Η άλωση της κοινής λογικής

Ο άνθρωπος των αντιθέτων

Του Γιάννη Η. Χάρη (yannisharis.blogspot.com)

εφ. Τα Νέα 14-05-2011

«Γι’ αυτό είµαι άνθρωπος των αντιθέτων» χαριτολόγησε ο Μίκης Θεοδωράκης όταν διάβαζε την ιδρυτική διακήρυξη της Σπίθας, στο σηµείο που ζήτησε «να οχυρωθούµε σαν αστακοί», συνειδητοποιώντας ότι λίγο πριν είχε ζητήσει µείωση των αµυντικών δαπανών! «Αυτό έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση µε όσα είπα προηγουµένως» µουρµούρισε, και πρόσθεσε το εισαγωγικό εδώ χαριτολόγηµα περί ανθρώπου των αντιθέτων (∆. Ψαρράς, «Ο Σπίθας και το Παιδί Φάντασµα την εποχή του Μνηµονίου», iospress.gr).

Όµως, «αντίθετα» µε «αντίθετα» έχουν διαφορά. Άλλα διασκεδάζονται µε το χιούµορ, όπως εδώ, όπου βοά το γεγονός ότι το κείµενο είχε συντάκτες περισσότερους από έναν. Σε άλλα, όπως το πρόεδρος των Λαµπράκηδων και υπουργός του Μητσοτάκη, θα µπορούσαµε να σεβαστούµε τη σκοπιά του ίδιου του Θεοδωράκη, ακόµα κι αν εµείς τη βλέπουµε σαν αλλαγή πλεύσης.

Υπάρχουν όµως και οριακά σηµεία, όπου τα αντίθετα παραµένουν πεισµατικά ασυµφιλίωτα, ανεξάρτητα από τις προθέσεις µας, και δεν επιδέχονται και οποιονδήποτε συµψηφισµό. Έτσι, το «Μαουτχάουζεν», η παλιά, υπέροχη ελεγεία του Θεοδωράκη για το Ολοκαύτωµα των Εβραίων, δεν µπορεί να συµψηφίζει, πόσο µάλλον να διαγράφει, επ’ άπειρον διάφορες αντισηµιτικές θέσεις του. Αναφέροµαι στην αναστάτωση που προκλήθηκε µε την ανάκληση τιµητικής πρόσκλησης για συναυλία µε το «Μαουτχάουζεν» σε τελετή µνήµης για τα θύµατα του ναζισµού στην Αυστρία. Άρχισε πάλι ο ολοφυρµός για τα ξένα κέντρα που µας πολεµούν, οι κατάρες για τους Αυστριακούς που δεν κοιτάν το φιλοναζιστικό παρελθόν τους. Μέχρι τον πρέσβη στείλαµε να ζητήσει εξηγήσεις!

Όµως οι δηλώσεις του Θεοδωράκη δεν αναιρούνται, ξαναλέω, ούτε από τη µαγεία του «Μαουτχάουζεν», ούτε από αγαπητικές εξοµολογήσεις για το λαό των Εβραίων ή αναλύσεις –εδώ µαζί του!– για την εγκληµατική πολιτική του κράτους του Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστίνιους.

Αλλ’ ιδού οι δηλώσεις:

«Ο,τι γίνεται σήµερα, είτε οι πόλεµοι στο Ιράκ, είτε η επίθεση η οικονοµική η οποία γίνεται και στην Αµερική και στην Ασία και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, συνδέεται απολύτως µε τον σιωνισµό. Ο οποίος σιωνισµός, οι Εβραιοαµερικάνοι, ήτανε πίσω από τον Μπους και πίσω απ’ τον Κλίντον και τέτοια» (2011).

«Είµαστε δύο λαοί ανάδελφοι στον κόσµο, εµείς και οι Εβραίοι, αυτοί όµως έχουν το φανατισµό και καταφέρνουν να επιβάλλονται… Σήµερα µπορούµε να πούµε ότι αυτός ο µικρός λαός είναι στη ρίζα του κακού…» (2003).

Αλλά ακόµα και σε «Απάντηση σε κατηγορίες που απηύθυναν εναντίον του γνωστοί κύκλοι για Αντισηµιτισµό», έχουµε πάλι παραδοσιακές, στερεότυπες αντισηµιτικές απόψεις, ντυµένες τον εξαγνιστικό χιτώνα του αντισιωνισµού, για τους σιωνιστές που «ελέγχουν σε ποσοστό 99% τη µουσική ζωή της Οικουµένης» ή για το «Εβραιοαµερικανικό λόµπι» µε το «σχέδιο άλωσης των Εθνών-Κρατών». Όµως εδώ πια έχουµε άλωση, αν µη τι άλλο, της κοινής λογικής.

Γιάννης Χάρης: Το «Μαουτχάουζεν», η παλιά, υπέροχη ελεγεία του Θεοδωράκη για το Ολοκαύτωµα των Εβραίων, δεν µπορεί να συµψηφίζει επ’ άπειρον άλλες, αµφιλεγόµενες θέσεις του

Σχετική ανάρτηση: Επιστολή του Willy Weisz προς την πρόεδρο του εθνικού συμβουλίου της Αυστρίας Barbara Prammer / Mauthausengedenken mit Musik eines deklarierten Antisemiten (eine öffentliche Absage an eine Einladung ins Parlament)

Advertisements

Υποβολή σχολίου / Votre commentaire / Ihr Kommentar dazu / Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s