Άρθρο του Μωυσή Ελισάφ για την κρίση που διανύουμε

Με αφορμή την πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση του Abravanel για τη νέα γενιά Εβραίων υποψηφίων δημοτικών συμβούλων, θέλουμε να επισημάνουμε σημαντική παρέμβαση του κ. Μωυσή Ελισάφ, υποψηφίου δημοτικού συμβούλου με την «Ενότητα Πολιτών-Νέα Γιάννενα» (Φίλιππας Φίλιος). Στο άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Epirus Voice, ο κ. Ελισάφ τονίζει την ανάγκη δημιουργίας ενός «νέου δικτύου εμπιστοσύνης» και μας καλεί «να συνειδητοποιήσουμε το αυτονόητο : Για την κοινή μας σωτηρία να μην περιμένουμε Σωτήρες ή Μεσίες». Να θυμίσουμε ότι ο κ. Ελισάφ είναι καθηγητής Παθολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με επιστημονικές εργασίες στο ενεργητικό του που ξεπερνούν, πολλές φορές, τα ελληνικά σύνορα (διαβάστε για παράδειγμα το εγκωμιαστικό άρθρο της Süddeutsche Zeitung που αναφέρεται στις έρευνες του Μ. Ελισάφ για τις παρενέργειες από την υπερβολική κατανάλωση αναψυκτικών τύπου “κόκα κόλα”). Ας ελπίσουμε ότι η νέα γενιά Εβραίων (και όχι μόνο) δημοτικών συμβούλων θα μπορέσει να επιδείξει ανάλογη θεωρητική επάρκεια και γνώση των πολιτικών προβλημάτων.

Μωυσής Ελισάφ Υπ. Δημοτικός Σύμβουλος (ΑΡΘΡΟ)

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

1.- Έχω χρόνια που ασχολούμαι με τα κοινά. Διαρκώς, όμως, με βασανίζει ένα σχεδόν αναπάντητο ερώτημα :
• Εκτός από την εκλογή μου, κάτι που, εκτός από εμένα δεν ενδιαφέρει κανέναν άλλο, τι, ακριβώς, ελπίζω, ότι, ύστερα από μια εκλογή μου, μπορώ να προσφέρω στους άλλους και που να τους ενδιαφέρει.
Σήμερα, το ίδιο ερώτημα με βασανίζει πολύ περισσότερο. Μόνο που τώρα το βλέπω περισσότερο ευεξήγητο :

Διανύουμε όλοι μας μια πρωτόγνωρη οικονομική κρίση που όμοιά της δεν υπήρξε στο παρελθόν. Και εξαιτίας της δεν είμαστε απλώς ανήσυχοι και ανασφαλείς. Συχνά είμαστε οργισμένοι και, ακόμη συχνότερα, εξοργισμένοι. Δεν χάσαμε μόνον τις ελπίδες μας για ένα καλύτερο μέλλον. Χάσαμε – και χάνουμε καθημερινά – και τις ελάχιστες βεβαιότητες από ένα υποφερτό έστω παρόν. Όλα είναι αβέβαια. Δεν μπορούμε πια να σχεδιάσουμε για το μέλλον.Δεν μπορούμε να ονειρευτούμε. Και αυτό δεν το μπορούν κυρίως οι νέοι μας. Και πολύ περισσότερο οι άνεργοι. Είναι σαν να τους κλέψανε το μέλλον. Σαν να έχουν γεράσει πριν την ώρα τους.
Τι μπορώ να πω στους νέους αυτούς.
Και κυρίως τί αξιόπιστα μπορώ να τους υποσχεθώ.
Να γιατί το ερώτημα που έθεσα στην αρχή σήμερα με βασανίζει πολύ περισσότερο. Όμως από το γεγονός ότι εκθέτω την υποψηφιότητά μου στην κρίσης σας, είμαι υποχρεωμένος να εξηγήσω και το γιατί.
[…]
4.- Είναι πολύ εύκολο να λέμε ότι οφείλουμε να οικοδομήσουμε ένα νέο δίκτυο εμπιστοσύνης. Στην πράξη, όμως, δεν είναι και το ευκολότερο. Κι όμως στην κρίση που περνάμε είναι η μόνη διέξοδος. Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε το αυτονόητο : Για την κοινή μας σωτηρία να μην περιμένουμε Σωτήρες ή Μεσίες. Που, άλλωστε, δεν υπάρχουν. Για την κοινή μας σωτηρία θα πρέπει να συστρατευτούμε σε μια κοινή προσπάθεια ό λ ο ι μας. Δεν αρκεί πλέον να εμπιστευόμαστε μόνον τα μέλη του οικογενειακού μας περιβάλλοντος ή και του φιλικού. Ή και – το χειρότερο – να αναζητούμε «αγορά εμπιστοσύνης» στους γνωστούς και «ημετέρους». Ο δρόμος αυτός δεν αποδείχτηκε μόνον αδιέξοδος. Αποδείχτηκε και καταστροφικός. Και αυτός είναι – και όχι μόνον – που μας έφερε ως εδώ. Τώρα είναι η ώρα να ξαναχτίσουμε ένα είδος εμπιστοσύνης προς τους άλλους. Προς ό λ ο υ ς τους ά λ λ ο υ ς. Πρέπει, σήμερα κιόλας, τώρα που φτάσαμε ένα βήμα πριν την άβυσσο να ξεκινήσουμε να υφάνουμε ένα νέο δίχτυ κοινωνικών σχέσεων, έναν νέο κοινωνικό ιστό, όπως λέγεται. Και μαζί να τον υφάνουμε με τις λησμονημένες αξίες του αλτρουϊσμού, της αλληλεγγύης , ακόμη και της θυσίας. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας. Το οφείλουμε στις γενεές που έρχονταικαι που ανερώτητα τις έχουμε καταχρεώσει.
Και ακόμη, ένα είδος εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς. Προς όλους τους θεσμούς. Τους οποίους όμως πρέπει να οικοδομήσουμε από την αρχή. Να τους οικοδομήσουμε από την αρχή , αλλά όλοι μαζί.
Πώς μπορεί να γίνει αυτό;
Πρώτη και κυρίαρχη προϋπόθεση για ένα βήμα προς την κατεύθυνση αυτή είναι να δώσουμε οξυγόνο στη δημοκρατία μας.
Τουλάχιστον σε επίπεδο δήμου.
Και οξυγόνο θα αναπνεύσει η δημοκρατία μας μόνο αν η δημοτική αρχή που αντιπροσωπεύει τους πολίτες κρίνεται διαρκώς και από όλους τους δημότες. Στην αντίθετη περίπτωση καραδοκεί η κυριαρχία των επιδέξιων και των δημαγωγών. Η δε δημοκρατία στην ουσία εκπίπτει σε ολιγαρχία. Που σημαίνει ότι η ουσιαστική δημοκρατία, προϋποθέτει την, όσο γίνεται, διαρκή και ενεργή συμμετοχή όλων των δημοτών, τουλάχιστον στις σημαντικές πολιτικές υποθέσεις και όχι την ανά 4/ετία εν λευκώ σχεδόν εξουσιοδότηση.Και να πω ένα παράδειγμα, ο ενεργός πολίτης δεν μπορεί να παρακολουθεί αμέτοχος το αλαλούμ της Όασης ή και τη μετατροπή της άλλοτε Ξενίας του Κουραμπά, από τόπο συναντήσεων όλων των πολιτών, σε Σεράι για τους λίγους. Και να περιμένει με τη λήξη της 4/ετίας να τιμωρήσει αυτούς που του στέρησαν τον πολύτιμο ζωτικό χώρο. Θα πρέπει να βρούμε τρόπο, και η νέα τεχνολογία διαθέτει αυτή τη δυνατότητα, πριν την απόφαση να έχουμε καταγραμμένη με αξιόπιστο τρόπο, την τάση της πλειονότητας τουλάχιστον των δημοτών. Και να πώ και ένα ακόμη παράδειγμα : Δεν μπορεί η εκάστοτε δημοτική αρχή να αποφασίζει μόνη της και συνήθως εν κρυπτώ προσλήψεις που ισως δεν είναι αναγκαίες. Και μάλιστα με κριτήρια, ώστε να βολεύονται οι ημέτεροι. Όλη η διαδικασία θα πρέπει να έχει τη συναίνεση και συγκατάθεση, τουλάχιστον της πλειονότητας των πολιτών. Με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να αντιμετωπίζονται και όλα τα σημαντικά προβλήματα. Μόνο έτσι οι ενεργοί πολίτες θα νιώσουν την εξουσία δική τους, Και μόνον έτσι θα αρχίσουν να οικοδομούν μια εμπιστοσύνη, όχι μόνο προς του θεσμούς, αλλά και προς την έννοια του γενικού καλού, που είναι και ο τελικός μας στόχος. Αλλωστε υγιείς κοινωνίες είναι εκείνες που διαμορφώνουν οι ίδιες συλλογικές αποφάσεις τις οποίες και αποδέχονται. Μόνο έτσι θα βγούμε από τον πολιτικό λήθαργο στον οποίο καιρό και καιρό έχουμε υποπέσει.

[…]

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Μωυσή Ελισάφ στην ιστοσελίδα του Epirus Voice.

Advertisements

Υποβολή σχολίου / Votre commentaire / Ihr Kommentar dazu / Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s