Τι ακριβώς περιμένει η Αστυνομική Διεύθυνση Ιωαννίνων;

[Η ακόλουθη παρέμβασή μας για τη διαχρονική ατιμωρησία των βανδαλισμών που υφίσταται το Εβραϊκό Νεκροταφείο στα Γιάννενα δημοσιεύτηκε πριν ένα χρόνο περίπου στον “Ηπειρωτικό Αγώνα” του Σαββατοκύριακου (18-19/09/2021) και στη στήλη Τρίτη Άποψη.]

του Δημήτρη Κράββαρη*

Το Εβραϊκό Νεκροταφείο των Ιωαννίνων έχει γίνει στόχος πολυάριθμων αντισημιτικών επιθέσεων ιδιαίτερα από το 2002 και μετά. Θυμίζουμε ότι αυτές οι επιθέσεις κορυφώθηκαν την περίοδο 2008-2009. Τον Ιούνιο του 2009 μάλιστα, οι αντισημίτες εισέβαλαν στο χώρο του νεκροταφείου με τσεκούρια και λοστούς προκαλώντας σοβαρότατες ζημιές σε έξι τάφους καθώς και στο Μνημείο των Γιαννιωτών Εβραίων που δολοφονήθηκαν στο Ολοκαύτωμα – μέχρι και αίμα χελώνας χρησιμοποιήθηκε για να βεβηλωθεί το μνημείο.

Παρά τις έντονες επικρίσεις των τοπικών μέσων ενημέρωσης και της γιαννιώτικης κοινωνίας, οι τοπικές αρχές ασφαλείας απέτυχαν παταγωδώς να ταυτοποιήσουν και να συλλάβουν τους δράστες. Οι αλλεπάλληλες βίαιες επιθέσεις έμειναν τελικά ανεξιχνίαστες και ατιμώρητες. Πολύ φοβόμαστε ότι αν δεν είχε μεσολαβήσει η κινητοποίηση και η έμπρακτη αλληλεγγύη της Πρωτοβουλίας Πολιτών για την προάσπιση του Εβραϊκού Νεκροταφείου, οι αντισημίτες θα είχαν συνεχίσει ακάθεκτοι το βάρβαρο έργο τους.

Κατά τη διάρκεια κατάθεσής του στη δίκη της «Χρυσής Αυγής», ο ιστορικός ερευνητής Αλέκος Ράπτης απέδωσε την υπαιτιότητα για τους προαναφερθέντες βανδαλισμούς στον Πυρήνα Ιωαννίνων αυτής της ναζιστικής οργάνωσης, προσκομίζοντας μάλιστα στη Γενική Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου φάκελο με αποδεικτικά στοιχεία [1].

Δώδεκα χρόνια αργότερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Εκμεταλλευόμενοι την ολιγωρία – και πάλι – των αστυνομικών αρχών καθώς και την απουσία καμερών ασφαλείας, οι βάνδαλοι έχουν εισβάλει στο νεκροταφείο δύο φορές έως τώρα και σε διάστημα λίγων μόνο εβδομάδων προξενώντας φθορές σε τάφους.

Τι ακριβώς περιμένουν οι αστυνομικές αρχές; Να τριτώσει το κακό και να βρεθούμε μπροστά σε ακόμα πιο δυσάρεστες εκπλήξεις; Διαθέτει η Αστυνομία σχέδιο αποτροπής περαιτέρω βανδαλισμών; Οφείλει να το ανακοινώσει τις αμέσως επόμενες μέρες.

Η ασφάλεια του Εβραϊκού Νεκροταφείου θα πρέπει, κατά τη γνώμη μας, να απασχολήσει εκ νέου και τη γιαννιώτικη κοινωνία στο σύνολό της. Μια νέα Πρωτοβουλία Πολιτών θα μπορούσε, μεταξύ άλλων, να καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις για την καλύτερη θωράκισή του.

Επισημαίνουμε, τέλος, ότι στο πλαίσιο του προγράμματος του Παρατηρητηρίου Ρατσιστικών Εγκλημάτων έχουν υποβληθεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Ιωαννίνων μηνυτήριες αναφορές για τους δύο πρόσφατους βανδαλισμούς. Στην πρώτη αναφορά τονίζεται μεταξύ άλλων: «Το γεγονός πως υπάρχουν άνθρωποι στη χώρα που δεν επιθυμούν την παρουσία των Ελλήνων Εβραίων ούτε καν ως νεκρών και αυτό διαχρονικά δεν ανατριχιάζει κανέναν στις αρμόδιες αρχές, στο βαθμό ώστε αυτές να κινηθούν αποτελεσματικά προς την κατεύθυνση της παραπομπής τους στη δικαιοσύνη, θεωρούμε πως είναι ενδεικτικό της ανεμπόδιστης κυριαρχίας του αντισημιτισμού στην Ελλάδα.» [2]

[1] Αλέκος Ράπτης: Μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη της Χρυσής Αυγής: «Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ», εφ. Ηπειρωτικός Αγών, 7/10/2020: https://www.agon.gr/istories/39462/martyras-katigorias-sti-diki-tis-chrysis-aygis-siga/

[2] Παναγιώτης Δημητράς / Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι: Μηνυτήρια αναφορά για βανδαλισμό τάφο στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, ιστολόγιο Racist Crimes Watch, 8/8/2021: https://racistcrimeswatch.wordpress.com/2021/08/08/1-1219/

*Ο Δημήτρης Κράββαρης ίδρυσε τον Δεκέμβρη του 2009 το ιστολόγιο Against Antisemitism – Ενάντια στον Αντισημιτισμό (https://enantiastonantisimitismo.wordpress.com/) με αφορμή τις δραστηριότητες της Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Προάσπιση του Εβραϊκού Νεκροταφείου Ιωαννίνων.

Οι «φρουροί της μνήμης» και το ναζιστικό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής»

Του Αλέκου Ράπτη

[Αναδημοσίευση από τον “Ηπειρωτικό Αγώνα” με την άδεια του συγγραφέα. Επισημαίνουμε, συγχρόνως, την ουσιαστική τοποθέτηση της εφημερίδας στην στήλη “Τσιμπίδα” για τη σιωπή πολλών μετά τη χυδαία επίθεση που δέχτηκε πρόσφατα η Εβραϊκή Κοινότητα των Ιωαννίνων.]

                                                                         Ιωάννινα, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Ο ελληνικός φασισμός από το 1974 και μετά

Η μελέτη της ιστορίας του ελληνικού φασισμού εντάσσεται σε ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια μέσα από τα οποία, αναδεικνύονται αρκετές σημαντικές πτυχές της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας.

Από την μεταπολίτευση του΄74 και μετά, τα περισσότερα σχεδόν πολιτικά κόμματα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου στην Ελλάδα, υποστήριζαν ότι ο φασισμός στην Ελλάδα και οι «Νεοναζί» ήταν μια ασήμαντη περιθωριακή «ανωμαλία», η οποία δεν είχε σχέση με την ελληνική πραγματικότητα.

Ωστόσο την τελευταία δεκαετία που διανύουμε όλα αυτά τα πολιτικά επιχειρήματα, κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος αποδεικνύοντας για άλλη μια ακόμη φορά, ότι ο φασισμός δεν είναι ξένος προς το ελληνικό κράτος, αλλά και ακόμη περισσότερο ούτε και σε ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.

Το ναζιστικό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής»

Το 1980 η εμφάνιση του νεοναζιστικού μορφώματος της «Χρυσής Αυγής» που μέσα από το περιοδικό της χαρακτηρίζεται ως «εθνικοσοσιαλιστική», φανερώνει και την διαφορετικότητα της, αλλά και τις προθέσεις της με τις όμορες άλλες οργανώσεις της ελληνικής Άκρας Δεξιάς.

Την δεκαετία του ΄90, η ανασύνταξη της ελληνικής ακροδεξιάς, ταυτίζεται απόλυτα με το ιδεολογικό πεδίο της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς, που εκφράζεται με το «τρίτο κύμα» δηλαδή, την ξενοφοβία, τον ρατσισμό, και τον σοβινισμό.

Από το 1992 και μετά, τα γεγονότα της κατάρρευσης του καθεστώτος στην Αλβανία, η μαζική μετακίνηση Αλβανών μεταναστών προς την Ελλάδα, αλλά και οι «εθνικοί κίνδυνοι» από την αμφισβήτηση της ελληνικότητας του ονόματος της Μακεδονίας, αποτελούν θεματικές στην «ατζέντα του εξτρεμισμού», που διαμορφώνονται καταλλήλως από το νεοναζιστικό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής».

Παρόλα αυτά το ελληνικό πολιτικό σύστημα και η ελληνική δικαιοσύνη για αρκετά χρόνια, αντιμετώπιζαν το ναζιστικό αυτό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής» με χαλαρότητα, αδυνατώντας να την  ελέγξουν και να της ασκήσουν δίωξη στο σύνολό της.

Ωστόσο η ελληνική συνταγματική πράξη δεν προέβλεπε απαγόρευση πολιτικών κομμάτων, αφού πλέον το 2012 ήταν κόμμα στην Βουλή των Ελλήνων.

Η συνέχεια είναι γνωστή καθώς κάθε φορά που προέκυπτε κάποιο περιστατικό άσκησης εγκληματικής βίας με κατηγορούμενους μέλη της «Χρυσής Αυγής», οι αρμόδιες αρχές δυστυχώς απέφευγαν να ερευνήσουν και να διαπιστώσουν τα πραγματικά κίνητρα των «Χρυσαυγιτών», που ήταν ενταγμένοι στην εγκληματική αυτή ναζιστική οργάνωση, της οποίας η βία δεν ήταν απλά το μέσον, αλλά ο ίδιος ο σκοπός της δράσης της.

Η δίκη της «Χρυσής Αυγής»

Η δολοφονία του 34χρονου Παύλου Φύσσα, ράπερ καλλιτέχνη με αντιφασιστική δράση, από τον Γιώργο Ρουπακιά σημαίνων στέλεχος της «Χρυσής Αυγής», στο Κερατσίνι στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, καθόρισε στην συνέχεια και την στάση της ελληνικής δικαιοσύνης, η οποία διέταξε να ανοιχθεί ο Φάκελος του νεοναζιστικού μορφώματος της «Χρυσής Αυγής».

Η συγκέντρωση των 32 αρχικών δικογραφιών, διαβιβάστηκαν στις 19 Σεπτεμβρίου 2013 δια του τότε υπουργού Νίκου Δένδια (υπουργός Δημ. Τάξης), στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Γκουτζαμάνη, η οποία με την σειρά της ανέθεσε στις αρμόδιες ανακρίτριες εισαγγελείς, Ιωάννα Κλάπα και Μαρία Δημητροπούλου να κάνουν «φύλλο και φτερό» τον Φάκελο της  «Χρυσής Αυγής».

Ουσιαστικά όμως τα αλλεπάλληλα γεγονότα εκείνων των ημερών φανέρωσαν με τον πιο εμφατικό τρόπο την έσω-αδυναμία, που είχε επιδείξει έως τότε η Πολιτεία, στην θεσμική αντιμετώπιση αυτού του ναζιστικού μορφώματος.

Επί χρόνια η «Χρυσή Αυγή», εφάρμοζε ανενόχλητα την «εθνικοσοσιαλιστική της θεωρία και πρακτική », ασκώντας βίαιες αιματηρές επιθέσεις εναντίων όλων όσων τους θεωρούσε «εχθρούς» και που στην δική της φρασεολογία ήταν «κομμούνια» «μπολσεβίκοι» «υπάνθρωποι», «εβραίοι» «σιωνιστές» «αλβανοί» «γυφτοσκοπιανοί» «μαύροι αφρικανοί» «ασιάτες πακιστανοί» και εσχάτως, «γυφτοπρόσφυγες από την Συρία».

Στην διάρκεια αυτών των ανακρίσεων, ενσωματώθηκαν στην δικογραφία του Φακέλου της  «Χρυσής Αυγής» και δεκάδες άλλες υποθέσεις που εκκρεμούσαν διάσπαρτες ανά την ελληνική επικράτεια και που  αναφέρονταν σε πλημμελήματα και κακουργήματα, στα οποία εμπλέκονται μέλη και στελέχη του νεοναζιστικού αυτού μορφώματος.

Συνολικά ο αριθμός των υποθέσεων ξεπερνά τις εκατό, ενώ τα αδικήματα που διερευνώνται καλύπτουν σχεδόν ολόκληρο το φάσμα του Ποινικού Κώδικα.

Οι βανδαλισμοί των εβραϊκών νεκροταφείων ανά την Ελλάδα

Η περίπτωση των βανδαλισμών του εβραϊκού νεκροταφείου Ιωαννίνων

Στον «Φάκελο Χρυσή Αυγή» της Εισαγγελίας  του Αρείου Πάγου, είναι επίσης ενταγμένη και η δικογραφία στην οποία καταγράφονται οι βανδαλισμοί ανά την Ελλάδα, που πραγματοποιήθηκαν σε εβραϊκά νεκροταφεία και λατρευτικούς χώρους, των ελληνικών εβραϊκών κοινοτήτων.

Επίσης γίνεται ιδιαίτερη μνεία και αναφορά στα Ιωάννινα, με συντριπτικά στοιχεία τα οποία  αφορούν βανδαλισμούς, σε ταφικά μνημεία και τάφους, στο Εβραϊκό Νεκροταφείο της πόλης των Ιωαννίνων, κατά το χρονικό διάστημα των ετών, 2002 έως και το 2009.

  • Βανδαλισμοί στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, στις 15 Απριλίου 2002.
  • Ναζιστικά συνθήματα, έξω από την Εβραϊκή Συναγωγή Ιωαννίνων, στις αρχές Αυγούστου 2003.
  • Βανδαλισμοί στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, στις 8 Οκτωβρίου 2003.
  • Αναγραφή της «ανάποδης» Ναζιστικής Σβάστικας, έξω από την πόρτα του Εβραϊκού Νεκροταφείου Ιωαννίνων, στις 26 Φεβρουαρίου 2007.
  • Βανδαλισμοί στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, στις 21 Ιανουαρίου 2009.
  • Αναγραφή της Ναζιστικής Σβάστικας, έξω από την πόρτα του Εβραϊκού Νεκροταφείου Ιωαννίνων, στις 25 Μαρτίου 2008.
  • Βανδαλισμοί στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, στις 2 Ιουνίου 2009.
  • Βανδαλισμοί στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Ιωαννίνων, στις 8 Ιουλίου 2009.

Για όλα αυτά τα ανωτέρω η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Περιφέρειας Ηπείρου στα Ιωάννινα, διεξήγαγε έρευνες, που δεν κατέληξαν πουθενά, ενώ η προκαταρκτική εξέταση δεν έγινε ουδέποτε γνωστή. Δεν υπήρξε κανείς ύποπτος και κανείς δεν κατηγορήθηκε για να οδηγηθεί στην Ελληνική Δικαιοσύνη. Τελικά η όλη υπόθεση κατέληξε στο αρχείο.

Η επανεμφάνιση της ναζιστικής σβάστικας

Ωστόσο επτά χρόνια μετά από εκείνα τα γεγονότα, ένας νέος κύκλος βανδαλισμών εναντίων της εβραϊκής κοινότητας Ιωαννίνων, φαίνεται να ανοίγει καθώς προχτές στις 12 Σεπτεμβρίου 2016, οι «γνωστοί άγνωστοι», χτύπησαν και πάλι, αναγράφοντας με σπρέι το έμβλημα της μισητής ναζιστικής σβάστικας, στον εξωτερικό τοίχο της εβραϊκής κοινότητας, αλλά και σε γειτονικά σπίτια και σε αυτοκίνητα.

Οι εποχούμενοι «φρουροί τη μνήμης»

Είχε προηγηθεί βέβαια σε τοπική εφημερίδα της πόλης των Ιωαννίνων η δημοσίευση ενός άρθρου, μέσα από το οποίο ο συντάκτης του διερωτάτο εμφανώς λέγοντας επί λέξει: «Προς τι η επιμονή των Εβραίων να τους…τιμούμε συνεχώς», βουτώντας την πέννα του στην χολή και το δηλητήριο, δίχως ίχνος εντροπής και καταισχύνης βεβηλώνοντας τη μνήμη των 1850 γιαννιωτοεβραίων συμπολιτών μας, που εκτοπίστηκαν από τους γερμανούς Ναζί, στις 25 Μαρτίου 1944 και έγιναν στάχτη στα Ναζιστικά στρατόπεδα Άουσβιτς και στο Μπιρκενάου στην Πολωνία.

Αρκετοί συμπολίτες μας, αλλά και εγώ ο ίδιος, απαντήσαμε στον συντάκτη του κατάπτυστου  αυτού άρθρου το οποίο είναι Ύβρις, απέναντι στα θύματα του Ολοκαυτώματος και στους λαούς της Ευρώπης που γνώρισαν τον Ναζισμό και τον Φασισμό.

Η διαχείριση της μνήμης του Ολοκαυτώματος

Επανέρχονται λοιπόν τα ζητήματα, τα οποία έχουν να κάνουν με την διαχείριση της μνήμης του Ολοκαυτώματος, το οποίο δυστυχώς είναι ακόμη «ανεπιθύμητο είδος» στις μέρες μας και  το οποίο δεν συμβαδίζει θα έλεγα, με τις θέσεις και τις αποκλίσεις, της επίσημης μνήμης και συνολικά, της Εθνικιστικής φαντασίωσης, που επιθυμεί, να ταυτίζεται, στο Εθνικό αφήγημα της Ιστορίας.

Στην περίπτωση αυτή όποτε και όταν αναδεικνύεται η θεματική του Ολοκαυτώματος, αμέσως τον πρωταρχικό ρόλο, τον αναλαμβάνουν οι «φρουροί τη μνήμης», που κινητοποιούνται μόλις  αντιληφθούν, ότι επιχειρείται, να ενσωματωθεί, κάποιο Ιστορικό ντοκουμέντο, που είναι παράταιρο και δεν συνάδει, με την Εθνική αφήγηση και τον χρηστό Ελληνοκεντρικό πολιτισμό.

Παρόλα ταύτα, αν και έχουν περάσει 71 χρόνια από τον τερματισμό του Β΄π.π και την συντριβή του Φασισμού και του Ναζισμού, οι νοσταλγοί της ναζιστικής σβάστικας, συνεχίζουν να αναγράφουν στους τοίχους τον μισητό αγκυλωτό σταυρό, βαδίζοντας πλάι – πλάι με τους θιασώτες του Ναζισμού και τους κάθε λογής αρθρογράφους –  αρνητές του Ολοκαυτώματος.

«Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του σημερινού νεοναζισμού από τον ναζισμό του παρελθόντος;» ρώτησαν κάποτε τον Ουμπέρτο Έκο για να λάβουν την καυστική του απάντηση:

«Η μόνη διαφορά τους έγκειται στο γεγονός ότι οι ναζί σκότωσαν εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ οι απόγονοί τους έχουν καταφέρει να κάψουν ζωντανούς, να σκοτώσουν και να κακοποιήσουν μερικές εκατοντάδες».

Αλέκος Ράπτης

Πηγή: agon.gr

Έκκληση για οικονομική ενίσχυση με σκοπό την αποκατάσταση των ζημιών στο Εβραϊκό Νεκροταφείο των Ιωαννίνων / Fundraising to restore the Jewish Cemetery of Ioannina (Greece)

Σύμφωνα με το epiruspost.gr, θυελλώδεις άνεμοι προκάλεσαν την Πρωτοχρονιά τεράστιες ζημιές στο Εβραϊκό Νεκροταφείο των Ιωαννίνων. Το μικρό κτίριο που χρησιμοποιείται ως Συναγωγή για τις νεκρώσιμες ακολουθίες, το πλακόστρωτο αλλά και αρκετοί τάφοι υπέστησαν σημαντικές φθορές. Επειδή η ολιγάριθμη Εβραϊκή Κοινότητα των Ιωαννίνων θα είναι αδύνατο να καλύψει από μόνη της το κόστος των ζημιών που ανέρχονται σε πολλές χιλιάδες ευρώ, η Μάρσια Χαντάντ Οικονομόπουλος, διευθύντρια της συναγωγής & του μουσείου Kehila Kedosha Janina στη Νέα Υόρκη, απευθύνει έκκληση για άμεση οικονομική ενίσχυση με σκοπό την αποκατάσταση των ζημιών. Όποια/ος θέλει να βοηθήσει, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί της στο μέιλ kehila_kedosha_janina [at] netzero.net.

According to the news portal epiruspost.gr, strong storm winds severely damaged the Jewish Cemetery of Ioannina, Greece on Thursday January 1st. The Kehila Kedosha Janina Synagogue & Museum of NY, is spearheading a drive to raise money for repairs (estimated at more than $50,000). US residents can donate by sending checks to Kehila Kedosha Janina Synagogue, 280 Broome Street, New York, NY 10002. For those outside the United States who wish to make bank transfers directly to the Jewish Community of Ioannina, please contact Marcia Ikonomopoulos at kehila_kedosha_janina [at] netzero.net and she will send you the bank information for the Jewish community in Ioannina.

More information: Jewish cemetery in Ioannina, Greece damaged by storm (Jewish Heritage Europe)

Uprooted tree next to tahara house at the Jewish cemetery in Ioannina, Greece. More photos at http://www.jewish-heritage-europe.eu/2015/01/05/jewish-cemetery-in-ioannina-greece-damaged-by-storm/%E2%80%9D

Uprooted tree next to tahara house at the Jewish cemetery in Ioannina, Greece. More photos at http://www.jewish-heritage-europe.eu/2015/01/05/jewish-cemetery-in-ioannina-greece-damaged-by-storm/%E2%80%9D

Μετά τις καταδίκες, τι;

Από τις ιστοσελίδες ενημέρωσης μαθαίνουμε ότι όλα σχεδόν τα κοινοβουλευτικά κόμματα καταδίκασαν τη δεύτερη, μέσα σ’ένα χρόνο, βεβήλωση του Μνημείου του Ολοκαυτώματος στην Αθήνα. Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών διαβεβαίωσε, μάλιστα, τους πολίτες και την Ισραηλιτική Κοινότητα ότι οι «ελληνικές Αρχές θα πράξουν ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό για να εντοπίσουν και να συλλάβουν» τους δράστες. Τον περασμένο Ιούνιο είχε προβεί σε μια ανάλογη δήλωση με αφορμή την πρώτη βεβήλωση του μνημείου. Έκτοτε, δεν ακούσαμε ούτε για έρευνες ούτε για προσαγωγές υπόπτων. Το ιστορικό των βεβηλώσεων εβραϊκών νεκροταφείων και μνημείων στην Ελλάδα δεν αφήνει, άλλωστε, και πολλά περιθώρια για αισιοδοξία, διότι η Ελληνική Πολιτεία δεν έχει δείξει έως τώρα την απαραίτητη βούληση για διεξαγωγή σοβαρής έρευνας που θα οδηγήσει στη σύλληψη και τιμωρία αυτών που εδώ και χρόνια προσβάλλουν τη μνήμη των νεκρών συμπολιτών μας.

Ας μη ξεχνάμε ότι οι αλλεπάλληλες βεβηλώσεις του εβραϊκού νεκροταφείου των Ιωαννίνων (2009), που είχαν συγκλονίσει την τοπική κοινωνία, έμειναν ατιμώρητες. Το ίδιο ισχύει και για τις βεβηλώσεις του εβραϊκού νεκροταφείου της Θεσσαλονίκης αλλά και των Μνημείων του Ολοκαυτώματος σε Θεσσαλονίκη και Ρόδο. Το 2010 οι βάνδαλοι κατάφεραν, μάλιστα, να καταστρέψουν το Άστρο του Δαβίδ και να προκαλέσουν ρωγμές στη μία πλευρά του γρανιτένιου μνημείου που βρίσκεται στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, ενώ το 2012 και οι έξι πλευρές του ίδιου μνημείου καλύφθηκαν με μπογιά και με τα αρχικά «ΑΜΕ» που παραπέμπουν στους Ανένταχτους Μαιάνδριους Εθνικιστές. Πρόκειται πιθανότατα για την ίδια οργάνωση που ασέλγησε και στο μνημείο της Αθήνας πριν από λίγες μέρες. Ενώ, λοιπόν, ενδείξεις υπάρχουν, προκαλεί εντύπωση η αναλγησία των εκάστοτε κυβερνήσεων απέναντι στη συγκεκριμένη μορφή αντισημιτικής βίας.

Εννοείται ότι δε μπορούμε να περιμένουμε τα πάντα από την κυβέρνηση. Η αντιπολίτευση οφείλει να καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις π.χ. για την καλύτερη φύλαξη των εβραϊκών μνημείων – ηθικολογίες ρουτίνας του τύπου «πρέπει να υψώσουμε ένα τείχος απέναντι στην αναβίωση του αντισημιτισμού και του φασισμού που αποτελούν κίνδυνο για όλη την Ευρώπη» (Σύριζα) είναι εντελώς εκτός τόπου και χρόνου. Εξαίρεση αποτελούν οι τρεις, έως τώρα, ερωτήσεις στη Βουλή της Μαρίας Γιαννακάκη (Δημ.Αρ.) αναφορικά με τις βεβηλώσεις εβραϊκών μνημείων στην Ελλάδα, οι οποίες πιέζουν προς τη σωστή κατεύθυνση.

Η δε Αριστερά οφείλει να αναλογιστεί τις δικές της ευθύνες για την πρόσφατη αναβίωση του αντισημιτισμού, μιας και ο άκρατος αντισιωνισμός της δαιμονοποιεί τους Εβραίους απανταχού γης, διευκολύνοντας έτσι το έργο ακροδεξιών και φανατικών ισλαμιστών, ενώ έχει συχνά βίαιες απολήξεις: Στο όνομα της αλληλεγγύης με τους Παλαιστινίους, η εβραϊκή Κοινότητα του Βόλου στοχοποιήθηκε το 2009 από αριστερούς «ακτιβιστές» και την ίδια χρονιά «ειρηνόφιλοι» βεβήλωσαν το Μνημείο του Ολοκαυτώματος της Δράμας με συνθήματα υπέρ της Παλαιστίνης.

Από τα Μέσα Ενημέρωσης περιμένουμε περισσότερα ρεπορτάζ ευαισθητοποίησης για το πρόβλημα των βεβηλώσεων και λιγότερη λογοδιάρροια για το «έπος» της Αμφίπολης. Η ευρύτερη κοινωνία οφείλει, τέλος, να καταλάβει ότι κάποια σχόλια αποτροπιασμού στο facebook δε θα λύσουν το πρόβλημα. Ας παραδειγματιστούμε, εντέλει, από τους λίγους εκείνους Γιαννιώτες που το 2009 έδειξαν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στους Έλληνες Εβραίους έξω από το εβραϊκό νεκροταφείο των Ιωαννίνων.

Δεκέμβρης του 2009: Γιαννιώτες διαδηλώνουν ενάντια στον αντισημιτισμό (via agon.gr)

Δεκέμβρης του 2009: Γιαννιώτες διαδηλώνουν ενάντια στον αντισημιτισμό
(via agon.gr)

Οι πολίτες των Ιωαννίνων κι εμείς / Die Bürger von Ioannina und wir

Deutsche Fassung folgt.

του Δημήτρη Κράββαρη

«Ο μισαλλόδοξος λόγος ήταν πάντα mainstream και απροκάλυπτος στην Αθήνα ή κάτι έχει αλλάξει τον τελευταίο καιρό; Εχει κανείς την εντύπωση ότι ξαφνικά (ή όχι και τόσο ξαφνικά;) θεωρείται περίπου θεμιτό να διατυπώνονται ανοιχτά μισαλλόδοξες, αντισημιτικές θέσεις, αξιώνοντας μάλιστα να αντιμετωπιστούν ως έγκυρες και να μετέχουν ισότιμα στο δημόσιο διάλογο.»

Τις παραπάνω σκέψεις διατύπωνε πριν από μερικούς μήνες (Νοέμβριος του 2010) η δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας Κατερίνα Οικονομάκου. Αφορμή είχε υπάρξει η προβολή στο Ινστιτούτο Γκέτε του ντοκιμαντέρ του Ηλία Γιαννακάκη «Ο Χάγκεν Φλάισερ και οι Πόλεμοι της Μνήμης», το οποίο καταγράφει τους σταθμούς ενός εκπαιδευτικού ταξιδιού που έκαναν ο καθηγητής της Νεότερης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και οι φοιτητές του σε Τόπους Μνήμης στη Γερμανία, από το κέντρο διοίκησης του ναζιστικού καθεστώτος στο Βερολίνο έως τα στρατόπεδα του Ζάξενχαουζεν, του Ράβενσμπρουκ και του Μπούχενβαλντ. Αναφορά σε αυτή την εκδήλωση είχε κάνει και η κρατική τηλεόραση κατά τη διάρκεια του κεντρικού της δελτίου ειδήσεων:

Η δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας δεν επιμένει τόσο στο περιεχόμενο του ντοκιμαντέρ του Γιαννακάκη, όσο στη συζήτηση που ακολούθησε. Απορών κύριος πήρε το λόγο για να εγκαλέσει «την ιστορικό κ. Αννα-Μαρία Δρουμπούκη, η οποία είχε λίγο νωρίτερα επισημάνει ότι πριν από την πτώση του Τείχους το ανατολικογερμανικό καθεστώς μνημόνευε μόνο τους αντιστασιακούς του Κομμουνιστικού Κόμματος, αποσιωπώντας τα θύματα μεταξύ των Εβραίων, των Τσιγγάνων κ.ά.», σύμφωνα με την Κ. Οικονομάκου.

«Θα ήθελα να ρωτήσω γιατί δίνετε έμφαση στους Εβραίους. Μόνο οι Εβραίοι υπέφεραν;» είπε χαρακτηριστικά.

Η Κατερίνα Οικονομάκου συνεχίζει:

«Αμέσως μετά, έτερος κύριος έσπευσε να μας πει ότι πρώτοι οι Εβραίοι μίλησαν περί ανωτερότητας της φυλής τους (!) και να συνεχίσει με ένα (ατέχνως συγκαλυμμένο) ρατσιστικό λογύδριο. Απόψεις σαν αυτές που ακούσαμε χθες δεν προέρχονται απαραιτήτως από στοιχεία περιθωριακά.»

Τη συνέχεια την είδαμε: Μητροπολίτης που υπάγεται στην Εκκλησία της Ελλάδος εξέφρασε «προσωπικάς απόψεις» κατά τη διάρκεια ενημερωτικής εκπομπής του MEGA καταφερόμενος εναντίον του «διεθνή σιωνισμού» που έχει «αλλοιώσει την πίστη μας» κλπ. Επίσης, τα κατακάθια της κοινωνίας εξελέγησαν πρόσφατα στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας, και έχουν πλέον τη δυνατότητα να εξέρχονται από την αίθουσα συνεδριάσεων κάνοντας ανερυθρίαστα το ναζιστικό σταυρό…

Όλοι αυτοί πατάνε στις πλάτες απλών πολιτών που ανέχονται, όταν δεν ενθαρρύνουν, αντισημιτικές πρακτικές ή ρητορικές.

Απλοί πολίτες, ωστόσο, ήταν και αυτοί που συγκεντρώθηκαν έξω από το ιστορικό Εβραϊκό Νεκροταφείο των Ιωαννίνων το Δεκέμβρη του 2009, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τις επανειλλημένες και ατιμώρητες – ας μη το ξεχνάμε – βεβηλώσεις που διέπραξαν ναζιστές «στους τάφους των προγόνων μας», για να θυμηθούμε την ιστορική φράση του «Ηπειρωτικού Αγώνα».

Αυτές οι μερικές δεκάδες πολιτών που δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια μετά την κραυγαλέα αναλγησία των τοπικών αρχών (Δήμαρχος, Αστυνομία, Εκκλησία) κατέθεσαν έξω το νεκροταφείο ένα μικρό προσχέδιο για το πώς θα μπορούσε να αναπτυχθεί στο μέλλον μια ενεργητικότερη αντίσταση στο μίσος των νεοναζί αλλά και σε μια γενικότερη αδιαφορία για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον των Ελλήνων Εβραίων που καλλιεργούν τα κόμματα, το σχολείο, τα ΜΜΕ κι ένα μεγάλο μέρος του Ίντερνετ. Οφείλουμε, επομένως, να μη ξεχάσουμε την “Πρωτοβουλία για την Προάσπιση του Εβραϊκού Νεκροταφείου Ιωαννίνων”.

 

Δεκέμβρης του 2009: Γιαννιώτες διαδηλώνουν ενάντια στον αντισημιτισμό. Πηγή: agon.gr

Text: Dimitri Kravvaris

In November 2010 zeigte das griechische Fernsehen einen Dokumentarfilm von Elias Giannakakis, der sich mit der Reise von 28 griechischen Geschichtsstudenten unter der Begleitung des Professors für Neuere Geschichte an der Universität von Athen, Hagen Fleischer, nach Deutschland an verschiedene Erinnerungsorte und Konzentrationslager der NS-Zeit befasst. Das Goethe Institut in Athen organisierte eine Vorpremiere dieses Dokumentarfilms. Während dieser Veranstaltung, berichtet die Journalistin Katerina Oikonomakou, protestierten einige Zuschauer, weil der deutsch-griechische Professor einen zu großen Raum der Judenverfolgung und Vernichtung gewidmet hätte. Katerina Oikonomakou findet zu Recht erstaunlich, dass man in Athen oft judenfeindliche Reden im Plenum hört.

Derartige Proteste während der Vorführung eines Dokumentarfilms über den Zweiten Weltkrieg sind leider keine Einzelfälle. Im Dezember 2010 hatte ein hoher griechischer Kirchenvertreter, Bischof Seraphim von Piräus, in einem halbstündigen Interview mit dem größten griechischen Privatsender, Mega TV, den Zionismus für die Finanzkrise des Landes verantwortlich gemacht. Das ist aber nicht alles: Bischof Seraphim ist auch überzeugt, dass »Adolf Hitlers Werk ein Plan des weltweiten Zionismus war und von Rothschild finanziert wurde«.

Antisemitische Hassreden sind ohne Zweifel in Griechenland verbreitet; allerdings dürfen wir nicht vergessen, was in Ioannina (im Norden Griechenlands) geschehen ist. Der jüdischer Friedhof dieser Stadt wurde 2009 viermal geschändet, ohne dass die Täter verhaftet wurden. Einige Bürger haben aber reagiert: am 18. Dezember 2009 bildeten ungefähr 100 Bürger eine Menschenkette rund um den Friedhof. Am gleichen Abend organisierte die „Initiative für den Schutz des jüdischen Friedhofs von Ioannina“ eine Tagung über die Geschichte der Juden von Ioannina. Dieses Ereignis gibt die Hoffnung, dass die griechischen Bürger aktiver gegen Rechtsextremismus und Geschichtsrevisionismus werden können.

Ο αντισημιτισμός ξανασηκώνει κεφάλι στα Γιάννενα / L’antisémitisme est de retour à Ioannina

Des internautes anonymes mènent une sale guerre depuis quelques mois à Jannina (ou Ioannina, Grèce du Nord) contre la candidature de Philippas Philios (liste “Union de Citoyens” [“Ενότητα Πολιτών”], centre-gauche) aux élections municipales de 2010. Parmi les candidats de la liste “Union de Citoyens” figure Moise Elissaf, président de la communauté juive de la ville et professeur des Universités. Sur leur blog intitulé “e-omeleta”, les internautes anonymes n’hésitent pas à se servir d’une rhétorique antisémite très agressive, en accusant Moise Elissaf d’avoir, entre autres, orchestré lui-même les profanations du cimetière juif de Jannina (2009) et d’être un agent secret du Mossad. L’ “Union de Citoyens” va déposer plainte. Nous rappelons que des inconnus s’étaient livrés plusieurs fois à des actes de profanation au cimetière juif de Jannina au cours de 2009 sans que la police procède à des arrestations. Le 18 décembre 2009, une centaine de citoyens s’étaient rassemblés autour du cimetière juif de la ville afin de protester contre les actes de vandalisme.

Βρόμικος πόλεμος μέσω φυλλαδίων

της Βαρβάρας Αγγέλη

εφ. Ηπειρωτικός Αγών, 28 Οκτωβρίου 2010

Φυλλάδια με συκοφαντικό περιεχόμενο κατά του υποψήφιου δημάρχου Ιωαννιτών Φίλιππα Φίλιου αλλά και με ρατσιστικά σχόλια κατά του υποψήφιου δημοτικού συμβούλου Μωϋσή Ελισάφ μοιράστηκαν προχτές το βράδυ στο κέντρο της πόλης. Τα φυλλάδια αυτά είχαν την υπογραφή ενός μπλογκ (e-omeleta.blogspot.com).

Την πρωτόγνωρη αυτή κίνηση κατήγγειλε χτες η παράταξη «Ενότητα Πολιτών. Νέα Γιάννενα» η οποία κάλεσε και τις άλλες παρατάξεις που συμμετέχουν στις αυτοδιοικητικές εκλογές να πάρουν ξεκάθαρη θέση. Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη.
Εκ μέρους της «Ενότητας Πολιτών», το μέλος της παράταξης Ελένη Κόλλια έκανε λόγο για «πληρωμένο μηχανισμό» πίσω από τη διακίνηση των φυλλαδίων αυτών «με περιεχόμενο βρώμικο, κατασυκοφαντικό, απαράδεκτο από κάθε άποψη και ξένο με τα ήθη, την πολιτιστική παράδοση και την ιστορία της πόλης». «Αυτές οι μέθοδοι του σκοτεινού παρελθόντος δεν έχουν σήμερα αποδέκτες και οι εμπνευστές, καθοδηγητές και διακινητές θα καταδικαστούν στη συνείδηση των συνδημοτών μας, οι οποίοι αρνούνται να γίνουν συμμέτοχοι των βρώμικων παιχνιδιών τους» τόνισε σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε χτες το μεσημέρι. «Εμείς  πορευόμαστε  με ήθος, με σύγχρονο λόγο και με προτάσεις. Οι λασπολόγοι έχουν καταδικαστεί στην συνείδηση των πολιτών και γι’ αυτό κρύβονται» πρόσθεσε. Στη συνέχεια, η κ. Κόλλια ζήτησε από όλες τις παρατάξεις να καταδικάσουν την ενέργεια αυτή. «Αυτό που προέχει είναι η πολιτική καταδίκη τέτοιων ενεργειών» είπε. Η παράταξη ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη. Ήδη σε πρώτη φάση έχει γίνει καταγγελία στον εισαγγελέα και μελετώνται τρόποι προκειμένου να γίνει γνωστή η ταυτότητα των εμπνευστών του μπλογκ.

___________

 

Ανακοίνωση [της “Ενότητας Πολιτών-Νέα Γιάννενα”] για τα συκοφαντικά φυλλάδια

27-10-2010

Είμαστε υποχρεωμένοι να καταγγείλουμε στους συνδημότες μας ότι κατά την διάρκεια της χθεσινής νύχτας, διακινήθηκαν από πληρωμένο μηχανισμό χιλιάδες φυλλάδια με περιεχόμενο βρώμικο, κατασυκοφαντικό, απαράδεκτο από κάθε άποψη και ξένο με τα ήθη, την πολιτιστική παράδοση και την ιστορία της πόλης. Είμαστε υποχρεωμένοι να καυτηριάσουμε το γεγονός στο δημοκρατικό κόσμο των Ιωαννίνων. Να θυμίσουμε σε όλους ότι αυτές οι μέθοδοι του σκοτεινού παρελθόντος δεν έχουν σήμερα αποδέκτες και οι εμπνευστές, καθοδηγητές και διακινητές θα καταδικαστούν στην συνείδηση των συνδημοτών μας, οι οποίοι αρνούνται να γίνουν συμμέτοχοι των βρώμικων παιχνιδιών τους. Οι συνδημότες μας, στις εκλογές καλούνται να αναδείξουν την ηγεσία που θα διοικήσει το δήμο την επόμενη τετραετία. Που θα γλυτώσει την πόλη από τα τεράστια οικονομικά της βάρη και τα υπέρογκα τιμολόγια.

Εμείς πορευόμαστε με ήθος, με σύγχρονο λόγο και με προτάσεις. Οι λασπολόγοι έχουν καταδικαστεί στην συνείδηση των πολιτών και γι΄ αυτό κρύβονται. Θα υποχρεωθούμε να προσφύγουμε στην Δικαιοσύνη, αλλά θεωρούμε ότι αυτό που προέχει είναι η πολιτική καταδίκη τέτοιων ενεργειών από όλες τις παρατάξεις που μετέχουν στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

_______________

Ενημέρωση 30-10-2010: Με καθυστέρηση, όπως επισημαίνει η εφημερίδα “Νέοι Αγώνες Ηπείρου”, πήρε θέση για τα συκοφαντικά φυλλάδια η «Ανεξάρτητη Δημοτική Πρωτοπορία»  του κ. Γκόντα. Να σημειωθεί ότι τόσο η παράταξη του κ. Φίλιου όσο και αυτή του κ. Γκόντα αποφεύγουν να κάνουν λόγο για το φυλετικό μίσος αυτών που στο κεφάλι αντί για εγκέφαλο έχουν ομελέτα.

Καταδικάζει το συκοφαντικό φυλλάδιο

29 Οκτωβρίου 2010 εφ. Νέοι Αγώνες

Με κάποια καθυστέρηση η δημοτική αρχή και η «Ανεξάρτητη Δημοτική Πρωτοπορία» του Νίκου Γκόντα εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταδικάζει  το κατάπτυστο φυλλάδιο που κυκλοφόρησε μέσα στην εβδομάδα και στο οποίο υπήρχαν συκοφαντικά σχόλια για μέλη της «Ενότητας Πολιτών».

Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Σε καμία περίπτωση δεν εκφράζει τη Δημοτική Αρχή και την «Ανεξάρτητη Δημοτική Πρωτοπορία» το περιεχόμενο φυλλαδίου που κυκλοφόρησε στην πόλη. Τέτοιου είδους κινήσεις, απ’ όπου κι αν προέρχονται, είναι καταδικαστέες.

Είναι κατακριτέα και κάθε παρόμοια πράξη που ως στόχο έχει να δηλητηριάσει την πολιτική ζωή της πόλης μας. Η παράταξή μας κρίνεται καθημερινά από τις πράξεις της και το τεράστιο έργο που έχει προσφέρει στην πόλη μας.

Ο δικός μας αγώνας στοχεύει στην πληρέστερη ενημέρωση των πολιτών κι όχι στη λασπολογία.

Οι εμπνευστές της αθλιότητας παραπέμπουν σε άλλες εποχές και σε άλλα ήθη που έχουν καταδικαστεί στη συνείδηση των πολιτών».

_________ 

Ενημέρωση 02-11-2010: Τα φυλλάδια του μίσους καταδικάζει επίσης η παράταξη “Δ.Ρ.Α.ΣΥ-Αριστερή Παρέμβαση στην Ήπειρο”:

Δεν μπορούμε παρά να καταγγείλουμε απερίφραστα τους βρώμικους τρόπους που διεξάγεται η προεκλογική εκστρατεία. Προσωπικές αντεγκλήσεις άνευ ουσίας για τα προβλήματα των Γιαννιωτών, συκοφαντικά και «βρώμικα» δημοσιεύματα στο τύπο και στο διαδίκτυο.

Πολιτικές αντιπαραθέσεις για το θεαθήναι με μια άκρως συντηρητική και μικροαστική λογική και αντίληψη , δίχως να αγγίζουν την ουσία των πραγμάτων και να ερευνούν απαντήσεις στα ζωτικά και μεγάλα προβλήματα των πολιτών.

Αυτή η θλιβερή κατάσταση υπερέβη στα εσκαμμένα όταν με ένα ανοικτά προβοκατόρικο ρατσιστικό και αντισημιτικό τρόπο έγινε στο διαδίκτυο αναφορά σε υποψηφίους της παράταξης ενότητα πολιτών.

Μια άκρως αρρωστημένη εικόνα, φαινόμενα σήψης μιας καπιταλιστικής κοινωνίας σε βαθιά κρίση, που δίνει έδαφος να δράσουν σε φασιστικές, ρατσιστικές και αντισημιτικές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις όπως αυτές που κατάστρεψαν επανειλημμένως το Εβραϊκό νεκροταφείο.

Ολόκληρη η ανακοίνωση εδώ.

Να προσθέσουμε κι ένα προσωπικό σχόλιο: όλες οι παρατάξεις προσδοκούν, φυσικά, με τις ανακοινώσεις τους στο ν’αποκομίσουν κομματικά οφέλη. Μετά την επιφανειακή καταδίκη του αντισημιτισμού, ο αφελής αναγνώστης εισπράττει κατάμουτρα τη διαβεβαίωση ότι ο τάδε υποψήφιος έχει “τεράστιο έργο” στο ενεργητικό του και ότι τον δείνα υποψήφιο δεν τον αγγίζει, βεβαίως βεβαίως, η “σήψη της καπιταλιστικής κοινωνίας”… 

Γαλλικές αντιδράσεις απέναντι στον αντισημιτισμό / Grèce-France: mêmes réactions face à l’antisémitisme ?

Texte suivi d’une version française

του Δημήτρη Κράββαρη / par Dimitri Kravvaris

«Ποιος καταδίκασε επισήμως, όχι με λόγια στους διαδρόμους, την τετραπλή βεβήλωση του Εβραϊκού Νεκροταφείου Ιωαννίνων; Εξ όσων γνωρίζω, ούτε ο νομάρχης ούτε ο δήμαρχος ούτε ο μητροπολίτης, ούτε και η Πολιτεία. Οσο για τα μέσα ενημέρωσης; Δεν έδειξαν ενδιαφέρον. Γενικώς, δεν κουνήθηκε φύλλο, εκτός από την αξιοπρόσεκτη δημόσια διαμαρτυρία της “Ομάδας Πολιτών”. Ας αναρωτηθούμε: έξω από τα Ιωάννινα, πόσο γνωστή είναι αυτή η ανοίκεια πράξη; Στη Γαλλία, μια τέτοια αντισημιτική ενέργεια θα γινόταν πρωτοσέλιδο στον Τύπο. Θα την καταδίκαζαν όχι απλώς οι τοπικές Αρχές, αλλά ο Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.»

Τέτα Παπαδοπούλου, «Το κρυφό μίσος», εφ. Ελευθεροτυπία, 5 Φεβρουαρίου 2010

Η σημερινή ανάρτηση έχει άμεση σχέση με το παραπάνω σχόλιο της Τέτας Παπαδοπούλου που δημοσιεύτηκε πριν από λίγο καιρό στην «Ελευθεροτυπία».

Στις 24 Ιανουαρίου 2010 η εφημερίδα «Το Βήμα» δημοσίευσε ένα ρεπορτάζ της Μαρίας Αντωνιάδου με τίτλο «Τι σημαίνει η πυρπόληση της Συναγωγής των Χανίων» στο οποίο υπάρχει μία φράση που είναι, κατά τη γνώμη μας, ανακριβής:

“Η Ελλάδα αποτελεί τη δεύτερη χώρα της Δυτικής Ευρώπης μετά τη Γαλλία όπου ένας οίκος θρησκευτικής λατρείας παραδίδεται στην πυρά.”

Στη συνέχεια του άρθρου δε διευκρινίζεται ποιος «οίκος θρησκευτικής λατρείας» παραδόθηκε στην πυρά τα τελευταία χρόνια στη Γαλλία. Πρόκειται για τέμενος, εκκλησία ή συναγωγή;

Για να μείνουμε στις επιθέσεις εναντίων εβραϊκών συναγωγών στη Γαλλία κατά το πρόσφατο παρελθόν: Τον Ιανουάριο του 2009 και με πρόσχημα τις επιχειρήσεις του ισραηλινού στρατού στη Γάζα σημειώθηκε πλήθος επιθέσεων εναντίων εβραϊκών λατρευτικών χώρων με σοβαρότερη, ίσως, την απόπειρα εμπρησμού της συναγωγής της συνοικίας Bagatelle στην Τουλούζη (νότια Γαλλία): το βράδυ της πέμπτης Ιανουαρίου άγνωστοι έριξαν ένα αυτοκίνητο πάνω στο κιγκλίδωμα της εισόδου της συναγωγής και μετά το πυρπόλησαν. Η φωτιά δεν επεκτάθηκε στο υπόλοιπο κτίριο.

Αξίζει να επισημανθούν τα εξής:

1. Στην περίπτωση της συναγωγής των Χανίων, οι δράστες επέστρεψαν ανενόχλητοι μετά την πρώτη απόπειρα εμπρησμού και κατάκαψαν τη συναγωγή παρά τις εκκλήσεις του διευθυντή της συναγωγής Νίκου Σταυρουλάκη για καλύτερη φύλαξή της. Η έκταση της καταστροφής στα Χανιά είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που σημειώθηκε στην Τουλούζη ή σε άλλες γαλλικές πόλεις την ίδια περίοδο (Ιανουάριος 2009).

2. Τα γαλλικά τηλεοπτικά μέσα ΔΕΝ αγνόησαν το γεγονός και έδωσαν μεγάλη έκταση στην απόπειρα εμπρησμού της Συναγωγής της Τουλούζης (δείτε για παράδειγμα το ρεπορτάζ του καναλιού FRANCE 24). Στην Ελλάδα αντιθέτως η τηλεόραση αγνοεί υπεροπτικά τις κατά καιρούς εκρήξεις αντισημιτικής βίας. Την ίδια τακτική ακολουθούν λίγο πολύ και τα έντυπα μέσα, με τη διαφορά ότι κάποιοι αρθρογράφοι με δική τους πρωτοβουλία διαμαρτύρονται π.χ. για τη βεβήλωση του εβραϊκού νεκροταφείου των Ιωαννίνων.

3. Η εκάστοτε γαλλική κυβέρνηση καταδικάζει άμεσα και χωρίς περιστροφές την αντισημιτική βία. Μετά την απόπειρα εμπρησμού της συναγωγής στην Τουλούζη, για παράδειγμα, αντέδρασε άμεσα όχι μόνο η υπουργός εσωτερικών Michèle Alliot-Marie αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός François Fillon όπως και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Nicolas Sarkozy με δημόσιες τοποθετήσεις: όλοι τους δήλωσαν αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν την εισαγωγή της ισραηλοπαλαιστινιακής διαμάχης στη Γαλλία. Οι Έλληνες πολιτικοί από την πλευρά τους ταυτίζουν αβασάνιστα και με κάθε ευκαιρία Έλληνες και Ισραηλινούς Εβραίους, όπως επισημαίνει η Τέτα Παπαδοπούλου στο άρθρο που προαναφέραμε:

Θεσσαλονίκη, 27 Ιανουαρίου 2010. Η επίσημη εκδήλωση για την Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας κ. Βενιζέλος, ο οποίος στον χαιρετισμό του είπε και τα εξής: «Αναγνωρίζουμε και σεβόμαστε το δικαίωμα του Ισραήλ στην ασφάλειά του και στην κρατική του υπόσταση. Οπως αναγνωρίζουμε και σεβόμαστε το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού να βρει τη δική του ενιαία και ασφαλή κρατική εστία». Ο κ. υπουργός συνέδεσε τα ασύνδετα. Τι σχέση έχει το Ολοκαύτωμα με το Παλαιστινιακό; Τι σχέση έχουν οι Ελληνες Εβραίοι με το Ισραήλ και την πολιτική του;

Και κάτι τελευταίο που έχει άμεση σχέση με τα παραπάνω:

Στο άρθρο του “Βήματος” που προαναφέραμε δημοσιεύονται και δύο φωτογραφίες από βεβηλώσεις εναντίον εβραϊκών νεκροταφείων: η μία δείχνει το εβραϊκό νεκροταφείο στα Γιάννενα και η δεύτερη το εβραϊκό νεκροταφείο στο Herrlisheim-près-Colmar όχι μακριά από το Στρασβούργο που βεβηλώθηκε τον Απρίλιο του 2004. Να σημειωθεί ότι οι δράστες αυτής της πράξης πιάστηκαν, δικάστηκαν και καταδικάστηκαν, ενώ στην περίπτωση του νεκροταφείου στα Γιάννενα δεν υπήρξαν καν προσαγωγές υπόπτων.

Αλλού θέλουμε να καταλήξουμε:

Σας προτείνουμε να δείτε σε αντιπαραβολή δύο βίντεο: το πρώτο είναι ένα ρεπορτάζ του καναλιού France 3 Régions που δείχνει την επίσκεψη του τότε υπουργού Εσωτερικών Dominique de Villepin στο νεκροταφείο του Herrlisheim ο οποίος δηλώνει ενώπιον καμερών ότι αντισημιτική βία και δημοκρατία είναι πράγματα ασυμβίβαστα καλώντας σε εγρήγορση. Το βίντεο μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ.

Το δεύτερο βίντεο είναι ένα ρεπορτάζ του καναλιού IOANNINA TV στο οποίο ο Μωυσής Ελισάφ, πρόεδρος της εβραϊκής κοινότητας Ιωαννίνων, προβαίνει σε δηλώσεις μετά από βεβήλωση του νεκροταφείου. Δεν τον συνοδεύει ΚΑΝΕΙΣ, ούτε ο δήμαρχος της πόλης, ούτε κάποιος υπουργός, ούτε κάποιος βουλευτής.

Ο Αμπραβανέλ έχει ήδη αναφερθεί στην εξοργιστική διακριτικότητα των ελλήνων πολιτικών απέναντι στην αντισημιτική βία:

Θα ήταν εύλογο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας ο οποίος έχει γεννηθεί στα Ιωάννινα να συμμετείχε ο ίδιος σε μια τελετή για την αποκατάσταση των ζημιών, ακριβώς όπως έκανε ο ούγγρος ομόλογος του Λάζλο Σόλιομ. Και δεν εννοώ την τυπική συμμετοχή στις 27 Ιανουαρίου σε αυτό που στην θεωρία είναι Εθνική Ημέρα Μνήμης Ολοκαυτώματος (Νόμος 3218, ΦΕΚ Α/12/27-1-04) αλλά την άμεση απάντηση του σε πράξεις βίας που θα έπρεπε να τον προσβάλουν ως Γιαννιώτη, ως Έλληνα και ως Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Να πάει ο ίδιος στην συναγωγή Ετς Χαΐμ ή στο νεκροταφείο της γενέθλιας του πόλης, με την μέγιστη δυνατή δημοσιότητα, να αναγνωρίσει οτι υπάρχει ένα πρόβλημα και να διακηρύξει, δημόσια και όχι με κενά τυπικά λόγια, την βίαιη αντίθεση της Ελλάδας στην διαιώνιση του μίσους. Προφανώς έτσι δεν λύνεται ούτε το πρόβλημα της βίας και ούτε το πρόβλημα του αντισημιτισμού. Αλλά αυτός, ως Πρώτος Πολίτης της χώρας, οφείλει να δώσει το παράδειγμα πριν οδηγηθούμε από τα γκραφίτι, τα βεβηλωμένα νεκροταφεία και τις λαμπαδιασμένες συναγωγές στους ανθρώπους όπως τον Ιούνιο του 1931 στην Θεσσαλονίκη.

Abravanel, the blog, Ο Σόλιομ,ο Παπούλιας και ο εμπρησμός της Συναγωγής Χανίων, 20/01/2010

Dans un article récemment publié dans le grand quotidien grec « Eleutherotypia », Téta Papadopoulou fait remarquer que les profanations successives du cimétière juif de la ville de Ioannina (Grèce du Nord) n’ont été condamnées ni par le maire de la ville, ni par le préfet ni par le chef de l’Eglise orthodoxe locale. Téta Papadopoulou souligne aussi le fait que ces actes criminels n’ont pas non plus suscité l’intérêt des médias grecs. Exception notable l’Initiative Citoyenne pour la Défense du Cimétière Juif de Ioannina, un groupe d’une centaine de citoyens, qui, le 18 décembre 2009, a encerclé symboliquement le cimétière juif en guise de solidarité avec la communauté juive de la ville. Téta Papadopoulou s’interroge par la suite: que se passerait-il si une telle série de profanations se produisait en France ? Ne ferait-elle pas la une des journaux nationaux ? Ne susciterait-elle pas l’indignation de la classe politique ?

En janvier 2009 plusieurs actes antisémites avaient été recensés en France à la suite des opérations militaires que l’armée israélienne avait menées dans la bande de Gaza. Des synagogues avaient été attaquées, comme celle du quartier de Bagatelle à Toulouse : le lundi 5 janvier 2009 une voiture avait été incendiée après avoir été lancée contre la grille de la synagogue. Rien de plus qu’un début d’incendie même si l’acte reste criminel.

En janvier 2010, un incendie criminel a provoqué des dégâts matériels importants à la synagogue historique de La Canée sur l’île de Crète (sud de la Grèce), dix jours après un incident similaire. Le feu a causé des dégâts importants notamment au bâtiment abritant la bibliothèque de la synagogue, détruisant 2.500 livres rares, selon les responsables de la fondation. La police grecque avait ignoré les mises en garde de Nikos Stavroulakis, directeur de la synagogue visée, contre les actes racistes, visant notamment les immigrés, qui s’étaient multipliés ces derniers mois à La Canée. Force est donc de constater que ce qui s’est passé à La Canée dépasse largement le début d’incendie survenu à la synagogue de Toulouse en janvier 2009.

Passons maintenant aux réactions des médias grecs face à la hausse des actes antisémites au cours des dernières années qu’il s’agisse de dégradations de bâtiments ou d’inscriptions. La télévision grecque ignore tout simplement les incendies criminels qui visent des synagogues ou les profanations des cimétières juifs. Seuls quelques éditorialistes ou professeurs des Universités prennent l’initiative de protester dans les journaux contre l’indifférence avec laquelle la société grecque observe la dégradation de l’héritage judaïque du pays.

Nous rappelons à titre indicatif la réaction du Premier ministre François Fillon après le début d’incendie survenu à la synagogue de Toulouse en janvier 2009 : il a promis « la plus extrême fermeté » contre les auteurs de violences communautaires en France qui seraient liées au conflit entre Israël et le Hamas à Gaza. « La République n’acceptera pas que certains extrémistes utilisent ce conflit pour attiser les violences entre les communautés dans notre pays », a-t-il dit à l’Assemblée en réponse à une question d’actualité du président du groupe Nouveau Centre, François Sauvadet (Côte d’Or). En revanche, la lutte contre le communautarisme n’est pas la priorité des hommes politiques grecs qui confondent très souvent les Juifs grecs avec Israël : Dernier exemple le ministre de la Défense Evangelos Vénizelos qui a representé le gouvernement lors de la journée de commémoration de la Shoah (27 janvier 2010) en jugeant utile de mentionner dans son discours le conflit israélopaléstinien.

Afin de mieux démontrer le détachement révoltant avec lequel la classe politique grecque réagit face à l’antisémitisme nous proposons deux vidéos disponibles sur le Web : le premier est un reportage diffusé au journal télévisé de France 3 Régions suite à la profanation du cimetière juif d’Herrlisheim (Alsace) le 30 avril 2004. 137 tombes avaient été saccagées et recouvertes d’inscriptions antisémites. La profanation du cimetière d’Herrlisheim avait suscité une vive émotion et le Premier ministre Dominique de Villepin était venu témoigner son indignation à la population locale. Il avait déclaré : « De tels actes d’antisémitisme sont contraires à l’esprit même de notre démocratie. Ils sont contraires aux valeurs mêmes qui fondent notre République et ils doivent aujourd’hui nous rappeler à cette exigence de vigilance. » Rien de tel à Ioannina (Grèce du Nord) après la profanation du cimetière juif de la ville en juillet 2009 : Le président de la communauté juive de la ville Moise Elissaf fait des déclarations seul face aux caméras de télévision. Signalons également que les profanateurs de Herrlisheim ont été arrêtés, jugés et condamnés, tandis que la police de Ioannina n’a arrêté jusqu’à ce jour aucun suspect.

Le blogger grec Abravanel a déjà fait remarquer que l’actuel Président de la République, Carolos Papoulias, n’a pas encore exprimé sa solidarité à l’égard de la communauté juive de Ioannina malgré le fait qu’il soit originaire de cette ville.

I deem appropriate that the President of the Greek Democracy Karolos Papulias, who is born in Ioannina, to participate himself in a ceremony restoring the damages, just like his hungarian colleague László Sólyom did. I do not mean his mere participation on January the 27th in what is the National Day for the Memory of the Holocaust but his direct and immediate reply to acts of violence that should insult him as a native of Ioannina, as a Greek and as President of Greece. To visit himself the Etz Hayim synagogue or the cemetery of his native city, to recognize openly that there is a problem and to declare, in public and without empty words, the violent opposition of Greece to the spreading of hate. Of course this shall not solve neither the problem of violence, or of antisemitism. But he, as the First Citizen of Greece, is morally obliged to set the example before we are lead from the graffiti, the vandalized cemeteries and the torched synagogues to people like it happened in June of 1931 in Salonica.

Abravanel, the blog, Sólyom,Papoulias and the Hania Synagogue arson, 20/01/2010

Στις 13 Φεβρουαρίου η Δρέσδη θυμάται και διαδηλώνει / Am 13. Februar 2010 in Dresden – Erinnern und Handeln

Quelle: mut-gegen-rechte-gewalt.de
  • Deutsche Fassung folgt

του Δημήτρη Κράββαρη

Με το σχηματισμό μιας τεράστιας ανθρώπινης αλυσίδας και τη διεξαγωγή μίας διαθρησκευτικής «προσευχής για την ειρήνη» (Friedensgebet, μέσο αντίστασης την εποχή της Ανατολικής Γερμανίας) χιλιάδες κάτοικοι της Δρέσδης αλλά και επισκέπτες από άλλες γερμανικές πόλεις προτίθενται να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην απόφαση (νεο)ναζιστικών ομάδων απ’ όλη την Ευρώπη να πραγματοποιήσουν «πένθιμη παρέλαση» (Trauermarsch) στις 13 Φεβρουαρίου στους δρόμους της πόλης. Αφορμή είναι η 65η επέτειος του βομβαρδισμού της Δρέσδης από τις συμμαχικές δυνάμεις το 1945 που προκάλεσε το θάνατο αρκετών χιλιάδων αμάχων. Πράξη στρατιωτικά αναγκαία (το Γ’ Ράιχ δεν είχε ακόμα ηττηθεί οριστικά), ο βομβαρδισμός της Δρέσδης χρησιμοποιείται από τη (νεο)ναζιστική προπαγάνδα με στόχο τη σχετικοποίηση της γενοκτονίας των Εβραίων της Ευρώπης και τη γενικότερη αμφισβήτηση του γεγονότος ότι ο ναζισμός υπήρξε μια μηχανή του θανάτου. Για τους νεοναζί ο βομβαρδισμός της Δρέσδης δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα «Ολοκαύτωμα με βόμβες» (“Bomben-Holocaust”).

Τι μας κάνει εντύπωση; Η συστράτευση σχεδόν όλου του πολιτικού, εκκλησιαστικού και καλλιτεχνικού κόσμου για την επιτυχία της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας (ονόματα και ιδιότητες μπορείτε να δείτε κάνοντας κλικ εδώ). Οι Γερμανοί Εβραίοι δεν παρακαλάνε για στήριξη όπως στην Ελλάδα, αυτή είναι δεδομένη τουλάχιστον στην περίπτωση της Δρέσδης.

Στο κάλεσμα που παραθέτουμε παρακάτω και που υπογράφουν θεολόγοι, καθηγητές και πολιτικοί, καθίσταται ξεκάθαρο ότι οι ακροδεξιές πρακτικές είναι όχι μόνο «ασυμβίβαστες με τις δημοκρατικές αξίες» αλλά και με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των πολιτών. Για τους υπογράφοντες θρησκεία και δημοκρατία είναι αλληλένδετες αξίες (κάτι που δεν είναι αυτονόητο στην Ελλάδα).

Στην Ελλάδα ένα πρώτο βήμα έγινε με την “Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προάσπιση του Εβραϊκού Νεκροταφείου Ιωαννίνων” και τα δύο πρωτοσέλιδα που αφιέρωσε ο «Ηπειρωτικός Αγώνας» στη συγκεκριμένη πρωτοβουλία (“Όλοι μαζί μια αλυσίδα” και “Τα Γιάννενα που μπορούν“). Αλλά η αντίσταση στην αντισημιτική βία και ρητορική δεν είναι υπόθεση μόνο ενός απογεύματος. Πρέπει να ξεκινήσει από το σχολείο. Μαθήματα όπως η Ιστορία, τα Θρησκευτικά και η Λογοτεχνία πρέπει να αλλάξουν ριζικά το περιεχόμενό τους ώστε να διενεργηθεί μια σωστή συζήτηση για την ιδιοσυστασία του ναζιστικού φαινομένου, του πιο επικίνδυνου ολοκληρωτισμού του εικοστού αιώνα.

Κάναμε μια πρόχειρη έρευνα στο ελληνόφωνο ίντερνετ προκειμένου να βρούμε πληροφορίες για το βομβαρδισμό της Δρέσδης. Σιχαίνεσαι να κάνεις κλικ. Από τα λίγα κείμενα που μπορούμε να προτείνουμε είναι η κριτική του Hλία Mαγκλίνη για το μυθιστόρημα του Χάρι Μούλις “Το πέτρινο νυφικό κρεβάτι” (Η Καθημερινή, 19.03.2006):

Oυσιαστικά, ο Γερμανός πεζογράφος και δοκιμιογράφος επανέφερε στο προσκήνιο το ζήτημα της ηθικής τάξης γύρω από αυτές τις αποστολές, χωρίς ποτέ να καταφύγει σε αβασάνιστους και άτοπους συμψηφισμούς, στους οποίους καταφεύγουν οι νοσταλγοί του ναζισμού (η Δρέσδη είναι σύμβολο για τους νεοναζί, οι οποίοι αρέσκονται να εξισώνουν τη φρίκη της με την κτηνωδία του Aουσβιτς).

Über Sachsen hinaus formiert sich ein breites Bündnis von Nazi-Gegnern. Das Bündnis will in der Tradition der Friedensgebete der Kirchen in der DDR den rechtsextremen Aufmarsch am 13. Februar in Dresden nicht hinnehmen. An diesem Tag jährt sich die Bombardierung Dresdens zum 65. Mal. Seit mehreren Jahren zieht das Gedenken Dresdens auch Alt- und Neonazis an, die ihren Geschichtsrevisionismus verbreiten wollen. Die Junge Landsmannschaft Ostdeutschland hat für mehrere Jahre im Voraus „Trauermärsche“ in Dresden angemeldet. Getrauert werden soll um die Toten der Bombardierung. Dabei wird allerdings der historische Kontext völlig verdreht. Die NPD-Mitglieder setzen die industrielle und geplante Vernichtung von Jüdinnen und Juden mit der Bombardierung Dresdens gleich und benutzen Schlagwörter wie „Bombenholocaust“.

[Quelle: Tagesspiegel „Prominente protestieren gegen rechtsextremen Aufmarsch in Dresden“ (13.01.2010) und Amadeu-Antonio-Stiftung „Dresden 2010 – Was ist wann und wo?“]

In Griechenland gibt es einen solchen Widerstand gegen Rechtsextremismus leider noch nicht, obwohl Rechtsextremisten seit einigen Jahren sehr aktiv sind. Auf der griechischen Mittelmeer-Insel Kreta haben Brandstifter im vergangenen Monat zweimal einen Brandanschlag auf eine Synagoge verübt. Weder eine Partei noch ein Bündnis oder die orthodoxe Kirche haben zu einer Kundgebung aufgerufen, um gegen dieses Verbrechen zu protestieren.

Anders war es in Ioannina (im Norden Griechenlands), wo der jüdischer Friedhof viermal im vergangenen Jahr geschändet wurde, ohne dass die Täter verhaftet wurden: am 18. Dezember 2009 bildeten ungefähr 100 Bürger eine Menschenkette rund um den Friedhof. Am gleichen Abend organisierte die „Initiative für den Schutz des jüdischen Friedhofs von Ioannina“ eine Tagung über die Geschichte den Juden von Ioannina. Dieses Ereignis wurde von den griechischen Medien fast ignoriert, nicht aber von den israelischen.

Pressemitteilung

Am 13. Februar 2010 in Dresden – Erinnern und Handeln

Aufruf zum Friedensgebet für alle Menschen guten Willens

Wir laden alle Menschen ein, sich am 13. Februar 2010 unter dem Motto “13. Februar 2010 – Erinnern und Handeln” an der Menschenkette Dresdner Bürgerinnen und Bürger und dem hinführenden Friedensgebet an verschiedenen Stationen der Erinnerung zu beteiligen. Wir beten für Frieden und Menschenwürde, für gleiche Rechte aller Menschen ohne Ansehen der Religion, der Nationalität, der Hautfarbe, des Geschlechts und des Standes, für Stärkung gesellschaftlichen Engagements gegen Menschenfeindlichkeit und Gewalt.

Wir wollen mit unseren Gebeten und Posaunen gehört und gesehen werden von denen, die den Gedenktag missbrauchen, um ihre rechtsextremistische Gesinnung zu demonstrieren.

Wir halten öffentlich sicht- und hörbaren Widerstand gegen extrem rechte Dominanzbestrebungen und Aufmärsche für unverzichtbar, um deutlich zu machen, dass diese gesellschaftlich zu ächten sind. Rechtsextremismus in Dresden und anderswo ist unvereinbar mit demokratischen Werten, die für viele von uns in unseren jeweiligen religiösen Überzeugungen wurzeln.

Denn wieder mobilisieren zum 13. Februar 2010 – dem Jahrestag der Bombardierung Dresdens – Rechtsextremisten aus ganz Europa zu einem Aufmarsch in Dresden. Dieser hat sich in den vergangenen zehn Jahren zum größten europäischen Treffen der Alt- und Neonazis entwickelt. Der Aufmarsch steht in den Traditionslinien des historischen Nationalsozialismus. Die Gleichsetzung der Opfer der Luftangriffe auf Dresden mit den Ermordeten in den Konzentrations- und Vernichtungslagern soll den Holocaust verharmlosen. Damit wird der Vernichtungscharakter der deutschen Kriegsführung im 2. Weltkrieg verschwiegen und die Fragen nach Schuld und Verantwortung werden verdreht. Das Ziel der Alliierten war die Befreiung Europas und Deutschlands vom Nationalsozialismus. Die Bombardierung Dresdens steht damit im Zusammenhang mit der Beendigung dieses mörderischen Regimes. Diese Sicht schließt auch die Trauer um die Toten dieses Bombenangriffs auf Dresden ein.

Wir wollen deutschlandweit diejenigen Religionsgemeinschaften und gesellschaftlichen Gruppen, die Kirch- und Pfarrgemeinden und alle Engagierten in Dörfern und Städten stärken, die für eine demokratische Kultur einstehen und sich immer wieder beherzt dem Rechtsextremismus in den Weg stellen. Deshalb werden wir als breites Bündnis – in der Tradition der Friedensgebete der Kirchen in der DDR – am 13. Februar 2010 bei dem zur Menschenkette hinführenden Friedensgebet mit allen Menschen guten Willens „Erinnern und Handeln in Dresden“.

 

Τα Γιάννενα που δεν φοβούνται

Πολίτες των Ιωαννίνων ενάντια στον αντισημιτισμό (18/12/2009).
Credit: enantiastonantisimitismo.wordpress.com

Δεκάδες πολιτών συγκεντρώθηκαν την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου έξω από το εβραϊκό νεκροταφείο των Ιωαννίνων προκειμένου να δείξουν έμπρακτα ότι ο συγκεκριμένος χώρος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της πόλης. Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε από τη φωτογραφία, οι πολίτες δεν φοβούνται να δείξουν το πρόσωπό τους και πιάνονται χέρι-χέρι προστατεύοντας συμβολικά ένα χώρο που δεν είναι απλώς και μόνο το νεκροταφείο μιας κοινότητας αλλά και χώρος μνήμης των συμπατριωτών μας που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Για μια ακόμη φορά, τα τοπικά Μέσα Ενημέρωσης στήριξαν την Πρωτοβουλία Πολιτών:

Γιατί όσες φορές ο ιερός αυτός χώρος ήρθε στο προσκήνιο τα τελευταία χρόνια, ήταν για κακό και μάλιστα μεγάλο. Επανειλημμένες, ατιμώρητες επιθέσεις ναζιστών στους τάφους των προγόνων μας.
Χθες Παρασκευή λίγο πριν τις τρεις το μεσημέρι 200 περίπου Γιαννιώτες απλώθηκαν στις άκρες της εισόδου και πιάστηκαν χέρι χέρι. Σιωπηλά και χαρούμενα μαζί. Και την ίδια στιγμή με συναίσθηση όσων έχει υποστεί το νεκροταφείο και εκείνων που η πόλη οφείλει να κάνει για να μην επαναληφθεί το φαινόμενο. Ήταν μια υπενθύμιση γεμάτη ελπίδα: για το πόσα μπορούμε να κάνουμε και όσα δεν θα επιτρέψουμε να γίνουν. (Θύμιος Τζάλλας, Τα Γιάννενα που μπορούν, Ηπειρωτικός Αγών 18/12/2009)

Παρόντες ήταν αρκετά πρόσωπα από πολιτικούς και τοπικούς φορείς αλλά το κυριότερο ήταν η συμμετοχή του απλού πολίτη, ο οποίος ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα των προηγούμενων ημερών, συμμετείχε ενεργά και έδειξε πως η πόλη των Ιωαννίνων ξέρει να τιμά τα μνημεία της αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά πως ξέρει να σέβεται τη διαφορετικότητα. (Αλέξαντρος Θεμελής, Ανθρώπινη αλυσίδα κατά του ρατσισμού, Νέοι Αγώνες 18/12/2009)

Ένα σαφές και ξεκάθαρο μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση, ότι η πόλη και οι κάτοικοι των Ιωαννίνων έχουν και μνήμη και κρίση και στέκονται απέναντι σε όσους επιβουλεύονται την ιστορία της, έστειλαν δεκάδες Γιαννιώτες που συμμετείχαν στην δημιουργία της αλυσίδας περιφρούρησης γύρω από το Εβραϊκό νεκροταφείο. (Αλυσίδα Αλληλεγγύης, Ελευθερία 19/12/2009).

Όλοι μαζί μια αλυσίδα!

Σε πρωτοσέλιδο άρθρο του ο Ηπειρωτικός Αγώνας καλεί, μαζί με την Πρωτοβουλία Πολιτών, τους κατοίκους των Ιωαννίνων να διαδηλώσουν αύριο Παρασκευή 18 του μηνός ενάντια στο φόβο.

Η Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Εβραϊκού Νεκροταφείου καλεί όσους θυμούνται και όσους δεν φοβούνται να θυμούνται την ιστορική μνήμη, να δημιουργήσουν μια ανθρώπινη αλυσίδα προστασίας γύρω από το μνημείο αυτό. Και με αυτόν τον τρόπο, έστω και συμβολικά, να πουν «όχι» στον ρατσισμό και στον αντισημιτισμό, «όχι» στους απανωτούς βανδαλισμούς που δέχεται τα τελευταία χρόνια το εβραϊκό νεκροταφείο και άρα η πόλη, «ναι» στον σεβασμό στους νεκρούς, στον πολιτισμό και στην αξιοπρέπεια, «ναι» στην πολυπολιτισμικότητα. (Βαρβάρα Αγγέλη, “Όλοι μαζί μια αλυσίδα“, 17 Δεκεμβρίου 2009)

Αναμένοντας τις κινητοποιήσεις, παραθέτουμε παρακάτω ένα μικρό δείγμα της ρωμανιώτικης παράδοσης από εκδήλωση που έγινε το Μάρτιο του 2009 στην Αθήνα για τον μεγάλο γιαννιώτη ποιητή και στοχαστή Γιωσέφ Ελιγιά.