Η κοινοτοπία του κακού

Tης Ξένιας Κουναλάκη

«Πείτε μας, Αδόλφε, ποια είναι η Weltanschaung σας και πως η θεωρία σας περί καθαρότητας της Φυλής -με Φ κεφαλαίο- επηρεάζει την πολιτική σας;». Οπως μοιάζει αδιανόητη μια συνέντευξη με τον Χίτλερ σήμερα, εξίσου σουρεαλιστική θα έπρεπε να ηχεί οιαδήποτε υπόνοια διαλόγου με τη Χρυσή Αυγή. Πώς μπορεί λοιπόν να αντιμετωπιστεί δημοσιογραφικά η νεοναζιστική οργάνωση λίγες εβδομάδες πριν από τη διαφαινόμενη είσοδό της στη Βουλή; Μια λύση είναι ο αποκλεισμός της από τη δημόσια σφαίρα, αλλά γι’ αυτό χρειάζεται η συναίνεση των ΜΜΕ και αυτή δεν μοιάζει εφικτή. Από τη στιγμή που δεν έχει τεθεί εκτός νόμου, παρά την εγκληματική δράση στελεχών της (όπως πιθανότατα θα είχε συμβεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες), ο μόνος δρόμος για να ξεμπροστιάσει κανείς τις καταβολές και τα ινδάλματα (λέγε με Χίτλερ) του ηγέτη της, Νίκου Μιχαλολιάκου, είναι η ενημέρωση των πολιτών. Οπως θεωρείται περίπου λογικό να ξυπνούν τα αντιγερμανικά αντανακλαστικά των Ελλήνων λόγω Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έτσι θα πρέπει τώρα να αφυπνιστούν οι αντιναζιστικές μνήμες.

Την Τρίτη το βράδυ διαβάζουμε ότι προκλήθηκε «αναστάτωση στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λαμιέων, όταν μέλος της Χρυσής Αυγής αποχωρώντας από την αίθουσα και περνώντας ανάμεσα από μέλη αριστερών οργανώσεων, σήκωσε το χέρι του και χαιρέτισε ναζιστικά. Αφορμή για τη απρεπή χειρονομία στάθηκε ο λόγος του υποψηφίου της Χρυσής Αυγής και ξάδερφου του δημάρχου Στυλίδας, Απόστολου Γκλέτσου για τα κέντρα μεταναστών στην περιοχή». Στη μεγάλη έρευνα του «Ιού» της «Ελευθεροτυπίας» για τη Χρυσή Αυγή διαπιστώνουμε ότι από το 1997 η ομώνυμη εφημερίδα ζητούσε: «Φωτιά και τσεκούρι στους νοθευτές της ράτσας». Φυσικά τα νεοναζιστικά σύμβολα έχουν απαλειφθεί πλέον από τα αξεσουάρ του κόμματος. Σε μια προσπάθεια νομιμοποίησης της Χ.Α., ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος προτιμάει τώρα τους αρχαιοελληνικούς, μαίανδρους, τους εντυπωσιακούς πυρσούς και έχει αρχίσει να ορκίζεται στον θεό Απόλλωνα για να δώσει ένα αθώο, φολκλόρ χρώμα στη Χ.Α. Αυτό το ιδεολογικό μπότοξ όμως προκαλεί αποδοκιμασίες από πρώην στελέχη: «Την ίδια ώρα που μια τέτοια, σύγχρονη Χ.Α. μετατρέπει τους εθνικιστές σε κρατιστές, σε αμόρφωτους χομπίστες ενός αστικού πατριωτισμού δίχως πρότυπα αγωνιστών εμπρός τους, που να τους εμπνέουν, εγώ δεν θα μπορούσα να παρατείνω την σιωπή μου», έγραψε πρόσφατα στην επιστολή του προς συντρόφους εθνικιστές, ο διαβόητος Περίανδρος, άλλοτε golden boy της Χ.Α., ο οποίος είχε καταδικαστεί σε 21 χρόνια για τη δολοφονική επίθεση σε βάρος του φοιτητή Δημήτρη Κουσουρή το 1998.

Απαιτείται λοιπόν εκστρατεία ενημέρωσης της κοινής γνώμης. Στις 6 Μαΐου και η τελευταία γιαγιά-κάτοικος του Αγίου Παντελεήμονα δεν θα έχει το δικαίωμα να επικαλεστεί το γνωστό επιχείρημα των Γερμανών που διέμεναν δίπλα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης: «δεν ήξερα, δεν γνώριζα».

πηγή: kathimerini.gr

Advertisements

One thought on “Η κοινοτοπία του κακού

  1. http://thestranger.wordpress.com/2012/03/31/dykwv/
    Εσύ ξέρεις τι ψηφίζεις; – Μαρτίου 31, 2012

    Υπάρχουν τρία είδη ανθρώπων: Αυτοί που μελετούν τις δημοσκοπήσεις σαν να είναι η Αγία Γραφή, αυτοί που τις θεωρούν απλώς ενδεικτικές για κάποιες καταστάσεις, και αυτοί που τις απορρίπτουν συλλήβδην επειδή θεωρούν πως είναι “μαγειρεμένες”. Και οι τρεις έχουν τα δίκια τους, εκτός από τους πρώτους. Γεγονός είναι, πάντως, ότι αν ρίξεις μια ματιά σε μία δημοσκόπηση, σε όποιο είδος κι αν ανήκεις, όλο και κάποιο συμπέρασμα μπορείς να βγάλεις.
    Θυμάμαι ότι η πρώτη δημοσκόπηση στην οποία είδα να συμπεριλαμβάνεται η Χρυσή Αυγή (και μάλιστα να εμφανίζεται να μπαίνει στη Βουλή) ήταν μία απίθανη δημοσκόπηση, που έδινε στη Δημοκρατική Αριστερά ποσοστό που θύμιζε ΦΠΑ και άλλα τέτοια τρελά. Δεν μπορούσα να την πάρω στα σοβαρά. Όμως από εκεί και μετά ήρθαν κι άλλες δημοσκοπήσεις. Και σχεδόν όλες, αν όχι όλες, έδειχναν το ίδιο πράγμα: Η Χρυσή Αυγή οριακά στη Βουλή. Δεν ήταν πια για γέλια.
    Για την ακρίβεια, δεν ήταν ποτέ για γέλια. Ίσως το πήραμε πολύ χαλαρά όταν η Χρυσή Αυγή έβγαλε δημοτικό σύμβουλο στην Αθήνα, είπαμε “εντάξει, μόνο στον Άγιο Παντελεήμονα τους ψηφίζουν, και σιγά τη ζημιά που μπορούν να κάνουν με έναν δημοτικό σύμβουλο”. Αλλά να που ξαφνικά βρίσκονται προ των πυλών της Βουλής. Και αυτό δεν είναι καθόλου για γέλια.
    Το χειρότερο είναι ότι όλα αυτά δεν είναι απλώς φήμες, μαγειρέματα ή οτιδήποτε άλλο. Φαίνεται ότι είναι η αλήθεια. Οι περισσότεροι από μας ξέρουν τουλάχιστον έναν που θα ψηφίσει ή έστω σκέφτεται να ψηφίσει Χρυσή Αυγή. Αυτοί οι άνθρωποι υπάρχουν, ζουν ανάμεσά μας, μπαίνουν στο ίδιο βαγόνι του μετρό μαζί μας, μπορεί να μοιραζόμαστε το γραφείο μας μαζί τους. Υπάρχουν.
    Θα μου πεις “και ποιος είσαι εσύ ρε μουρόχαβλο που θα μας πεις ποιος πρέπει να μπει στη Βουλή και ποιος όχι;”. Έλα ντε, κανένας δεν είμαι. Έχω στα χέρια μου μία ψήφο, την οποία θα ακυρώσει κάποιος λοβοτομημένος που θα ψηφίσει τη σελέμπριτι που κατέβηκε υποψήφια και του άρεσε όταν έπαιζε σε εκείνο το σίριαλ πριν από δέκα χρόνια, ή τον ίδιο άνθρωπο που βρίζει εδώ και τρία χρόνια, κατηγορώντας τον ότι του κατέστρεψε τη ζωή. Ή, ίσως ακόμα χειρότερα, ένα κόμμα για το οποίο δε γνωρίζει απολύτως τίποτα, πέρα από το ότι έχει ανοίξει βεντέτα με τους μετανάστες.
    Η λογική πολλών από αυτούς που σκέφτονται να ψηφίσουν Χρυσή Αυγή είναι “έλα μωρέ, σαν το ΛΑΟΣ είναι, ένα ακροδεξιό κόμμα, και επειδή οι μετανάστες μας τρώνε το ψωμί και μας σκοτώνουν τα παιδιά και το ΛΑΟΣ έκανε κωλοτούμπα και μπήκε σε μνημονιακή κυβέρνηση, θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή”. Δεν είναι σκληροπυρηνικοί ακροδεξιοί, αλλά άνθρωποι που θέλουν να την ψηφίσουν επειδή πιστεύουν ότι θα πιέσει για το θέμα της μετανάστευσης, επειδή ουσιαστικά αυτό έχουν ακούσει ότι κάνει αυτή η οργάνωση. Πόσοι από αυτούς, όμως, ξέρουν τι άλλο πρεσβεύει η Χρυσή Αυγή σαν οργάνωση;
    Το τι εστί Χρυσή Αυγή δε χρειάζεται να σου το πω εγώ. Τα παιδιά του Jungle Report το έχουν ήδη κάνει με εξαιρετικό τρόπο σε αυτό το must-read άρθρο. Αλλά επειδή υποψιάζομαι ότι βαριέσαι να το διαβάσεις (είναι και μεγάλο, εμένα μου πήρε 50 λεπτά να το διαβάσω, αλλά αξίζει τον κόπο), ας το συνοψίσω σε λίγα λόγια: Η Χρυσή Αυγή είναι μία οργάνωση φιλοναζιστική, εμφορούμενη από τα ιδανικά του Χίτλερ και της παρέας του, τυχοδιωκτική, που υποστηρίζει όποια θρησκεία είναι trendy αυτήν την περίοδο, βίαια, που ευθύνεται για ένας θεός ξέρει πόσους τραυματισμούς και θανάτους μεταναστών, και, με μία λέξη, ε π ι κ ί ν δ υ ν η.
    Πόσοι από αυτούς που θα ψηφίσουν Χρυσή Αυγή επειδή έχουν πρόβλημα με τους μετανάστες το ξέρουν αυτό; Και πόσοι πραγματικά το ενστερνίζονται; Ειλικρινά, αν το 3% των Ελλήνων είναι νεοναζί, τότε ας τη διαλύσουμε τη χώρα να τελειώνουμε, δεν υπάρχει ελπίδα. Μιλάμε για την Ελλάδα, μία χώρα που υπέφερε τα πάνδεινα από το ναζιστικό καθεστώς, μιλάμε για μία χώρα όπου οι περισσότερες οικογένειες έχουν έναν νεκρό παππού ή προπάππου από τους ναζί. Και θα βάλουμε στη Βουλή ένα τέτοιο κόμμα; Μου φαίνεται εξωφρενικό.
    Τα ΜΜΕ δεν προωθούν καθόλου αυτό το κομμάτι της Χρυσής Αυγής. Την παρουσιάζουν σαν “ακόμα ένα ακροδεξιό κόμμα”, που έχει τις γνωστές ακροδεξιές απόψεις που έφερε στη Βουλή το ΛΑΟΣ. Λάθος: Εδώ μιλάμε για κήρυκες της βίας, της μισαλλοδοξίας και του ναζισμού, μιλάμε ουσιαστικά για το εκτελεστικό κομμάτι του ΛΑΟΣ, αν θες. Έχω την αίσθηση ότι πολλοί από αυτούς που σκέφτονται να τους ψηφίσουν θα άλλαζαν γνώμη αν μάθαιναν για τα “κατορθώματά” τους κατά καιρούς.
    Θα μου πεις, “και για το ΛΑΟΣ τα ίδια λέγατε, και τελικά ήταν εντελώς ακίνδυνο”. Ναι, σε κάποια από αυτά που λέγαμε για το ΛΑΟΣ πέσαμε έξω, σε άλλα όμως πέσαμε διάνα. Η είσοδος του ΛΑΟΣ στη Βουλή έφερε στην επιφάνεια μία ακροδεξιά ατζέντα, που πλέον επηρεάζει ακόμα και τα δύο μεγάλα κόμματα (σε αυτό βέβαια δε φταίει ο ΛΑΟΣ, αλλά όσοι υποκύπτουν στις πιέσεις του). Σκέψου μόνο αυτό: Ένας παρανοϊκός τηλεβιβλιοπώλης με εμμονή στην προγονολατρεία και ένας τύπος που στα νιάτα του κυνηγούσε με αυτοσχέδιο τσεκούρι τους αριστερούς σήμερα βρίσκονται στο δυναμικό ενός “κεντρώου” κόμματος, παίρνοντας τη μεγάλη μεταγραφή που ονειρευόντουσαν. Η Ακροδεξιά δεν είναι πια δυο-τρεις γραφικοί που κάθονται στο περιθώριο και κηρύσσουν το μίσος, αλλά μία ιδεολογία βαθιά χωμένη στο κατεστημένο.
    Για να προλάβω αντιδράσεις: Ξέρω ότι το πρόβλημα της μετανάστευσης ωθεί πολλούς προς την ακροδεξιά. Ανεξάρτητα από το τι πιστεύει κανείς ότι πρέπει να γίνει για να λυθεί αυτό το πρόβλημα, η μετακίνηση προς την ακροδεξιά είναι μία αντίδραση φυσιολογική, που δεν παρατηρείται μόνο στην Ελλάδα. Και ξέρω ότι δε ζω στο κέντρο της Αθήνας και δεν μπορώ να ξέρω τι περνάνε όσοι ζουν εκεί. Φαντάζομαι ότι δε θα είναι και πολύ ευχάριστο. Και σέβομαι όσους πιστεύουν ότι η απέλαση/φυλάκιση/δενξερωκιεγωτί των μεταναστών θα σώσει τη χώρα. Κι ας διαφωνώ. Όμως αυτός δεν είναι σε καμία περίπτωση λόγος να πεσει κανείς στην αγκαλιά ενός νεοναζιστικού κόμματος που παρουσιάζεται σαν σωτήρας του έθνους, κρύβοντας κάτω από τον μανδύα του εθνικισμού τα τσεκούρια και τα καδρόνια. Δεν ξέρω, ψηφίστε κάτι άλλο ρε παιδιά. Ψηφιστε Κόμμα Κυνηγών, ξέρω’γω; Μην ψηφίσετε τίποτα – πάντως η Χρυσή Αυγή δεν είναι λύση.
    Αυτό που θέλω να πω, σε τελική ανάλυση, είναι ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να ψηφίζει ό,τι θέλει. Όμως θα πρέπει να ξέρει και τι είναι αυτό το πράγμα που ψηφίζει. Θα πρέπει να ξέρει αυτός που θα ψηφίσει Χρυσή Αυγή ότι δεν ψηφίζει απλά ένα ακροδεξιό κόμμα, αλλά ένα κόμμα νεοναζί. Όπως αυτός που ψηφίζει ΚΚΕ ξέρει ότι ψηφίζει ένα κόμμα που ασπάζεται τον κομμουνισμό και θεοποιεί ακόμα τον Στάλιν, και δε θα τον ενοχλήσει αν τον πει κανείς “κομμουνιστή”. Αν όμως εσύ ψηφίσεις Χρυσή Αυγή, είσαι σίγουρος ότι θα σου αρέσει να σε λένε “ναζιστή”;

Υποβολή σχολίου / Votre commentaire / Ihr Kommentar dazu / Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s