Κι εμείς συνεχίζουμε να καταναλώνουμε “ιστορία”

[…] Όσο για τα περί ενίσχυσης των ακραίων τάσεων στο πολιτικό φάσμα, όσο και τα περί «κυβέρνησης συνασπισμού των κομμάτων εξουσίας», εγώ τ΄ ακούω βερεσέ. Το πρόβλημά μας δεν είναι ποιοι θα κυβερνάνε, είναι τι πολιτική θα εφαρμόζουν. Και τα μείζονα ελληνικά πολιτικά κόμματα (από το ΚΚΕ μέχρι τη Νέα Δημοκρατία) είναι κρατικιστικά, έχουν στο κεφάλι τους ένα μεγάλο κράτος (δηλαδή: έχουν ευθύνη για την τρέχουσα οικονομική κατάσταση). Δε θέλουν να καταλάβουν ότι όσο μεγαλύτερο είναι το κράτος, τόσο μικρότερη είναι η Ελλάδα. Οι δε εκσυγχρονιστικές δυνάμεις είναι άτολμες, κατακερματισμένες σε διάφορους σχηματισμούς ή παλιά κόμματα και χωρίς ευρύ ακροατήριο. Και τώρα πια, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι ενώνονταν και βγαίναν μπροστά, δεν προλαβαίνουν να κάνουν τίποτα.

Όπως επίσης ακούω βερεσέ τις θεωρίες συνωμοσίας. Καγχάζω όταν ακούω τους πολιτικούς να κατηγορούν τις αγορές: ας διαχειριζόσουνα καλύτερα τα δημοσιονομικά, ώστε να μην έχεις ανάγκη τις αγορές ή, αν τις έχεις, να δανείζεσαι με χαμηλά επιτόκια. Καγχάζω όταν ακούω τις επιθέσεις εναντίον της τρόικας και του Μνημονίου: ας τα ΄φερνες βόλτα σωστά, ώστε να μην έχεις ανάγκη τους ad hoc μηχανισμούς στήριξης. Καγχάζω όταν ακούω το Μίκη Θεοδωράκη και τόσους άλλους να λένε (με τις παραλλαγές του ο καθένας) ότι οι ξένοι μάς εκδικούνται / μάς ζηλεύουνε / μάς υπονομεύουνε / μάς κάνουν πειραματόζωα κλπ κλπ, επειδή εμείς είμαστε Έλληνες με 4.000 χρόνια ιστορία, ενώ αυτοί είναι Φράγκοι / ανθέλληνες / (παραλλαγή:) ανθέλληνες Εβραίοι / εχθροί της ορθοδοξίας / φιλότουρκοι κλπ κλπ. Εμείς συνεχίζουμε να καταναλώνουμε ιστορία (και μάλιστα στην ελληνική εκδοχή της Αιωνίου Ελλάδος), ενώ ο υπόλοιπος κόσμος ζει κατά βάση στο παρόν.

Τέλος, βερεσέ ακούω και τα περί καπιταλισμού και κρίσης. Πρώτο, άλλη αιτία είχε η κρίση στην Αργεντινή (εκεί μάλιστα έμοιαζε, κάπως, με τι δική μας)∙ επίσης, άλλη στις ΗΠΑ, άλλη στην Ισλανδία, άλλη στην Ιρλανδία κι άλλη στην Πορτογαλία (και σ΄αυτές τις χώρες, μάλιστα, φαίνεται πως μπήκε το νερό στ΄ αυλάκι για το ξεπέρασμά της). Και δεύτερο, ούτε έχουν όλες οι καπιταλιστικές χώρες κρίση. Καπιταλισμό έχει και η Ολλανδία και ο Καναδάς και η Ιαπωνία μια η Κύπρος και η Τουρκία και η Δανία και η Πολωνία και το Ισραήλ και η Ινδονησία και η Σλοβενία και η Φινλανδία: κρίση όμως δεν έχουνε. Εμείς εδώ έχουμε και παραέχουμε κι είναι δική μας, καταδική μας. Ελληνικότατη. […] “Μεγάλο κράτος, Μικρή Ελλάδα” του Δημήτρη Φύσσα (Athens Voice 18-05-2011)

Απαισιόδοξος ο Δημήτρης Φύσσας, πλην όμως διαυγής. Σας προτείνουμε, επίσης, να διαβάσετε κι ένα πρόσφατο άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη για την παράδοξη δημοφιλία του αντισιωνισμού: “Ο φερετζές του αντισημιτισμού”, εφημερίδα “Καθημερινή” 24-05-2011.

Advertisements

Υποβολή σχολίου / Votre commentaire / Ihr Kommentar dazu / Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s