Στις 13 και 19 Φεβρουαρίου, η Δρέσδη διαδηλώνει / Den Nazi-Aufmarsch in Dresden nochmals verhindern!

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, (νεο)ναζιστικές ομάδες απ’ όλη την Ευρώπη επιχειρούν να πραγματοποιήσουν «πένθιμη παρέλαση» (Trauermarsch) στους δρόμους της Δρέσδης. Αφορμή είναι η επέτειος του βομβαρδισμού της Δρέσδης από τις συμμαχικές δυνάμεις το 1945 που προκάλεσε το θάνατο αρκετών χιλιάδων αμάχων. Πράξη στρατιωτικά αναγκαία (το Γ’ Ράιχ δεν είχε ακόμα ηττηθεί οριστικά), ο βομβαρδισμός της Δρέσδης χρησιμοποιείται από τη (νεο)ναζιστική προπαγάνδα με στόχο τη σχετικοποίηση της γενοκτονίας των Εβραίων της Ευρώπης και τη γενικότερη αμφισβήτηση του γεγονότος ότι ο ναζισμός υπήρξε μια μηχανή του θανάτου. Για τους νεοναζί ο βομβαρδισμός της Δρέσδης δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα «Ολοκαύτωμα με βόμβες» (“Bomben-Holocaust”).

Το 2010, η κινητοποίηση χιλιάδων πολιτών απ’όλη τη Γερμανία είχε ως αποτέλεσμα τη ματαίωση της πορείας των νεοναζιστών (δείτε το σχετικό ρεπορτάζ του BBC, αμέσως παρακάτω). Διάφορες οργανώσεις και κόμματα θα επιχειρήσουν και φέτος την επανάληψη της περυσινής επιτυχίας.

Der größte Neonazisaufmarsch in Europa wurde letztes Jahr erfolgreich blockiert. Diesmal marschieren die Neonazis an zwei verschiedenen Wochenenden: am 13. und am 19. Februar.

Von Nora Winter (via MUT gegen rechte Gewalt)

—–

Aktuelle Terminübersicht

Sonntag, 13. Februar 2011

9.30 Uhr Gedenken an die Opfer des Nationalsozialismus, Neustädter Bahnhof

10-13 Uhr Kundgebung „Gegen jeden Geschichtsrevisionismus“, Bautzner Straße/Alaunstraße

10.30 Uhr Gedenken auf dem Heidefriedhof

11-13.30 Uhr Stadtrundgang „Täterspuren“, Comeniusplatz

13-14 Uhr Menschenkette „Erinnern und Handeln. Für mein Dresden”

14 Uhr Kundgebung von „Dresden Nazifrei”, Hochschulstraße (vor der Hochschule für Technik und Wirtschaft)

15 Uhr Fakelmarsch der Neonazis, Start: Haputbahnhof/Bayrische Straße. Route: Strehlener Straße, Ackermannstraße, Zellescher Weg, Fritz-Löffler-Straße zurück zum Hauptbahnhof

Samstag, 19. Februar 2011

ab ca. 11 Uhr Großdemonstration der Neonazis, möglicherweise auch mehrere Demonstrationen an verschiedenen Orten

Mahnwache “Wir schützen die Synagoge”, St. Petersburger Straße

11-18 Uhr Mahnwachen “Raum für Mitmenschlichkeit und Nächstenliebe – Mahnen und Beten für unsere Stadt” an allen evangelisch-lutherischen, evangelisch-methodistischen und katholischen Kirchgemeinden im Dresdner Stadtgebiet

—–

Zum ersten Mal ist es 2010 gelungen, den größten Neonazi-Aufmarsch Europas zu verhindern. Dazu beigetragen hat ein breites Bündnis und vor allem eine hitzige Diskussion über die Legalität von Blockaden. Die Dresdner Staatsanwaltschaft verbot 2010 das Plakat des Bündnisses „Dresden Nazifrei“ und erreichte damit das genaue Gegenteil: Viele Einzelpersonen, Vereine und Parteien solidarisierten sich mit der Kampagne und nahmen an den Blockaden teil. So gelang es, dass die Neonazis den ganzen Tag in der Kälte ausharren und dann wieder nach Hause fahren mussten. Wiederholt sich dieser Erfolg in diesem Jahr?

Warten auf die Gerichte

Am 19. Januar 2011 hat das Verwaltungsgericht Dresden die Blockaden vom letzten Jahr für rechtswidrig erklärt. Was das für die geplanten Proteste in diesem Jahr bedeutet, muss sich erst noch zeigen. Die Stadt Dresden legte Widerspruch beim Oberverwaltungsgericht Bautzen gegen das Urteil ein. Auch die Polizei weiß nicht so recht, wie sie das Urteil bewerten soll. Eine Durchsetzung der Neonazidemonstration hätte vermutlich schwere Auseinandersetzungen hervorgerufen und wäre nur mit größter Gewalt zu erreichen gewesen. Die Gegenbündnisse rufen ungeachtet dessen weiterhin zu Blockaden in Dresden auf. Auch 18 Bundestagsabgeordnete von SPD, den GRÜNEN und der LINKEN rufen zur Demonstration auf.

Fakelmarsch am 13. Februar

Am 13. Februar will wie jedes Jahr das „Aktionsbündnis gegen das Vergessen“ zusammen mit der „Jungen Landsmannschaft Ostdeutschland“ einen Fakelmarsch abhalten. Dieser Marsch ist kleiner angelegt und mobilisiert eher das regionale Spektrum der Neonazisszene und die „Autonomen Nationalisten“. Voraussichtlich wird der Fakelmarsch ab 15 Uhr in einem Neubaugebiet Dresdens stattfinden. Genaue Angaben sind noch nicht bekannt. Proteste werden von regionalen Gruppen organisiert. Interessant ist der Stadtrundgang „Auf den Spuren der Täter“, angeboten vom Bündnis „Dresden Nazifrei“ als Gegenveranstaltung. Informiert wird über die Geschichte des NS in Dresden (13.2., 11 Uhr). Wer an dem Termin nicht kann, dem sei das Audioscript zu einem anderen Stadtrundgang über die Verfolgung und Vernichtung der Jüdinnen und Juden in Dresden von 1933 bis 1945 empfohlen.

Neonazigroßevent am 19. Februar

Für Samstag, den 19. Februar, mobilisieren Neonaziorganisationen dann europaweit zum Aufmarsch „Recht auf Gedenken – Der Wahrheit eine Gasse!“. Somit wird in diesem Jahr der 19. Februar zum Massenevent der Neonazis. Im letzten Jahr trafen sich in Dresden rund 6.000 Neonazis aus Deutschland, Tschechien, der Slowakei, Frankreich und Spanien, um der „Opfer der Alliierten“ zu gedenken. Ob NPD, JN, Kameradschaftsszene oder Autonome Nationalisten – alle waren sie jedes Jahr dabei. Wahrscheinlich werden die Neonazis versuchen mehrere Demonstrationen anzumelden, um eine Blockade wie im letzten Jahr zu verhindern. Doch in Leipzig ist im Herbst 2010 diese Strategie schon gescheitert. Sollte es trotz verzweifelter Versuche der Neonazis weiterhin gelingen, den Aufmarsch zu verhindern, werden die Teilnehmerzahlen der Neonazis zukünftig wohl nach unten gehen. Um diese Hoffnung wahr werden zu lassen, mobilisiert „Dresden Nazifrei“ zu Massenblockaden am 19. Februar. Anreisemöglichkeiten wird es aus dem gesamten Bundesgebiet geben. Um noch mehr Menschen gegen die Neonazis auf die Straße zu bekommen, gibt es nun auch die Kampagne „Bring2“. Alle, die im letzten Jahr da waren, sollen nun noch zwei Freundinnen oder Freunde mitbringen.

Mythso Dresden

Doch auch wenn der Neonaziaufmarsch in Zukunft durch erfolgreiche Proteste kleiner werden sollte, ganz vorbei wird der Spuk nicht sein. In Dresden gibt es viele Orte, die Schauplatz für seltsame Geschichtsdeutungen werden und damit potentiell auch für Neonazis anschlussfähig sind. So ist es immer noch der „Mythos Dresden“, der durch viele Köpfe geistert. Als unschuldige Kulturstadt sei Dresden gänzlich ungerechtfertigt durch die Alliierten bombadiert worden. Doch auch in Dresden wurden 1933 Bücher verbrannt, die NS-Ausstellung „Entartete Kunst“ fand auch hier viele Besucherinnen und Besucher, Privatbanken aus jüdischem Besitz wurden an die Dresdner Bank angeschlossen, Zwangsarbeiterinnen und –arbeiter mussten in der Rüstungsindustrie arbeiten, der Bahnhof Dresden-Neustadt war ein wichtiger militärischer Umschlagplatz. Aber an Orten wie dem Heidefriedhof wird die Bombardierung Dresdens schlicht mit der systematischen Vernichtung von Jüdinnen und Juden gleichgesetzt: In einem Säulenrondell findet sich Dresden hier zusammen mit Auschwitz oder Bergen-Belsen in einer Reihe. So betrachtet sind dann alle einfach Opfer des Krieges. Wie dieser Krieg zustande kam, wer ihn angefangen hat, wer alles mitgemacht hat – diese Fragen verschwimmen in einem allgemeinen „Wir sind alle Opfer“-Diskurs.

Advertisements

Το “Βραβείο Ειρήνης” στον Νταβίντ Γκρόσμαν

Κήρυκας συμφιλίωσης

της Τέτας Παπαδοπούλου

“Ελευθεροτυπία” 8-10-2010

 

***** Συγγραφέας; Πολίτης; Και τα δύο, με σίγμα και πι κεφαλαία. Η πρώτη ιδιότητα δίνει στη δεύτερη ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Η δεύτερη τροφοδοτεί συχνά την πρώτη. Σπουδαίος συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος, διεθνώς αναγνωρισμένος. Ενεργός πολίτης, σταθερά παρεμβατικός και ακαταπόνητος. Ο Ισραηλινός Νταβίντ Γκρόσμαν.

******«Βραβείο Ειρήνης» της Ενωσης των Γερμανών Εκδοτών Βιβλίου. Το απονέμουν κάθε χρόνο, από το 1950, σε έναν συγγραφέα για να τιμήσουν τόσο το έργο όσο και την πολιτική του στάση. Και είναι από τα πολύ σημαντικά βραβεία παγκοσμίως. Εφέτος, οι Γερμανοί εκδότες τιμούν με το «Βραβείο Ειρήνης 2010» τον Νταβίντ Γκρόσμαν. Η απονομή θα γίνει σε πανηγυρική τελετή μεθαύριο, 10 Οκτωβρίου, στη Φρανκφούρτη -στο πλαίσιο της Διεθνούς Εκθεσης Βιβλίου- και θα μεταδοθεί απ’ ευθείας από τη δημόσια γερμανική τηλεόραση.

******Ο Νταβίντ Γκρόσμαν, έτσι κι αλλιώς ιδιαίτερα πολιτικοποιημένος, είναι από πολλά χρόνια δραστήριος υποστηρικτής της συμφιλίωσης μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Με τις θαρραλέες δημόσιες παρεμβάσεις του -κείμενα οξείας κριτικής, συμμετοχή και ομιλίες σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης- βρίσκεται αταλάντευτα στην πρώτη γραμμή αυτών που προσπαθούν «να σπάσουν τον φαύλο κύκλο της βίας και τους μίσους» στη Μέση Ανατολή.

******Τα παραπάνω περιλαμβάνονται προφανώς στο σκεπτικό -και είναι υπεραρκετά- που οδήγησε τους Γερμανούς εκδότες να τιμήσουν τον Νταβίντ Γκρόσμαν, κατ’ εξοχήν συγγραφέα-πολίτη, με το σημαντικό βραβείο τους.

Ποιοι άλλοι έχουν λάβει το ίδιο βραβείο; Ενδεικτικά αναφέρω ορισμένους για να δείτε τις επιλογές των Γερμανών εκδοτών: Οκτάβιο Πας, Σούζαν Σόνταγκ, Βάτσλαβ Χάβελ, Ορχάν Παμούκ, Λέσεκ Κολακόφσκι (ο μεγάλος διανοητής και πολέμιος όλων των ολοκληρωτισμών).

Ο Νταβίντ Γκρόσμαν ανησυχεί για το παρόν και το μέλλον της χώρας του· και για την ηθική της υπόσταση. Φωνή δριμείας κριτικής στην ισραηλινή πολιτική έναντι των Παλαιστινίων. Ομως προσοχή. Για τον Νταβίντ Γκρόσμαν, η ειρήνη στη Μέση Ανατολή δεν είναι ευκαιρία για επαναστατική γυμναστική και εντυπώσεις (όπως συμβαίνει συχνά στη γαλανή μας χώρα και αλλού στην Ευρώπη). Απεναντίας, είναι θέμα επιβίωσης, είναι θέμα ζωής και θανάτου.

Νταβίντ Γκρόσμαν: "Γράφοντας στο σκοτάδι"

 

 

Για την αναγέννηση της εβραϊκής ζωής στη Γερμανία / De la renaissance de la vie judaïque en Allemagne

Η είδηση που παραθέτουμε σήμερα σε ελληνική μετάφραση δημοσιεύτηκε πριν από ένα μήνα και καταδεικνύει τον αξιοθαύμαστο δυναμισμό των Εβραίων της Γερμανίας: μια επιβλητική συναγωγή εγκαινιάστηκε στο Μάιντς, ιστορικό κέντρο του ευρωπαϊκού εβραϊσμού. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλούν οι δηλώσεις του νεοεκλεγέντα Προέδρου της Γερμανικής Δημοκρατίας Κρίστιαν Βουλφ, ο οποίος παρέστη στα εγκαίνια της καινούργιας συναγωγής. Ας μη κρυβόμαστε: καμία σχέση με τα ήθη της ελληνικής πολιτικής τάξης. Για να καταλάβετε τι εννοούμε, αξίζει να διαβάσετε το παρακάτω δημοσίευμα παράλληλα με την εξαιρετική ανάρτηση του Αμπραβανέλ Ο Σόλιομ,ο Παπούλιας και ο εμπρησμός της Συναγωγής Χανίων/Sólyom,Papoulias and the Hania Synagogue arson (20-01-2010).

Le reportage que l’Agence European Jewish Press a publié début septembre sur l’inauguration d’une nouvelle synagogue à Mayence, haut-lieu de la culture juive européenne dans l’ouest de l’Allemagne, démontre que le judaïsme allemand se porte bien. Le président de la République Allemande Christian Wulff a assisté à la cérémonie officielle d’inauguration, en déclarant que « la renaissance de la vie judaïque en Allemagne se poursuit » et que « ses racines se renforcent ». A la fin de notre article, nous proposons une vidéo sur cette synagogue imposante et moderne, œuvre de l’architecte Manuel Herz.

Pour lire tout l’article de European Jewish Press en français, cliquez ici.

Εγκαίνια νέας συναγωγής στο Μάιντς, στη δυτική Γερμανία

ΒΕΡΟΛΙΝΟ (AFP-EJP 5 Σεπτεμβρίου 2010) – Μια καινούργια συναγωγή εγκαινιάστηκε την Παρασκευή [3 Σεπτεμβρίου 2010] στο κέντρο του Μάιντς (δυτική Γερμανία), στο ίδιο ακριβώς μέρος που η παλιά είχε καταστραφεί από τους ναζί εδώ και πάνω από εβδομήντα χρόνια.

«Ενενήντα οκτώ ακριβώς χρόνια μετά τα εγκαίνια της τελευταίας μεγάλης συναγωγής στο Μάιντς, η εβραϊκή κοινότητα αποκτά και πάλι ένα αρχιτεκτονικό και θρησκευτικό κέντρο», δήλωσε με ικανοποίηση ο Πρόεδρος της [Γερμανικής] Δημοκρατίας Κρίστιαν Βουλφ κατά τη διάρκεια της επίσημης τελετής των εγκαινίων.

Τα εγκαίνια της συγκεκριμένης συναγωγής συνέπεσαν με την αναταραχή που προκλήθηκε στους κόλπους της γερμανικής πολιτικής τάξης από τις δηλώσεις του Τίλο Σαρατσίν, πρώην σοσιαλδημοκράτη υπουργού από το Βερολίνο και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Bundesbank, οι οποίες θεωρήθηκαν ρατσιστικές και αντισημιτικές. Η Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας ζήτησε από τον κ. Βουλφ να τον απομακρύνει από το διοικητικό της συμβούλιο.

Το περίγραμμα του επιβλητικού και μοντέρνου κτιρίου, που σχεδίασε ο αρχιτέκτονας από την Κολονία Μάνουελ Χερτζ, ενσωματώνει πέντε εβραϊκά γράμματα που σχηματίζουν τη λέξη «Kedushah» (αγιοσύνη).

Το κτίριο, το οποίο κόστισε περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ, διαθέτει γύρω στις 400 θέσεις.

Η παλαιά κεντρική συναγωγή του Μάιντς κάηκε κατά τη διάρκεια της Νύχτας των Κρυστάλλων, το βίαιο πογκρόμ της ενάτης και δεκάτης Νοεμβρίου 1938 σε όλη τη Γερμανία που υπήρξε ο προπομπός του μαζικού αφανισμού των Εβραίων της Ευρώπης από τους ναζί.

Η πόλη του Μάιντς υπήρξε για αιώνες ένα σημαντικό κέντρο για την εβραϊκή γερμανική κουλτούρα μαζί με τις πόλεις Σπέγερ και Βορμς.

Η τοπική εβραϊκή κοινότητα απαριθμεί σήμερα περί τα χίλια μέλη, ενώ με την άνοδο του ναζισμού το 1933 απαριθμούσε γύρω στα 2.600 μέλη. Η πλειονότητα εκτοπίστηκε στα στρατόπεδα εξόντωσης που βρίσκονταν στην Ανατολική Ευρώπη, σύμφωνα με το δήμο του Μάιντς.

«Η αναγέννηση της εβραϊκής ζωής στη Γερμανία συνεχίζεται και οι ρίζες της ισχυροποιούνται», υπογράμμισε ο γερμανός Πρόεδρος, ο οποίος μάλιστα έκανε λόγο για «μικρό θαύμα» για τη Γερμανία.

«Ο αντισημιτισμός, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία σε όλες τους τις μορφές αποτελούν, σήμερα ακόμη, τα μεγαλύτερα δεινά της εποχής μας», πρόσθεσε ο κ. Βουλφ.

Η Γερμανία απαριθμούσε περισσότερους από 530.000 Εβραίους το 1933, 200.000 το 1939 μετά τη μετανάστευση, μερικές χιλιάδες μετά τον πόλεμο. Σήμερα είναι πάνω από 100.000 χάρη στους πρόσφυγες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Έτερη απεικόνιση της αναγέννησης του ιουδαϊσμού στη Γερμανία, είκοσι χρόνια μετά την επανένωση: δύο ραβίνοι, γεννημένοι στο Βίλνιους και την Τασκένδη, χειροτονήθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα στη Λειψία (ανατολική Γερμανία).

«Ο ιουδαϊσμός είναι ιδιαίτερα ζωντανός στη Γερμανία», δήλωσε με ικανοποίηση ο Αμερικανός Ρόναλντ Λάουντερ, πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συμβουλίου (WJC), κατά τη διάρκεια της τελετής που έλαβε χώρα στη μοναδική συναγωγή της Λειψίας που γλίτωσε από τη Νύχτα των Κρυστάλλων το 1938.

Η χειροτονία του Σλόμο Αφανάσεφ, γεννημένου εδώ και 29 χρόνια στο Ουζμπεκιστάν, και του Μόσε Μπάουμελ, 22 ετών, λιθουανικής καταγωγής, είναι μόλις η δεύτερη χειροτονία ορθόδοξων ραβίνων μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μέσω του ιδρύματος που φέρει το όνομά του, ο κ. Λάουντερ χρηματοδοτεί τις ραβινικές σχολές και ενισχύει τις εβραϊκές κοινότητες στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Είναι επίσης ο κύριος υπεύθυνος για τη δημιουργία του ορθόδοξου σεμιναρίου του Βερολίνου από το οποίο οι δύο ραβίνοι απέκτησαν πρόσφατα τα διπλώματά τους.