Έκθεση για τον Αντισημιτισμό (2018) του Κέντρου Κάντορ

Πηγή: Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο

Annual-Kantor-Center-Worldwide-850x788

Source: antisemitism.org.il

Αξιοσημείωτη και ανησυχητική αύξηση των βίαιων αντισημιτικών περιστατικών -κατά 13% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά- καταγράφει η έκθεση για τον Αντισημιτισμό κατά το 2018, του Κέντρου Κάντορ του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ, που δόθηκε στη δημοσιότητα την 1η Μαΐου 2019. Τα περιστατικά αυτά φτάνουν περίπου τα 400 σε παγκόσμια κλίμακα, με τα περισσότερα να καταγράφονται στις ΗΠΑ -με περισσότερες από 100 περιπτώσεις σοβαρών αντισημιτικών επιθέσεων- το Ηνωμένο Βασίλειο -με 68 περιπτώσεις-  τη Γαλλία και την Γερμανία -με 35 περιστατικά αντίστοιχα- και τον Καναδά με 20. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Γερμανίας, όπου οι επιθέσεις εναντίον Εβραίων αυξήθηκαν κατά 70% στο 2018, έναντι εκείνων του 2017.

«Είναι πλέον σαφές ότι ο αντισημιτισμός δεν περιορίζεται στο τρίγωνο μεταξύ ακροδεξιάς, ακροαριστεράς και ριζοσπαστικού ισλαμισμού, αλλά έχει καταστεί συνηθισμένο φαινόμενο, συχνά αποδεκτό από την κοινωνία», τόνισε ο Δρ. Μοσέ Κάντορ, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Εβραϊκού Συνεδρίου (EJC), κατά τη συνέντευξη Τύπου παρουσίασης της φετινής έκθεσης.

Δείτε εδώ την έκθεση ANTISEMITISM WORLDWIDE 2018 – The Kantor Center– TAU Report (στις σελ. 76-83 το κεφάλαιο για την Ελλάδα).

Εδώ το αρχείο σε PDF

Αντισημιτικό γκράφιτι έξω από το Καζίνο της Ρόδου

Αναγνώστης του ιστολογίου μάς επισήμανε αντισημιτικό γκράφιτι (“Jew out”) έξω από το Καζίνο Ρόδου (στη νοτιοανατολική πλευρά).

Kazino_Rhodes_antisemitic_graffiti

Φωτογραφία: Κωνσταντίνος Σαμπάνης (Καζίνο Ρόδου, 1η Δεκεμβρίου 2018)

Καταγγελία για αντισημιτικό bullying στο χώρο της εκπαίδευσης

Από καθηγητή που διδάσκει εδώ και πολλά χρόνια στη Μέση Εκπαίδευση και ευαισθητοποιεί τους μαθητές του σε ζητήματα εβραϊκότητας λάβαμε και δημοσιεύουμε την ακόλουθη σοβαρή καταγγελία.

Υπηρετώ οργανικά από το 2007 σε σχολείο της Αττικής που γειτονεύει με το (ενεργό) εβραϊκό νεκροταφείο, που έχει βεβηλωθεί έκτοτε μερικές φορές.

Εξ αρχής εκπονώ πρότζεκτ εβραϊκού ενδιαφέροντος, εν μέσω θλιβερών αντιξοοτήτων εκ μέρους του σχολικού περιβάλλοντος. Τα πρότζεκτ αυτά τελεσφορούν με τη μεσολάβηση αρμοδίων συμβούλων, ενώ η σχολική καθημερινότητά μου είναι αδυσώπητη εκ μέρους της εκάστοτε διεύθυνσης που υπόκειται στην επιρροή δυο αριστερών συνδικαλιστών συναδέλφων.

Έχω εξ αρχής δεχτεί «ενημερώσεις» από τη διεύθυνση του σχολείου για ανώνυμες τηλεφωνικές καταγγελίες γονέων μαθητών σχετικές με την εβραϊκή αναφορικότητά μου στα πλαίσια των διδακτικών καθηκόντων μου.

Πέρυσι για πρώτη φορά δέχτηκα και τηλεφωνική σύσταση επώνυμου ιερέα- «πνευματικού» μαθήτριας- να μην αναφέρομαι σε Ολοκαύτωμα και Εβραίους, διότι θίγεται έτσι το θρησκευτικό αίσθημα της μαθήτριας και της οικογένειάς της. Σε αυτές τις καταγγελίες δεν υπήρξε ποτέ κάλυψη του σχολείου – διευθυντών και συναδέλφων. Ούτε από φορείς στους οποίους αναφέρθηκα αρμοδίως.

Φέτος για πρώτη φορά δέχτηκα καταγγελία εκ μέρους του συλλόγου γονέων από τον πρόεδρό του, που το περιεχόμενό της με ακύρωνε ως εκπαιδευτικό (διδάσκω 30 χρόνια) και με απειλούσε ως αντικείμενο σε πλήθος (!) γονέων. Ο διευθυντής και ο σύλλογος εννοείται ότι ένιψαν χείρας κατά τα ειωθότα.

Όπως κάθε φορά, στόχος των καταγγελιών που συμπίπτουν πάντα με την εκκίνηση των πρότζεκτ, είναι η ματαίωσή τους. Αναφέρθηκα αρμοδίως και περιμένω.

Στο μεταξύ, οι παρασκηνιακά κινούντες τα αντισημιτικά νήματα τρομοκρατούν μαθητές και γονείς ώστε να μην υπάρξει συμμετοχή στο προτεινόμενο πρότζεκτ μου για την εβραϊκή Κέρκυρα και τον Τζούλιο Καΐμη. Εκτιμώ ότι οι βεβηλώσεις του εβραϊκού νεκροταφείου ενδέχεται να σχετίζονται με το χρόνιο αντισημιτικό bullying που υφίσταμαι σε αυτό το σχολείο.

Υγ. Έχω και στο παρελθόν εκπονήσει πρότζεκτ για τον Καΐμη με βιωματικές επισκέψεις μαθητών στον τάφο του, που βανδαλίστηκε ακολούθως…

Φωτισμός του Μνημείου Ολοκαυτώματος στην Καβάλα

Πηγή: Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο

kavala_dayΤο Μνημείο Ολοκαυτώματος στην Καβάλα, στην οδό Ερυθρού Σταυρού, φωτίζεται πλέον (από τις αρχές Αυγούστου 2018) από φανοστάτη που τοποθετήθηκε στον χώρο προκειμένου να αποφευχθούν στο μέλλον απόπειρες βανδαλισμού του. Το Μνημείο έχει ήδη βεβηλωθεί δύο φορές από την ανέγερσή του στην πόλη το 2015. Η πρόταση για τον επαρκή φωτισμό του σημείου προήλθε από τον κ. Βίκτωρα Βενουζίου, χορηγό του Μνημείου και τ. πρόεδρο της Ι.Κ. Καβάλας, και υλοποιήθηκε με μέριμνα των αρμόδιων αρχών του Δήμου Καβάλας. Για την ακόμη πληρέστερη ασφάλεια του Μνημείου, η πρόταση του κ. Βενουζίου περιλαμβάνει την εγκατάσταση κάμερας ασφάλειας.

Το Μνημείο είναι τοποθετημένο εκεί όπου υπήρχαν οι καπναποθήκες στις οποίες κρατήθηκαν οι Εβραίοι της Καβάλας, το 1943, πριν από την εκτόπισή τους στα στρατόπεδα εξόντωσης.

Σιωπηρή διαμαρτυρία στο Εβραϊκό Νεκροταφείο της Αθήνας

Nikaia_2018

Πηγή: athjcom.gr

Μετά την πρόσφατη ενέργεια βεβήλωσης στο Εβραϊκό Νεκροταφείο της Αθήνας, η Ισραηλιτική Κοινότητα Αθηνών καλεί σε εκδήλωση σιωπηρής διαμαρτυρίας την ερχόμενη Κυριακή στις 12 το μεσημέρι στο χώρο του Νεκροταφείου.

Σε αυτή τη διαμαρτυρία είναι επιβεβλημένη και η συμμετοχή μη Εβραίων πολιτών. Ας θυμηθούμε τι έχει πει η Άννα Φραγκουδάκη σε ομιλία της στα Γιάννενα: «Ο αντισημιτισμός δεν είναι μόνο αντιεβραϊσμός, είναι το βασικό θεμέλιο όλων των διακρίσεων και ρατσισμών. Άρα δεν αφορά τους Εβραίους Έλληνες αλλά όλους: σε μια κοινωνία, που έστω ανέχεται τον αντισημιτισμό, κανένας δεν είναι ασφαλής και άρα η ενεργητική καταπολέμησή του από μη Εβραίους δεν είναι αλτρουισμός, είναι αυτοπροστασία.»

 

Δώστε το παρών

Θα βρείτε την πρόσκληση στη σιωπηρή διαμαρτυρία κάνοντας κλικ εδώ: Invitation.

 

Η λωρίδα πάνω στο συρματόπλεγμα

kountouris_10_April_2018

Σκίτσο του Μιχάλη Κουντούρη στην “Εφημερίδα των Συντακτών”

Στην Ελλάδα της ασυδοσίας του λόγου, δημοσιεύτηκε και πάλι σκίτσο που συνδέει την κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας με τη σημειολογία του Άουσβιτς (Εφημερίδα των Συντακτών, 10/4/2018). Προσθέτοντας ανάμεσα στα συρματοπλέγματα του στρατοπέδου συγκέντρωσης/εξόντωσης ένα κομματάκι γης και τέσσερις λέξεις, ο σκιτσογράφος έδωσε νέα ώθηση στον ιστορικό ρεβιζιονισμό της Αριστεράς. Θλιβερή και απαράδεκτη αγραμματοσύνη, λίγες μέρες πριν την Yom HaShoah.

Οι διπρόσωποι καλλιτέχνες

Cohen.gr Παρασκευή 8.09.2017
Του Ζαν Κοέν

Δημοσιεύτηκε ότι η γνωστή Ισραηλινή τραγουδίστρια Jasmine Levy προσκάλεσε τον κ. Γιάννη Κότσιρα στο Ισραήλ για μια σειρά τριών εμφανίσεων μαζί της στις 25, 26 και 28 Οκτωβρίου. Μέχρι εδώ όλα καλά.

Εκεί που αρχίζει να στραβώνει το πράγμα είναι πως, από ότι φαίνεται, ο κ. Κότσιρας δεν είναι ιδιαίτερα φιλο-Ισραηλινός. Μάλιστα, θα σημείωνα πως είναι μάλλον εναντίον του Ισραήλ αν κρίνω από τη συμπεριφορά του τον Νοέμβριο του 2015.

Τότε, ο κ. Κότσιρας, μαζί με την κ. Ελένη Τσαλιγοπούλου είχαν προσκληθεί από την Ισραηλινή Πρεσβεία της Ελλάδα να εμφανιστούν σε μία συναυλία που είχε διοργανώσει και που θα εμφανιζόταν και ο Ισραηλινός τραγουδιστής Idan Raichel.

Λίγες ώρες πριν αρχίσει η συναυλία, οι δύο Έλληνες καλλιτέχνες ακύρωσαν την εμφάνισή τους. Το γιατί δεν το μάθαμε ποτέ, επισήμως τουλάχιστον, αφού δεν έβγαλαν καμία ανακοίνωση.

Από διάφορα δημοσιεύματα της εποχής στα αντί ισραηλινά blog και σελίδες, προέκυψαν δύο εκδοχές για την απόφαση τους: ή ακύρωσαν επειδή δεν συμφωνούσαν με την πολιτική του Ισραήλ, σχετικά με τη Γάζα και τους Παλαιστίνιους, ή διότι ο Ισραηλινός τραγουδιστής είχε εξάρει τον Ισραηλινό στρατό μερικές μέρες πριν πράξη, γεγονός που θεωρήθηκε από τους δύο καλλιτέχνες έγκλημα καθοσιώσεως!!!

Το θέμα μου όμως δεν είναι ούτε ο κ. Κότσιρας ούτε η κ. Τσαλιγοπούλου, ούτε καν η αντιεπαγγελματική τους συμπεριφορά ακυρώνοντας την εμφάνισή τους λίγες ώρες πριν την έναρξη της συναυλίας. Το τελευταίο, μάλιστα, ας το κρίνουν οι πίστες που θα τους προσλάβουν.

Το θέμα μου είναι οι διπρόσωποι καλλιτέχνες.

Την ίδια συμπεριφορά έχουν επιδείξει, για να ονομάσουμε μόνο μερικούς, στο παρελθόν και άλλοι καλλιτέχνες. Ο Μ. Θεοδωράκης, ο θεατρικός συγγραφέας Ιακ. Καμπανέλης (η μπαλάντα του Μαουτχάουζεν) που είχε ζητήσει να μην παιχτεί ποτέ στο Ισραήλ το έργο του μέχρι που άκουσε τι αμοιβή θα υπάρξει και δέχτηκε.

Να θυμίσουμε τον Στέλιο Καζαντζίδη ο οποίος ενώπιον ελληνικού Δικαστηρίου και μετά την δίκη σε τηλεοπτική συνέντευξη είπε: “Μόνον εγώ και ο Αραφάτ πολεμάμε τους Εβραίους”….

Για να μην αναφέρω τον Νταλάρα που τόσο νεύριασε τον ισραηλινό λαό με τη μόνιμη σχεδόν συμμετοχή του σε αντί-Ισραηλινές συναυλίες. Το γεγονός αυτό ώθησε αρκετούς Ισραηλινούς να σπάνε τους δίσκους του στον δρόμο.

Όλοι τους είναι πρόθυμοι να πάνε στο Ισραήλ για να μεγαλώσουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς, αλλά όχι μόνον απρόθυμοι να πουν μια καλή κουβέντα για το Ισραήλ άμα τη επιστροφή τους, αλλά τουναντίον είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε οπουδήποτε αντί-Ισραηλινή εκδήλωση «για το κράτος-δολοφόνο». Κάποιος θα πρέπει να τους θυμίσει την ελληνική παροιμία «ή παππάς παππάς ή ζευγάς ζευγάς.»

Εδώ για το δίκαιο της υπόθεσης πρέπει να θυμίσω την αγαπημένη των Ισραηλινών στη δεκαετία του 80, Ελπίδα. Αυτή ήταν η μόνη που εγώ ξέρω, μπορεί να υπάρχουν και άλλοι, που κάθε φορά που γύριζε έλεγε τα καλύτερα και μάλιστα στη δεκαετία του 80 «που τα έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά» όσον αφορά το Ισραήλ.

Αναρωτιέμαι όλοι αυτοί οι διπρόσωποι καλλιτέχνες, και είμαι σίγουρος υπάρχουν και άλλοι λιγότερο γνωστοί, όταν σηκώνονται το πρωί και βλέπουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη πως δικαιολογούν την πράξη τους αυτή;

Τη λέει η συνείδηση τους; Ποιους κοροϊδεύουν τους Ισραηλινούς ή τους Παλαιστίνιους; Μάλλον και τους δύο και ίσως να σκέφτονται ότι πιάσανε «κότσο» και τους δύο, πριν ρίξουν μια φευγαλέα ματιά στο τραπεζικό τους λογαριασμό, όλο ικανοποίηση.

Έχω πολύ περισσότερο σεβασμό στους γνήσιους αντί-Ισραηλινούς που πολεμάνε το κράτος του Ισραήλ χωρίς ναι μεν αλλά, υποσημειώσεις και επιφυλάξεις, παρά στους καλλιτέχνες αυτής της μορφής, που θέλουν «και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο».

Αν μη τι άλλο είναι θέμα ήθους και ας είναι “πολλά τα λεφτά Άρη”.