθεσε το θέμα με αναφορά της στο Εφετείο Πειραιά και τον Αρειο Πάγο, δηλώνει: «Είχα τη δυσάρεστη εμπειρία να βρεθώ στο στόχαστρο της δικαστή κυρίας Παγουτέλη, του αστυνομικού συζύγου της και του αδελφού της, όταν υπερασπίστηκα αντίδικό τους, ο οποίος κατήγγειλε έκνομες συναλλαγές τους και προσκόμισε μηνύματα που του είχαν αποστείλει. Μετά τις καταγγελίες του τότε εντολέα μου βίωσα την ανηλεή ενεργοποίηση κάθε μέσου εξουσίας που διέθεταν προκειμένου να με αποθαρρύνουν από την άσκηση των υπερασπιστικών μου καθηκόντων. Η κυρία Παγουτέλη, μολονότι οι μηνύσεις και αναφορές της απορρίφθηκαν, εξακολουθεί να με συκοφαντεί από Διαδικτύου υπό την ομπρέλα ενός δηλωτικού ψευδωνύμου μέσα από το οποίο διαφημίζει και την ταυτότητα και την ιδιότητά της. Και τούτο μολονότι παραπέμπεται ως κατηγορούμενη για τις ίδιες πράξεις. Ελπίζω ότι η Δικαιοσύνη θα διαγνώσει πως οι τύχες των ανθρώπων δεν μπορεί να αφήνονται στα χέρια τέτοιων δικαστών».

Και πλήρη απόδειξη για όλα αυτά αποτελεί το γεγονός ότι αμέσως μετά το δημοσίευμα, η μπλόγκερ-εφέτης έσπευσε να αφαιρέσει τη μεγάλη φωτογραφία της από το «ταξίδι στην Αυστραλία», που βρισκόταν στη βάση όλων των σελίδων του ιστολογίου της, όπως και άλλα στοιχεία που η ίδια θεώρησε επιλήψιμα, λ.χ. ολόκληρη την ανάρτηση της 29.11.2010, η οποία αναφερόταν στη Γενική Συνέλευση της Ενωσης Εισαγγελέων. Το πιο κραυγαλέο ήταν ότι άλλαξε -όπου μπορούσε- τις διατυπώσεις σε πρώτο πρόσωπο εκεί που αναφέρονται οι δικαστικές της υποθέσεις! Δυστυχώς, γι’ αυτήν όλα αυτά είναι αποθηκευμένα από την Google και προσβάσιμα στον καθένα.

Ως προς την ουσία των αναρτήσεων, ούτε η κυρία On Ice μπόρεσε να αναιρέσει τον αντισημιτικό και ρατσιστικό τους χαρακτήρα. Για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις επικαλείται με αφέλεια κάποιες άλλες παλιές της αναρτήσεις, χρησιμοποιώντας τον κατασκευασμένο από την αντισημιτική προπαγάνδα όρο «εβραιοσιωνιστές». Αλλά αυτή ακριβώς είναι η γραμμή Πλεύρη.

Επί ένα 24ωρο η On Ice ισχυριζόταν ότι δεν έχει εκστομίσει αυτό το φοβερό «Κωλοεβραίοι. Μακάρι να τους εξόντωνε τελείως ο Χίτλερ». Και μόνο όταν κάποιος επισκέπτης του μπλογκ της υπέδειξε πού τα είχε γράψει, τότε υποχρεώθηκε να το παραδεχτεί: «Είναι αλήθεια, δεν είναι του χαρακτήρα μου τέτοιες εκφράσεις, όμως φαίνεται ότι εκεί έχασα τον εαυτό μου και το χαρακτήρα μου μαζί και έγινα κι εγώ θηρίο ανήμερο!». Αλλά υπάρχουν πολλές παρόμοιες.

Ο ισχυρισμός της «μπλόγκερ» ότι δεν έχει σχέση με την εφέτη. Via http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=12/12/2010&id=232489

“Αθώοι οι κατηγορούμενοι αλλά αθώοι και οι καταγγελλόμενοι από αυτούς δικαστές”: Περιγραφή και αποτίμηση της δίκης της 6ης Δεκεμβρίου από την “Αντιναζιστική Πρωτοβουλία”

Ανακοίνωση της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας

ΡΑΠΙΣΜΑ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ Η ΑΘΩΩΣΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ

ΠΑΡΑ ΤΗ… ΦΙΜΩΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΔΙΚΗ

Έγινε στις 6/12 η δίκη των τριών μελών της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας στο Β΄ Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών για «διασπορά ψευδών ειδήσεων». Το κατηγορητήριο χαρακτήρισε «ψευδείς ειδήσεις» τις καταγγελίες της ΑΠ σχετικά με τις αντισημιτικές και φιλοναζιστικές τοποθετήσεις συγκεκριμένων δικαστών κατά τη διάρκεια της δίκης κατά του Κ. Πλεύρη στην οποία ήταν μάρτυρες κατηγορίας. Το δικαστήριο αθώωσε ομόφωνα και τους τρεις κατηγορούμενους, παρά την εισαγγελική πρόταση υπέρ της καταδίκης τους.

Η αθώωση αυτή ήταν αποτέλεσμα της κινητοποίησης της ΑΠ με αφισοκολλήσεις, και κυρίως με τη διεθνή καμπάνια του καλοκαιριού. Η καταγγελία της ΑΠ ότι η Ελλάδα μετατρέπεται στο πρώτο αντισημιτικό κράτος της Ευρώπης, αποκάλυψε ότι η χώρα έχει μπει σε τροχιά εκφασισμού και προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον και εκδηλώσεις συμπαράστασης τόσο στο εσωτερικό όσο και σε διεθνές επίπεδο από πολίτες, αντιφασιστικές οργανώσεις, και εβραϊκές οργανώσεις όπως το Παγκόσμιο Εβραϊκό Συμβούλιο.

ΦΙΜΩΣΗ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΥΠΕΡΆΣΠΙΣΗΣ, ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΗΓΟΡΩΝ

Ωστόσο έγινε φανερό τόσο μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου όσο και από τη σιωπή των κοινοβουλευτικών κομμάτων και των ΜΜΕ για αυτή τη δίκη ότι συνεχίζεται το καθεστώς της κάλυψης του αντισημιτισμού που έχει γιγαντωθεί μέσα στη δικαιοσύνη. Το δικαστήριο αφαίρεσε σχολαστικά το λόγο από οποιονδήποτε παράγοντα της δίκης θέλησε να υπερασπίσει στην ουσία τους κατηγορούμενους, δηλαδή να αποδείξει 1. ότι όντως οι δικαστικοί Ματζούνης, Παγουτέλη και Λαζαράκος που είχε καταγγείλει η Αντιναζιστική στα επίδικα κείμενά της είχαν αντισημιτικές και φιλοναζιστικές θέσεις και 2. ότι δεν μπορεί παρά να υπήρχε ένα φασιστικό δίκτυο μέσα στο δικαστικό σύστημα πού μεθόδευε την αθώωση ενός αρχιναζιστή σαν τον Πλεύρη και του ίδιου του ναζισμού και κάλυπτε αυτούς τους δικαστές..

Η σταθερή τοποθέτηση του προέδρου ήταν ότι όσα αφορούν στην ουσία των τοποθετήσεων των δικαστών ή στο φασιστικό χαρακτήρα του δικτύου στο δικαστικό σύστημα είτε δεν έχουν σχέση με την υπόθεση, είτε προκύπτουν από τα έγγραφα της δικογραφίας –που ως εκείνη τη στιγμή ούτε καν είχαν δει οι δικαστές γιατί δεν υπάηρχαν στη δικογραφία – άρα μάρτυρες και κατηγορούμενοι δεν είχαν δικαίωμα να μιλάνε αποδεικτικά γι αυτά. Στην ουσία χειρίστηκαν αυτή την νομικά και πολιτικά πολύ σημαντική δίκη, γιατί αφορούσε πολύ βαριές καταγγελίες κατά δικαστών, σαν μια δίκη μικρομεσαίας ποινικής ρουτίνας.

Συνήγοροι υπεράσπισης των τριών κατηγορούμενων ήταν οι Γ. Δούδος, δικηγόρος Θεσσαλονίκης και ο Ν. Τζένος, δικηγόρος Καλαβρύτων που δέχτηκαν να υπερασπίσουν ως το τέλος τους 3 κατηγορούμενους με τόλμη, υπευθυνότητα, χωρίς πολιτικούς όρους και χωρίς δεσμεύσεις οποιουδήποτε τύπου. Η διαδικασία ξεκίνησε με την εξέταση του μοναδικού μάρτυρα κατηγορίας, που δεν ήταν άλλος από το ναζιστή Κ. Πλεύρη που ξεκίνησε την κατάθεση του λέγοντας ότι «δεν είναι ναζιστής», δήλωση που προκάλεσε γέλια στο ακροατήριο. Όταν ρωτήθηκε από την υπεράσπιση εάν είναι αλήθεια ότι οι τρεις δικαστές που αναφέρονται στις ανακοινώσεις της ΑΠ χαρακτήρισαν το βιβλίο του «επιστημονικό έργο» απάντησε ότι έτσι το χαρακτήρισαν και το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών και η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου! Αυτή η πετυχημένη άμυνα του ναζιστή έδειξε στην ουσία το πόσο βαθιά ο φασισμός έχει διαβρώσει την ελληνική δικαιοσύνη. Στη συνέχεια όταν οι συνήγοροι επιχείρησαν να καταδείξουν την αντίφαση της εισαγγελικής αρχής να καλεί έναν ναζιστή στο δικαστήριο για να καταθέσει υπέρ του κύρους της δικαιοσύνης, το δικαστήριο δεν τους επέτρεψε να κάνουν ερωτήσεις! Την ίδια αντιμετώπιση είχε και η κατηγορούμενη Άννα Στάη που επιχείρησε να ασκήσει το νόμιμο δικαίωμα της σαν κατηγορούμενη να κάνει ερωτήσεις στο μάρτυρα. Ο πρόεδρος της υπέδειξε αρχικά ότι θα κάνει ερωτήσεις στο μάρτυρα μέσω του δικαστηρίου και όταν το επιχείρησε τελικά δεν της το επέτρεψε! Μέσα από συνεχείς διακοπές της έδρας και χάρη στην τρομερή της επιμονή και την πίεση των συνηγόρων η Α. Στάη κατάφερε να ρωτήσει τον Πλεύρη για τη δηλωσή του στο βιβλίο του ότι είναι ναζιστής, ρατσιστής και αντισημίτης όπου αυτός απάντησε: «είμαι ότι θέλετε». Επίσης η συναγωνίστρια κατάθεσε ένα απόσπασμα από βιβλίο του Κ. Πλεύρη στο οποίο θεωρεί ουσιαστικά ακατάλληλες τις γυναίκες δικαστές, ενώ στη έδρα υπήρχαν δύο γυναίκες!

Στη συνέχεια ο πρόεδρος εξέτασε τον κατάλογο των μαρτύρων κατηγορίας που του έδωσαν οι συνήγοροι υπεράσπισης και ο οποίος είχε τέσσερα ονόματα. Δήλωσε στους συνηγόρους ότι πρέπει να επιλέξουν δύο μάρτυρες μόνο και όταν αυτοί διαμαρτυρήθηκαν έντονα τους έκανε τρεις (!!!) και είπε ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει τέσσερις, έτσι απαγόρευσε στον τέταρτο μάρτυρα Ηλία Νάχμαν να καταθέσει. Χαρακτηριστικά στη δίκη του Πλεύρη η έδρα επέτρεψε στον μοναδικό κατηγορούμενο όσους μάρτυρες ήθελε, περίπου 10.

Πρώτος μάρτυρας υπεράσπισης εξετάστηκε ο συναγωνιστής της Α.Π Ηλίας Ζαφειρόπουλος σαν μέλος της Αντιναζιστικής ο οποίος επιχείρησε να μπει στην ουσία της υπόθεσης και να αναλύσει τις αντισημιτικές τοποθετήσεις των δικαστών. Ο πρόεδρος όμως τον διέκοψε αμέσως ότι αυτό δεν ενδιαφέρει το δικαστήριο και έδωσε το λόγο στον εισαγγελέα για ερωτήσεις. Η ερώτηση του εισαγγελέα ήταν αν υιοθετεί το περιεχόμενο των ανακοινώσεων για αντισημιτισμό στη δικαιοσύνη, για αντισημίτες δικαστές και για λειτουργία φασιστικού δικτύου μέσα στο δικαστικό σώμα ευρύτερα. Όταν ο μάρτυρας απάντησε ότι είναι έτσι χωρίς καμιά αμφιβολία αυτός του είπε οργισμένα ότι η απάντηση του καταγράφεται!!! Μετά τον ρώτησε αν οι ανακοινώσεις της Αντιναζιστικής μπορούσαν να προκαλέσουν ανησυχία. Ο σύναγωνιστής είπε ότι αυτό που προκαλεί ανησυχία στους πολίτες είναι οι πραγματικά αντισημιτικές θέσεις των δικαστών και όχι η κριτική της Α.Π ότι είναι αντισημιτικές και ότι αντίθετα η κριτική της Α.Π προκαλεί ανακούφιση στους πολίτες. Ο εισαγγελέας είπε ότι αυτό είναι… αντιφατικό. Όταν οι συνήγοροι αποπειράθηκαν να απευθύνουν ερωτήσεις στο μάρτυρα για τις συγκεκριμένες τοποθετήσεις των δικαστών ο πρόεδρος τους διέκοψε λέγοντας ότι αυτά προκύπτουν από έγγραφα και ότι δεν θα επιτρέψει αυτές τις ερωτήσεις. Ο μάρτυρας δήλωσε τότε ότι δεν γίνεται δίκαιη δίκη και ο πρόεδρος χωρίς άλλο σχόλιο του είπε να καθήσει.

Στη συνέχεια το δικαστήριο κάλεσε τον Δημήτρη Ψαρρά, των γνωστό δημοσιογράφο του Ιού της Ελευθεροτυπίας, ο οποίος αποπειράθηκε να εκθέσει τα στοιχεία του για την Μαριάνθη Παγουτέλη. Αυτή ήταν μία από τους τρεις δικαστικούς που κατάγγειλε η ΑΠ σαν αντισημίτρια. Ήταν την προηγούμενη μέρα της δίκης που η Ελευθεροτυπία είχε δημοσιεύσει το ρεπορτάζ του Δ. Ψαρρά, το οποίο είχε δημιουργήσει πάταγο στα μπλογκ και σε μερικά ραδιόφωνα. Αυτό αποκάλυπτε ότι η Παγουτέλη είχε ένα μπλογκ γεμάτο αντισημιτικές θέσεις και ότι μέσω αυτού εκείνη ερχόταν σε επαφή με άλλους δικαστές. Τα στοιχεία αυτά αποδείκνυαν ότι η Α.Π είχε δίκιο για την Παγουτέλη και ενίσχυαν εξαιρετικά τη θέση των κατηγορουμένων ότι υπήρχε ένα φασιστικό δίκτυο μέσα στο δικαστικό σώμα. Ο πρόεδρος αμέσως διέκοψε την κατάθεση του μάρτυρα και του είπε ότι αυτά τα στοιχεία δεν αφορούν την υπόθεση!!! Μόλις που πρόλαβε να πει ο μάρτυρας ότι το ενδιαφέρον στην υπόθεση αυτή είναι ότι οι δικαστές δεν αθώωσαν τον Κ. Πλεύρη στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης αλλά αποδεχόμενοι την ουσία των όσων γράφει! Όταν οι συνήγοροι επιχείρησαν να του υποβάλουν ερωτήσεις σχετικά με το δίκτυο, είχαν την ίδια τύχη όπως και με τον πρώτο μάρτυρα. Τελικά ο πρόεδρος επέτρεψε μία ερώτηση από την κατηγορούμενη Ρένα Κούτελου σχετικά με την υιοθέτηση από τη Μ. Παγουτέλη του γενοκτονικού ισχυρισμού του Πλεύρη ότι «Εβραίος και άνθρωπος είναι έννοιες αντιφατικές», την οποία ο μάρτυρας σχολίασε σαν αντισημιτική.

Αφού μέσα σε λίγα λεπτά το δικαστήριο είχε υποχρεώσει πρακτικά σε σιωπή δύο μάρτυρες υπεράσπισης κάλεσε τον τρίτο και τελευταίο, τον Αβραάμ Ρεϊτάν, ο οποίος ήταν μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη κατά του Κ. Πλεύρη εκ μέρους του ΚΙΣ (Κεντρικού ισραηλιτικού συμβουλίου). Σε αυτόν δόθηκε λίγος παραπάνω χρόνος ίσα για να καταθέσει την «πικρή» όπως την αποκάλεσε εμπειρία του από το ότι η Μ. Παγουτέλη ζήτησε σε αυτόν και σε έναν άλλο μάρτυρα κατηγορίας, επίσης εβραίο, τον Βενιαμίν Αλμπάλα να αποκηρύξουν το Ταλμούδ για να αποδείξουν ότι δεν είναι «ένοχοι» σύμφωνα με το «κατηγορητήριο» του Κ. Πλεύρη περί Ταλμούδ. Πρόσθεσε ότι σε αυτή τη δίκη, και άλλοι δικαστές έκαναν τοποθετήσεις που διαπνέονταν από αντισημιτισμό.

Μετά ήρθε η ώρα των απολογιών των κατηγορουμένων. Ακόμα κι εδώ το δικαστήριο επέβαλε συνοπτικές διαδικασίες αφαιρώντας ακόμα και αυτό το ιερό δικαίωμα των κατηγορουμένων στην ανεμπόδιστη απολογία. Όταν η πρώτη κατηγορούμενη Άννα Στάη επιχείρησε να αναλύσει τις αντισημιτικές τοποθετήσεις των δικαστών, ο πρόεδρος τη διέκοψε λέγοντας της να περιοριστεί στο κατηγορητήριο. Όταν του απάντησε ότι αυτά είναι μέσα στο κατηγορητήριο, της είπε ότι οι τοποθετήσεις των δικαστών προκύπτουν από έγγραφα. Στο βαθμό που μπόρεσε να μιλήσει, η Α. Στάη επέμεινε στο χαρακτηρισμό από τους δικαστές του βιβλίου του Πλεύρη, δηλαδή ενός εγχειρίδιου γενοκτονίας, όπως το απεκάλεσε, σαν «επιστημονικού έργου». Αναφέρθηκε στο γεγονός ότι το πειθαρχικό πόρισμα του Π. Ματζούνη για τον εισαγγελεά Σπ. Μουζακίτη (του εισαγγελέα που κάθησε τον Πλεύρη στο σκαμνί) βρέθηκε παράνομα στα χέρια του Κ. Πλεύρη σαν ένα βασικό στοιχείο της ύπαρξης δικτύου. Έδωσε έμφαση στη διαστρέβλωση των κειμένων της ΑΠ που έγινε στο κατηγορητήριο όπου συγχωνεύτηκαν δύο εντελώς διαφορετικά κείμενα μία αφίσα της 14/1/2009 και μία ανακοίνωση της 28/1/2009 για να μετατραπεί η καταγγελία της ΑΠ για φασιστικό δίκτυο στο δικαστικό σύστημα, στην χαλκευμένη κατηγορία για «φασιστικό δίκτυο στο δικαστικό σώμα στο οποίο συμμετέχουν οι Λ. Λαζαράκος, Π. Ματζούνης και Μ. Παγουτέλη». Η Α. Στάη ρωτήθηκε από τον εισαγγελέα αν ήταν συντάκτης των κειμένων και εκπρόσωπος της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας. Εκείνη απάντησε ότι δεν είχε κανένα δικαίωμα η εισαγγελία να ασκήσει δίωξη στους 3 μάρτυρες της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας στη δίκη του Πλεύρη θεωρώντας τους αυθαίρετα σαν εκπροσώπους της Α.Π επειδή ήταν μάρτυρες στην δίκη του Πλεύρη. Τόνισε ότι οι ανακοινώσεις της είναι κείμενα της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας που αποφασίζονται συλλογικά, και σαν τέτοια η ίδια τα αποδέχεται και τα υποστηρίζει μέχρι την τελευταία συλλαβή τους. Επίσης τόνισε ότι όλες οι καταγγελίες της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας κατά των δικαστών σχετικά με την αθώωση του Κ. Πλεύρη έγιναν γιατί το σκεπτικό αυτής της αθώωσης αποτελεί αθώωση του ίδιου του ναζισμού και σημαίνει ότι μπορεί πλέον οποιοσδήποτε να προπαγανδίζει ότι οι Εβραίοι πρέπει να εξοντωθούν. Τέλος, ενώ ο πρόεδρος την διέκοπτε διαρκώς, η Α. Στάη κατέληξε ότι η Αντιναζιστική δεν θα αναγνωρίσει ποτέ τις αποφάσεις αυτές των ελληνικών δικαστηρίων.

Στη συνέχεια απολογήθηκε η Ρένα Κούτελου που αντιμετώπισε την ίδια απαγόρευση από την έδρα να μιλήσει για την αθωώτητά της υπερασπίζοντας τη θέση της περί του αντισημιτισμού τών δικαστών. Η Ρ. Κούτελου αναφέρθηκε στο ιστορικό της προσφυγής της ΑΠ στην εισαγγελία κατά του Πλεύρη και εξήγησε πως σε κάθε στάδιο αυτής της δίκης διαπιστωνόταν η παραβίαση κάθε αρχής δημοκρατικής νομιμότητας, και αναδεικνύονταν σωρεία αντισημιτικών τοποθετήσεων δικαστικών λειτουργών που συμμετείχαν σε αυτήν όπως οι Λ. Λαζαράκος, Π. Ματζούνης και Μ. Παγουτέλη. Αναφέρθηκε στο πως μεθοδεύονταν οι αναβολές της συζήτησης της έφεσης του Κ. Πλεύρη που έμπαινε διαρκώς τελευταία στο πινάκιο μέχρι που αναβλήθηκε ξανά και όταν έφτασε να συζητηθεί στις 14-1-2009 για έναν εντελώς προσχηματικό λόγο που ήταν η μη κοινοποίηση στον Πλεύρη του σκεπτικού της μειοψηφίας της Παγουτέλη. Έτσι στήριξε τη θέση για φασιστικό δίκτυο και είπε ότι αυτό υπάρχει μόνο χάρη στις πλάτες όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων, που υιοθετούν τον αντισημιτισμό στην πολιτική τους και που έκρυψαν τη δίκη χάρη στον έλεγχό τους πάνω στα ΜΜΕ.

Στο τέλος η Ρένα Κούτελου διαμαρτυρήθηκε για το ότι στη δίκη κατά του Κ. Πλεύρη οι σημερινοί κατηγορούμενοι, και τότε μάρτυρες κατηγορίας εξετάζονταν εξονυχιστικά από δικαστές, εισαγγελείς, συνήγορους υπεράσπισης του Πλεύρη και από τον ίδιο τον Πλεύρη σαν να ήταν κατηγορούμενοι, ενώ τώρα που βρέθηκαν οι ίδιοι επίσημα στη θέση του κατηγορούμενου δεν τους επιτρέπεται ούτε να εξετάσουν μάρτυρες ούτε καν να ολοκληρώσουν τις απολογίες τους για να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.

Στην ερώτηση του εισαγγελέα για το αν είναι ή όχι συντάκτης των κειμένων απάντησε και αυτή ότι συντάκτης είναι η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία που λειτουργεί συλλογικά και δήλωσε ότι αποδέχεται και υποστηρίζει εξ ολοκλήρου τα κείμενα αυτά.

Τελευταίος απολογήθηκε ο Λάμπης Κατσιάπης ο οποίος τόνισε τη μεροληπτική στάση των τριών δικαστών στη δίκη κατά του Κ. Πλεύρη και τη σύμπλευση μαζί του σε αρκετές περιπτώσεις. Ο πρόεδρος του είπε ότι μπορεί να αναφέρει μόνο ένα σημείο αντισημιτικής τοποθέτησης δικαστών που θεωρεί το πιο σημαντικό και να τελειώνει. Ο Λ. Κατσιάπης υποστήριξε επίσης τις ανακοινώσεις απέναντι στις ερωτήσεις του εισαγγελέα.

Ο εισαγγελέας στην αγόρευση του συμπέρανε ότι σύμφωνα με τις απαντήσεις των κατηγορουμένων στην ερώτησή του αν έχουν συντάξει τα κείμενα αυτοί ήταν οι συντάκτες των κειμένων και είπε ότι πρέπει να καταδικαστούν γιατί διέδωσαν ψευδώς ότι υπάρχουν αντισημίτες δικαστές που μάλιστα συγκροτούν δίκτυα μέσα στο δικαστικό σώμα. Τόνισε ότι τέτοιες ψευδείς ειδήσεις ανησυχούν τους πολίτες και εμποδίζουν τους δικαστές να επιτελέσουν το έργο τους και γι αυτό δεν μπορεί ο καθένας να κατακρίνει έτσι τους ανοχύρωτους δικαστές, ότι αυτό το μπορούν μόνο οι ίδιες οι δικαστικές αρχές και γι αυτό οι κατηγορούμενοι πρέπει να καταδικαστούν σύμφωνα με το κατηγορητήριο.

Στη συνέχεια το λόγο πήραν οι συνήγοροι υπεράσπισης που στις αγορεύσεις τους υποστήριξαν εύστοχα και με πλούσια νομολογία το δικαίωμα της κριτικής στις δικαστικές αποφάσεις, αλλά καταφέρθηκαν ενάντια στον διαδεδομένο στη χώρα μας αντισημιτισμό και αναφέρθηκαν – στο ελάχιστο που τους επετράπη από το δικαστήριο – στον αντισημιτικό χαρακτήρα των τοποθετήσεων των συγκεκριμένων δικαστών. Υπεράσπισαν επίσης και τη θέση των προκηρύξεων της Α.Π ότι με τα δεδομένα στοιχεία που υπήρξαν σε αυτή τη δίκη μπορεί κάποιος να φτάσει στο λογικό συμπέρασμα ότι λειτουργεί με την ευρεία του όρου έννοια ένα φασιστικό δίκτυο στο δικαστικό σύστημα.

Το δικαστήριο διέκοψε και επέστρεψε στις δύο το μεσημέρι οπότε και ανακοίνωσε την ομόφωνη απόφαση του για την αθωότητα των κατηγορουμένων. Στο άκουσμά της το ακροατήριο ξέσπασε σε χειροκρότημα.

Κανένα σκεπτικό για τη συγκεκριμένη αθώωση δεν απαγγέλθηκε στην έδρα. Θα το μάθουμε οπωσδήποτε σε λίγο καιρό όταν καθαρογραφεί η απόφαση. Ωστόσο είναι σαφές ότι αφού σε αυτή τη δίκη δεν ήταν καν αντικείμενο συζήτησης οι αντισημιτικές τοποθετήσεις των δικαστών είναι απίθανο να περιλαμβάνεται μία τέτοια κρίση στο αθωωτικό σκεπτικό, οπότε αυτοί θα παραμένουν στο απυρόβλητο.

Η ΑΘΩΩΣΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΦΑΛΤΗΡΙΟ ΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑΧΤΗ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ

Θεωρούμε ότι όσο οι 3 δικαστικοί που κατήγγειλε η Α.Π μένουν στη θέση τους και δικάζουν, όσο παραμένει σε ισχύ η αντισημιτική υπέρ του ναζιστή Πλεύρη αθωωτική απόφαση του Άρειου Πάγου, απόφαση αίσχους όχι μόνο για τη δικαιοσύνη αλλά για όλη τη χώρα*, και όσο την απόφαση αυτή θα την εγκρίνουν με τη σιωπή τους όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα και ρεύματα, δηλαδή όσο αυτή δεν θα ακυρώνεται με μια απόφαση του ελληνικού κοινοβουλίου, η αθωωτική απόφαση για τους 3 της Αντιναζιστικής θα είναι μόνο στάχτη στα μάτια των δημοκρατών.

Έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι το πολιτικό καθεστώς ήθελε να ρίξει μια τέτοια στάχτη από τον τρόπο που οι δικαστές, ιδιαίτερα ο πρόεδρος της συγκεριμένης δίκης αφαίρεσαν από τους κατηγορούμενους και τους υπερασπιστές τους το δικαίωμα τους να επιχειρηματολογήσουν υπέρ της αθωότητάς τους. Τι σημαίνει να επιχειρηματολογήσουν; Σημαίνει να αποδείξουν ότι είναι αληθινές και όχι ψευδείς οι καταγγελίες τους ότι συγκεκριμένοι δικαστές έχουν αντισημιτικές ή και φιλοναζιστικές θέσεις πράγμα που δεν τους επιτρέπει να είναι δικαστές όχι σε σύγχρονα δημοκρατικά αλλά ούτε σε δουλοκτητικά δικαστήρια.

Η διαδικασία αυτή αντικειμενικά εξυπηρετούσε ένα διπλό στόχο: να αθωώσει τους αντιναζιστές χωρίς να εκθέσει καθόλου στο κοινό και μέσα στο δικαστικό σώμα τους συγκεκριμένους δικαστές και τις αντισημιτικές ή φιλοναζιστικές θέσεις τους. Δηλαδή: Αθώοι οι κατηγορούμενοι αλλά αθώοι και οι καταγγελλόμενοι από αυτούς δικαστές, ή αλλιώς ελεύθεροι οι κατηγορούμενοι να λένε ότι θέλουν κατά των δικαστών στη βάση της ελευθερίας του λόγου και ελεύθεροι οι δικαστές με τις ρατσιστικές ιδέες να δικάζουν και να καταδικάζουν πολίτες στη βάση αυτών των ιδεών. Ακόμα ελεύθερος και ο Άρειος Πάγος να τους παρέχει όλη την αναγκαία νομολογία για αυτό το σκοπό, ελεύθερο το πολιτικό σύστημα να προστατεύει αυτό το τρομερό έγκλημα που είναι η διαρκής συσσώρευση αντισημιτισμού και ρατσισμού μέσα στο κράτος και μέσα στην κοινωνία, δηλαδή ελεύθερος ο διανοητικός και τελικά ο οργανωτικός χρυσαυγιτισμός.

Αν το δικαστήριο καταδίκαζε τους 3 τότε θα ξεσήκωνε πολύ περισσότερο θόρυβο από όσον θα καταλάγιαζε, και στο εσωτερικό όπου οι δημοκράτες αρχίζουν να ανησυχούν από την άνοδο των ναζιστών της Χ. Αυγής και στο εξωτερικό όπου ο πρώτος στόχος του ναζισμού, οι εβραικές οργανώσεις, είχαν αρχίσει να μαθαίνουν και να κινητοποιούνται έντονα και σε διεθνές επίπεδο ενάντια στην αθώωση του ναζιστή. Αν αυτή η κινητοποίηση συνεχιζόταν το καθεστώς θα είχε άμεσο πρόβλημα στο διπλωματικό επίπεδο όπου ο Παπανδρέου προσπαθεί να παίξει το φίλο του Ισραήλ και όλης της Δύσης για να σπάσει την διεθνή απομόνωση του νεοναζιστικού Ιράν. Αυτό το παιχνίδι δυσκολεύεται από την εμφάνιση μιας αντισημιτικής Ελλάδας, δηλαδή από τον τονισμό της αντισημιτικής απόφασης του Άρειου Πάγου υπέρ του Πλεύρη που εκδόθηκε επί κυβέρνησης Παπανδρέου. Αν έβγαινε πάλι επί Παπανδρέου καταδικαστική απόφαση κατά των 3 αντιναζιστών αυτή θα τόνιζε πολλαπλάσια την αθώωση του ναζιστή και την ύπαρξη αντισημιτών και φιλοναζιστών μέσα στο δικαστικό σώμα. Τώρα η αθώωση των 3 αντιναζιστών φαίνεται να απαλύνει την αθώωση του ναζιστή εξισορροπώντας την. Γιατί φαίνεται σαν να λέει προς τα μέσα και προς τα έξω: Εμείς εδώ έχουμε ελευθερία του λόγου και για τους αντιφασίστες και για τους φασίστες. Η διαφορά είναι ότι ο Πλεύρης δεν αθωώθηκε από τα δικαστήρια λόγω ελευθερίας του λόγου αλλά γιατί το δικαστήριο έδειξε έντεχνη συμφωνία με τους τερατώδεις ναζιστικές του θέσεις πράγμα που ελάχιστοι ξέρουν. Αντίθετα το δικαστήριο αθώωσε τους 3 αντιναζιστές χωρίς να δείξει καμιά συμπάθεια στις θέσεις τους. Αυτό φαίνεται από τη διαφορά στη μεταχείριση των δύο ειδών κατηγορουμένων. Στον «δικό τους» ναζιστή παραχωρήθηκε δίκη τριών ημερών και θέση κατηγόρου από την αρχή ως το τέλος πρωτόδικα και δευτερόδικα. Στους «ταραξίες» αντιναζιστές επιφυλάχθηκε δίκη δύο ωρών και μεταχείριση του τύπου: « μπορούμε να σας αθωώσουμε αλλά όχι και να μιλήσετε και από πάνω για το δίκιο σας, δηλαδή εναντίον μας». Στην πραγματικότητα η δίκη των 3 είχε βαρύτερο πολιτικά και νομικά επίδικο αντικείμενο. Η δίκη του Πλεύρη αφορούσε ένα ρατσιστικό βιβλίο ενώ η δίκη της Αντιναζιστικής τρεις δικαστές με ρατσιστικές θέσεις και έναν Άρειο Πάγο που επικρότησε αυτές τις θέσεις.

Αυτή δεν είναι μια στάση ειδικά ενάντια στους τρεις. Η ίδια στάση επικράτησε και στα δικαστήρια και στο πολιτικό επίπεδο απέναντι στην πολύ σημαντική και τολμηρή πολιτική αποκάλυψη του Ψαρά για την αντισημίτρια και μάλιστα φιλοναζίστρια εφέτη δικαστή Παγουτέλη και τους διαδικτυακούς φίλους της. Ενώ αυτή η αποκάλυψη –που τόσο δενόταν με τη δίκη της Αντιναζιστικής- πέρασε σαν δημοσιογραφική επιτυχία στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και έκανε μέσα σε λίγες ώρες βαθιά εντύπωση στο λαό. Έτσι θα ήταν μια πρώτης γραμμής τηλεοπτική είδηση ακόμα και με τα κριτήρια της εμπορικής θεαματικότητας. Όμως πνίγηκε ελεεινά και στο δικαστήριο και τις επόμενες μέρες από τον υπόλοιπο τύπο και όλα τα κανάλια και έμεινε μόνο στο ανέλεγκτο ακόμα από το διακομματικό καθεστώς, ίντερνετ. Δεν ξέρουμε αν το καθεστώς της διακομματικής λογοκρισίας θα μπορέσει να κρατήσει το μεγάλο αυτό σκάνδαλο τόσο χαμηλά ως το τέλος, πράγμα που δεν είναι και τόσο εύκολο. Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι το επιχειρεί. Με τον ίδιο τρόπο επιχειρεί να πνίξει γενικά την ύπαρξη του φιλοναζισμού μέσα στο δικαστικό σώμα και παντού αλλού.

Το αληθινό πρόβλημα των φασιστών είναι ότι όσο προχωράει τις θέσεις τους μέσα στο κράτος και στην πολιτική εξουσία γενικότερα τόσο δυσκολότερα τις κρύβουν, οπότε τόσο πιο πολύ ενημερώνεται γι αυτές ο λαός και τόσο πιο πολύ αντιστέκεται σε αυτές. Γι αυτό το λόγο κάθε ελιγμός του φασισμού να τις κρύψει γίνεται και πιο οδυνηρός και περιέχει πιο πολλούς κινδύνους.

Αυτό συμβαίνει και με την αθώωση της Αντιναζιστικής. Αυτή μπορεί να έχει για τους φασίστες και τις πολιτικές δυνάμεις που τους καλύπτουν τα κάθε είδους πλεονεκτήματα που μόλις αναφέραμε, αλλά αυτά είναι προσωρινά. Όλοι αυτοί με την αθώωση της Α.Π έκλεισαν προσωρινά την μεγάλη τρύπα της εφετειακής και αρειοπαγίτικης αθώωσης του ναζισμού και της ύπαρξη ρατσιστών δικαστών αλλά άνοιξε μια καινούργια. Η αθώωση της Αντιναζιστικής δίνει κουράγιο σε πολλούς αντιφασίστες που είχαν αρχίσει να πιστεύουν ότι η πορεία προς τον εκφασισμό της χώρας είναι πολύ γοργή και πρακτικά ανεμπόδιστη. Και αυτό το κουράγιο δεν είναι προϊόν μιας αυταπάτης. Οι φασίστες και το πολιτικό σύστημα που τους προστατεύει υποχρεώθηκε να αθωώσει την Αντιναζιστική και υποχρεώθηκε και από τις εσωτερικές και – σε αυτή τη φάση περισσότερο- από τις εξωτερικές πιέσεις. Είναι σίγουρο ότι ο Πλεύρης και οι φίλοι του μέσα στο δικαστικό σώμα έφαγαν ένα πολύ σημαντικό χτύπημα και σε ηθικό κύρος και σε ορμή. Απλά οι πολιτικοί προστάτες αυτών των ανθρώπων υποχρεώθηκαν στον ελιγμό της αθώωσης της Α.Π γιατί η καταδίκη θα τους στοίχιζε περισσότερο. Αλλά τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι είναι πια παρά πολλοί αυτοί που ανησυχούν για τον εκφασισμό της χώρας και παρακολουθούν στενά τις ανάλογες εξελίξεις και όλο και πιο πολλοί αυτοί που τώρα είναι διατεθειμένοι να αντισταθούν. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε αυτήν την τρίτη μετά από δύο αναβολές δίκη της 6 Δεκέμβρη είχαμε την μαζικότερη παρουσία συμπαραστατών παρά την μικρότερη γνωστοποίησή της από τον τύπο. Αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται κοντά μας τώρα πιο πολύ από κάθε φορά. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι με τη βοήθεια τους να δυναμώσουμε τον αγώνα ενάντια στον εκφασισμό της δικαιοσύνης και όλης της χώρας. Η αθώωση της Α.Π θα είναι πρόβλημα μόνο αν δεν καταλάβουμε το νόημά της και εφησυχάσουμε σε σχέση με την προέλαση του φασισμού. Αν καταλάβουμε το νόημά της σαν τακτική οπισθοχώρηση των φασιστών και των προστατών τους, τότε θα μπορέσουμε εμείς να πάρουμε την πρωτοβουλία και να αντεπιτεθούμε και σε επίπεδο δικαστικό (καμπάνια για τη νομοθετική ακύρωση της αθώωσης του ναζισμού-απομάκρυνση των αντισημιτών και φιλοναζιστών δικαστών από το δικαστικό σώμα) και σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο με μια μεγάλη εκστρατεία ενάντια στο παρακράτος των ναζιστών της Χρυσής Αυγής και κυρίως ενάντια στο πολιτικό σύστημα που τους προστατεύει.

*Αυτή η απόφαση είναι το μεγαλύτερο δικαστικό έγκλημα στην μεταπολεμική Ελλάδα και ίσως το μεγαλύτερο μεταπολεμικό δικαστικό έγκλημα σε όλο τον κόσμο. Το έγκλημα αυτό συμπυκνώνεται στη θέση του Εφετείου της Αθήνας, που την ενέκρινε και ο Άρειος Πάγος, ότι ο Πλεύρης είναι αθώος γιατί ανάμεσα στα άλλα δεν καλεί σε εξόντωση των εβραίων εκ μόνου του λόγου ότι ανήκουν σε μια συγκεκριμένη φυλή ή εθνότητα αλλά γιατί συνωμοτούν για την παγκόσμια κυριαρχία. Δηλαδή θεωρούν ως μη ρατσισμό την καρδιά του σύγχρονου, του χιτλερικού τύπου αντισημιτισμού, που είναι ακριβώς η θεωρία της παγκόσμιας εβραϊκής συνομωσίας. Αυτό σημαίνει ότι η εξόντωση των εβραίων όχι μόνο δεν αποτελεί ρατσιστικό έγκλημα αλλά μπορεί και να δικαιώνεται σε όσο βαθμό κάποιος πιστεύει ότι οι προς εξόντωση εβραίοι, άντρες, γυναίκες και παιδιά επιδιώκουν ή θα επιδιώξουν την παγκόσμια ηγεμονία κινούμενοι ουσιαστικά από την φύση της θρησκείας τους.

Αθήνα 8-12-2010

Η “Αντιναζιστική Πρωτοβουλία” επιτέλους αθωώθηκε

Η απαλλαγή της “Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας” από τις γελοίες και ανυπόστατες κατηγορίες ενός ναζιστή ήταν μια απόφαση που περιμέναμε από καιρό. Το κείμενο που ακολουθεί το εντοπίσαμε στην πάντα ενημερωμένη ιστοσελίδα του Ζαν Κοέν.

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΟΜΙΛΗΣΕ

Τρίτη, 07 Δεκεμβρίου 2010

Κρησάρα 6.12.10

Σήμερα 6 Δεκεμβρίου άρχισε και τελείωσε η αναβληθείσα δίκη των τριών μελών της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας, Άννα Στάη, Ρένα Κούτελου, και Χαράλαμπου Κατσιάπη.

Εκλήθη ως μάρτυς κατηγορίας ο γνωστός φασίστας-ναζιστής Κ. Πλεύρης ο οποίος με την γνωστή ρητορική του προσπάθησε να υπερασπιστεί κάποιους δικαστές που κατηγορούσαν τα μέλη της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας, ότι είχαν αντισημιτικές και φασιστικές συμπεριφορές κατά την διάρκεια της προηγούμενης δίκης που έγινε και αφορούσε το βιβλίο του «Εβραίοι, όλη η αλήθεια.».

Κατά την διάρκεια της εξέτασής του ως μάρτυς κατηγορίας (ποιος; Ο ναζιστής εναντίον των αντιναζιστών !…) παρεδέχθει ανερυθρίαστα (πώς να ερυθριάσει όταν στις φλέβες του κυλά αντί αίμα, αντισημιτικό δηλητήριο;) ότι «ΝΑΙ ΕΙΜΑΙ ΦΑΣΙΣΤΑΣ, ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΗΣ…»(αυτός ο άνθρωπος θεωρεί τίτλους τιμής και επαίρεται ότι είναι φασίστας, ρατσιστής, ναζιστής, αντιδημοκράτης και αντισημίτης). Αυτό εμείς το θεωρούμε ανθρώπινη κατάντια.

Κατόπιν εξετάστηκαν τρεις μάρτυρες οι κύριοι Ηλίας Ζαφειρόπουλος, Αλμπέρτος Ρευτάν και Δημήτρης Ψαράς (ο τέταρτος μάρτυς κος Ηλίας Νάχμαν δεν καλέστηκε), οι οποίοι με πολλή καλή παρουσία και άψογο τρόπο υπερασπίστηκαν τους κατηγορουμένους.

Κατόπιν εξετάστηκαν οι τρεις κατηγορούμενοι της Α.Π. οι οποίοι με θάρρος είπαν ότι αυτά που έγραφαν στις αφίσες και στις ανακοινώσεις τους (ότι δηλαδή εντός της δικαιοσύνης υπάρχει κύκλωμα συγκεκριμένων δικαστών που διαπνέονται από ναζιστικές, ρατσιστικές και αντισημιτικές ιδέες) αποδεχόμενοι ότι αυτά που έγραφαν ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΥΛΛΑΒΗ. Αυτή η υπερήφανη αλλά και συνεπής στάση τους έκανε αίσθηση στο ακροατήριο που αυτή τη φορά είχε γεμίσει την αίθουσα.

Κατόπιν αγόρευσε ο κος εισαγγελέας ο οποίος μεταξύ των άλλων είπε ότι υπήρχε δόλος και ότι αυτά που έγραφε η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία προκαλούν ανησυχία στους πολίτες και συντασσόμενος με το κατηγορητήριο ζήτησε την καταδίκη τους.

Κατόπιν αγόρευσαν οι δύο δικηγόροι της υπεράσπισης κος Γεώργιος Δούδος ο οποίος ήρθε από την Θεσσαλονίκη και ο κος Νίκος Τζένος, ο οποίος ήρθε από τα Καλάβρυτα προκειμένου να υπερασπιστούν αφιλοκερδώς τους τρεις κατηγορουμένους και με υπέροχες αγορεύσεις απέδειξαν ότι και τις δικαστικές αποφάσεις βάσει του Συντάγματος και της Δικονομίας, έχουν δικαίωμα να κρίνουν οι πολίτες , αλλά και ότι ο αντισημιτισμός έχει στη χώρα μας το θλιβερό προνόμιο της πρωτιάς σε όλη την Ευρώπη.

Το δικαστήριο θεώρησε περαιωμένη την ακροαματική διαδικασία και απεσύρθη για να βγάλει την απόφαση.

Στις 2 το απόγευμα μας ανακοινώθηκε η απόφαση και εν μέσω ενθουσιασμού και χειροκροτημάτων.

ΑΘΩΟΙ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ

Αυτό σημαίνει ότι η δικαιοσύνη αθώωσε αυτούς που έγραφαν ότι ανάμεσα στους δικαστές υπάρχει κύκλωμα δικαστών με ναζιστικές, φασιστικές και αντισημιτικές αντιλήψεις και εμμέσως αυτό δίδει και μία απάντηση γιατί ο ναζιστής, φασίστας, αντιδημοκράτης, ρατσιστής Κ. Πλεύρης αθωώθηκε παμψηφεί ακόμα και με την σφραγίδα του Αρείου Πάγου.

Αυτή η ιστορική απόφαση είναι η αρχή για να αφυπνιστούν οι Έλληνες και ιδιαίτερα οι Έλληνες Εβραϊκού θρησκεύματος και να παραδειγματιστούμε από την ηρωική στάση των τριών μελών της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας και να αγωνιστούμε ούτως ώστε ο ναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και ο αντισημιτισμός να πάψουν να δηλητηριάζουν την Ελληνική κοινωνία.

Τέλος εμείς οι Εβραίοι ας μην ξεχνάμε ότι διανύουμε τις ημέρες του εορτασμού του Χανουκά.

Ένα χαστούκι τότε στον εκλεκτό του Πλεύρη, Αντίοχο τον Επιφανή, ένα χαστούκι τώρα στον ναζιστή Κ. Πλεύρη από την δικαιοσύνη.

“Ανεστραμμένη δικαιοσύνη” / “Justice through a looking glass” by Naomi Firsht

Να δούμε για πόσο καιρό ακόμα η Ελληνική Δικαιοσύνη θα συνεχίζει την αυτοϋπονόμευσή της. Μετά από δύο αναβολές, δικάζονται στις 6 Δεκεμβρίου στο Εφετείο της Αθήνας τα τρία μέλη της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας που ήταν μάρτυρες κατηγορίας στη δίκη που έγινε κατά του φιλοναζιστή Κ. Πλεύρη για το βιβλίο του «Εβραίοι, όλη η αλήθεια». Όπως επισημαίνει και η Naomi Firsht στο άρθρο της που παραθέτουμε παρακάτω, “είναι απίστευτο ότι ένα δικαστήριο μιας δημοκρατικής χώρας δεν μπόρεσε να καταδικάσει αυτό το βιβλίο ως ένα απεχθές και επικίνδυνο είδος γραφής σχεδιασμένο να υποκινήσει σε μίσος και βία εναντίον του Εβραϊκού λαού” (στη μετάφραση του Ζαν Κοέν). Ακόμα χειρότερα, ο κατηγορούμενος είχε τη δυνατότητα να μετατραπεί ακολούθως σε μηνυτή, εκμεταλλευόμενος την απίστευτη χαλαρότητα της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Η ελληνική κοινή γνώμη δεν φαίνεται να έχει συγκινηθεί ιδιαίτερα, μέχρι στιγμής, από την αποθράσυνση των κάθε λογής φασιστοειδών. Παραθέτουμε, επίσης, την ανακοίνωση της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας για την επερχόμενη δίκη της έκτης Δεκεμβρίου.

“Justice through a looking glass”

By Naomi Firsht

Thursday, October 14, 2010

European Jewish Congress

In December 2007 the infamous Greek anti-Semitic writer Kostas Plevris, following complaints from the Greek Jewish community (KIS), the Greek Helsinki Monitor (GHM, a human rights organization) and the Anti-Nazi Initiative (Antinazistiki Protovoulia) was taken to court for “incitement to racial hatred and violence against the Jews” in his book “Jews – the Whole truth”. Despite an apparent anti-Semitic atmosphere in the courtroom, Plevris was eventually sentenced to a 14 month jail-term, as well as a three year probation period.

Three years later, and it is Plevris who is taking the human rights and anti-Nazi activists to court. This extraordinary turn of events comes as the result of a long chain of legal actions.

In March 2009 Plevris succeeded in appealing his case and was thus declared “‘not guilty’ of incitement to racial hatred and violence against the Jews”. Following this, a request was made in July 2009 for what is known as a “cassation in favour of the law”, which, had it been successful, would have prevented the verdict being used as precedence for future, similar cases ; though it should be noted that this would not have had the power to reverse the appeal verdict. However, on 15th October 2009 this demand was dismissed.

All of which brings us to our current state of affairs.

On 6th December 2010 three officers of the Anti-Nazi Initiative will be tried by the Appeals Court of Athens for “dissemination of false information through the medium of the press”. Then in January 2011, two representatives from the GHM, including spokesperson Panayote Dimitras, as well as four KIS officers, Benjamin Albalas, Leon Gavrilidis, Moisis Konstantinis, and Avraam Reitan, will be tried before the 6th Misdemeanors Court of Athens for false accusations, perjury and aggravated defamation against Kostas Plevris, following a complaint he filed.

The activists from the Anti-Nazi Initiative are being tried for claiming that Plevris was supported by a network of anti-Semitic prosecutors and judges within the Greek judicial system. Yet how else are we to understand that a self-declared and notorious anti-Semite has been acquitted of incitement to racial hatred ?

According to reports from the original trial prosecuting Plevris in 2007, the judge expelled the prosecution lawyers from the court, characterized Plevris’ book as “scientific writing”, and at one point the Prosecutor of the Court asked the witness of the Anti-Nazi Initiative, Mrs. Anna Stai, “Would you like to be judged and condemned by a Nazi Court ?”

Whether or not there exists a network of anti-Semites within the Greek judicial system, there is clearly something amiss here. These are not the types of reports one would expect to hear coming from a court of justice within the European Union.

But let us look now to the trial set for January 2011. The defendants are being tried for false accusations, perjury and aggravated defamation against Kostas Plevris, those accusations being the incitement to racism for which Plevris was originally on trial.

Plevris was acquitted on the basis that his book commented on Jewish-Zionists only and not the Jews as a nation or a race. This being the case, how then did he explain the following excerpts from his book, “Jews – the Whole Truth” ?

Blatant Holocaust-denial :

“Free yourselves from Jewish propaganda that deceives you with falsehoods about concentration camps, gas chambers, ‘ovens’ and other fairy tales about the pseudo-holocaust.”

And shocking anti-Semitic proclamations :

“Wake up, the scheming Jews are digging the grave of Nations. Wake up, and throw them in because they deserve it.”

“It is the fault of the civilized world that tolerates the international parasites that are called Jews… the time for retaliation has come.” “We despise them for their morality, for their religion, for their deeds, which together prove that they are sub-human.”

It beggars belief that any court of justice of a democratic country could not condemn this book as a piece of odious and dangerous literature designed to incite hatred and violence against the Jewish people.

Leaders from the Jewish community of Greece and human rights activists are being asked to defend themselves for voicing their concerns about a book that labels Jews “sub-human”. Am I alone in noticing the absurdity here ? It is like some bizarre “through the looking glass” legal system where the victims have ended up as the accused.

Greece has been a member of the EU since 1981 and should therefore be able to deliver justice reliably to European standards. To arrive at such a situation questions the very legitimacy of the Greek judicial system.

One can only hope that this is just a blip and not a precursor of things to come ; that Greece will uphold its values of justice and throw these cases out of court, thereby restoring our faith in a judicial system that should protect instead of condemn the innocent victim.

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

ΑΘΩΩΝΟΥΝ ΤΟ ΝΑΖΙΣΜΟ ΔΙΚΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ !

www.antinazi.gr

Μετά από 2 αναβολές δικάζονται στις 6 Δεκέμβρη στο Εφετείο της Αθήνας τα τρία μέλη της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας (ΑΠ) που ήταν μάρτυρες κατηγορίας στη δίκη που έγινε κατά του Κ. Πλεύρη για το βιβλίο του «Εβραίοι, όλη η αλήθεια». Αυτό καλεί σε ολοκλήρωση της γενοκτονίας των Εβραίων και σε διακρίσεις και βία κατά των μεταναστών και των ελλήνων δημοκρατών. Η εισαγγελία Αθηνών άσκησε δίωξη εναντίον τους για «διασπορά ψευδών ειδήσεων». Το κατηγορητήριο αναφέρει σαν «ψευδείς ειδήσεις» τις καταγγελίες της ΑΠ για τις αντισημιτικές και φιλοναζιστικές θέσεις συγκεκριμένων δικαστών και εισαγγελέων που εκφράστηκαν κατά τη διάρκεια της δίκης που κράτησε τρία χρόνια. Ο ανοιχτός ναζιστής Κ. Πλεύρης ορίστηκε από την εισαγγελία σαν μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας για να υπερασπίσει… το κύρος της δικαιοσύνης!

Οι καταγγελίες της ΑΠ επιβεβαιώθηκαν λίγο μετά όταν το Εφετείο της Αθήνας αθώωσε τελικά το ναζιστή το 2009 για όλο του το ναζιστικό γενοκτονικό κήρυγμα με το τερατώδες σκεπτικό ότι «ο κατηγορούμενος δεν στρέφεται κατά των Εβραίων, μόνο λόγω της φυλετικής και εθνικής καταγωγής τους αλλά κυρίως λόγω των επιδιώξεών τους για παγκόσμια κυριαρχία, των μεθόδων που χρησιμοποιούν για την ευόδωση αυτών και τη συνωμοτική τους δράση» (!!!). Μα η ουσία του ναζιστικού αντισημιτισμού είναι ακριβώς όλες αυτές οι ιδιότητες που αποδίδονται συλλήβδην στους Εβραίους και σαν τέτοιες επιτρέπουν την εξόντωσή τους.

Στη συνέχεια, το σκεπτικό αυτό επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο με μια απόφαση που θα μείνει για πάντα στα παγκόσμια δικαστικά χρονικά σαν η πρώτη επίσημη μεταπολεμική δικαίωση του γενοκτονικού αντισημιτισμού που είναι ο σκληρός πυρήνας του ναζισμού. Και τούτο στην ήπειρο που πιο πολύ έζησε αυτό τον εφιάλτη.

Στη διάρκεια αυτής της δίκης που κράτησε τρία χρόνια, η Α.Π δεν σταμάτησε να καταγγέλλει τη στάση όλων ανεξαίρετα των κοινοβουλευτικών κομμάτων που αρνούνται να καταδικάσουν το φαινόμενο του αντισημιτισμού μέσα στο δικαστικό σύστημα, αλλά και γενικότερα. Η στάση αυτή των κομμάτων εξηγεί το κρύψιμο κάθε είδησης για τη δίκη από τα τηλεοπτικά ΜΜΕ, δηλαδή από το λαό πράγμα που επέτρεψε την αθώωση του ναζιστή και του ναζισμού από τον Άρειο Πάγο. Τα ίδια αυτά κόμματα προστατεύουν για χρόνια ΚΑΙ τους ναζιστές της «Χρ. Αυγής» κρατώντας τους στη νομιμότητα και μάλιστα συνεδριάζοντας μαζί τους για το μοίρασμα του προεκλογικού τηλεοπτικού χρόνου σε κάθε εκλογική μάχη. Είναι αυτά που επέτρεψαν σε ανοιχτούς ναζιστές για πρώτη φορά μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο να εγκατασταθούν και να επιβάλουν τον κτηνώδη νόμο τους στην καρδιά της πρωτεύουσας μιας ευρωπαϊκής χώρας και μετά να μπουν στην κεντρική πολιτική σκηνή της με το 5% των ψήφων.

Ας μην υπάρχει αμφιβολία: Πίσω από τη δημοκρατική πρόσοψη της χώρας μας οι ίδιοι άνθρωποι που την υπονόμευσαν παραγωγικά και την απαξίωσαν ηθικά ετοιμάζουν τώρα αθόρυβα τις φασιστικές αλυσίδες για το μαζικότερο εχθρό τους που είναι ο ίδιος ο δημοκρατικός λαός της.

Είναι περισσότερο από κάθε άλλη φορά απαραίτητη μια πανδημοκρατική συσπείρωση που θα ανακόψει την πορεία προς τον εκφασισμό της δικαιοσύνης και ολόκληρης της πολιτικής ζωής. Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία καλεί όλους τους δημοκρατικούς πολίτες, όποιες και αν είναι οι απόψεις τους στα επιμέρους πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα, να απαιτήσουν την αθώωση της Άννας Στάη, της Ρένας Κούτελου και του Λάμπη Κατσιάπη.

Όλοι στο Εφετείο της Αθήνας τη Δευτέρα 6 Δεκέμβρη.

(Β΄ Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων της Αθήνας, 9 πμ

-Λουκάρεως & Αλεξάνδρας, 2ος όροφος)

Λυόμενη Δικαιοσύνη / Der Prozess der Antinazi-Initiative wurde nochmals verschoben

Der Prozess der Antinazi-Initiative wurde nochmals verschoben und soll nun am 6. Dezember 2010 stattfinden. Die Initiative wirft dem Gericht vor, eine klare Verurteilung vermeiden zu wollen.

Ανακοίνωση της “Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας” για τη νέα, αδικαιολόγητη, αναβολή της δίκης των τριών μελών της

Αθώωσαν το ναζισμό, δικάζουν τους δημοκράτες

Αναβλήθηκε για 6 Δεκέμβρη 2010 η δίκη της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας

Η δίκη ήταν να ξεκινήσει σήμερα το πρωί στις 9.00πμ [23/09] σύμφωνα με τα λεγόμενα του προέδρου την προηγούμενη μέρα. Και για δεύτερη μέρα ήταν εκεί οι συμπαραστάτες μας δημοκράτες αντιφασίστες. Η δίκη όμως δεν ξεκίνησε γιατί το δικαστήριο συνέχισε και αυτή τη μέρα μία άλλη δίκη που είχε ξεκινήσει από την προηγούμενη μέρα και δεν είχε τελειώσει. Ήταν μια υπόθεση ψευδορκίας σχετικά με τη διεκδίκηση ενός λυόμενου 48 τμ στη Λούτσα. Αυτή τη δίκη κατάφερε το δικαστήριο και την τράβηξε περίπου για όλη τη μέρα. Ένας από τους συνηγόρους υπεράσπισης του κατηγορούμενου σε αυτή τη δίκη χαρακτήρισε στην τελική του αγόρευση «υπερπολυτελέστατη διαδικασία» την ασυνήθιστα εξαντλητική εξέταση των μαρτύρων από κάθε πλευρά. Ταυτόχρονα σε ένα κενό της δίκης αυτής εκδικάστηκαν όλες οι υπόλοιπες σύντομες υποθέσεις που είχαν αριθμό πινακίου μεγαλύτερο (αριθμός πινακίου 17-αριθμός πινακίου 29) από της Αντιναζιστικής (που είχε αριθμό 6) και έτσι αφέθηκε η δίκη της Αντιναζιστικής μόνη της για το τέλος. Μετά από αυτά η δίκη της ΑΠ αναβλήθηκε λόγω ωραρίου από το δικαστήριο για την 6/12/2010.

Πιστεύουμε ότι την αναβολή αυτή την ήθελε το διακομματικό καθεστώς γιατί δεν είναι ούτε καταδίκη, ούτε αθώωση της Αντιναζιστικής. Μια αθώωση θα έριχνε κρύο νερό στος πλάτες των δικαστών, ιδιαίτερα εκείνων του Άρειου Πάγου που έβγαλαν την ιστορική τερατώδη αντισημιτική και φιλοναζιστική τους απόφαση. Μια καταδίκη θα έκανε ακόμα μεγαλύτερη ζημιά στο καθεστώς την ώρα που αυτό επιχειρεί να παίξει τον ενδιάμεσο μεταξύ Ιράν από τη μια και Ισραήλ-ΗΠΑ.

Καλούμε όλους τους δημοκράτες να σταθούν στο πλευρό μας και να απαιτήσουν να γίνει η δίκη της ΑΠ στις 6 του Δεκέμβρη και να αθωωθούν τα διωκόμενα μέλη της. Ο ραγδαίος εκφασισμός της δικαιοσύνης και της πολιτικής ζωής δεν πρέπει να περάσει.

Κάλεσμα της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας / Aufruf der Antinazi-Initiative

Αθώωσαν το ναζισμό, δικάζουν τους δημοκράτες

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΚΗ

 

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 22/9/2010, ΩΡΑ 9.00 πμ, ΣΤΟ Β΄ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (Λουκάρεως & Αλεξάνδρας, 2ος όροφος)

 

Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία καλεί τους δημοκράτες να σταθούν στο πλευρό της και να απαιτήσουν την αθώωση των τριών μελών της για να ανακόψουμε την πορεία του σταδιακού εκφασισμού της χώρας.

Die griechische Justiz hat den Nazismus freigesprochen, nun stehen die Demokraten vor Gericht

ALLE ZUM GERICHT!

AM MITTWOCH, DEN 22.09.2010 UM 9.00 UHR, AM BERUFUNGSGERICHT VON ATHEN (Loukareos & Alexandras Str., zweite Etage)

Die Antinazi-Initiative ruft alle Bürger auf, an ihrer Seite zu stehen und den Freispruch ihrer drei Mitglieder zu fordern.

Das Ziel ist, die allmähliche Faschisierung Griechenlands zu stoppen.

Mehr Informationen unter: antinazi.gr

Siehe auch unseren Beitrag: Solidarität mit den ungerechterweise verfolgten Mitgliedern der “Antinazi-Initiative”

 

“Παύση των διώξεων για τον εμπρησμό της συναγωγής” στα Χανιά: τα ερωτήματα παραμένουν

Με την πρόσφατη “παύση των διώξεων” για το διπλό εμπρησμό της ιστορικής Συναγωγής των Χανίων (Ιανουάριος 2010), η ελληνική Δικαιοσύνη κατάφερε να δημιουργήσει και πάλι ερωτήματα για τον τρόπο λειτουργίας της. Στο απόσπασμα του βουλεύματος (364/2010) του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών (6 Αυγούστου) που δημοσίευσαν τα “Χανιώτικα Νέα” (βλ. παρακάτω) δεν δικαιολογείται επαρκώς η απαλλαγή των συλληφθέντων για τον καταστρεπτικότατο εμπρησμό της Συναγωγής. Το μόνο που διαφαίνεται στο εν λόγω βούλευμα είναι μια προσπάθεια κουκουλώματος της όλης υπόθεσης και σε κάθε περίπτωση μια έλλειψη διάθεσης για εξιχνίαση της εγκληματικής πράξης του εμπρησμού και για τιμωρία των υπαιτίων: “Περαιτέρω όμως, δεν αποκλείεται η δυνατότητα να ενισχυθούν στο μέλλον οι ενδείξεις αυτές με νέα στοιχεία, ώστε να μετατραπούν σε σοβαρές και επαρκείς που να δικαιολογούν και να επιβάλουν την παραπομπή τους”. Σα να διαβάζεις δελτίου καιρού…

Είναι γεγονός ότι η ελληνική δικαιοσύνη δεν ανέχεται μόνο τις διακυρήξεις μίσους (υπόθεση Πλεύρη), αλλά και τις πράξεις μίσους ενάντια στην εβραϊκή κληρονομιά (εμπρησμός Συναγωγής, βεβηλώσεις μνημείων και νεκροταφείων). Θα πρέπει επιτέλους να ξεκινήσει ένας ευρύτερος διάλογος για την ποιότητα της ελληνικής δικαιοσύνης, για το ποιόν αυτών που εκδίδουν τις δικαστικές αποφάσεις. Η Δικαιοσύνη παύει να είναι ανεξάρτητη όταν γίνεται ασύδοτη.

Το δημοσίευμα των “Χανιώτικων Νέων” (14.08.2010):

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΠΡΗΣΜΟ ΤΗΣ ΣΥΝΑΓΩΓΗΣ

Παύση των διώξεων

Την παύση προσωρινά της ποινικής δίωξης, που είχε ασκηθεί σε βάρος 5 ατόμων (δύο Βρετανών, δύο Αμερικανών και ενός Έλληνα), οι οποίοι κατηγορούνταν για τους εμπρησμούς της εβραϊκής συναγωγής Ετς Χαγίμ, που είχαν σημειωθεί τον περασμένο Ιανουάριο, αποφάσισε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Χανίων. Παράλληλα, διέταξε την απόλυση του 33χρονου Βρετανού που κρατούνταν προφυλακισμένος καθώς και την άρση των περιοριστικών όρων που είχαν επιβληθεί στους άλλους 3 συλληφθέντες.

Ειδικότερα, στο βούλευμα (364/2010) που εξέδωσε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών στις 6 Αυγούστου – και ύστερα από σύμφωνη πρόταση του Εισαγγελέα την οποία ανέπτυξε στη συνεδρίαση του Συμβουλίου στις 29 Ιουλίου – αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι “…Από το σύνολο των στοιχείων που συγκεντρώθηκαν με την κύρια ανάκριση και συγκεκριμένα από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, την απολογία των κατηγορουμένων και τα έγγραφα της δικογραφίας, σύμφωνα και με όσα εκτίθενται στην ως άνω εισαγγελική πρόταση, στις ορθές και νόμιμες σκέψεις της οποίας και το Συμβούλιο αναφέρεται προς αποφυγή άσκοπων επαναλήψεων… κρίνει ότι προέκυψαν ορισμένες ασθενείς ενδείξεις ενοχής σε βάρος των ανωτέρω κατηγορουμένων, τόσο για το κακούργημα του εμπρησμού από κοινού και κατ’ εξακολούθηση όσο και για το συναφές πλημμέλημα της σύστασης συμμορίας, ωστόσο οι ενδείξεις αυτές δεν μπορούν να θεωρηθούν σοβαρές και επαρκείς κατά την έννοια του άρθρου 313 του ΚΠΔ ώστε να δικαιολογήσουν την παραπομπή τους στο ακροατήριο. Περαιτέρω όμως, δεν αποκλείεται η δυνατότητα να ενισχυθούν στο μέλλον οι ενδείξεις αυτές με νέα στοιχεία, ώστε να μετατραπούν σε σοβαρές και επαρκείς που να δικαιολογούν και να επιβάλουν την παραπομπή τους”.

Κατόπιν αυτών το Συμβούλιο αποφάσισε να παύσει προσωρινά την ποινική δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος των κατηγορουμένων, για τις πράξεις του εμπρησμού με πρόθεση, κατ’ εξακολούθηση και από κοινού, από τον οποίο μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο και της σύστασης συμμορίας, που φέρονται ότι τέλεσαν στα Χανιά στις 5 και 16 Ιανουαρίου. Επίσης, διατάσσει την απόλυση του Βρετανού κατηγορουμένου, που είχε προφυλακιστεί και τέλος διατάσσει την κατάργηση των περιοριστικών όρων της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της εμφάνισής τους ανά τακτά χρονικά διαστήματα στο Α.Τ. του τόπου κατοικίας τους, που είχαν επιβληθεί στον 24χρονο Έλληνα, τον 23χρονο Βρετανό και τον 26χρονο Αμερικανό καθώς και της εγγυοδοσίας στους δύο τελευταίους.

Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ

Στο μεταξύ, μιλώντας στα “Χ.Ν.” ο συνήγορος υπεράσπισης του 33χρονου Βρετανού ο οποίος είχε προφυλακιστεί, Τάσος Κακατσάκης, δήλωσε, ότι έπειτα από αυτήν την εξέλιξη ο πελάτης του αισθάνεται δικαιωμένος: “Βγήκε ένα βούλευμα από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών το οποίο εξέτασε το αν θα παραμείνει επιπλέον 6 μήνες προφυλακισμένος ο πελάτης μου και – ύστερα από σύμφωνη πρόταση του Εισαγγελέα και ανάλογη εισήγηση του Πλημμελειοδίκη – αποφασίστηκε να παύσει προσωρινά την ποινική δίωξη και κατά των 5 εμπλεκομένων. Ο Εισαγγελέας και οι δικαστές έκριναν, ότι οι όποιες ενδείξεις ενοχής των κατηγορουμένων είναι εξαιρετικά ασθενείς”.

Ο κ. Κακατσάκης σημείωσε ότι η ομολογία του Έλληνα, η οποία ενέπλεκε και τους υπολοίπους, ήταν πολύ αντιφατική και χαρακτήρισε το βούλευμα “πολύ αναλυτικό και πολύ εμπεριστατωμένο νομικά”.

“Ο πελάτης μου – με τον οποίο συναντήθηκα πριν από λίγες ημέρες – αισθάνεται δικαιωμένος αυτή τη στιγμή, αφού ευθείς εξαρχής είχε την ίδια στάση. Θεωρεί ότι η προφυλάκισή του ήταν αποτέλεσμα μιας κοινωνικής και πολιτικής πίεσης, αφού ήταν ένα εύκολο θύμα ως αλλοδαπός, χωρίς ιδιαίτερες κοινωνικές σχέσεις, οικονομικές δυνατότητες κ.λπ.”, ανέφερε ο κ. Κακατσάκης.

Δημ. Μαρ.

Σχετικές αναρτήσεις: Παύση των διώξεων για τον εμπρησμό της Συναγωγής στα Χανιά/Cessation of prosecution for the Hania Synagogue arson (Abravanel, 18-08-2010)

Με απόφαση δικαστικού συμβουλίου παύει η δίωξη σε αυτούς που κατηγορούνταν για το κάψιμο της Συναγωγής στα Χανιά (Ιδαίος, 17/07/2010)

Πρόσφατο άρθρο της κρητικής εφημερίδας “Πατρίς” προσκομίζει νέα στοιχεία για το περιεχόμενο της προανακριτικής απολογίας του Έλληνα υπόπτου:

Οι τρεις αλλοδαποί αρνήθηκαν κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή με τις επιθέσεις, ωστόσο ο 24χρονος Ηρακλειώτης στην προανακριτική του απολογία εμφανίστηκε «λαλίστατος» ενώ κατά την αναπαράσταση που ακολούθησε ήταν άκρως αποκαλυπτικός.

Ωστόσο στην απολογία του στην ανακρίτρια διαφοροποιήθηκε. Με βάση τα επίσημα έγγραφα που προσκόμισε, αντιμετωπίζει αναπηρία 67% λόγω ψυχιατρικών προβλημάτων, ενώ είχε νοσηλευτεί 5-6 φορές στο ψυχιατρείο.

Οι γονείς του είναι διαζευγμένοι και εκείνος διέμενε με τη μητέρα και τον παππού στα Χανιά. Εργαζόταν στο λιμάνι των Χανίων και σύμφωνα με τον εργοδότη του, τον απασχολούσε κυρίως για ανθρωπιστικούς λόγους. Ισχυρίστηκε ότι αναγκάστηκε να ομολογήσει λόγω της ασφυκτικής πίεσης που δέχθηκε στην Ασφάλεια Χανίων.

Ευαγγελία Καρεκλάκη, “Παύση της ποινικής δίωξης για τον εμπρησμό στην εβραϊκή συναγωγή”, 16/08/2010

Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία για την οριστική αθώωση ενός φιλοναζιστή

Ακολουθεί τοποθέτηση της “Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας” σχετικά με τη μη αναίρεση υπέρ του νόμου της απόφασης 913/2009 του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, σύμφωνα με την οποία είχε αθωωθεί ο Κώστας Πλεύρης για παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου 927/79 με το βιβλίο του «Οι Εβραίοι: όλη η αλήθεια».

Σχετική ανάρτηση: Αντισημιτισμός με τη βούλα του Αρείου Πάγου / Greek Supreme Court dismisses appeal in cassation against neo-Nazi Plevris’ acquittal!

Σχετικό άρθρο: “Κινδυνεύουμε!” της Άννας Φραγκουδάκη, εφ. Τα Νέα, 30 Απρ. 2010.

Φασιστική Εκτροπή της Δικαιοσύνης

O ναζισμός και ο κανιβαλικός αντισημιτισμός νομιμοποιούνται από την Ολομέλεια του Aρείου Πάγου.

Πανδημοκρατικό μέτωπο για την αποτροπή του εκφασισμού της χώρας

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου απέρριψε την εισήγηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για να αναιρεθεί «υπέρ του νόμου» η εφετειακή απόφαση αθώωσης του ναζιστή Κ. Πλεύρη για το δολοφονικό του λίβελλο «Εβραίοι όλη η αλήθεια»*.

Με αυτή του την απόφαση ο Άρειος Πάγος ενάντια σε κάθε νομιμότητα και σε κάθε δημοκρατική αρχή νομιμοποίησε τον κανιβαλικό αντισημιτισμό και την ωμή φιλοναζιστική προπαγάνδα.

Η αναίρεση «υπέρ του νόμου» είναι μια σπάνια διαδικασία κατά την οποία κρίνεται η ορθότητα μιας απόφασης του Εφετείου αλλά αυτή μένει τελεσίδικη. Ο στόχος αυτού του μέτρου είναι να μην αποτελέσει μια λαθεμένη απόφαση που όμως έγινε τελεσίδικη (επειδή για κάποιους λόγους δεν ασκήθηκε έγκαιρα αναίρεση) νομολογιακό προηγούμενο. Στην προκειμένη περίπτωση ο Άρειος Πάγος έκανε την αναίρεση υπέρ του νόμου αφού άφησε να παρέλθει όλος ο χρόνος κατά τον οποίο μπορούσε να κάνει κανονική αναίρεση. Η εξαγγελία της ιδιόρρυθμης αυτής αναίρεσης σήμαινε ότι το ελληνικό κράτος θέλησε να κρατήσει τα δημοκρατικά προσχήματα και να εκτονώσει τις διεθνείς διαμαρτυρίες που ξέσπασαν πριν ένα χρόνο ύστερα από την αθώωση του Πλεύρη από το Εφετείο της Αθήνας διατηρώντας ταυτόχρονα αυτήν την αθώωση.

Τώρα ο Άρειος Πάγος καταργεί και αυτά τα προσχήματα. Έτσι η Ελλάδα γίνεται η πρώτη χώρα στην Ευρώπη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο της οποίας το ανώτατο δικαστήριο νομιμοποιεί ωμό κάλεσμα για πραγματοποίηση γενοκτονίας σε βάρος των εβραίων πολιτών της συγκεκριμένης χώρας αλλά και σε βάρος των εβραίων όλης της Ευρώπης. Για να γίνει αντιληπτή η πολιτική και ιδεολογική διάσταση αυτής της απόφασης επισημαίνουμε ότι το παραπάνω ωμό κάλεσμα περιλαμβάνεται σε ένα δολοφονικό λίβελο 1400 σελίδων στον οποίο ο «συγγραφέας» Πλεύρης εκθειάζει το Γ΄ Ράιχ και τους «υπέροχους» ηγέτες του και διατυπώνει -μαζί με την άρνηση της ύπαρξης του Ολοκαυτώματος- κριτική στον Χίτλερ ότι: «ενώ ηδύνατο να απαλλάξει την Ευρώπη από τους Εβραίους δεν το έπραξε». Ο Άρειος Πάγος νομιμοποιεί τη δικαστική απόφαση του εφετείου που θεώρησε αυτό το ναζιστικό έκτρωμα «επιστημονικό» έργο! Τέλος ο Άρειος Πάγος με την απόφασή του νομιμοποιεί το ωμό κάλεσμα του λίβελου για την εξόντωση όλων των δημοκρατικών πολιτών που κατηγορούνται σε αυτόν ότι υποκινούνται από τους Εβραίους.

Η απόφαση του Άρειου Πάγου, που θα μείνει ως το μεγαλύτερο μέχρι στιγμής στίγμα στην ιστορία της ελληνικής δικαιοσύνης, περικλείει μέσα της μια ακόμα πιο ανησυχητική και μάλιστα διεθνή διάσταση. Πρόκειται για το ότι η απόφαση αυτή έχει προετοιμαστεί πολιτικά επί δυόμισι ολόκληρα χρόνια από την έμμεση ή και ανοιχτή υποστήριξη που έδωσαν όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα στην αθώωση του ναζιστή. Μόνο με τη συμφωνία όλων αυτών των κομμάτων έγινε δυνατό να μην υπάρξει ούτε μία αναφορά σε κάποιο από τα πολλά κανάλια της ελληνικής τηλεόρασης για αυτή τη δίκη επί τρία περίπου χρόνια, και μόνο έτσι εξηγείται ότι κανένα πολιτικό στέλεχος, κανένας βουλευτής, κανένας συνδικαλιστής επίσημου συνδικάτου, κανένας παράγοντας της εκκλησίας της χώρας και κυρίως καμιά κρατική οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων σαν τέτοια δεν καταδίκασε την αθώωση αυτή.

Το μεγαλύτερο άλλοθι σε αυτήν την πολιτική κάλυψη και νομιμοποίηση του ναζισμού και του αντισημιτισμού προσέφερε και προσφέρει η στάση ενός είδους υπερασπιστών της «ελευθερίας του λόγου» με αριστερή η φιλελεύθερη σημαία. Αυτοί καλούσαν από την πρώτη στιγμή σε αθώωση του λιβελογράφου με το επιχείρημα ότι έχει το δικαίωμα κάποιος να υπερασπίζει ακόμα και το ναζισμό, ακόμα και να καλεί σε εξόντωση των θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων και ολόκληρων λαών. Αν αυτοί ήταν συνεπείς με τη θέση τους θα έπρεπε ωστόσο να κάνουν δύο πράγματα:

1ον Θα έπρεπε οι ίδιοι να απαιτούν αλλά να απαιτήσουν και από τους δικαστές να βγάλουν αντισυνταγματικό το νόμο 927/79 που εξειδικεύει τη Διεθνή αντιρατσιστική σύμβαση στη χώρα μας και βάσει του οποίου παραπεμπόταν στη δικαιοσύνη ο ναζιστής λιβελογράφος. Η αντιρατσιστική σύμβαση υιοθετήθηκε από όλα τα κράτη και τους λαούς της γης εξαιτίας των γενοκτονιών του προηγούμενου αιώνα και σύμφωνα με αυτήν μπορεί να λέει κανείς ότι θέλει αλλά δεν μπορεί να καλεί σε βία κατά ανθρώπων μόνο και μόνο γιατί είχαν την «ατυχία» να γεννηθούν ως μέλη ενός έθνους, μιας φυλής, μιας θρησκευτικής ομάδας. Σε αυτές τις περιπτώσεις η ελευθερία του λόγου ισοδυναμεί με ελευθερία του ρατσιστικού φόνου, δηλαδή του κανιβαλισμού. Είναι το αντίστοιχο που ισχύει στην περίπτωση της συκοφαντικής δυσφήμησης όπου απαγορεύεται εκείνος ο λόγος που μπορεί να εξοντώσει ηθικά και φυσικά έναν άνθρωπο προσάπτοντάς του μια ανυπόστατη κατηγορία. Μόνο που ο ρατσιστικός λόγος είναι μια ανυπόστατη κατηγορία που μπορεί να σκοτώσει μαζικά ενώ η συκοφαντική δυσφήμηση σκοτώνει συνήθως ατομικά. Κι όμως αυτήν την τελευταία κανείς δεν τη θεωρεί επί της αρχής δημοκρατικό δικαίωμα.

2ον Θα έπρεπε όμως κυρίως οι άνευ όρων υπερασπιστές της «ελευθερίας του λόγου» να ανησυχήσουν βαθιά και να καταγγείλουν μία αθώωση που δεν έγινε επειδή οι δικαστές του εφετείου αμφισβήτησαν τον αντιρατσιστικό νόμο και αρνήθηκαν να τον εφαρμόσουν στο «όνομα της ελευθερίας της έκφρασης» αλλά επειδή έκριναν ότι δεν ήταν αντισημιτικό το δολοφονικό κάλεσμα του λίβελου καθώς τάχα δεν γινόταν κατά των εβραίων «μόνο εκ του λόγου ότι είναι εβραίοι» αλλά εξαιτίας και άλλων «ιδιοτήτων τους» που ο ναζιστής αντισημίτης και αρνητής του Ολοκαυτώματος ανέπτυσσε στο «επιστημονικό» κατά τους δικαστές βιβλίο του. Αυτές οι «ιδιότητες» των εβραίων είναι όλα τα γνωστά αντισημιτικά στερεότυπα που δικαιώνουν το αντιεβραϊκό μίσος ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνεται και το τσαρικό προβοκατόρικο πλαστογράφημα «Τα πρωτόκολλα των σοφών της Σιών» που οι δικαστές αναγνώρισαν σαν βιβλίο των «εβραιοσιωνιστών». Όμως δεν υπάρχει κανένας ρατσισμός τον οποίο οι υπέρμαχοι του να μην τον στηρίζουν και σε «άλλες ιδιότητες» των θυμάτων του ρατσισμού πλην της ιδιότητας τους να είναι μαύροι σαν μαύροι, μουσουλμάνοι σαν μουσουλμάνοι, τσετσένοι σαν τεσετσένοι, εβραίοι σαν εβραίοι κλπ. Τέλος αν οι τέτοιου είδους οπαδοί της «ελευθερίας της έκφρασης» την εννοούσαν θα έπρεπε τουλάχιστον να καταγγείλουν τους δικαστικούς για το ότι στη διάρκεια της πρωτόδικης και εφετειακής δίκης μετέτρεψαν σε κατηγορούμενους τους εβραίους μάρτυρες κατηγορίας και τους έβαλαν να αποκηρύξουν κείμενα της εβραϊκής θρησκείας με τα οποία «τεκμηρίωνε» τον αντισημιτισμό του ο ναζιστής !!! Όμως δεν έκαναν τίποτα από όλα αυτά παρόλο που όλα τα στοιχεία αυτής της δίκης έγιναν πλατειά γνωστά από τις καμπάνιες και τα υλικά που η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία έχει δημοσιεύσει στο διαδίκτυο.

Το μεγάλο έγκλημα δηλαδή της ελληνικής δικαιοσύνης αλλά και του ελληνικού πολιτικού συστήματος δεν είναι τόσο η ποινική αθώωση ενός ναζιστή αλλά η ηθική αθώωση του ναζισμού και του αντισημιτισμού.

Αυτό το τρομερό σε συνέπειες γεγονός δεν πέφτει από τον ουρανό. Πρόκειται για μία πολιτική διαδικασία πολλών χρόνων στη διάρκεια της οποίας ενσωματώνεται αργά αλλά σταθερά ο εθνικοσοσιαλισμός και ο κανιβαλικός αντισημιτισμός στο πολιτικό σκηνικό και στην πολιτική κουλτούρα της χώρας σαν μια καθώς πρέπει πολιτική ιδεολογία ενώ οι δολοφονικές οργανώσεις των ανοιχτών ναζιστών είναι και νόμιμες και αποδεκτές σαν κανονικά κόμματα. Αυτό το τελευταίο γίνεται με κάλυψη ή και απαίτηση όλων των κοινοβουλευτικών και σχεδόν όλων των εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλα τα κόμματα μετά από πρόσκληση του εκάστοτε υπουργού εσωτερικών συνεδριάζουν και συναποφασίζουν με τη νεοναζιστική δολοφονική συμμορία της Χρυσής Αυγής για το πόσος τηλεοπτικός χρόνος θα διατεθεί σε κάθε κόμμα που κατεβαίνει στις εκλογές!!! Μέχρι στιγμής μόνο δύο εξωκοινοβουλευτικά κόμματα έχουν πάντα αρνηθεί να συν-συνεδριάσουν με τους ναζιστές. Τελευταία όταν αυτή η συμμορία και άλλες ναζιστικές ομάδες αποθρασυμένες και όλο και μαζικότερες εισβάλουν και διακόπτουν ή ματαιώνουν ειρηνικές συγκεντρώσεις σε κλειστούς χώρους (σε αυτήν του Ουράνιου Τόξου για την παρουσίαση του ελληνομακεδονικού λεξικού, στην παρουσίαση του βιβλίου του Γκουρογιάννη για το Κυπριακό, στην εκδήλωση για το νομοσχέδιο της ιθαγένειας στην Παλιά Βουλή) ή σε ανοιχτούς (συγκέντρωση στην Πανόρμου), δηλαδή όταν επανεισάγουν μια τυπική πρακτική των ταγμάτων εφόδου της χιτλερικής Γερμανίας, οι κοινοβουλετικές ηγεσίες και οι τηλεοράσεις σιωπούν.

Ακόμα πιο ένοχη και πιο επικίνδυνη είναι η γενική αποδοχή σαν δημοκρατικού κοινοβουλευτικού κόμματος του ΛΑΟΣ του ανοιχτά αντισημιτικού κόμματος που στην πραγματικότητα λειτουργεί σαν γέφυρα του κοινοβούλιου προς τον εξωκοινοβουλετικό νεοναζισμό. Έτσι κανένα από τα υπόλοιπα κόμματα δεν έκανε ποτέ θέμα το ότι ο δολοφονικός λίβελος του Πλεύρη προτείνεται για διάβασμα από την οργάνωση νεολαίας του ΛΑΟΣ, ότι ο βουλευτής του Άδωνις Γεωργιάδης τον έχει χαρακτηρίσει «το αγαπημένο του βιβλίο» και ότι ο γιος του ναζιστή Θανάσης Πλεύρης ισχυρίστηκε στη δίκη ότι είναι «δημοκρατικό δικαίωμα του καθενός να καλεί στην εξόντωση ενός λαού».

Να γιατί αυτό το «αγαπημένο βιβλίο» και το κάλεσμά του για ρατσιστική εξόντωση συμπολιτών μας έπρεπε να αθωωθούν και αθωώθηκαν από το κυρίαρχο δικαστικό και πολιτικό σύστημα. Να γιατί λίγο μετά την αθώωση του ναζισμού το Εφετείο της Αθήνας που αθώωσε τον Πλεύρη παρέπεμψε σε δίκη κατηγορούμενους τρεις μάρτυρες κατηγορίας κατά του Πλεύρη, που είναι μέλη της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας, επειδή αυτή κατήγγειλε με σθένος στον ελληνικό λαό τον αντισημιτισμό και το ναζισμό που εκδηλώθηκαν μέσα στο δικαστικό σύστημα. Μάλιστα η εισαγγελία όρισε μοναδικό μάρτυρα κατηγορίας και υπερασπιστή του κύρους της δικαιοσύνης τον ναζιστή Πλεύρη! Και πάλι όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα σιώπησαν καλύπτοντας με αυτόν τον τρόπο πολιτικά τη δικαστική δίωξη.

Ας μην υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου σηματοδοτεί μια αποφασιστική καμπή στην υπόκωφη αλλά ραγδαία ναζιστικοποίηση της πολιτικής ζωής της χώρας μας. Όταν βγει στην επιφάνεια αυτό το καλοκρυμένο πολιτικό μυστικό της χώρας η ευρωπαϊκή και η παγκόσμια έκπληξη θα είναι πολύ μεγαλύτερη από την αποκάλυψη της οικονομικής και κοινωνικής διαφθοράς που βρίσκεται στη βάση του και η οποία επίσης κρυβόταν για ολόκληρες δεκαετίες.

Ο ρόλος των δημοκρατών και όλων των προοδευτικών ανθρώπων στη χώρα μας και το εξωτερικό είναι να εμποδίσουν την εκδήλωση του ανοιχτού φασισμού που γίνεται ακόμα πιο εύκολος στο να επιβληθεί από την ώρα που ζούμε πλέον την οικονομική χρεωκοπία.

Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία καλεί όλους του δημοκρατικούς ανθρώπους να σταθούν στο πλευρό της και να δυναμώσουν και να οργανώσουν σε ευρύτερη βάση την πάλη τους και στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό για να αποκαλυφθεί το τρομακτικό σκάνδαλο της δικαστικής και πολιτικής φασιστικής εκτροπής στην Ελλάδα. Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία έχει ήδη προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της αθωωτικής απόφασης του Εφετείου υπέρ του Πλεύρη και περιμένει την εξέταση της υπόθεσης.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου δεν είναι ωστόσο μόνο μια τερατώδης πρόκληση, είναι και μια αφύπνιση, είναι κατά κάποιο τρόπο και ένας αρνητικός φάρος για ένα δημοκρατικό κίνημα που έχει χάσει εδώ και χρόνια τον κύριο εχθρό του οπότε και την ενότητά του.

Μπορούμε να εμποδίσουμε την προέλαση του νεοναζισμού που τελευταία εμφανίζεται και σε πολιτικά ρεύματα που υψώνουν δήθεν αντιεξουσιαστικές σημαίες. Η δύναμη του νεοναζισμού και του αντισημιτισμού βρίσκεται στην κάλυψη τους από την ηγεσία των πολιτικών κοινοβουλευτικών κομμάτων και του μεγαλύτερου μέρους των εξωκοινοβουλευτικών. Η δύναμη μας βρίσκεται στο πανανθρώπινο και αναντίρρητο δίκαιο της παλλαϊκής δημοκρατικής πάλης.

Ο φασισμός δεν θα περάσει. Η μεγάλη μάχη τώρα αρχίζει.

* H απόφαση λήφθηκε με πλειοψηφία 24 δικαστών και μειοψηφία 12 και ακόμα δεν έχει καθαρογραφτεί ώστε να την έχουμε στη διάθεσή μας.

Αντισημιτισμός με τη βούλα του Αρείου Πάγου / Greek Supreme Court dismisses appeal in cassation against neo-Nazi Plevris’ acquittal!

English follows

Παραθέτουμε σήμερα ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από πρόσφατο Δελτίο Τύπου του Ελληνικού Παρατηρηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι με ημερομηνία 20 Απριλίου 2010. Αντλούμε την αγγλική μετάφραση από την ίδια πηγή.

Ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αίτηση αναίρεσης της αθώωσης του Κώστα Πλεύρη!

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) πληροφορήθηκε σήμερα από τη γραμματεία του Αρείου Πάγου πως η Πλήρης Ποινική Ολομέλεια με την απόφαση 3/2010 απέρριψε την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση υπέρ του νόμου της απόφασης 913/2009 του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με την απόφαση εκείνη είχε αθωωθεί ο Κώστας Πλεύρης για παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου 927/79 με το βιβλίο του «Οι Εβραίοι: όλη η αλήθεια». Η απόφαση του Αρείου Πάγου, που πάρθηκε από μια πλειοψηφία 24 δικαστών με δύο μειοψηφίες 7 και 5 δικαστών, δεν έχει ακόμα καθαρογραφεί και αρχειοθετηθεί.

Ο Εκπρόσωπος του ΕΠΣΕ Παναγιώτης Δημητράς δήλωσε:

«Η πλειοψηφία των δικαστών του Άρειου Πάγου με την επικύρωση της ‘επονείδιστης’ κατά τον Καθηγητή Μιχάλη Σταθόπουλο (‘Θέμα και Παραλλαγές’ ΕΤ-1 29 Ιανουαρίου 2010) αθωωτικής απόφασης του Εφετείου Αθηνών απέδειξε περίτρανα αυτό που επί δεκαετίες έχουμε δηλώσει και τεκμηριώσει. Ο αντισημιτισμός όπως και οι άλλες μορφές ρατσισμού αποτελούν κυρίαρχο χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας ενσωματωμένο και υποστηριζόμενο από τους θεσμούς της πολιτείας. Η Ελλάδα διαφέρει από όλες τις άλλες χώρες της ΕΕ, στις οποίες ο ρατσισμός αποτελεί περιθωριακό φαινόμενο, καταδικάζεται συστηματικά από τα θεσμικά όργανα και την πλειοψηφία των κοινωνιών τους και συνήθως διώκεται ποινικά. Η Ελλάδα θυμίζει περισσότερο τη Γερμανία λίγο πριν την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία στην οποία ο ρατσισμός κυριαρχούσε και ενσωματωνόταν θεσμικά. Δίκαια λοιπόν ο ΟΗΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης έχουν επανειλημμένα κάνει αυστηρές συστάσεις στην Ελλάδα για την υποχρέωση της να διασφαλίσει την τιμωρία των παραβάσεων του Νόμου 927/1979 ώστε να καταπολεμηθεί η υποκίνηση φυλετικού μίσους. Τις συστάσεις αυτές, όπως και πάρα πολλές άλλες στα θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων, η Ελλάδα συνεχίζει να αγνοεί επιδεικτικά. Η συνέχεια στη συγκεκριμένη υπόθεση θα δοθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στο οποίο έχει ήδη προσφύγει το ΕΠΣΕ.»

Greek Supreme Court dismisses appeal in cassation against neo-Nazi Plevris’ acquittal!

(PRESS RELEASE-20 April 2010)

Greek Helsinki Monitor (GHM) was informed today by the registry of the Greek Supreme Court that, with Judgment 3/2010, the Supreme Court’s Criminal Section, sitting in plenary, dismissed the appeal in cassation in the interests of law, filed by the Prosecutor of the Supreme Court against judgment 913/2009 of the Five Members Appeals Court of Athens. With that judgment self-professed neo-Nazi Costas Plevris was acquitted of charges of violation of anti-racist law 927/79 with his book “The Jews: the whole truth”. The Supreme Court’judgment, taken by a majority of 24 judges with two dissenting opinions to which 7 and 5 judges subscribed, has not yet been notarised and made accessible.

GHM Spokesperson Panayote Dimitras stated:

“By upholding the ‘disgraceful,’ according to Athens University Professor Michalis Stathopoulos (“Theme and Variations” programme, ET-1 TV channel, aired on 29 January 2010), acquittal by the Athens Appeals Court, the majority of the Supreme Court’s judges amply demonstrated what we have been contending and documenting for dozens of years. In common with other forms of racism, anti-semitism constitutes a mainstream feature of Greek society, embedded in and supported by state institutions. Greece differs from all other EU member states, where racism is a marginalised phenomenon, systemically condemned by their institutional bodies and the majority of their citizens, as well as often criminally sanctioned. Greece is more resembling Germany shortly before the ascent of Hitler in power, when racism reigned and was embedded in the institutions. Both the UN and the Council of Europe therefore have every reason to have been issuing stern recommendations to Greece, reminding it of its obligation to ensure the sanctioning of violations of Law 927/1979 in order to fight incitement to racial hatred. Greece however continues to ostentatiously ignore these, as well as other human rights related, recommendations. The next act in this case will take place before the Europe Court of Human Rights, to which GHM has already filed an application.”

GHM attaches related material from the UN and Council of Europe review of Greece in 2009.

A reaction after the aquittement of K. Plevris (2009)

The Board of Deputies of British Jews

BOARD CONDEMNS DECISION TO ACQUIT GREEK NEO-NAZI

UNSPEAKABLE HATRED GOES UNPUNISHED BY GREEK AUTHORITIES….

LONDON – (8th May 2009) – The Board of Deputies condemns in the strongest terms the recent decision taken by a Greek court to acquit a neo-Nazi author, who wrote a book entitled ‘Jews – The Whole Truth’ which praises and justifies the Nazis’ actions while calling for Europe to be rid of its Jews.

Kostas Plevris, the author of the book, was originally given a 14 month suspended sentence in 2007 for violating an anti-racism law which prohibits incitement to racial discrimination, hatred or violence, but an appeal was held in April this year. The Appeals Court decided to overturn the decision and acquit Mr Plevris completely.

Mr Plevris’s book, is littered with unspeakable hatred, and overt antisemitism:

* “The history of humankind will hold Adolf Hitler responsible for the following: He did not rid Europe of the Jews whilst he could.”

* “Wake up – the treacherous Jews are digging a pit for the nations, wake up and throw them in for they deserve it.”

* “…that’s what the Jews deserve, for it’s the only way they understand: a firing squad within twenty four hours.”

* “The civilised world is to blame for tolerating those international pests called Judeans, the time of retaliation has come.”

The 2007 trial was held in a highly antisemitic atmosphere, with the presiding judge and public prosecutor seeming to defend Mr Plevris and the ‘scientific’ nature of his work, whilst reportedly threatening and intimidating the Jewish witnesses present. One witness was told by the prosecutor, “This court is indulging you, but I can’t tolerate you…I will have you arrested and locked up in a cell.”

Following the trial and in the lead up to the appeal, the Board of Deputies made contact on several occasions with the Greek Ambassador to the UK, to express its concerns at the proceedings of the original trial. The Board was also in constant contact with the Greek Jewish community.

Despite the outrage that broke out, the appeal trial was conducted in a similar manner. The counsels for the complainants were sent out of the court by the Judge who told Jewish witnesses that the court could defend them instead.

The Board of Deputies now intends to start an awareness campaign to draw attention to the injustice that has taken place. The Board’s Chief Executive Jon Benjamin observed that “we cannot sit back and watch while human rights and freedoms are ridiculed and abused in a fellow European country which claims to be a modern democracy. Legislation against hate crime has been created and therefore must be implemented in such a clear cut case as this.”

***For more information or to find out more about the awareness campaign please contact the Board of Deputies office.***

Media Contact: Mark Frazer Tel: 020 7543 5408