Έκκληση της συμμαχίας “Ούτε ένα μέτρο” (Μίνστερ, 03-03-12) / Aufruf des “Keinen Meter”-Bündnis (Münster, 03-03-12)

  • Folgt die griechische Übersetzung des Aufrufs des “Keinen Meter”-Bündnis

Στις 3 Μαρτίου του 2012 διάφοροι ναζί σχεδιάζουν να παρελάσουν στους δρόμους του Μίνστερ και να διαδώσουν με αυτόν τον τρόπο την απάνθρωπη ιδεολογία τους. Ήδη το 2006, μπλόκα κατοίκων καθώς και αντιφασιστικές πρωτοβουλίες είχαν ματαιώσει την απόπειρα των ναζί να διασχίσουν τη συνοικία Χάνζα. Μετά από λίγα μέτρα η παρέλαση είχε καταστεί αδύνατη. Ο δρόμος είχε καταληφθεί από εκατοντάδες πολίτες· η ναζιστική παρέλαση αποτράπηκε έτσι από κοινού. Εδώ και λίγο καιρό, ωστόσο, επιχειρεί να δραστηριοποιηθεί στο Μίνστερ μια μικρή ομάδα «Εθνικοσοσιαλιστών», έως τώρα χωρίς αξιοσημείωτη επιτυχία. Εξάλλου, για την προγραμματισμένη παράταξη του Μαρτίου θα χρειαστούν και πάλι εξωτερική στήριξη. Με αυτήν την ευκαιρία, οφείλουμε να επαναλάβουμε την αντιφασιστική επιτυχία του 2006 και να δείξουμε έτσι στους ναζί ότι το εγχείρημα της διάδοσης ναζιστικής προπαγάνδας στο Μίνστερ θα είναι και στο μέλλον καταδικασμένο στην αποτυχία· διότι ο φασισμός δεν είναι γνώμη αλλά έγκλημα!

Ενάντια στους ναζί, στο Μίνστερ…

Στο Μίνστερ οι ναζί δεν αποτολμούν να εμφανιστούν δημόσια. Σ’αυτήν την πόλη δραστηριοποιούνται πολυάριθμες αντιφασιστικές και κοινωνικές πρωτοβουλίες όπως και αρκετοί πολίτες, με αποτέλεσμα οι νεοναζί να συναντούν ισχυρή αντίσταση στην καθημερινότητα.

Αυτό που επιδιώκουμε με σθένος είναι να μην αναπτυχθεί στο Μίνστερ κάποια ναζιστική τάση. Εκεί όπου οι ναζί κατάφεραν εξαρχής να αποκτήσουν επιρροή, αποτελούν άμεση απειλή για όλους όσοι δεν ασπάζονται την κοσμοθεωρία τους. Οι δολοφονίες που διέπραξε η ομάδα των νεοναζί από το Τσβίκαου δεν είναι ασφαλώς η μόνη απόδειξη για το ότι η ναζιστική ιδεολογία μεταφράζεται πάντα σε τρόμο και βία. Από το 1990 μέχρι σήμερα, καταμετρήθηκαν στη Γερμανία 182 νεκροί-θύματα της ακροδεξιάς βίας. Κάθε μέρα, κακοποιούνται, ταπεινώνονται και απειλούνται άνθρωποι με ρατσιστικά και ακροδεξιά εν γένει κίνητρα. Η αστυνομία, η Υπηρεσία Ελέγχου Συνταγματικής Νομιμότητας και οι πολιτικοί υποβαθμίζουν συχνά τη σημασία αυτών των περιπτώσεων, όταν δεν τις αγνοούν εντελώς.

…και ενάντια στον ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό, παντού

Αντιδημοκρατικές, ρατσιστικές, αντισημιτικές και κοινωνικοδαρβινικές αντιλήψεις δεν συναντά, ωστόσο, κανείς μόνο στους ναζί αλλά τυγχάνουν εν μέρει μεγάλης απήχησης και στην υπόλοιπη κοινωνία. Η ανταπόκριση που βρήκε η προπαγάνδα του Τίλο Σαρατζίν ενάντια στους μετανάστες και τις μετανάστριες όπως και ενάντια στους αποδέκτες επιδόματος ανεργίας είναι μόνο ένα παράδειγμα μεταξύ πολλών.

Οι καθημερινές απελάσεις μεταναστών που ζουν εδώ από τις κρατικές αρχές ή ακόμα οι εξευτελισμοί στους οποίους κατ’επανάληψη υποβάλλονται αποτελούν σαφώς μορφές θεσμικού ρατσισμού και αποκλεισμού. Σε εποχές, όπως η δική μας, επιδείνωσης των κοινωνικών και οικονομικών κρίσεων βρίσκουν απήχηση θέσεις που προωθούν τον ρατσισμό και τον αποκλεισμό. Όταν όμως κοινωνικά ζητήματα αντιμετωπίζονται με απαντήσεις ρατσιστικού, αντισημιτικού και κοινωνικοδαρβινικού τύπου, τότε εμείς από τη μεριά μας οφείλουμε να αντιπαραθέσουμε από κοινού την ιδέα ενός αλληλέγγυου μέλλοντος.

Από κοινού ενάντια στους ναζί

Στις 3 Μαρτίου θέλουμε με τη συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσότερων πολιτών να φροντίσουμε ώστε οι ναζί να μη μπορέσουν να κουνηθούν ούτε ένα μέτρο. Θέλουμε να επιτύχουμε αυτόν το στόχο με συντονισμένες ενέργειες. Είμαστε αλληλέγγυοι με όλους όσοι αντιστέκονται στους ναζί και στη ρατσιστική τους προπαγάνδα. Θα δείξουμε μηδενική ανοχή στους νεοναζί στο Μίνστερ και οπουδήποτε αλλού.

Να μην παραχωρήσουμε στο Μίνστερ ούτε ένα μέτρο στους ναζί!

Όλοι μαζί ενάντια στον ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό!

Συμφωνία για κοινή δράση

  • Είμαστε αποφασισμένοι να εμποδίσουμε τη ναζιστική παρέλαση της τρίτης Μαρτίου στο Μίνστερ.
  • Θέλουμε να το επιτύχουμε με από κοινού δράσεις.
  • Είμαστε αλληλέγγυοι με όλους όσοι αντιστέκονται στους ναζί και στη ρατσιστική τους προπαγάνδα.
  • Θα δείξουμε μηδενική ανοχή στους νεοναζί στο Μίνστερ και οπουδήποτε αλλού.
  • Προκειμένου να εμποδίσουμε τη ναζιστική παρέλαση, εφαρμόζουμε την τακτική των μπλόκων στα οποία μπορούν να λάβουν μέρος όσοι και όσες το επιθυμούν. Από τη μεριά μας δεν θα επιχειρηθεί ουδεμία κλιμάκωση.
  • Οι διαφορετικές γεωγραφικές, πολιτικές και κοινωνικές μας καταβολές δεν έχουν καμία σημασία: Δεν πρόκειται να παραχωρήσουμε στους ναζί ούτε ένα μέτρο!

Η λίστα των υποστηρικτών του παρόντος καλέσματος και το κείμενο της συμφωνίας για από κοινού δράση.

Όποιος/α επιθυμεί να υποστηρίξει το παρόν κάλεσμα όπως και τη συμφωνία για συλλογική δράση παρακαλείται να στείλει ένα ηλεκτρονικό μήνυμα στη διεύθυνση keinenmeter [at] riseup.net.

Μετάφραση από τα γερμανικά: DiKra

______________________________________________

Am 3. März wollen Nazis durch Münsters Straßen marschieren und ihre menschenverachtende Ideologie propagieren. Bereits 2006 verhinderten Blockaden von Anwohner_innen und antifaschistischen Initiativen einen Versuch von Nazis durch das Hansaviertel zu ziehen. Nach wenigen Metern hatte es sich ausmarschiert. Die Straße war von vielen hundert Menschen besetzt, gemeinsam wurde so der Naziaufmarsch verhindert.

Seit Kurzem versucht sich in Münster eine kleine Gruppe von „Nationalen Sozialisten“ zu etablieren, bislang ohne nennenswerten Erfolg. Auch für den geplanten Aufmarsch im März werden sie wieder auf Unterstützung von außerhalb angewiesen sein. Bei dieser Gelegenheit gilt es an den antifaschistischen Erfolg von 2006 anzuknüpfen und den Nazis zu zeigen, dass es auch zukünftig eine verdammt schlechte Idee ist, zu versuchen, Nazi-Propaganda in Münster zu verbreiten, denn Faschismus ist keine Meinung sondern, ein Verbrechen !

Gegen Nazis in Münster …

In Münster haben es Nazis schwer öffentlich aufzutreten. Hier gibt es viele antifaschistische und zivilgesellschaftliche Initiativen und Menschen, so dass die Neonazis im Alltag auf Widerstand stoßen.

Wir wollen erst gar nicht, dass sich in Münster eine Nazi-Szene etabliert. Dort, wo sich Nazis erst einmal breit gemacht haben, stellen sie eine konkrete Gefahr für all jene dar, die nicht in ihr Weltbild passen. Nicht nur die Morde der Zwickauer Terrorzelle zeigen, dass Nazi-Ideologie immer Terror und Gewalt heißt. Seit 1990 wurden in Deutschland 182 Todesopfer rechter Gewalt gezählt. Jeden Tag werden Menschen aus rassistischen und rechten Motiven geschlagen, erniedrigt und bedroht. Oft werden diese Fälle von Polizei, Verfassungsschutz und Politik verharmlost oder ignoriert.

…und gegen Rassismus und soziale Ausgrenzung überall

Antidemokratische, rassistische, antisemitische und sozialdarwinistische Einstellungen finden sich aber nicht nur bei Nazis, sondern stoßen auch in der gesamten Bevölkerung auf teilweise große Zustimmungswerte. Der Beifall, den Thilo Sarrazin für seine Hetze gegen Migrant_innen und ALG II-Empfänger_innen bekommen hat, ist nur ein Beispiel von vielen.

Die alltäglichen Abschiebungen und Schikanen staatlicher Behörden gegen hier lebende Migrant_innen sind Formen von institutionalisiertem Rassismus und Ausgrenzung. Gerade in Zeiten von sich verschärfenden sozialen Verhältnissen und wirtschaftlichen Krisen finden ausgrenzende und rassistische Positionen Gehör. Immer dann, wenn rassistische, antisemitische und sozialdarwinistische Antworten auf die soziale Frage gegeben werden, müssen wir dem gemeinsam die Idee einer solidarischen Zukunft entgegensetzen.

Gemeinsam gegen Nazis

Am 3. März wollen wir gemeinsam mit vielen Menschen dafür sorgen, dass die Neonazis keinen Meter laufen. Wir wollen dieses Ziel in gemeinsamen Aktionen erreichen. Wir sind solidarisch mit allen, die sich den Neonazis und ihrer rassistischen Hetze entgegen stellen. Wir werden den Neonazis zeigen, dass wir sie weder in Münster noch anderswo dulden.

Keinen Meter den Nazis in Münster!

Gemeinsam gegen Rassismus und soziale Ausgrenzung!

Aktionskonsens

  • Wir sind entschlossen, den Naziaufmarsch am 3. März 2012 in Münster zu verhindern.
  • Wir wollen das in gemeinsamen Aktionen erreichen.
  • Wir sind solidarisch mit allen, die sich den Nazis und ihrer rassistischen Hetze entgegen stellen.
  • Wir werden den Nazis zeigen, dass wir sie weder in Münster noch anderswo dulden.
  • Um den Naziaufmarsch zu verhindern, setzen wir auf das Mittel der Blockaden, an denen jeder und jede teilnehmen kann. Von uns wird dabei keine Eskalation ausgehen.
  • Egal, wo wir herkommen – geografisch, politisch und sozial: Wir lassen den Nazis keinen Meter!

Liste der Unterstützer/innen dieses Aufrufs und Aktionskonsens.

Wer diesen Aufruf und unseren Aktionskonsens unterstützen möchte, schreibt bitte eine Email an keinenmeter [at] riseup.net

Quelle: keinenmeter.de.ms

Advertisements

Ανάβοντας ένα κερί στη Δρέσδη και στην Αθήνα

Ανθρώπινη αλυσίδα κατά πορείας ακροδεξιών

Μεταξύ μνήμης και «εξορκισμού» των νεοναζί η επέτειος του βομβαρδισμού της Δρέσδης

εφ. Τα Νέα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Εκατοντάδες πολίτες έξω από την περίφημη Frauenkirche / © AP 2012 Uwe Meinhold/AP/dapd

Την μνήμη των θυμάτων του Δευτέρου Παγκοσμίου και του καταστροφικού βομβαρδισμού της Δρέσδης από τις συμμαχικές δυνάμεις τίμησαν οι κάτοικοι της πόλης -με ιδιαίτερη, φέτος, επαγρύπνηση για την επέτειο που παραδοσιακά βγάζει στους δρόμους τους νοσταλγούς του Τρίτου Ράιχ.

Η φετινή περίσταση είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη, καθώς η Γερμανία δεν έχει συνέλθει ακόμη από το που προκάλεσε η αποκάλυψη πως συμμορία νεοναζί δρούσε σχεδόν ανενόχλητη τα τελευταία χρόνια.

Τη Δευτέρα, οι κάτοικοι της Δρέσδης διαμαρτυρήθηκαν κατά της πορείας των νεοναζί με μία ανθρώπινη αλυσίδα μήκους ενός χιλιομέτρου κατά μήκος του Έλβα. Στην πορεία των νεοναζί συμμετείχαν περίπου 800 άτομα, σύμφωνα με τη faz -αρκετά λιγότερα από όσα φοβόταν η αστυνομία, που είχε επί ποδός περίπου 6.000 αστυνομικούς ώστε να μην υπάρξουν συμπλοκές των νεοναζί με τις αντισυγκεντρώσεις.

Οι περισσότεροι κάτοικοι βρέθηκαν, όπως κάθε χρόνο, στο κέντρο της Δρέσδης με κεριά στα χέρια κατά την «πορεία πένθους». Στις 21:45, την ώρα της πρώτης βόμβας, η καμπάνα της Φράουενκιρχε χτύπησε πένθιμα και οι 13.000 κάτοικοι στους δρόμους σίγησαν στη μνήμη των θυμάτων.

  • Ένα κερί για το “Αττικόν”. Βράδυ Δευτέρας 12 Φεβρουαρίου 2012 στην Αθήνα. Πολίτες συγκεντρώθηκαν έξω από τον ιστορικό κινηματογράφο που παραλίγο να καεί ολοσχερώς. Στιγμιότυπα από μια συγκέντρωση ενάντια στη βία του παρόντος που στρέφεται με καταστροφικό μένος ενάντια στην ιστορία μιας πόλης. Πότε θα μιμηθούμε τη μαζικότητα των κατοίκων της Δρέσδης;

Φωτογραφία του Λεωνίδα Τούμπανου / Πηγή: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.fwtografia&id=1330

Φωτογραφία του Λεωνίδα Τούμπανου / Πηγή: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.fwtografia&id=1330

 Μπορείς να διαφωνείς ή να συμφωνείς με το Μνημόνιο. Να το θεωρείς καταστροφική λύση ή ως τη μοναδική επιλογή που σου έχει απομείνει. Αλλά δεν μπορείς σε καμιά περίπτωση να πιστεύεις ότι η επιστροφή στη βαρβαρότητα της βίας αποτελεί λύση. Τελεία και παύλα. Αυτή είναι μια διαχωριστική γραμμή που διακρίνει μια κοινωνία από μια αγέλη λύκων. Αν δεν το καταλαβαίνουμε, λυπάμαι αλλά είμαστε μια καταδικασμένη χώρα. (Σήφης Πολυμίλης, «Επαναστάτες» και μπαχαλάκηδες…, εφ. Το Βήμα, 14-02-2012)

Real hate: η θυματική ρητορική του Γιώργου Τράγκα

του Γιώργου Σταματιάδη

Ο λόγος του ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού παρουσιαστή, δημοσιογράφου και εκδότη Γιώργου Τράγκα έχει όλα τα χαρακτηριστικά του «hate speech» (μισαλλόδοξου λόγου) : πρόκειται ξεκάθαρα για «μορφή έκφρασης συνιστάμενη στη διάδοση, προτροπή, προαγωγή ή τη δικαιολόγηση του φυλετικού μίσους, της ξενοφοβίας, του αντισημιτισμού και άλλων μισαλλόδοξων μορφών μίσους», σύμφωνα με τον ορισμό του Συμβουλίου της Ευρώπης [υποσημ. 1]. Οι εκπομπές του κ. Τράγκα στοχεύουν ολοφάνερα στην πρόκληση μίσους σε βάρος του γερμανικού λαού και στην αναμόχλευση παθών με επίκληση των γεγονότων της ναζιστικής κατοχής. Παραθέτουμε τις φράσεις από μια τυχαία πρόσφατη ραδιοφωνική εκπομπή του στον Real Fm για να καταστούν ευκρινέστερα τα ανωτέρω συμπεράσματα, σε όσους δεν έχουν μέχρι στιγμής την «τύχη» να τον ακούσουν: «οι γερμανοί είναι εχθροί μας», «νέα κρεματόρια», «φούρνοι της ψυχοπαθούς Μέρκελ», «κατεχόμενη αποικία», «γερμανικό προτεκτοράτο», «χουντική συγκυβέρνηση», «οι προδότες», «οι δωσίλογοι», «οι δυνάμεις κατοχής», «με την μπότα στο στήθος», «οι κατακτητές», «οι βάρβαροι», «οι Ούνοι».

Οι φράσεις αυτές μπορούν να αναγνωστούν υπό το φως των πρόσφατων νομοθετικών εξελίξεων. Στις 5/12/2011 κατατέθηκε στην Βουλή το Νομοσχέδιο με τίτλο: «Καταπολέμηση εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας» του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την προσαρμογή της εθνικής νομοθεσίας στη σχετική Απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 του νομοσχεδίου, «Όποιος με πρόθεση, δημόσια, είτε προφορικά είτε διά του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, παροτρύνει, προκαλεί ή διεγείρει σε βιαιοπραγίες ή μίσος, κατά ομάδας προσώπων ή προσώπου, που προσδιορίζονται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό, κατά τρόπο που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή ενέχει απειλή για τη ζωή, την ελευθερία ή τη σωματική ακεραιότητα των ως άνω προσώπων, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών έως τριών (3) ετών και χρηματική ποινή τριών χιλιάδων (3.000) έως δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ». Το Νομοσχέδιο εξασφαλίζει μάλιστα ότι η διερεύνηση και ποινική δίωξη των εγκλημάτων ρατσισμού και ξενοφοβίας γίνεται αυτεπάγγελτα και δεν εξαρτάται από αναφορές ή καταγγελίες των θυμάτων.

Ανεξάρτητα από την ποινική μεταχείριση του κ. Τράγκα, όταν και όπως ψηφιστεί το νομοσχέδιο, και αναμένοντας τη στάση των κρατικών οργάνων αναφορικά με τη δυνατότητα αυτεπάγγελτης δίωξης, είναι σημαντικό να προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε τους λόγους απήχησης μιας ραδιοφωνικής εκπομπής σε έναν πολλαπλώς τραυματισμένο λαό. Μήπως, απλουστεύοντας, να θεωρήσουμε ότι η απήχηση αυτού του είδους του discours σε ευρύτερα -λαϊκά και μη- στρώματα, δεν είναι τίποτα άλλο παρά το σύμπτωμα ενός λαού σε διαρκή υποχώρηση και αυτοπεριχαράκωση ενώπιον δυνάμεων που θεωρεί ότι τον απειλούν με εξαφάνιση; Σημαντικά μερίδια του λαού μας δεν ζούσαν άραγε σε κατάσταση γαλήνιας ύπνωσης, αδιαφορίας για τα μεγάλα και σημαντικά της ζωής όσο κυριαρχούσε η καταναλωτική φρενίτιδα, η οποία μεταφραζόταν σε λατρεία του ασήμαντου, αναβιβάζοντας το χυδαίο και το ρηχό σε κανόνα, σε αρχή ενσωμάτωσης στην κοινωνία;

Μήπως θρηνούμε συλλογικά μέσω του κ. Τράγκα όχι για την προϊούσα συρρίκνωση του ελληνικού έθνους, ως συλλογικής αυτοκυβερνούμενης οντότητας, αλλά για τον ανεπίστρεπτο τρόπο ζωής, τα χαμένα ήθη, το χρόνο που επενδύθηκε σε αντικείμενα απολύτως περιττά; Η θρησκεία, υποχωρώντας διαρκώς από τη θέση της ως κύρια δύναμη συγκρότησης του ορίζοντα σκέψης και πράξης (και) του ελληνικού λαού, αντικαταστάθηκε εντέλει από την πίστη σε ένα νέο Θεό: το χρήμα. Μια κατά βάθος συντηρητική κοινωνία εξακοντίστηκε με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς τις χαρές του καπιταλισμού, στις οποίες βούτηξε με βουλιμία, χάνοντας κάθε σημείο στήριξης και πετώντας δίχως προσανατολισμό και αλεξίπτωτο ασφαλείας. Είναι ίσως πλέον μάταιο να επαναλαμβάνεται ότι τα τελευταία χρόνια έλλειψε παντελώς ο πραγματισμός στην πολιτική αντιμετώπιση των πραγμάτων, η διαγενεακή προσέγγιση, η πρόνοια για το αύριο. Ένα έθνος γερασμένο, υπό δημογραφική πίεση, παρακολουθώντας ανήμπορο τις διεθνείς εξελίξεις και τις ανερχόμενες γειτονικές δυνάμεις, βυθίζεται όλο και βαθύτερα στην ύφεση και την πολιτισμική παρακμή.

Η απότομη πτώση είναι λογικό να προκαλεί πόνο, αποστροφή, αγωνία, ιδίως στα στρώματα εκείνα που πίστεψαν και επένδυσαν ολόψυχα στη διαρκή βελτίωση των υλικών συνθηκών διαβίωσης. Σε αυτό το πρόσφορο έδαφος φυτεύει τους σπόρους του μίσους ο κ. Τράγκας. Ο υπερκαταναλωτισμός και η ψευδεπίγραφη ευμάρεια μάς κοίμισαν συλλογικά: νομίσαμε ότι τα χαμηλά επιτόκια και ο εύκολος δανεισμός προσφέρονταν αφιλοκερδώς, ζούσαμε σε ένα ψεύτικο κόσμο, ο οποίος κατοχύρωνε μόνο δικαιώματα και δεν επέβαλε υποχρεώσεις [υποσημ. 2]. Η ομαδική τύφλωση μάς απέκρυβε το γεγονός ότι ζούμε αντικειμενικά σε ένα πολυπρισματικό, πολυμερή κόσμο, που διέπεται από αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα, πάθη και επιθυμίες. Βιώσαμε ίσως στην πράξη τη φιλελεύθερη ουτοπία του «τέλους της ιστορίας»;

Η κρίση μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι ο άφρων δανεισμός αφαιρεί τη δυνατότητα χειρισμού του παρόντος, υποθηκεύοντας το μέλλον. Ο κ. Τράγκας μας επαναφέρει με τον τρόπο του στον κόσμο της ασφαλούς μονομέρειας, όπου είμαστε πλέον μόνοι εναντίον όλων. Σε κάθε περίπτωση, η ανάλυση του ιδεολογικού υποβάθρου του λόγου του δε μειώνει το σοκ μπροστά στη συστηματική εργαλειοποίηση του ολοκαυτώματος [υποσημ. 3]. Το πέρασμα από τους «φούρνους της Μέρκελ», στα εγκλήματα των ναζί και από εκεί στο ανάθεμα κατά των εβραίων (και) για την τωρινή κατάσταση, δεν είναι δύσκολο για όσους «σκέφτονται» με όρους κρεμάλας ή δοσίλογων. Ο απόλυτος εχθρός (Μέρκελ-ναζί) και το αιώνιο θύμα (έλληνας-εβραίος) είναι τα δύο πρόσωπα του Ιανού: φοβάμαι ότι η αντιστροφή των θέσεων είναι απλή υπόθεση, ιδίως σε ένα κλίμα συστηματικής καταγγελίας και συνωμοσιολογίας κατά του διεθνούς ιμπεριαλισμού και του σιωνιστικού κεφαλαίου. Ο λόγος του κ. Τράγκα φαίνεται να εντάσσεται στο πλαίσιο της θυματικής ρητορικής που υιοθετεί η ακροδεξιά στη Γαλλία, στις ΗΠΑ και στη Ρωσία [υποσημ. 4]. Ο ίδιος ο Λεπέν ήδη από το 1993 υποστήριζε ότι κατά την αριστερή διακυβέρνηση το κράτος «επέβαλε ένα σοσιαλιστικό ή κομφορμιστικό καθεστώς αντάξιο του δόκτορα Γκέμπελς» (δική μας υπογράμμιση).

Ο λόγος του κ. Τράγκα αποκαλύπτει εξ αντιθέτου και την παντελή έλλειψη σοβαρής και υπεύθυνης ηγεσίας, σε πολιτικό και πνευματικό επίπεδο. Είναι ταυτόχρονα λυπηρό ότι παρά τη δημαγωγία, το λαϊκιστικό, ψευδο-σκληρό ύφος και τις ακροδεξιές εκφράσεις, ο κος Τράγκας κερδίζει την αναγνώριση αν όχι την αποδοχή μέρους της εθνοπατριωτικής και της μηδενιστικής «αριστεράς», που ψαρεύουν σε θολά νερά. Οι φασίζουσες ή και ξεκάθαρα φασιστικές συμπεριφορές που πολλαπλασιάζονται τελευταία καταδεικνύουν πόσο εύθραυστη ήταν η δημοκρατία μας, σε πόσα σαθρά πόδια πατούσε το κοινοβουλευτικό μας πολίτευμα. Αρκούσε μια ύφεση τριών ετών για να εκκολαφθεί ταχύτατα το αυγό του φιδιού σε μια κοινωνία, όπου ο αυτοπεριορισμός και η συμμόρφωση στο Νόμο ήταν, και παραμένουν, απ’ό,τι φαίνεται, άγνωστες έννοιες. Πόσο δίκαιο είχε ο Καστοριάδης όταν έγραφε ότι το πολιτικό καθεστώς πρέπει να στηρίζεται σε ένα καθεστώς ηθών. Ο μόνος ουσιαστικός περιορισμός που γνωρίζει η δημοκρατία είναι ο αυτοπεριορισμός. Και αυτός πρέπει να είναι το έργο ατόμων παιδευμένων στη δημοκρατία, από τη δημοκρατία και για τη δημοκρατία.

Υποσημειώσεις:

1. Recommendation no. R (97) 20 of the Committee of Ministers to Member States on “hate speech” στο: http://www.coe.int/t/dghl/standardsetting/media/Doc/CM/Rec%281997%29020&ExpMem_en.asp#TopOfPage

2. Όπως προσφυώς γράφει ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΑΜΦΟΣ, «Χωρίς δικαιώματα οι άνθρωποι αντιμετωπίζονται σαν ζώα· χωρίς υποχρεώσεις οι άνθρωποι συμπεριφέρονται σαν ζώα», Κρίσι εμπιστοσύνης, εισήγηση σε εκδήλωση του ΕΛΙΑΜΕΠ, στο βιβλίο Η λογική της παράνοιας, Μούσες, Εκδ. Αρμός, σελ. 313.

3. Σημειώνεται σχετικά ότι σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 1 του νομοσχεδίου : «Όποιος με πρόθεση, δημόσια, είτε προφορικά είτε διά του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, εγκωμιάζει, αρνείται ή εκμηδενίζει τη σημασία εγκλημάτων γενοκτονίας, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου, όπως αυτά ορίζονται στα άρθρα 6, 7 και 8 του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου που κυρώθηκε με το ν. 3003/2002 (Α΄ 75) ή των εγκλημάτων που ορίζονται στο άρθρο 6 του Καταστατικού του Διεθνούς Στρατοδικείου που προσαρτάται στη Συμφωνία του Λονδίνου της 8ης Αυγούστου 1945 και η πράξη αυτή στρέφεται κατά ομάδας προσώπων που προσδιορίζεται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή ή το σεξουαλικό προσανατολισμό, κατά τρόπο που μπορεί να διεγείρει σε βιαιοπραγίες ή μίσος κατά μιας τέτοιας ομάδας ή μέλους της, τιμωρείται με φυλάκιση έως τρία (3) έτη και χρηματική ποινή τριών χιλιάδων (3.000) έως δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ».

4. Η κεντρική ιδέα και τα επιμέρους στοιχεία αντλούνται από το βιβλίο του ΠΑΣΚΑΛ ΜΠΡΥΚΝΕΡ, ο Πειρασμός της αθωότητας, εκδ. Αστάρτη, σελ. 142 και επ.

  • Το παραπάνω άρθρο του Γιώργου Σταματιάδη δημοσιεύεται για πρώτη φορά στο ιστολόγιο enantiastonantisimitismo.wordpress.com. Ο Γιώργος Σταματιάδης δημοσιεύει τακτικά κείμενα κινηματογραφικής κριτικής στην ιστοσελίδα postcinema.gr και στο ιστολόγιο stamatiadis.blogspot.com.

Η εβραϊκή Θεσσαλονίκη στην Κολωνία / Das jüdische Thessaloniki in Köln (18.-19. November 2011)

Η Πολιτιστική Ομάδα Πρωτοβουλίας (POP-Initiativgruppe Griechische Kultur in der Bundesrepublik Deutschland e.V.) που εδρεύει στη Γερμανία διοργανώνει ένα διήμερο εκδηλώσεων (18-19 Νοεμβρίου, Κολωνία) με θέμα την εβραϊκή Θεσσαλονίκη. Το πρόγραμμα είναι ιδιαίτερα πλούσιο: διεξαγωγή σεμιναρίου στο οποίο θα μιλήσει, μεταξύ άλλων, η Ρένα Μόλχο, συναυλία με εβραϊκά τραγούδια της Θεσσαλονίκης (Μαρία Θωίδου-Κώστας Ράπτης), όπως επίσης και έκθεση με καρτ-ποστάλ της οθωμανικής περιόδου με εβραϊκά μοτίβα. Δείτε το πλήρες πρόγραμμα εδώ.

Fr, 18. – Sa, 19. November 2011

Seminar – Konzert -Postkartenaausstellung: “Leben und Schoa der Juden in Thessaloniki”

Ort: NS-Dokumentationszentrum, ELDE-Haus, Appelhofplatz 23-25, 50667 Köln (Seminar -Postkartenausstellung) bzw. Alte Feuerwache, Melchiorstr.3, 50670 Köln (Konzert)

In der Kölner Partnerstadt Thessaloniki stellten die Juden lange Zeit die Mehrheit der Bevölkerung. Erst, als vor 99 Jahren nach dem Ersten Balkankrieg Saloniki vom Osmanischen Reich an das Königreich Griechenland abgetreten wurde, änderte sich die Lage. Durch Vertreibung, Flucht, staatlich gelenkten Bevölkerungsaustausch und freiwillige Binnenwanderung verstärkte sich der Anteil christlicher Griechinnen und Griechen in der Stadt. Doch blieben die Juden Thessalonikis weiterhin gesellschaftlich und kulturell prägend, bis unter der deutschen Besatzung im Jahr 1943 fast alle von ihnen in die Vernichtungslager abtransportiert und ermordet wurden.Der jüdische Friedhof, der größte Europas, wurde dem Erdboden gleichgemacht, Grabsteine in Häusern verbaut, viele Gebäude jüdischen Lebens enteignet oder zerstört. Diese Aspekte der Kölner Partnerstadt blieben lange unterbelichtet – in Griechenland wie in Deutschland.

Die Initiativgruppe Griechische Kultur in Deutschland (POP) möchte mit diesen Veranstaltungen das einstige jüdische Leben und den Holocaust an den Juden in Thessaloniki ins Gedächtnis rufen.

Info: www.pop-griechische-kultur.de

Το θέρος της διαμαρτυρίας

Οι διπλανές φωτογραφίες τραβήχτηκαν από τον Richard Millett στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια του Al Quds Day (21 Αυγούστου 2011), μια εκδήλωση απίστευτου φανατισμού που οργανώνει κάθε χρόνο η Islamic Human Rights Commission με μόνο στόχο την αποθέωση της Χαμάς και της Χεζμπολάχ, όπως και την απαξίωση του Ισραήλ. Το σοκαριστικό στις φωτογραφίες που αναδημοσιεύουμε δε συνίσταται, απλώς και μόνο, στα συνθήματα γενοκτονικού μίσους που αναγράφονται στις αφίσες που επιδεικνύουν υπερήφανα οι διαδηλωτές («Ισραήλ, οι μέρες σου είναι μετρημένες», «Το Ισραήλ πρέπει να καταστραφεί υπέρ της παγκόσμιας ειρήνης» και άλλα τέτοια ηχηρά), αλλά και στο ότι αυτές οι αφίσες (ή τα μικρά αφρόντιστα σημειώματα) κραδαίνονται κυρίως από παιδιά. Ειλικρινά δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε τους γονείς που εθίζουν τα παιδιά τους στο μίσος, κατεβάζοντάς τα μάλιστα στην Trafalgar Square, προκειμένου να διαλαλήσουν την απέχθειά τους για ένα και μόνο κράτος.

Λίγες μέρες αργότερα, η Trafalgar Square θα γεμίσει με γαλανόλευκες σημαίες. Υποστηρικτές του Ισραήλ θα διαδηλώσουν όχι μόνο στο Λονδίνο, αλλά και στο Βερολίνο (27 Αυγούστου), όπως μάς πληροφορεί το grassrootreuter.wordpress.com, ένα από τα πολύ λίγα ελληνόφωνα ιστολόγια που αναρτά ανταποκρίσεις για πορείες και αντιπορείες υπέρ του Ισραήλ.

Στο δρόμο όμως κατέβηκε – και εξακολουθεί να κατεβαίνει – ένα μεγάλο μέρος τής ισραηλινής κοινωνίας που έχει απηυδήσει από την εξωφρενική ακρίβεια των τελευταίων ετών. Όταν, ωστόσο, πρόκειται για θέματα που άπτονται της ισραηλινής κοινωνίας, ο ελληνικός τύπος σωπαίνει. Τις καλύτερες ανταποκρίσεις, τις διαβάσαμε στο πάντα ενημερωμένο μπλογκ τού Γαβριήλ Χαρίτου – εξαίρετου γνώστη του Ισραήλ, ενώ τις καλύτερες αναλύσεις τις παρακολουθήσαμε στο Youtube, από τον δημοσιογράφο Ζαν Κοέν. Στην ιστοσελίδα του protagon.gr, ο Νίκος Μπίστης συνόψισε θαυμάσια τον ριζοσπαστισμό των ισραηλινών κινητοποιήσεων, υποδεικνύοντας, στην ουσία, το μακρύ δρόμο που έχει να διανύσει ακόμα η ελληνική κοινωνία:

Ο κόσμος στους δρόμους- χωρίς να ανοίξει ρουθούνι– έθεσε με επίταση την ατζέντα των κομμάτων του Κέντρου και της Αριστεράς ξεπερνώντας τις αμήχανες και πολυδιασπασμένες ηγεσίες τους. Το τι θα γίνει στο μέλλον είναι προφανώς άγνωστο, όμως τίποτε δεν θα είναι όπως πριν την ορμητική είσοδο του λαικού παράγοντα. Τίποτε εκτός από τους δημοκρατικούς θεσμούς που επιτρέπουν στον λαό και στις πιο δύσκολες στιγμές- και χωρίς αμφιβολία η κυβέρνηση Νετανιάχου- Λίμπερμαν- θρησκευτικής δεξιάς είναι μια από αυτές- να έρχεται αναίμακτα στο προσκήνιο και να ετοιμάζει εναλλακτικές λύσεις μέσα από την κάλπη. Μια απλή σύγκριση της ισραηλινής άνοιξης με την αραβική θα πείσει κάθε καλοπροαίρετο. Στην αραβική άνοιξη χύθηκε και χύνεται αίμα με αβέβαια αποτελέσματα. Ας ελπίσουμε ότι στο τέλος θα εδραιωθούν δημοκρατίες και ότι δεν θα προκύψουν στρατοκρατικά η ισλαμικά καθεστώτα. Αυτό όμως που είναι ζητούμενο για τους εξεγερμένους Άραβες νέους είναι δεδομένο για τους ισραηλινούς. Είναι η διαφορά ανάμεσα στην δημοκρατία και την τυραννία, διαφορά που ενίοτε την υποτιμούμε εθισμένοι να στηλιτεύουμε τα αρνητικά των δημοκρατιών μας. (Οι υπογραμμίσεις δικές μας)

Αντιφασιστικό κάλεσμα Βερολίνο 2011, Κατά του αντισημιτισμού και ισλαμισμού! Αλληλεγγύη με το Ισραήλ! / Aufruf Online – Kein Al Quds-Tag!

Κατά του αντισημιτισμού και ισλαμισμού! Αλληλεγγύη με το Ισραήλ!

Κάθε χρόνο οι  ισλαμιστές καλούν το al qads day, μία εκδήλωση του πολιτικού Ισλάμ. Το al qads day ξεκίνησε ύστερα από την έκκληση του ιρανού “επαναστατικού” ηγέτη Αγιατολάχ Χομεϊνί  τον Αύγουστο του 1979 και θα αποτελέσει κάθε χρόνο την εκδήλωση για έναν κόσμο χωρίς το Ισραήλ και την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ.

Το Ιράν είναι ένα κράτος που τοποθετείται ανοιχτά υπέρ του αντισημιτισμού και ανήκει στους αρνητές του Ολοκαυτώματος. Παράλληλα, το Ιράν υποστηρίζει, με χρήματα και προμήθειες όπλων, ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις, όπως επίσης εργάζεται για την κατασκευή πυρηνικών όπλων. Το Ιράν αποτελεί  μια υπαρξιακή απειλή για το Ισραήλ.

Η παρέλαση των ισλαμιστών, η οποία λαμβάνει χώρα σχεδόν κάθε χρόνο από το 1996 και στο Βερολίνο, ήταν σε πολλές περιπτώσεις το σημείο πολιτικής εκκίνησης για την αντισιωνιστική “αριστερά”. Σε μια χώρα όπως η Γερμανία που έχει ιστορική ευθύνη για τη γενοκτονία των Εβραίων και την μαζική παράνοια του εθνικοσοσιαλισμού, η ιστορική μνήμη,  ο θεωρητικός αγώνας και η άμεση δράση ενάντια στον αντισημιτισμό είναι καθήκον. Ειδικότερα  τώρα που το κρυφό ερώτημα – συζήτηση  για τις βαθύτερες αιτίες που οδήγησαν στο ναζισμό παραμένουν ανεπαρκείς στην Γερμανική κοινωνία.

Στις μέρες μας η Γερμανική πολεμική βιομηχανία τροφοδοτεί το Ιράν με οπλικά συστήματα, παρόλο που επίσημα η κυβέρνηση τάσσεται αλληλέγγυα με το Ισραήλ και το δικαίωμά του στην αυτοάμυνα. Το Ισραήλ είναι αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας δίωξης των Εβραίων, με αποκορύφωμα την μαζική Γερμανική τρέλα τού Ολοκαυτώματος. Σε ένα αντισημιτικό κόσμο αποτελεί μια θλιβερή πραγματικότητα ότι το Ισραήλ το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να υπερασπίσει τον εαυτό του με στρατιωτικά μέσα.

Αυτοί που είναι σοβαροί πάνω στο θέμα του αντιφασισμού και έχουν την πολυτέλεια να σκέφτονται και να δρουν, έχουν υποχρέωση να μην αφήσουν τίποτα παρόμοιο με το Oλοκαύτωμα να επαναληφθεί. Η θέση όλων θα πρέπει να είναι ξεκάθαρη υπέρ του Ισραήλ και ενάντια στους εχθρούς του, από όπου και αν προέρχονται (αριστερά, κέντρο ή ναζί).

NO AL Quds! day : Κατά του αντισημιτισμού και ισλαμισμού! : Αλληλεγγύη με το Ισραήλ!  Αντιφασιστική διαδήλωση ενάντια στην πορεία Al Quds   Σάββατο 27| Αύγουστος, 2011 | 12:00 το πρωί | Wittenberg Platz (Βερολίνο)

Είμαστε μία ξεκάθαρη αντιφασιστική διοργάνωση, γιαυτό δεν θα ανεχτούμε ρατσιστικές και φασιστικές θέσεις κατά την διάρκεια της  διαδήλωσης. Το κείμενο αποτελεί μια πάρα πολύ πρόχειρη περίληψη του καλέσματος των Γερμανικών αντιφασιστικών ομάδων που μπορείτε να βρείτε εδώ

μπορείτε να βρείτε και περισσότερες πληροφορίες στα αγγλικά εδώ

Την κίνηση υποστηρίζουν

Gegen Antisemitismus und Islamismus! Solidarität mit Israel!

Aufruf des antifaschistischen Berliner Bündnisses gegen den Al Quds-Tag

Am 27. August 2011 wollen Islamist_innen in Berlin zum so genannten Al-Quds-Tag als Kampftag des politischen Islam auf die Straße gehen. Seit dem Aufruf des iranischen Revolutionsführers Ayatollah Chomeini vom 8. August 1979 wird jedes Jahr zu diesem Anlass für eine Welt ohne Israel und die Eroberung Jerusalems demonstriert. Dieser Tradition folgend schürt das iranische Mullah-Regime Hass gegen den “dekadenten Westen“, verbreitet seit Jahren offen antisemitische Propaganda und leugnet den Holocaust. Gleichzeitig unterstützt es, durch Geld- und Waffenlieferungen, den Kampf islamistischer Terrororganisationen und arbeitet an seiner atomaren Bewaffnung, die angesichts der regelmäßig ausgesprochenen Vernichtungsdrohungen eine existenzielle Bedrohung für Israel darstellt.

Der islamistische Aufmarsch, der seit 1996 fast jährlich in Berlin stattfindet, war dabei schon mehrfach Anlaufpunkt für antizionistische Linke. Der Schulterschluss dieser ideologisch vermeintlich nicht zueinander kompatiblen Lager ist allerdings kein Einzelfall – so riefen bereits anlässlich der Gaza-Flottilla 2010 unter anderem prominente Mitglieder der Linkspartei mit Islamist_innen zur gemeinsamen Feindfahrt gegen Israel auf und zeigten damit, dass sie diesbezüglich die gleichen Positionen vertreten. Ziel dieser Unternehmung war es, die rechtlich abgesicherte Seeblockade gegen das islamistische Hamas-Regime zu durchbrechen und Israels staatliche Souveränität anzugreifen. Die Organisator_innen gaben sogar zu, dass es ihnen nicht um humanitäre Hilfe geht und ihnen die Menschenrechte im Gazastreifen egal sind. Auch im Sommer 2011 wollten die antisemitischen Kreuzfahrer_innen wieder aufbrechen, um ihrem internationalen Projekt – eine Welt frei vom „zionistischen Gebilde“ – einen Schritt näher zu kommen. Allerdings haben es diesmal die Boote der Flottille fast ausnahmslos nicht einmal geschafft in See zu stechen.

Funktionierte die deutsche Schuldabwehr unmittelbar nach dem Nationalsozialismus vor allem durch Leugnung oder Relativierung der Shoa, wurde spätestens seit der Rot-Grünen Koalition 1998 die Anerkennung deutscher Schuld zum zentralen Faktor der Staatsräson der Bundesrepublik. Diese Anerkennung allerdings ist nicht mehr als ein Lippenbekenntnis. Ausgeblendet wird die Frage, welche konkreten gesellschaftlichen Ursachen den Nationalsozialismus ermöglichten oder wie eine dermaßen wahnhafte Ideologie von nahezu einer ganzen Bevölkerung reproduziert und täglich umgesetzt werden konnte. Ziel emanzipatorischer Bestrebungen kann also niemals ein besseres Deutschland sein, sondern eine grundlegende Veränderung der bestehenden Verhältnisse. Eine staatliche Aufarbeitung der Vergangenheit, die auf einen Schlussstrich abzielt, muss notwendigerweise scheitern. Es wird hier eine deutsche Identität konstruiert, die abzulehnen ist.

Eine besondere historische Verantwortung für Israel, die vor diesem Hintergrund von politischer Seite immer wieder postuliert wird, wird angesichts der unzureichenden deutschen Auseinandersetzung mit der Vergangenheit zu einer Farce. Die Rolle Deutschlands als wichtiger Exporteur in den Iran – unter anderem für dessen kriegswichtige Industrien – trägt ihr Übriges dazu bei. Und wie die offizielle deutsche “Solidarität“ mit Israel aussieht, sah man unter anderem Anfang Juni 2010 nach der ersten sogenannten Gaza-Flottille. Damals sprach der Bundestag einstimmig und über alle Parteigrenzen hinweg dem Staat Israel das Recht auf Selbstverteidigung ab.

Israel wurde als Konsequenz aus der über 2000 Jahren währenden antisemitischen Verfolgung, die ihren Höhepunkt im deutschen Vernichtungswahn fand, gegründet, um alle von Antisemitismus betroffenen Menschen vor Mord und Verfolgung zu schützen. Dass sich Israel in diesen falschen Verhältnissen, die Antisemitismus tagtäglich reproduzieren, nur militärisch verteidigen kann, ist traurige Realität. Diejenigen also, die es mit Antifaschismus ernst meinen und für die die Maxime, alles „Denken und Handeln so einzurichten, daß Auschwitz nicht sich wiederhole, nichts ähnliches geschehe“ (Adorno), untrennbar zum eigenen Politikverständnis gehört, müssen unmissverständlich Partei für Israel ergreifen und sich klar gegen seine Feinde stellen. Ganz egal, ob es sich dabei um Kräfte der so genannten bürgerlichen Mitte, Islamist_innen, antizionistische Linke oder Nazis handelt.

::: KEIN AL QUDS-TAG!

::: Gegen Antisemitismus und Islamismus!

::: Solidarität mit Israel!

Antifaschistische Demonstration gegen den Marsch am Al Quds-Tag

Samstag, 27. August 2011 | 12:00 Uhr | Wittenbergplatz (Berlin)

[Wir organisieren eine antifaschistische Demonstration und dulden keine rassistischen und rechtspopulistischen Positionen auf unserer Veranstaltung. Vertreter_innen der so genannten “Pro-Parteien“, “Die Freiheit“, “PI-News“ und deren Umfeld wird die Teilnahme verwehrt.]

 

Demjanjuk Free Pending Appeal an Insult to His Victims and Survivors / Ισραηλινή αντίδραση στην απελευθέρωση γηραιού ναζιστή

Breaking News: Demjanjuk Free

Pending Appeal an Insult to His Victims and Survivors

Simon Wiesenthal Center

May 12, 2011

“When we first heard the news that Demjanjuk had been convicted of his crimes, we were very pleased that justice had finally caught up with John Demjanjuk,” said Rabbi Marvin Hier, founder and dean of the Simon Wiesenthal Center.

“But upon hearing the comments of the presiding judge, Ralph Alt, that Demjanjuk was free pending appeal and that –‘Keeping him confined would be disproportionate. The sentence can only begin once any appeal in the case is rejected. It doesn’t seem likely that Demjanjuk will actually serve any more time in the end. … The appeal will take at least a year and at that time his health may not allow putting him in prison’ – we feel that this is an insult to his victims and to the survivors, that after all of this they may see John Demjanjuk strolling in the park in Germany for having been complicit in the mass murder over 28,000,” added Rabbi Hier.

“At the very least they should have done, pending his appeal, is placed him under house arrest given the severity of his crimes,” Hier concluded.

For more information on the history of this case, click here….

Ισραηλινή αντίδραση στην απελευθέρωση γηραιού ναζιστή

Η Καθημερινή 13-05-2011

Το Κέντρο Σίμον Βίζενταλ καταδικάζει την απόφαση δικαστηρίου του Μονάχου να αφεθεί ο υπερήλικας Ντεμιανγιούκ, που καταδικάστηκε ως συνεργός στο Ολοκαύτωμα.

Το Κέντρο Σίμον Βίζενταλ καταδίκασε σήμερα την απελευθέρωση από ένα δικαστήριο του Μονάχου του 91χρονου Τζον Ντεμιανγιούκ, ο οποίος καταδικάστηκε μεν σε 5ετή κάθειρξη, όμως προσμετρήθηκαν ο χρόνος της υπερδιετούς προσωρινής κράτησής του κι η ηλικία του, ο οποίος καταδικάστηκε για την δράση του στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

«Προσβάλλεται με τη γερμανική δικαστική απόφαση η μνήμη των θυμάτων» του Ολοκαυτώματος, ανέφερε το Κέντρο Σίμον Βίζενταλ.

Σύμφωνα με το σε βάρος του κατηγορητήριο ενώπιον του δικαστηρίου του Μονάχου, ο υπερήλικας Ντεμιανγιούκ υπήρξε συνεργός στη θανάτωση πλέον των 27 χιλιάδων Εβραίων κρατούμενων το 1943 στο ναζιστικό στρατόπεδο Σόμπιμπορ στο πολωνικό έδαφος.

«Έχασε το νόημά της η διαδικασία έκδοσης του κατηγορούμενου όπως κι η παραπομπή του σε δίκη», πρόσθεσε στην ανακοίνωσή του το Κέντρο Σίμον Βίζενταλ. Πάντως, εξέφρασε ικανοποίηση «επειδή εστάλη το μήνυμα ότι οι υπαίτιοι του Ολοκαυτώματος μπορεί να δικάζονται ύστερα από την παρέλευση τόσων πολλών δεκαετιών».

Ο Ντεμιανγιούκ απελάθηκε στη διάρκεια του 2009 από τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου διέμενε από το τέλος της δεκαετίας του 1950 στο τέλος μιας μακράς δικαστικής διαμάχης με τη γενική κατάσταση της υγείας του να αποτελεί μια από τις παραμέτρους της υπόθεσης. Στη δίκη που διεξήχθη στο Μόναχο παρίστατο ξαπλωμένος σε φορείο.

Το, 1986 ο Ντεμιανγιούκ είχε δικαστεί στο Ισραήλ, όμως «απηλλάγη» τελικώς από το Ανώτατο δικαστήριο, «λόγω αμφιβολιών για την ταυτότητά του”- οι Ισραηλινοί αναζήτησαν στο πρόσωπό του τον «Ιβάν τον τρομερό», τον δεσμοφύλακα που με απερίγραπτη σκληρότητα βασάνισε τα θύματά του στο ναζιστικό στρατόπεδο Τρεμπλίνκα, στην ανατολική Πολωνία.

http://www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ




Vortrag in Köln: “Ermittlungen zur Shoah in Griechenland” / Διάλεξη στην Κολωνία: “Έρευνες για τη Σοά στην Ελλάδα”

Freitag, 13. Mai 2011, 19.30 Uhr, Köln-Innenstadt

Bildbericht und Vortrag

Ermittlungen zur Shoah in Griechenland

von

Christoph U. Schminck-Gustavus

(Prof. em. für Rechtsgeschichte, Universität Bremen)

Willy Schwarz

(Chicago/Bremen)

singt hebräische und sephardische Lieder zur Shoah.

70 Jahre nach dem Beginn der deutschen Besatzung die Schrecken des Zweiten Weltkriegs in Griechenland unvergessen. Der Referent hat jahrelang im Epirus Zeugnisse und Erinnerungen an diese Zeit gesammelt und aufgezeichnet. Der Vortrag wird sich auf die Deportation der Jüdischen Gemeinde der Stadt Joannina konzentrieren.

Joannina war bis September 1943 italienisch besetzt. Als nach dem Kriegsaustritt Italiens die deutsche Besatzungmacht dort einrückte, begann sie auch hier mit der Ausmordung der griechischen Judenheit. Am 25. März 1944 begann die „Endlösung der Judenfrage“. Dem sind schließlich die jüdischen Gemeinden Griechenlands fast vollständig zum Opfer gefallen.

Beteiligt am Mordprogramm waren der Befehlshaber der deutschen Sicherheitspolizei in Athen, Walter Blume und der Bremer Gestapobeamte Friedrich Linnemann. Gegen sie ermittelte die Staatsanwaltschaft ab 1964. Das Verfahren wurde aber 1970 eingestellt und die Täter außer Verfolgung gesetzt.

Ansprechpartner: Initiativgruppe Griechische Kultur in der Bundesrepublik Deutschland e.V., Dr. Diana Siebert, 0178/3227005, ds@pop-griechische-kultur.de

Ort: Karl-Rahner-Akademie, Jabachstr.4-8, Köln-Innenstadt

______________________________________________________________

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 13/05/2011, ΩΡΑ 19.30 ΣΤΗΝ ΚΟΛΩΝΙΑ

ΔΙΑΛΕΞΗ ΜΕ ΠΡΟΒΟΛΗ ΕΙΚΟΝΩΝ

Έρευνες για τη Σοά στην Ελλάδα

από τον Christoph U. Schminck-Gustavus

(καθηγητή της Ιστορίας του Δικαίου στο Πανεπιστήμο της Βρέμης)

– ο Willy Schwarz ερμηνεύει εβραϊκά και σεφαραδίτικα τραγούδια για τη Σοά –

70 χρόνια μετά την έναρξη της γερμανικής κατοχής, η φρίκη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου μένει στην Ελλάδα αλησμόνητη. Ο εισηγητής συνέλεξε και κατέγραψε επί μακρόν στην Ήπειρο μαρτυρίες και μνήμες από αυτήν την περίοδο. Η διάλεξη θα επικεντρωθεί στον εκτοπισμό της εβραϊκής κοινότητας της πόλης των Ιωαννίνων.

Τα Ιωάννινα παρέμειναν υπό ιταλική κατοχή μέχρι το Σεπτέμβριο του 1943. Η τελευταία φάση της μαζικής εξόντωσης των Ελλήνων Εβραίων άρχισε μετά την έξοδο της Ιταλίας από τον πόλεμο στις 8 Σεπτεμβρίου 1943. Μέχρι τότε, οι ιταλικές δυνάμεις κατοχής είχαν αφήσει τις εβραϊκές κοινότητες ανενόχλητες. Εκτοπισμοί Εβραίων είχαν πραγματοποιηθεί μόνο στις περιοχές που κατείχαν οι γερμανικές δυνάμεις.

Στις 25 Μαρτίου 1944 άρχισε η «τελική λύση του εβραϊκού ζητήματος» και στις περιοχές που μέχρι τότε κατείχαν οι ιταλικές δυνάμεις. Έτσι αφανίστηκαν σχεδόν ολοσχερώς οι ελληνικές εβραϊκές κοινότητες που είχαν απομείνει.

Στη συστηματική εξόντωση συμμετείχαν ο διοικητής της γερμανικής ασφάλειας στην Αθήνα, Walter Blume, και ο υπάλληλος της γκεστάπο, Friedrich Linnemann από τη Βρέμη. Το 1964, η Εισαγγελία Βρέμης διέταξε ειδική έρευνα εις βάρος τους. Η διαδικασία διακόπηκε το 1970 και μαζί της η δίωξη των δραστών.

Διοργάνωση: Πολιτιστική Ομάδα Πρωτοβουλίας / Initiativgruppe Griechische Kultur in der Bundesrepublik Deutschland e.V., Dr. Diana Siebert, 0178/3227005, ds@pop-griechische-kultur.de

Διεύθυνση: Karl-Rahner-Akademie, Jabachstr.4-8, Köln-Innenstadt

  • Η ευθύνη της μετάφρασης μας βαραίνει αποκλειστικά. Χρησιμοποιήσαμε και την εξής πηγή.

Ακινητοποιώντας νεοναζί / Eiszeit für Neonazis

Επεισόδια στην Δρέσδη με νεοναζί και αντιφασίστες

20-02-11

kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Χιλιάδες νεοναζί πραγματοποίησαν πορεία για την 66η επέτειο του βομβαρδισμού της πόλης από τους Συμμάχους αλλά εμποδίστηκαν από δεκάδες χιλιάδες αντιφασίστες.

Γερμανοί αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα, εκτοξευτήρες νερού υπό πίεση και γκλομπ για να αναγκάσουν χιλιάδες ανθρώπους που προσπαθούσαν να εμποδίσουν πορεία νεοναζί να οπισθοχωρήσουν στην διάρκεια της επαναλαμβανόμενης τα τελευταία χρόνια εκδήλωσης των ακροδεξιών στην Δρέσδη για την επέτειο του βομβαρδισμού της πόλης από τους συμμάχους το 1945. «Η κατάσταση παραμένει τεταμένη», ανέφερε η αστυνομία της Δρέσδης χθες το βράδι. «Χιλιάδες βίαιοι ακτιβιστές διέσπασαν τις μπαριέρες της αστυνομίας σε πολλές τοποθεσίες προσπαθώντας να μπουν στην περιοχή που είχε καθοριστεί ότι θα εκινείτο η ακροδεξιά», πρόσθεσε.

Περίπου 6.000 νεοναζί έλαβαν μέρος στις τρεις πορείες που έλαβαν άδεια από δικαστήριο –παρά τις αντιδράσεις της δημαρχίας– στην Δρέσδη το Σάββατο, σύμφωνα με την αστυνομία. Διοργανωτές μιας σειράς αντιδιαδηλώσεων είπαν ότι πάνω από 10.000 άνθρωποι προσπάθησαν να εμποδίσουν τις νεοναζιστικές πορείες και κατάφεραν να μην τις αφήσουν να φθάσουν στο κέντρο της πόλης. «Οι διαθέσεις στις τάξεις των ακροδεξιών εξτρεμιστών ήταν εξαιρετικά επιθετικές και τεταμένες διότι δεν μπορούσαν να κάνουν την πορεία εξ αιτίας των μπλόκων» που έστησαν αντιδιαδηλωτές, είπε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών Φρανκ Βεντ.

Επεισόδια αναφέρθηκαν μεταξύ αστυνομικών και αριστερών διαδηλωτών που πέταξαν πέτρες, μπουκάλια και πυροτεχνήματα σε αστυνομικούς, προκαλώντας ζημιές σε αυτοκίνητα και στα παράθυρα ενός κτιρίου γραφείων. Την περασμένη εβδομάδα περίπου 17.000 πολίτες σχημάτισαν μια ανθρώπινη αλυσίδα σε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας εναντίον της πορείας των ακροδεξιών για την 66η επέτειο από το βομβαρδισμό. Η αστυνομία ανέφερε ότι τρεις άνθρωποι συνελήφθησαν.

Για περισσότερες πληροφορίες / für mehr Informationen zu diesem Thema: 1. “Eiszeit für Neonazis” von Nora Winter (Mut gegen rechte Gewalt), 2. “Dresden 2011: Trauerspiel statt Trauermarsch” von Kai Budler für NPD-BLOG.INFO

 

Στις 13 και 19 Φεβρουαρίου, η Δρέσδη διαδηλώνει / Den Nazi-Aufmarsch in Dresden nochmals verhindern!

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, (νεο)ναζιστικές ομάδες απ’ όλη την Ευρώπη επιχειρούν να πραγματοποιήσουν «πένθιμη παρέλαση» (Trauermarsch) στους δρόμους της Δρέσδης. Αφορμή είναι η επέτειος του βομβαρδισμού της Δρέσδης από τις συμμαχικές δυνάμεις το 1945 που προκάλεσε το θάνατο αρκετών χιλιάδων αμάχων. Πράξη στρατιωτικά αναγκαία (το Γ’ Ράιχ δεν είχε ακόμα ηττηθεί οριστικά), ο βομβαρδισμός της Δρέσδης χρησιμοποιείται από τη (νεο)ναζιστική προπαγάνδα με στόχο τη σχετικοποίηση της γενοκτονίας των Εβραίων της Ευρώπης και τη γενικότερη αμφισβήτηση του γεγονότος ότι ο ναζισμός υπήρξε μια μηχανή του θανάτου. Για τους νεοναζί ο βομβαρδισμός της Δρέσδης δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα «Ολοκαύτωμα με βόμβες» (“Bomben-Holocaust”).

Το 2010, η κινητοποίηση χιλιάδων πολιτών απ’όλη τη Γερμανία είχε ως αποτέλεσμα τη ματαίωση της πορείας των νεοναζιστών (δείτε το σχετικό ρεπορτάζ του BBC, αμέσως παρακάτω). Διάφορες οργανώσεις και κόμματα θα επιχειρήσουν και φέτος την επανάληψη της περυσινής επιτυχίας.

Der größte Neonazisaufmarsch in Europa wurde letztes Jahr erfolgreich blockiert. Diesmal marschieren die Neonazis an zwei verschiedenen Wochenenden: am 13. und am 19. Februar.

Von Nora Winter (via MUT gegen rechte Gewalt)

—–

Aktuelle Terminübersicht

Sonntag, 13. Februar 2011

9.30 Uhr Gedenken an die Opfer des Nationalsozialismus, Neustädter Bahnhof

10-13 Uhr Kundgebung „Gegen jeden Geschichtsrevisionismus“, Bautzner Straße/Alaunstraße

10.30 Uhr Gedenken auf dem Heidefriedhof

11-13.30 Uhr Stadtrundgang „Täterspuren“, Comeniusplatz

13-14 Uhr Menschenkette „Erinnern und Handeln. Für mein Dresden”

14 Uhr Kundgebung von „Dresden Nazifrei”, Hochschulstraße (vor der Hochschule für Technik und Wirtschaft)

15 Uhr Fakelmarsch der Neonazis, Start: Haputbahnhof/Bayrische Straße. Route: Strehlener Straße, Ackermannstraße, Zellescher Weg, Fritz-Löffler-Straße zurück zum Hauptbahnhof

Samstag, 19. Februar 2011

ab ca. 11 Uhr Großdemonstration der Neonazis, möglicherweise auch mehrere Demonstrationen an verschiedenen Orten

Mahnwache “Wir schützen die Synagoge”, St. Petersburger Straße

11-18 Uhr Mahnwachen “Raum für Mitmenschlichkeit und Nächstenliebe – Mahnen und Beten für unsere Stadt” an allen evangelisch-lutherischen, evangelisch-methodistischen und katholischen Kirchgemeinden im Dresdner Stadtgebiet

—–

Zum ersten Mal ist es 2010 gelungen, den größten Neonazi-Aufmarsch Europas zu verhindern. Dazu beigetragen hat ein breites Bündnis und vor allem eine hitzige Diskussion über die Legalität von Blockaden. Die Dresdner Staatsanwaltschaft verbot 2010 das Plakat des Bündnisses „Dresden Nazifrei“ und erreichte damit das genaue Gegenteil: Viele Einzelpersonen, Vereine und Parteien solidarisierten sich mit der Kampagne und nahmen an den Blockaden teil. So gelang es, dass die Neonazis den ganzen Tag in der Kälte ausharren und dann wieder nach Hause fahren mussten. Wiederholt sich dieser Erfolg in diesem Jahr?

Warten auf die Gerichte

Am 19. Januar 2011 hat das Verwaltungsgericht Dresden die Blockaden vom letzten Jahr für rechtswidrig erklärt. Was das für die geplanten Proteste in diesem Jahr bedeutet, muss sich erst noch zeigen. Die Stadt Dresden legte Widerspruch beim Oberverwaltungsgericht Bautzen gegen das Urteil ein. Auch die Polizei weiß nicht so recht, wie sie das Urteil bewerten soll. Eine Durchsetzung der Neonazidemonstration hätte vermutlich schwere Auseinandersetzungen hervorgerufen und wäre nur mit größter Gewalt zu erreichen gewesen. Die Gegenbündnisse rufen ungeachtet dessen weiterhin zu Blockaden in Dresden auf. Auch 18 Bundestagsabgeordnete von SPD, den GRÜNEN und der LINKEN rufen zur Demonstration auf.

Fakelmarsch am 13. Februar

Am 13. Februar will wie jedes Jahr das „Aktionsbündnis gegen das Vergessen“ zusammen mit der „Jungen Landsmannschaft Ostdeutschland“ einen Fakelmarsch abhalten. Dieser Marsch ist kleiner angelegt und mobilisiert eher das regionale Spektrum der Neonazisszene und die „Autonomen Nationalisten“. Voraussichtlich wird der Fakelmarsch ab 15 Uhr in einem Neubaugebiet Dresdens stattfinden. Genaue Angaben sind noch nicht bekannt. Proteste werden von regionalen Gruppen organisiert. Interessant ist der Stadtrundgang „Auf den Spuren der Täter“, angeboten vom Bündnis „Dresden Nazifrei“ als Gegenveranstaltung. Informiert wird über die Geschichte des NS in Dresden (13.2., 11 Uhr). Wer an dem Termin nicht kann, dem sei das Audioscript zu einem anderen Stadtrundgang über die Verfolgung und Vernichtung der Jüdinnen und Juden in Dresden von 1933 bis 1945 empfohlen.

Neonazigroßevent am 19. Februar

Für Samstag, den 19. Februar, mobilisieren Neonaziorganisationen dann europaweit zum Aufmarsch „Recht auf Gedenken – Der Wahrheit eine Gasse!“. Somit wird in diesem Jahr der 19. Februar zum Massenevent der Neonazis. Im letzten Jahr trafen sich in Dresden rund 6.000 Neonazis aus Deutschland, Tschechien, der Slowakei, Frankreich und Spanien, um der „Opfer der Alliierten“ zu gedenken. Ob NPD, JN, Kameradschaftsszene oder Autonome Nationalisten – alle waren sie jedes Jahr dabei. Wahrscheinlich werden die Neonazis versuchen mehrere Demonstrationen anzumelden, um eine Blockade wie im letzten Jahr zu verhindern. Doch in Leipzig ist im Herbst 2010 diese Strategie schon gescheitert. Sollte es trotz verzweifelter Versuche der Neonazis weiterhin gelingen, den Aufmarsch zu verhindern, werden die Teilnehmerzahlen der Neonazis zukünftig wohl nach unten gehen. Um diese Hoffnung wahr werden zu lassen, mobilisiert „Dresden Nazifrei“ zu Massenblockaden am 19. Februar. Anreisemöglichkeiten wird es aus dem gesamten Bundesgebiet geben. Um noch mehr Menschen gegen die Neonazis auf die Straße zu bekommen, gibt es nun auch die Kampagne „Bring2“. Alle, die im letzten Jahr da waren, sollen nun noch zwei Freundinnen oder Freunde mitbringen.

Mythso Dresden

Doch auch wenn der Neonaziaufmarsch in Zukunft durch erfolgreiche Proteste kleiner werden sollte, ganz vorbei wird der Spuk nicht sein. In Dresden gibt es viele Orte, die Schauplatz für seltsame Geschichtsdeutungen werden und damit potentiell auch für Neonazis anschlussfähig sind. So ist es immer noch der „Mythos Dresden“, der durch viele Köpfe geistert. Als unschuldige Kulturstadt sei Dresden gänzlich ungerechtfertigt durch die Alliierten bombadiert worden. Doch auch in Dresden wurden 1933 Bücher verbrannt, die NS-Ausstellung „Entartete Kunst“ fand auch hier viele Besucherinnen und Besucher, Privatbanken aus jüdischem Besitz wurden an die Dresdner Bank angeschlossen, Zwangsarbeiterinnen und –arbeiter mussten in der Rüstungsindustrie arbeiten, der Bahnhof Dresden-Neustadt war ein wichtiger militärischer Umschlagplatz. Aber an Orten wie dem Heidefriedhof wird die Bombardierung Dresdens schlicht mit der systematischen Vernichtung von Jüdinnen und Juden gleichgesetzt: In einem Säulenrondell findet sich Dresden hier zusammen mit Auschwitz oder Bergen-Belsen in einer Reihe. So betrachtet sind dann alle einfach Opfer des Krieges. Wie dieser Krieg zustande kam, wer ihn angefangen hat, wer alles mitgemacht hat – diese Fragen verschwimmen in einem allgemeinen „Wir sind alle Opfer“-Diskurs.